.MAANDAG 29 MAART 2021
![](https://lh3.googleusercontent.com/blogger_img_proxy/AEn0k_udku3AZkD5qYNMObuZddeSjEIK18TW9OB4ibzK4YlHMAbdp3-10GCD0sa1AoXcbCecbUZnZP2x7PN5kzMLmpq9xtIwfXxp1pGsKjUdRPdxgVhaoeZNyN08rzGZZFLjyNlwxN9mPgRTCUEJUU75DOPLQGN0HXseu219-Ec=s0-d)
500575 - DE WOKE NIEUWE WERELD VALT OM vN DE SLAAP
HOUD
*
NIEUWLICGERUJ IS VAN ALLE TIJDEN MAAR NADIEN KOMEN DE OUDE WAARDEN WEL WEER TERUG TOT HUN RECHT.
*
http://blog.seniorennet.be/guvaal/
![](https://lh3.googleusercontent.com/blogger_img_proxy/AEn0k_scervgLCr50ZSXn87ybY62lp4KDEQf0L1hEMKp29oLbvb9p5Zz-aUu-UUm4LrflDtzg-JoLhyjIJmzpvSgNW1WEhhYWwjkb0bbd1VvmpIIUTiOumQ_w_qU2fS6kA2teNvrmTAfkShu11xf1aZd34dpXsdcxbdR2OIRrdo=s0-d)
MATEKE IN WONDERLAND
*
Op
20 jaar tijd is België in de ‘Human Development Index’ gezakt van
plaats 7 naar 14. Met een beetje verbeelding zou men die index de
rangschikking van de beste landen ter wereld kunnen noemen en dus ook
het einddoel van Conner Rousseau. Als het aan hem ligt wordt België nl
hét beste land van de wereld (nu is dat Noorwegen). Zoals ik al eens
schreef zal ons mateke daarvoor echter nog veel bokes moeten eten.
België ging de laatste 20 jaar wel vooruit, maar eerder aan een tempo
waaraan het nog een halve eeuw kan duren vooraleer dit land weer onder
de grote mensen mag meespelen, laat staan bovenaan staan.
Bij
het begin van deze eeuw zat België nog in de kopgroep met o.a. de
Scandinavische landen, Canada en Australië. Nederland, Duitsland,
Denemarken en Ierland zijn ons ondertussen voorbijgestoken. Met het
vooruitzicht dat we steeds meer kans maken om in de Club Med landen te
geraken – zoals ik ook al schreef in mijn blog van 26 dezer (‘Belgisch
tekort wordt record’) - ziet het er eerder naar uit dat mateke’s droom
een droom zal blijven. Doet denken aan ‘Alice in Wonderland’, die ook
pas op het einde van het verhaal ontdekte dat het maar een droom was.
---
En dan nog dit:
Een
stranding van een Panamese containerschip in het Suezkanaal volstaat om
de wereldeconomie gevoelig te vertragen. Dit is een gevolg van de ‘just
in time’ bezorging, waarover ik reeds schreef in mijn blog van 10 dezer
(‘Service, het werk in de schaduw’). ‘Just in time’ maakte een eind aan
het opslaan van onderdelen in de eigen magazijnen. Als het echter fout
loopt, wat ik bij DAF’s ITS ook heb meegemaakt (zij het op een veel
kleinere schaal), wordt het ‘just too late’ of erger.
![](https://lh3.googleusercontent.com/blogger_img_proxy/AEn0k_tOCcdMe3v9V-zaGq3kOOiilFRprNjSthxOL5TqkEprVLliATq2nLeGrfHXUIKs5LLTiQc7TtU3JxPAsV-JQC3GFd8CH-EmedeSQcjFjjp2PgePOV8bbPvC15Fnv_kOwYKgKAQz0GTW-B0yHPXWaNtJpdxwl4wbvhZ5Uw=s0-d)
![](https://lh3.googleusercontent.com/blogger_img_proxy/AEn0k_sSwTcg8Y9vS7Q8ugUN-yztWCbDyDQsY2gb3KJdsNozMZmo2Jy0oiVrWeO-GbdMja2s02pehNEmLru77cxDJXOFHYMiKICo8PAMce2fv9d8RcXa-JhnSeDQrtzn8piUlns60hwkwYpSjJaw4rPwGcDxLbZQY5d_vQZXD4M=s0-d)
*
ABVV EN ACV ‘VOEREN ACTIE’ VOOR MEER LOON
OP HET SPOOR GELDT MAANDAG EEN MINIMALE DIENSTVERLENING
*
De staking zal zich vooral laten voelen bij het openbaar vervoer en grote industriële ondernemingen.
