*
*
Bij de ware (gesubsidieerde) Vrienden van den IJzer
Drei doage Fieste. Mê drank, drugs en schoên wijve.
*
INLEIDING
Jong, is me dat even schrikken.
Had dit voorwaar écht over het hoofd gezien. IJzerwake was gene vette, en dusse….
’t Is verdorie
inderdaad kop 50 jaar geleden dat met vlag en wimpel (en veel spijt de Nieuwe
Toren) ingehuldigd werd. De eerste bescheiden toren, gebouwd met geld van de
kleine man, was, als teken van haat vanwege de Coburger Staat, enkele jaren
voordien gedynamiteerd. Door onbekenden. Die niet eens werden opgespoord. Toen
werd gezegd, heeft Liefde weer opgebouwd wat haat vernielde. En de Vlaming, hij
ploegde voort.
De daders werden
nooit gevonden al waren hun opdrachtgevers bekend bij de Militaire Overheid.
Neen, natuurlijk niet. ’Hijl (de toren)
lag er, en hij lag er immers goed’’. Zo werd in royalistische kringen meesmuilend
gegrinnikt. Het was de tijd dat Jerôme
Leuridan, de Ieperse Advocaat die in de repressiegevangenis was gesrorven,
volop herdacht werd. Samen met mijn collegevriendjes heb ik jaren lang, hutje
bij mutje, kleefzegels aan de man gebracht, en Leeuwespeldjes en andere
prullaria verkocht, want alle beetjes konden helpen. Tot daar brutaal als K.R.O.
(Kandidaat Reserve Officier) voor mij een einde werd aan gesteld. Omdat bij
Inspectie in het kastje boven mijn bedsponde in de Kazerne Etienne de Hemptinne
in Heverlee een kapot gelezen Pallieterke werd ontdekt. Neen, gen
seksattributen noch Staatsbedreigende taal, maar Vlaamse Leeuwenlectuur. Toen
werd het Het Kamp van Beverloo, waar toen (1957) in Leopoldsburg de laatste ‘Zwartzakken’
waren ontslagen. In die betonnen barakken waar het vroor en sneeuwde als
buiten, stonk het altijd naar vis en naar verschaalde pis. Terwijl dag en nacht
in de bossen van ‘Contrequet?’ met de Shermantanks die rijp waren voor het Leger
Museum moest geoefend worden. Somtijds met de twee tanks tegelijk, omdat de ene
tot aan de koepel vastgereden zat in het slijk…
Neen, Moederke, ‘radicaliseren’
was toen nog een vies woord en met vallen en opstaan leerde ik, dat fietsen
langs de IJzer van Ieper tot aan ‘De Ganzenpoot’ in Leffinge (Mannekensvere) al
even bevrijdend kon werken als journalistieke studies. Commandat Dufliou in dat
Kamp had als routineklus bij mijn ontslag uit den ABL, getekend als ‘Gedrg:
Voorbeeldig’- ‘Wijze van Dienen: exellent’. Als Nederlands
onkundig Waal wist hij natuurlijk niet dat wij, de vrienden, dat voor elkaar invulden,
naarmate de een na de andere afzwaaide.
Dat ‘Militair
Zakboekje’ heeft me later af en toe nog wel eens een goede dienst bewezen….
*
Later nog werden we allemaal,
van klein tot groot, gewoon verbannen van de IJzerweide, al hadden we die
sallen samen bijgekocht. Laatst, me dunkt, heb ik die gezien ergens halfweg de
jaren ’60. Toen kon nog vlot via de PAX-poort
en het wit gearmde ruïne IJzerkruis met daarop de Blauwvoet en de
woorden
Hier
liggen hun lijken als zaden in ’t zand
Hoop
op den oogst o Vlaanderenland.
Vanaf een bepaald
moment was alles potdicht afgesloten, en viel er ‘entree’ te betalen…. Ha jan
met al dat volk op dat ‘Secretariaat’ daar… De Nieuwe Toren, hoe trots en statig
ook, was niets voor mij. Die veie Vlaamse velden aan zijn voet zag ik liever
van op de begane grond, dan van uit de wolken.
*
Neen,
de verwachte oogst is er niet meer gekomen. Nonkel Wies, van het gehucht Turkijen
in Eernegem (nee neen, wees maar gerust,
geen familie van den John) had
ondertussen een meterhoge koperen reliek van de Nieuwe Toren in huis gehaald om
zoveel mogelijk volk rond hem te
overtuigen. Maar het mocht niet baten. Zijn Angèleke, mijn doopmeter, stierf en
hij raakte op den dool. De weide en de toren, samen met het graf van Priester-Dichhter
Cyriel
Verschaeve en zijn museum in Alveringhem, kantelde de VZW in handen van
de Volksunionisten van Geert Burger een verlopen Advocaatje uit Izegem. Die
sloten de weide af, joegen de harde Vlamingen daar weg, verwaarloosden in
Alveringhem de herinnering aan de hardste Voorman-Vlaming ooit, en beurden door
die twee dingen samen, zware subsidies van de Coburger lakenuitdelers.
