ORGAANPOLIS: VOORUITGANG?
Kamer wijst orgaanpolis van zorgverzekeraars af
De Tweede Kamer is niet blij met een kortingsregeling van vier grote zorgverzekeraars die zo orgaandonoren willen werven
De zorgverzekeraars bieden klanten een premiekorting als ze zich als orgaandonor laten registreren. Met de nieuwe donorpolis hopen de verzekeraars
tienduizenden orgaandonoren te werven. De jaarlijkse korting bedraagt € 120.
CDA, SP en VVD vinden dit geen goed initiatief. Geld zou geen rol moeten spelen bij de overweging om orgaandonor te worden. De VVD wijst erop dat de korting niet strookt met het uitgangspunt dat het basispakket in de zorg hetzelfde
Kost
Er bestaat al jaren een groot tekort aan donororganen in Nederland. Enkele weken geleden verwierp de Kamer nog een voorstel dat wie geen bezwaar aantekent, automatisch orgaandonor wordt.
Echo’s van boven de Moerdijk. Waar men altijd, met nuchter polderverstand, de naïeve Vlaming een paar passen voor blijft.
Dit artikel (visionair?) vond ik deze morgen, vóór dag en dauw, in De Wereldkrant, gratis per E-Post verspreid voor de ‘Expats’, de ‘ge-expatriëerde’ NederVlaming. De bedoeling is een band met de Nederlanden te onderhouden, zonder over deze band sentimenteel te willen doen. Echt oer-Hollands dus. Profijtig, en vooral: vooruitziend!
Misschien een verkiezings-ideetje voor de belgiekse socialistische Ministerin van franscouillonse zaken, om de altijd lege kassen te spijzen?
Stem voor links! Stem voor meer koopkracht: niet alleen een hart in de politiek, maar ook een lever, een nier, ja zelfs een nieuw brein! Schrijf nu in en profiteer vóór anderen dat doen!
Dàt zou pas ‘goed zijn voor de mensen’ …..
.
maandag 1 december 2008
IEDER VOGELTJE ZINGT ZOALS...
IEDER VOGELTJE ZINGT ZOALS..
Deze posting, gewoon uit wettige zelfverdediging.
Verre van ons te verbergen in de loopgraven, moeten wij, bloggers, met open vizier, in het verweer komen. Als het bels Ministerke van Oorlog ons beschuldigt van moddergooien, kan hij op geen betere manier de werkelijkheid hebben weergegeven: zijn gedrag in dat B.Café i, New York zit inderdaad moddervast in dezelfde sfeer. Pretentie, decadentie en smeerlapperij! Want inderdaad, ik verwacht, als toemaatje op deze onwelriekende zuippartij, nog wel een paar naschokken. Al ware het maar voortgebracht door toevallige versprekingen van de gefrustreerde dames, wier Heren in NY de bloemetjes aan het buitenzetten geweest zijn – in al-dan-niet ‘lichtgekleed’ gezelschap. Defensieministers zijn ook maar mensen!
In de eerste plaats hartelijke dank voor de hint bij AANKLACHT
http://blog.seniorennet.be/aanklacht/
die mij op het fantastische spoor zette om de story ‘Crembo in New York’ in een notendop samengevat te zien. En welke notendop! Spijtig dat Geen Stijl (de betrokken notedop) geen Vlaams bijhuis heeft! Van mij mochten deze jongens en meisjes al lang voorgedragen geweest zijn voor de Nobelprijs voor de Eerlijke Pers!
De stapsteen (link) naar
http://www.geenstijl.nl/mt/archieven/2008/11/bloggers_zijn_gevaarlijk.html
is dan ook verplichte litteratuur voor eenieder die de belse politiek in het algemeen, en deze van de tjeven in het bijzonder, genegen is. Zodanig genegen, dat hij/zij er alles voor over heeft, om, bij de volgende verkiezingen, er toe bij te dragen dat deze lapzwanzers die ons weer eens te schande gemaakt hebben voor de ganse wereld, eindelijk de plaats toebedeeld krijgen die ze verdienen. In de vergeetput. Figuurlijk en letterlijk!
Laat het Defensie gezegd zijn: zelfs al schieten ze met scherp, de blogwereld krijgen ze niet klein. Integendeel: deze kleine ‘barmeid’ is er met haar blog in geslaagd om de grote Meneer De Crem tot zijn ware proportie te herleiden: een klein, vuil; natrappend dekhengstje! Ik hoop van harte dat dit voor hem het begin van het einde zou mogen betekenen! Wat er ook van zij, zijn imago is beschadigd voor eeuwig en een dag.. En dat is maar goed ook!
Als U bij ‘Geen Stijl’ dan de foto ziet van de zatterik die over de toonbank als een verlopen sujet hangt te zuipen, dan begrijpt U de reactie ‘the day after’ van de barjuffrouw: dat zij nu een maand op water en droog brood moet leven (na haar ontslag!) maar geen schaamte moet voelen als zij voortaan in de spiegel kijkt. De vidéo van Crembo-in-het-verweer in het Parlement is daarbij van een schrijnende armoede. Voor hem is geen spiegel nodig. Zijn eigen herinnering volstaat.
Van dat alles al iets gezien in ‘de media’? Als dat geen reden is, waardoor bewezen is dat bloggers broodnodig zijn!
Moest IK Gerolf Annemans geweest zijn daar in het Parlement, ik zou geëist hebben, dat het zielig ventje terstond op beide knietjes in zijn kloefen en met de armen boven het hoofd in de hoek van het spreekgestoelte zou gezet zijn. Met liefst twee ezelsoren op zijn hoofd. Om daar van close-up foto’s te kunnen nemen, dienstig voor verspreiding in de wereldpers, onder het artikel :
’How the Flemish honour their sinners, after paying back all expences for lost taxmoney in NY’
Deze posting, gewoon uit wettige zelfverdediging.