De
vakbonden ACV en ABVV voeren maandag actie voor meer loon. Dit nadat
het tweejaarlijks interprofessioneel overleg tussen bonden en werkgevers
over de loonmarge - de maximale opslag die mogelijk is in een periode
van twee jaar - op de klippen is gelopen.
Volgens
de Centrale Raad voor het Bedrijfsleven is er slechts ruimte voor 0,4
procent opslag bovenop de index, maar dat is voor de bonden onvoldoende.
Vooral
in sectoren die het wél goed deden tijdens de coronacrisis, mikken de
bonden op een hogere loonmarge. Ze wijzen ook op de vele dividenden die
naar de aandeelhouders stromen, maar niet naar de werknemers. Daarnaast
willen de bonden ook een hoger minimumloon en afspraken over werkbare
loopbanen en landings banen.
Openbaar vervoer
De
acties zullen in de eerste plaats voelbaar zijn bij het openbaar
vervoer. Zowel bij de NMBS, De Lijn als de MIVB is er een stakings
aanzegging ingediend.
Bij
spoorweg maatschappij NMBS werd het werk al vanaf zondagavond
neergelegd, voor 24 uur. Wel geldt er een minimum dienstverlening. De
Lijn verwacht 'aanzienlijke hinder' en raadt haar reizigers aan om een
vervoers alternatief te voorzien. Ook de Brusselse MIVB raadt de
reizigers aan om alternatieven te voorzien.
Premier De Croo spreekt verzoenende taal
Voor
bedrijven die het beter doen in de coronacrisis moet het mogelijk zijn
'hun winsten te delen met de werknemers'. Dat zei premier Alexander De
Croo zondag in 'De Zevende Dag' op televisiezender Eén. De Croo voegde
er nog aan toe dat hij die boodschap weken geleden samen met minister
van Werk Pierre-Yves Dermagne overgemaakt heeft aan de sociale partners.
Daarnaast
wordt er ook actie gevoerd bij bedrijven, over alle sectoren heen. De
actie bereidheid lijkt alvast groot, klinkt het bij verschillende
vakbonds secretarissen. 'Vooral in bedrijven waar er tijdens de
gezondheidscrisis is doorgewerkt, vaak in moeilijke omstandigheden. De
mensen willen die flexibiliteit beloond zien', zegt William Van Erdeghem
van ACV Metea. Alleen al voor de metaal- en de textielsector komt hij
aan een 400-tal bedrijven waar gestaakt zal worden.
In
enkele grote bedrijven zou de productie vandaag volledig stilliggen,
zoals bij Audi in Vorst, Volvo Trucks in Gent, busbedrijf Van Hool in
Lier of ijsfabrikant Ysco in Langemark. In andere
voedingsbedrijven zoals Sauzen Pauwels in Ranst of Avoko in Poperinge
staakt een groot deel van het personeel.
Filter-blokkades
Op
Brucargo in Zaventem, één van de belangrijkste logistieke hubs van ons
land, zijn er filter blokkades gepland. De vracht afhandeling op
Brussels Airport zal grotendeels stilliggen. Bij luchtverkeersleider
skeyes is er voorlopig geen stakings aanzegging ingediend.
Ook
bij de supermarkten zouden heel wat personeelsleden vandaag een dagje
thuis blijven om te staken. 'De actiebereidheid is groot, we verwachten
in verschillende supermarkten een kleinere bezetting', zegt Kristel Van
Damme van ACV Puls. Winkel sluitingen liggen moeilijker, omdat er door
corona geen grote stakingsposten kunnen worden opgezet.
Bij
de niet-essentiële winkels kan er intussen enkel op afspraak gewinkeld
worden en dus heeft het personeel waarschijnlijk andere zorgen, klinkt
het nog.
De
werkgevers vinden de staking niet kunnen, nu de economie het zwaar te
verduren heeft met de corona pandemie en er weer strengere lockdown
maatregelen gelden.
'In
deze grootste crisis in generaties voelt elke vermijdbare economische
schade door een staking als een dolk in de rug. Nu staken is de welvaart
helemaal kraken', zegt Voka, dat werknemers oproept om niet deel te
nemen aan de actie.
De
Vlaamse werkgevers organisatie wijst ook op het negatieve effect van
een staking op onze internationale concurrentie positie en reputatie.
'We mogen niet onderschatten hoe hoofdkwartieren van internationale
ondernemingen naar deze staking kijken. In geen enkel Europees land
wordt een nationale staking opgezet tijdens deze coronacrisis. Maar in
België wel. Dit schaadt ons land en onze economie meer dan we kunnen
vermoeden.'