*
Kjk, dat Ten Vrede vzw reclame maakt
voor zijn eigen winkel, tot daar aan toe. Maar FEESTIVAL VIEREN op de graven
van onze Helden! Dat is voor mij hetzelfde als zou La Merkelina de Münchense
Bierfeesten voortaan vieren in Dachau. Op de afgesloten terreinen van … das
vorheriges KZ Lager, met bal populaire en zwaaiende schijnwerpers, met
mogelijkheid ‘zum saufen’ tot de dageraad
in de lucht hangt.
*
MIDDENSTUK
Onder voorname dankzegging
overgenomen door Digitalia
bij
Tinternet
Ten Vrede is een festival met een leuke brok muziek en pakken heerlijke
sfeer!
*
Ten Vrede is ook een festival waar we met z’n
allen – artiesten, medewerkers, organisatie, publiek – stil staan bij alle
vormen van oorlog en geweld, vroeger én nu.
Ten
Vrede:
10 (en nog veel meer!) OM TE ZIEN ...
Met o.m. Het Zesde Metaal, Sioen, Fischer-Z,
Compagnie Hoetchatcha, Marc De Bel, West Coast Pipe, Band, Vredestroubadour,
Jan De Smet, Folgazán, Guido Belcanto, Jonas Van Thielen, Tarabband, Yevgueni,
Carlos Núñez, Wak Maar Proper, Odiel Van Caeyzeke, De Piepkes, Lien & Bart,
Ivan Heylen, Radio Guga
INFO-STANDEN en tijdelijke EXPO'S, o.a.
"Geraakt door de oorlog",
"Oe ist?"
Meer info
Met je
ticket Ten Vrede kun je eveneens GRATIS
een bezoek brengen aan het MUSEUM AAN DE IJZER
met o.a. de expo over de IJzerslag 1914
DEBAT
'VLUCHTELINGENPROBLEMATIEK VROEGER EN NU' op
zaterdag 29 augustus om 17u.
Moderator: Rik Van Cauwelaert (journalist)
In aanwezigheid van politieke kopstukken en NADIN
AL KHALIDI - centrale gast op Ten Vrede en frontvrouw van Tarabband. Nadin
kwam, na een jeugd in het door oorlog geplaagde Irak, als vluchteling in 2002
in Zweden terecht.
COMINGWORLDREMEMBERME
-
Maak zelf ook één van de 600.000 kleibeeldjes, symbool voor alle WOI-slachtoffers
In 1951 werd de eerste paal geheid, in 1952 de
eerste steen
gelegd en 14 jaar later op 22 augustus
1965 vond de officiële
opening plaats van de
gloednieuwe IJzertoren. Deze
zomer precies 50 jaar
geleden. Vandaag herbergt de toren
het 22
verdiepingen tellende museum over Oorlog, Vrede
en
Vlaamse Ontvoogding. Sinds begin 2014 is het
museum
volledig heringericht om de bezoekers nog
beter, interactiever en
belevingsgerichter een inkijk te bieden in de
Groote Oorlog.
50 jaar na de plechtige
inhuldiging van de IJzertoren op 22 augustus
1965, willen we iedereen die toen
bij de bouw van de toren betrokken was opnieuw
samenbrengen. Metselaars,
kraanmannen, ijzerbinders, werfleiders,
architecten, leveranciers van
materialen, bestuursleden, politici,
financiers, ... kortom iedereen die
bijgedragen heeft tot de heropbouw van de
nieuwe toren.
PROGRAMMA
11.00
u -
Verwelkoming door Paul De Belder - alg. voorzitter - en
inleiding door Rik Van Cauwelaert - woordvoerder 'Vrienden van het Museum'
11.15
u – Gesprek met 10-tal 'bouwers' van de IJzertoren met exclusief beeldmateriaal
12.30
u -
Mogelijkheid tot het meewerken aan het GONE-WEST
WOI-project 'Comingworldrememberme' en het maken van (enkele) van de
verhoopte 600.000 kleibeeldjes (het aantal slachtoffers van WOI) tegen 2018
13.00
u -
Receptie
TOEGANG GRATIS
Graag inschrijven (aantal plaatsen beperkt!)
vóór 20
augustus 2015 via info@aandeijzer.be of tel.
051 500286
*
EINDE
*