Hoe
groot de economische schade van de staking precies is, valt moeilijk te
becijferen. 'Schattingen gaan uit van 340 miljoen euro verlies wanneer
één op de vijf werknemers een dag niet aan de slag gaat', zegt Voka.
![](https://lh3.googleusercontent.com/blogger_img_proxy/AEn0k_tOCcdMe3v9V-zaGq3kOOiilFRprNjSthxOL5TqkEprVLliATq2nLeGrfHXUIKs5LLTiQc7TtU3JxPAsV-JQC3GFd8CH-EmedeSQcjFjjp2PgePOV8bbPvC15Fnv_kOwYKgKAQz0GTW-B0yHPXWaNtJpdxwl4wbvhZ5Uw=s0-d)
![](https://lh3.googleusercontent.com/blogger_img_proxy/AEn0k_uaBf1M7lXpIn8pJYPGaIJX_vlKgq1cQqBTL9iii5hgXnpoM8cJA8p6TAWWkTgJOL8W-fU02lmNvHGmLXvE3cV4dD2d1NkxK1ct4HiIhw-UGC5pOWuPCkV7zmraC6M-_3hixH4zK1KKp0cjvaiChsZdAeor7C2Zyz3KFg=s0-d)
*
CORONA VOERT VIVALDI NAAR DE AFGROND
*
In gesprek met JP Rondas over identiteit, politieke correctheid, Vlaamsgezindheid en de verkiezingen van 2024
-
Interview - 28/03/2021 John Dejaeger - Leestijd 17 minuten
-
Jean-Pierre Rondas publiceerde recent het boek Een kwestie van bestaan. Het was de aanleiding voor een gesprek dat John Dejaeger, voorzitter van Pro Flandria,
met de gevierde auteur en gewezen radiomaker had. Over identiteit,
politieke correctheid, Vlaamsgezindheid en de verkiezingen van 2024.
Vanwaar uw Vlaamse bewustzijn?
‘Als
hedendaags flamingant heb je ofwel een pedigree in de VB, en nog het
liefst in collaboratie en repressie. Ofwel heb je een psychologisch
probleem — dit dilemma is me ooit voorgelegd door een bekend Vlaams
historicus. Onzin natuurlijk. Vlaams-nationalist of flamingant word je
op een van drie manieren: door persoonlijke invloed, door socialisering
of door rationalisering. Of alle drie tegelijk, zoals in mijn geval.’
Socialisering
‘Persoonlijke
invloed: in mijn herinnering was ik 18 jaar toen ik voor het eerst kon
stemmen voor de gemeenteraadsverkiezingen. Ik woonde toen “op”
Sint-Amandsberg, vandaag een deelgemeente van Gent. Daar kwam de
Sint-Niklazenaar Maurits Coppieters op, die in de gemeente was komen
wonen omdat hij leraar geschiedenis was in de beruchte school op de
Gentse Lindenlei. Hij kwam op met een gemeentelijke Volksunielijst. Voor
de jeugd betekende dat toen een bevrijding uit de beknelling van de
gangbare Vlaamse particratie en verzuiling. Coppieters was ook mijn
verbonds commissaris bij de Scouts. Die combinatie hielp mij om in de
Vlaamse zaak te geloven. Veel later, toen ik op de VRT werkte, heb ik
een viertal lange interviews met hem gemaakt. Een charismatische man.’
‘Socialisering
door het lied? Natuurlijk! Niet alleen in de jeugdbewegingen, die
allemaal dezelfde liederen zongen, maar in het hele Vlaamse onderwijs
was er een traditie die voortkwam uit de Vlaamse liedbeweging. De ernst
en het gewicht daarvan kan je maar begrijpen door de Nieuwe Encyclopedie
van de Vlaamse Beweging open te klappen en daar, onder het lemma
“Muziek” het schitterende artikel van Jan Dewilde te lezen. Ik ben groot
geworden in een gewone lagere school, en al die onderwijzers —
flamingant of niet — leerden ons het Vlaamse lied aan. Dat was een
gemeenschapsfenomeen: het socialiseerde, liet je opgaan in de zang, liet
je deel uitmaken van iets groters dan wat er bezongen werd.
Of
die liederen nu gemaakt waren voor Joris van Severen of besteld door
het VNV of door de kerk, dat deed er weinig toe, want precies omdat men
de oorsprong er niet van kende ging men daarin mee. Componisten als
Armand Preud’homme, Gaston Feremans en Renaat Veremans, Edgar Tinel, Jef
Van Hoof, Emiel Hullebroeck, tekstschrijvers als Anton van Wilderode,
Jozef Simons, René De Clercq… kortom, alles wat nog elk jaar gezongen
wordt op het Vlaams Nationaal Zangfeest. Er waren ook de fantastische
Marialiederen, zoals Liefde gaf u 1000 namen. De laatste keer dat ik dat
hoorde was op de uitvaartdienst van Marie-Rose Morel.
Bart De Wever sprak toen ontroerd de wens uit “Blijf in Vlaamse harten
wonen / als de mooiste koningin”, een gedurfde variant op het
oorspronkelijke “Blijf in ’t Vlaamse herte tronen / als de hoogste
koningin”…’
Gezamenlijk zingen is een verdachte activiteit geworden van een zogezegd niet-bestaande gemeenschap: de Vlaamse
‘Er
is een haat gegroeid tegen socialisering door die liederen. Gezamenlijk
zingen is een verdachte activiteit geworden van een zogezegd
niet-bestaande gemeenschap: de Vlaamse. Mijn vrouw moest als docente aan
een lerarenopleiding vaak naar het buitenland. Leraren uit alle landen
zongen dan ’s avonds “hun” liederen. Toen het de beurt was aan de
Vlamingen moesten die forfait geven. Ze waren hun liederen kwijt.’
‘Mijn
tweede socialisering richting Vlaamse Beweging vond plaats in het
secundair onderwijs met de ABN-kernen. Het Vlaamse Nederlands polijsten,
daar een standaardtaal van maken, dat was het doel van die kernen. Nu
doet men daar minachtend en smalend over. Het woordje “beschaafd” werd
er later te veel aan. Elke klas had zijn ABN-promotor. Hoofdpromotor Marc Platel stelde
mij ooit eens voor aan de provinciale voorzitter van de Oost-Vlaamse
ABN-kernen, een zekere Wilfried Martens. En de ABN-actie heeft
onmiskenbaar vruchten afgeworpen; dat kan je merken aan het huidige
proces van standaardisering van een Vlaams-Nederlands.’
‘Maar
je kan ook flamingant worden door te kijken naar de geschiedenis van
Vlaanderen in internationale context. Zo is het mij vergaan op de VRT.
Ik was gewoon om in radioreeksen communautaire conflicten te behandelen
zoals in Noord-Ierland, Israël-Palestina of Zuid-Afrika, of waar naties
bezig waren zich te emanciperen van “veelvolkerennaties” zoals in
Catalonië, Schotland of Wales. Kortom, overal waar subnaties aan
devolutie werkten. Door de Vlaamse beweging in deze context te plaatsen
word je vanzelf flamingant en internationalist tegelijk.’
U
was gedurende drie decennia producer bij Radio 3/Klara. U hebt er veel
vooraanstaande flaminganten geïnterviewd. Het streven naar
zelfstandigheid hebt u vaak aangekaart in uw programma’s. Was dat geen
probleem bij de VRT toen?
‘We
zaten toen in een andere constellatie. Ik heb er gewerkt van 1980 tot
2011. Ik kwam terecht bij Radio 3 waar “producers” niet alleen werkten
met “programmatoren”, maar ook hun eigen culturele programma’s maakten.
Zoals mijn collega’s kon ik, weliswaar in overleg met de ploeg, mijn
“lijn” zelf bepalen. Gelukkig ben ik niet toegetreden tot “de redactie”
van journalisten die journalistieke codes moesten volgen en korte
berichtjes voorlezen. Ofschoon ik als “specialiteit” Duitse cultuur had
gekozen, heb ik van het begin af aan niet alleen internationale, maar
ook “Vlaamse” radioreeksen gemaakt, zoals over de taalgrens in de
periode toen voorzitter Adriaan Verhulst de supervisie had over de
tv-uitzendingen van Maurice Dewilde.’
‘Ik heb altijd een persoonlijke stijl en inbreng nagestreefd in onderwerpskeuze en in onderwerpsbehandeling, en dat had succes.’
‘Tegen
het einde van mijn “vlakke” carrière, tussen 2000 en 2011, werd de
situatie van Vlaanderen in de Belgische staat beschouwd als een
internationaal politiek probleem. Hoe had ik dat kunnen of mogen
negeren? Vanaf 2007 begon de belgicistische “culturele sector” mij
inderdaad kwalijk te nemen wie ik zo allemaal durfde te interviewen, en
dat heeft mij ook enkele vriendschappen gekost. Dat ik het aandurfde de
Vlaamse kwestie te behandelen! Stel je voor, het was de eerste keer dat
een intellectueel als Matthias Storme een langer interview kreeg!’
‘In 2008 heb ik dan mee de Gravensteengroep
opgericht, in 2012 is het Gravensteenboek er gekomen. Dat waren de
jaren van Yves Leterme, die toen door de pers weggehoond werd. Ik
interviewde toen niet alleen de jonge Bart De Wever, maar sprak ook met
prof. Dirk Heremans of met communist Jef Turf — geen van beiden
stamboekflaminganten. Het was de tijd ook van CEO Tony Mary, een totale
belgicist. Toen ik vertrok, zorgde nethoofd Chantal Pattyn ervoor dat
dit soort van geëngageerde uitzendingen onmogelijk werd. Vandaag is deze
radiostijl totaal verdwenen.’
met de objectiviteits claim draait men de lezers een rad voor ogen
De
media vandaag: behalve in ’t Pallieterke en Doorbraak is er in de
zogenaamde kwaliteitsmedia amper aandacht voor de Vlaamse zaak. De
pensée unique is gericht op het behoud van de bestaande staatsstructuur.
In uw boek zegt u dat het de media vaak te doen is om drama’s en
incidenten uit te lokken. Zit daar een strategie achter?
‘Natuurlijk.
Stel u voor: u bent bedrijfsleider, en u zou geen strategie hebben?
Laat ons wel wezen. Persmensen ontkennen dat er zoiets als agenda
setting bestaat. Nochtans is deze uitdrukking de wetenschappelijke term
voor de redactionele lijn die een krant wil volgen. In het Verenigd
Koninkrijk is het normaal dat een krant zijn agenda bekendmaakt aan het
publiek. In de Vlaamse kranten wil men van alle walletjes eten en zwijgt
men daarover, maar men heeft er wel degelijk een lijn. Niet alleen
kiest men partij; met de objectiviteitsclaim draait men de lezers een
rad voor ogen.’
‘In
mijn boek bespreek ik Umberto Eco’s roman Het nulnummer, waarin een
malafide financier een krant wil oprichten om zijn collega’s af te
persen. De redacteurs die hij aanstelt begrijpen hem maar al te goed.
Hun filosofie luidt, dat ze ergens in de krant een bladzijde aan de
waarheid zullen wijden. Maar ze gaan aan de lezers nooit vertellen op
welke pagina… Deze roman bulkt van de waarheden over de zogenaamde
“reguliere” media vandaag in heel Europa; daartoe hoeven ze niet eens
door malafide financiers gesticht te worden…’
‘In
Een kwestie van bestaan analyseer ik twee gevallen. In het eerste
media-incident was Bart De Wever het slachtoffer van een hetze, toen hij
in 2017 opmerkte “Kijk naar de foto’s van de daders in Barcelona. Van
dat type kom je ook in Borgerhout gemakkelijk twintig mannen tegen. Zo
ontstaat een spiraal van wantrouwen. Een beleidsmaker wandelt op een
moeilijke lijn. Je mag niet pardonneren maar je moet ook het vertrouwen
behouden.”
De
Wever raakte hier een teer punt, namelijk de inwisselbaarheid van
jihadisten en onschuldige passanten, waarbij hij het juist betreurde dat
die passanten op de Turnhoutsebaan met misdadigers werden geassocieerd.
Welnu, zonder verpinken maakten de reguliere en de sociale media er
precies het omgekeerde van. De heisa en commotie die op deze uitspraak
volgde was ongezien. “Uitspraak De Wever zet kwaad bloed”, “De Wever
polariseert”. Men beschuldigde De Wever koudweg van racisme. Met perfide
methodes heeft men de oorspronkelijke begripvolle en verzoenende taal
van De Wever in haar tegendeel doen verkeren. Ik heb willen analyseren
hoe dit precies in zijn werk is gegaan.’
‘Het
tweede geval is de manier waarop Rik Torfs als geïnterviewde behandeld
werd in het vaktijdschrift De Journalist. Het hilarische relaas daarvan
zou ons hier te ver leiden, ik ga er in mijn boek uitgebreid op in. Een
recenter voorbeeld van weloverwogen, gemikte campagnes tegen politici
die men niet lust, is het geval van de Slowaak Chovanec die door de
politie in Charleroi zo hardhandig was aangepakt dat er werd
verondersteld dat deze aanpak ook de doodsoorzaak was. Meteen kwam de
verantwoordelijkheid van Jan Jambon als toenmalig minister van
Binnenlandse Zaken ter sprake, net op het moment dat de CD&V-leiding
heftig aan het twijfelen was of ze voor een paars-gele dan wel een
paars-groene coalitie zou gaan. Onlangs maakte een kwaliteitskrant een
sterk onderzoeks verhaal over de uiteindelijke verantwoordelijkheid niet
alleen voor de gestelde daden, maar ook voor wat wel een Franstalige
doofpotoperatie leek. Een hele reeks mensen kwam ter sprake, maar de
naam Jambon kwam daar niet meer in voor. Ondertussen was het effect wel
gesorteerd: in zo’n klimaat van verdachtmaking kon men N-VA
gemakkelijker naar de oppositie verbannen.’
Is er dan een establishment dat aan touwtjes trekt?
‘Het
is veel erger: het gaat om desk opinion, dat is de opinie van
journalisten die in dezelfde redactie zitten en waarin dezelfde opinie
zich over iedereen uitstrekt als een vangnet. Opinievorming gebeurt
onder de glazen stolp van een redactie. Je kan je daar nauwelijks aan
onttrekken, want wil je dat, dan word je door je collega’s en je
vrienden uitgesloten, gecanceld en gedeplatformed. De desk opinion is
overigens niet “geïnstalleerd”. Ze bestaat en is een fenomeen. Achter de
linkse poco desk opinion staan trouwens grote financiële machten.
DPGMedia en het Mediahuis hebben samen zowat de hele Nederlandse
uitgeverswereld in handen. Het levert blijkbaar geld op, anders zou dat
grote geld niet luisteren naar strategen die zoals in Eco’s Nulnummer
ook de hoofdredactie en de redacteurs benoemen.’
‘Op
die manier is de pers natuurlijk “samenzwerend”. Hoe zou je anders
willen dat ze overleven? Het gaat om politieke correctheid die nu
gedegenereerd is tot wokeness, en elke dag kan de lezer merken hoe deze
“wakkerheid” langzaam maar zeker de standaardwaarde wordt. Spreken van
de Lügenpresse is volgens Peter Sloterdijk een ietwat naïeve term voor
wat er écht aan het gebeuren is.’
U
besteedt in uw boek veel aandacht aan twee vormen van apartheid: niet
alleen aan de Zuid-Afrikaanse, maar ook aan de nieuwe apartheid in onze
samenlevingen.
‘Apartheid
is een zware beschuldiging. Die zit nog fris in het collectieve
geheugen en verwijst naar de schandalige behandeling van de zwarten in
Zuid-Afrika door de blanke regeringen van voor Mandela. Welnu, vandaag
staat dit woord voor een beschuldiging tegen het multiculturalisme, dat
nochtans synoniem is met zulke nobele strevingen als verdraagzaamheid,
tolerantie en diversiteit… Multicultureel, dat is dan op restaurant gaan
bij de Marokkaan en de Thai, dat is zich realiseren dat de stropdas die
we dragen niet Vlaams is maar Kroatisch, dat is het geloof in de
globaalste aller werelden… Jammer genoeg is dit alles slechts de naïeve
interpretatie van multiculturaliteit.’
Multiculturalisme komt dus vaak neer op een nieuwe en gewilde apartheid
‘Multiculturalisme
daarentegen is iets heel anders. Het komt in de feiten neer op een
weigering van assimilatie en van integratie, in die volgorde. Er hoeft
niet geïntegreerd te worden, men kan perfect naast elkaar bestaan. In de
jaren zestig was men tegen assimilatie. Aan nieuwkomers vragen om zich
te “assimileren”, dat was te gortig, ze moesten zich slechts
“integreren”. Vandaag is men vlakaf en ronduit tegen integratie. Wat er
zich anderzijds wel voordoet, is een vraag naar averechtse integratie.
Er worden namelijk redelijke aanpassingen gevraagd, maar het is de
autochtoon die moet ingaan op redelijke aanpassingen die door de
allochtoon ge-eist. Dus: weg met Zwarte Piet, want die is racistisch…
Autochtonen moeten bereid zijn tot redelijke aanpassingen aan de
nieuwkomers zodanig dat zij zich hier op hun gemak voelen. Het gevolg
van die politiek is overal, en vooral in Frankrijk en in Brussel bekend:
getto’s, no-go-zones, segregatie. Multiculturalisme komt dus vaak neer
op een nieuwe en gewilde apartheid.
‘Daar
komt nog eens de wokeness en de intersectionaliteit bovenop.
Homobashing, racisme, onderdrukking van vrouwen worden als elkaar
kruisende lijnen beschouwd, en op het kruispunt staat de onderdrukking
door de blanke man. Voor al die probleemgebieden geldt, dat als ze aan
de islam worden gelinkt, links niet thuis geeft. Voor een linkse,
feministische woke-vrouw is er vandaag een groot verschil tussen
lastiggevallen worden door een asielzoeker of een moslim, dan wel door
een blanke man. In het laatste geval ben je als vrouw slachtoffer van
het “witte” patriarchaat en dan is de misdaad veel erger te noemen.’
‘Multiculturalisme
gaat vandaag voor op emancipatie, gelijkheid en vrijheid. Daarom
verliezen in Nederland de echte linkse partijen (GroenLinks, SP, PvdA).
Dat komt omdat die partijen die streden voor gelijkheid hun kerntaak
niet meer waarnemen. Die hebben zich aan de kant van de multiculturele
identiteiten geschaard.’
In uw boek bent u niet mals voor vele Franstalige politici. Waarom laten Vlamingen zich altijd zo in de hoek drummen?
‘Er
is het bestaan van het feit België in internationale context. De
samenstellende delen van deze staat lopen niet zomaar van elkaar weg,
kijk maar naar Catalonië of Kosovo. CD&V, vroeger CVP, heeft de
staat behoed én stond tegelijk voor Vlaanderen — tenminste voor zover
het om cultuur- en taalflamingantisme ging. De Vlamingen hebben altijd
hun verantwoordelijkheid voor het bestaan van de staat België genomen.
Wat wil ook zeggen dat ze de chicken game telkens verloren. Bart Maddens
maakt die vergelijking vaak: Vlamingen en Franstaligen racen op elkaar
af, en de Vlamingen wijken als eerste uit. Uit
verantwoordelijkheidszin.’
‘De
Franstaligen profiteren van de transfers. Zij vervullen hun taak in het
overbeschermen van het Waalse volksdeel. Je zou ooit eens de Vlaamse
B-partijen — de hulpelozen van de macht — voor een rechtbank met
procureurs en auditeurs moeten slepen. Ze hebben de grendels toegelaten
en daardoor de democratie vernietigd; ze hebben de transfers eerst
ontkend en dan genormaliseerd; ze hebben de taalwetten in Brussel laten
saboteren; door de halfslachtige staatshervormingen hebben ze het
democratische deficit georganiseerd en door de opzettelijke
versplintering van bevoegdheden een deugdelijk bestuur onmogelijk
gemaakt; en ten slotte hebben ze de Vlaamse meerderheid geminoriseerd.
Dat zijn vijf serieuze beschuldigingen. Zo’n rechtbank zou ik wel eens
willen organiseren, met aanklagers, verdedigers en rechters.’
Hoe
beoordeelt u de Vlaamse regering? Het gedoe met de zonnepanelen of de
teloorgang van ons kwaliteitsvol onderwijs geeft niet direct de indruk
dat wat we zelf doen ook beter gedaan wordt?
‘Beste
voorzitter, maak deze vraag niet tot de uwe. Beloof mij dat u die
uitdrukking nooit meer zal gebruiken… ze is afkomstig van kringen die
tegen de Vlaamse autonomie ageren en die de uitdieping van de devolutie
niet gunstig gezind zijn. Vraagt men aan Nederlanders dat wat ze zelf
doen niet beter door pakweg Duitsers zouden laten doen? Vraagt men aan
Duitsers of ze hun zaken niet beter door Russen zouden laten beredderen?
Vraagt men aan Fransen of de Britten niet beter hun zaken zouden
beheren? De Britten vragen zich trouwens al een hele tijd niet meer af
of anderen hun zaken beter zouden beheren. Ze hebben de continentalen
gewoon buiten gegooid. Alleen Vlamingen zouden hun eigen boel door
Franstalige Belgen moeten laten verknoeien.’
stel dat we de zaken verknoeien, dan nog is het beter ze zelf te verknoeien
‘Waar
zou de KU Leuven gestaan hebben toen ze nog unitair was geweest? Deze
universiteit heeft sinds de splitsing een hoge vlucht genomen in de
internationale rankings. En stel dat we de zaken verknoeien, dan nog is
het beter ze zelf te verknoeien.’
Ziet
u op termijn toenadering tussen N-VA en Vlaams Belang? Zal een
eventuele meerderheid in 2024 tot fundamentele veranderingen leiden?
‘Ik
zou zelf veel liever hebben dat die ene grote Vlaamse conservatieve
partij het licht ziet en zoveel stemmen haalt als N-VA en VB tezamen.
Maar wat er jammer genoeg met deze twee Vlaams-nationale partijen in de
weg zit, is dat cordon sanitaire. Je moet het cordon zien als een vrucht
van de Belgische uitsluitings gewoonten. Die zijn begonnen bij de
vervolging van Vlamingen die een eigen staat wilden na WO I, ze zijn
erger geworden na WO II doordat amnestie werd geweigerd. Amnestie was
misschien het enige medicament dat België had kunnen verenigen of
“redden”. Het uitsluiten van het Vlaams Blok/Belang is een verlengde van
het uitsluiten van wie opiniedelicten had begaan tijdens de oorlog. Het
is bovendien een minoriserings instrument waar alle Vlamingen het
slachtoffer van zijn. Je schakelt al die kiezers, al die Vlamingen uit.’
‘Met
de huidige woke generatie ziet het er niet naar uit dat die
cordonmentaliteit zal verdwijnen. Hoe jonger zij zijn, hoe meer ze over
collaboratie menen te weten. Hoe multicultureler, hoe sneller de
associatie met Hitler wordt gemaakt. Wie voor een cordon tegen het
Vlaams Belang is, is niet zozeer bang voor die partij zelf, maar voor
N-VA-politicus De Wever, omdat hij de enige politieke figuur is die
sterk genoeg staat in politiek en media om het Belgische status quo te
kunnen doorbreken.’
Wat kan er gebeuren als er een meerderheid is van beide partijen?
‘Die
moet er eerst zijn. N-VA moet er bang voor zijn omdat een coalitie met
VB de partij zou kunnen doen splitsen. En zelfs mochten ze toch samen
een regering willen vormen, zitten de grendels zo in mekaar — ze zijn
diabolisch, herlees het boek van Hendrik Vuye en Veerle Wouters daarover
nog maar eens — dat je met 51 procent niet eens voldoende hebt om die
grendels af te schaffen. Iets wat ik ook al schreef in het
Gravensteenboek, in mijn essay over grendels. Die kan je enkel politiek
doorbreken, niet met meerderheden.’
U verwacht niet dat er in 2024 serieuze kansen zijn voor onafhankelijkheid?
‘Dan
moet de belgicistische backlash die er nu is, gecounterd worden. We
hebben een reeks mislukte staatshervormingen gehad. De mismeesterde
staatshervormingen zorgden voor verkruimelde bevoegdheidsverdelingen. En
dan zie je dat een partij als Open Vld drijft op belgicisme, net omdat
ze tegenover N-VA gepositioneerd is. Egbert Lachaert laat zich verkiezen
door liberale, Vlaamsgezinde burgemeesters, en wat doet hij? Hij volgt
de gwendolyniaanse lijn.
‘Hoe ver staan ze na vijf maanden Vivaldi?
Vijf
grondwetsartikelen die herzien worden. Waaronder weliswaar artikel 195,
dat toelaat ook andere artikelen te herzien. Alexander De Croo hoopt
dat het corona beleid Open Vld veel eieren zal leggen, maar ik vrees dat
het windeieren zullen zijn.’
John Dejaeger
John Dejaeger is gewezen president en gedelegeerd bestuurder van BASF Antwerpen.
Pieter Bauwens
![](https://lh3.googleusercontent.com/blogger_img_proxy/AEn0k_tOCcdMe3v9V-zaGq3kOOiilFRprNjSthxOL5TqkEprVLliATq2nLeGrfHXUIKs5LLTiQc7TtU3JxPAsV-JQC3GFd8CH-EmedeSQcjFjjp2PgePOV8bbPvC15Fnv_kOwYKgKAQz0GTW-B0yHPXWaNtJpdxwl4wbvhZ5Uw=s0-d)
CORONA & CENSUUR
![](https://lh3.googleusercontent.com/blogger_img_proxy/AEn0k_v-uNRwikYbFbEd6Vre99dVGSqrvlR-hMYrbubMXZu0daCArffgKUQB4aBXxy-cn9zuQLWXCIYOZIRO481JzbJEj9okXQ37_Ks2QU-BouLQNCykNhPMF0NlVEmWuij7hg0RDQySd5Kei51vMhN7fh7l9_4tJxSxvoE4VYc=s0-d)
VRIJE COMMENTAAR
*
De
kustbarometer slaat al tilt en het seizoen moet nog beginnen. De
Regering, die meer weg heeft van een begrafenis onderneming, is de kop
kwijt.
En
de Bueger? Die danst als een zwerm muggen in de ondergaande zon van de
te verwachten quarantaine die op hen wacht bij de thuiskomst….
Wat er dan wel dient te gebeuren? Geen kt die het weet. Zelfs de improvisatie verandert van uur tot uur.
M.a.w.
men oogst wat er gezaaid werd. Want niet mag verwonderen, want bij de
Elite primeert niet dat goede bestuur, maar wel de succevcolle
zakkkenvulderij. Wat trouwens een eigenschap is van alle in de grond
wegzakkende ondergaande poilitieke kleuren uit een andere tijdrekening.
*
Digitalia
HOW TO HOLD THE WEST