Verre van ons te verbergen in de loopgraven, moeten wij, bloggers, met open vizier, in het verweer komen. Als het bels Ministerke van Oorlog ons beschuldigt van moddergooien, kan hij op geen betere manier de werkelijkheid hebben weergegeven: zijn gedrag in dat B.Café i, New York zit inderdaad moddervast in dezelfde sfeer. Pretentie, decadentie en smeerlapperij! Want inderdaad, ik verwacht, als toemaatje op deze onwelriekende zuippartij, nog wel een paar naschokken. Al ware het maar voortgebracht door toevallige versprekingen van de gefrustreerde dames, wier Heren in NY de bloemetjes aan het buitenzetten geweest zijn – in al-dan-niet ‘lichtgekleed’ gezelschap. Defensieministers zijn ook maar mensen!
In de eerste plaats hartelijke dank voor de hint bij AANKLACHT
http://blog.seniorennet.be/aanklacht/
die mij op het fantastische spoor zette om de story ‘Crembo in New York’ in een notendop samengevat te zien. En welke notendop! Spijtig dat Geen Stijl (de betrokken notedop) geen Vlaams bijhuis heeft! Van mij mochten deze jongens en meisjes al lang voorgedragen geweest zijn voor de Nobelprijs voor de Eerlijke Pers!
De stapsteen (link) naar
http://www.geenstijl.nl/mt/archieven/2008/11/bloggers_zijn_gevaarlijk.html
is dan ook verplichte litteratuur voor eenieder die de belse politiek in het algemeen, en deze van de tjeven in het bijzonder, genegen is. Zodanig genegen, dat hij/zij er alles voor over heeft, om, bij de volgende verkiezingen, er toe bij te dragen dat deze lapzwanzers die ons weer eens te schande gemaakt hebben voor de ganse wereld, eindelijk de plaats toebedeeld krijgen die ze verdienen. In de vergeetput. Figuurlijk en letterlijk!
Laat het Defensie gezegd zijn: zelfs al schieten ze met scherp, de blogwereld krijgen ze niet klein. Integendeel: deze kleine ‘barmeid’ is er met haar blog in geslaagd om de grote Meneer De Crem tot zijn ware proportie te herleiden: een klein, vuil; natrappend dekhengstje! Ik hoop van harte dat dit voor hem het begin van het einde zou mogen betekenen! Wat er ook van zij, zijn imago is beschadigd voor eeuwig en een dag.. En dat is maar goed ook!
Als U bij ‘Geen Stijl’ dan de foto ziet van de zatterik die over de toonbank als een verlopen sujet hangt te zuipen, dan begrijpt U de reactie ‘the day after’ van de barjuffrouw: dat zij nu een maand op water en droog brood moet leven (na haar ontslag!) maar geen schaamte moet voelen als zij voortaan in de spiegel kijkt. De vidéo van Crembo-in-het-verweer in het Parlement is daarbij van een schrijnende armoede. Voor hem is geen spiegel nodig. Zijn eigen herinnering volstaat.
Van dat alles al iets gezien in ‘de media’? Als dat geen reden is, waardoor bewezen is dat bloggers broodnodig zijn!
Moest IK Gerolf Annemans geweest zijn daar in het Parlement, ik zou geëist hebben, dat het zielig ventje terstond op beide knietjes in zijn kloefen en met de armen boven het hoofd in de hoek van het spreekgestoelte zou gezet zijn. Met liefst twee ezelsoren op zijn hoofd. Om daar van close-up foto’s te kunnen nemen, dienstig voor verspreiding in de wereldpers, onder het artikel :
’How the Flemish honour their sinners, after paying back all expences for lost taxmoney in NY’
zondag 30 november 2008
FRANSCOULLONS OF SANSCULOTTEN: WELK VERSCHIL?
FRANSCOUILLONS OF SANSCULOTTEN: WELK VERSCHIL?
Le choc des idées jaillit la lumière!
Genocide! En of er klaarte viel bij de confrontatie in Iskander van deze gisteren.
Het was ook al zo lang geleden (1998) dat de herdenking van de 200ste verjaring van de Boerenkrijg gesmoord werd wegens ‘niet opportuun’. Vreesde men de heruitgave van een nieuwe ‘Stomme van Portici’ die de vlam in de Vlaamse Ontvoogdingsstrijd zou doen slaan? Of mag die vraag niet gesteld worden, uit schrik voor het antwoord?
Eerst was er de naam van de Franse stad in de Vendée met de naam Noirmoutier, die voor mij, sedert ik daar opoit rondreisde, om welke reden dan ook, een akelige bijklank heeft. Als U opent bij Wikipedia op Ile de Noirmoutier, leest U onder andere dit:
Het eiland is gekend door de passage du Gois, een weg van 4,5 km die bij hoge tij onder water loopt en alleen berijdbaar is bij lage tij.
Dat de Ronde van Frankrijk dikwijls door die passage trekt, de kermissfeer, is een ander verhaal, dat niets verandert aan de naargeestige lucht die daar hangt….De vele toeristen wandelen naar de overkant, over de glibberige kasseien, flirtend met de vele waarschuwingen op het strand, in alle talen, waar een minimum aantal minuten voor hoogtij en het levensgevaarlijke wassende water, men de slagbomen neerlaat, net zoals voor een opendraaiende brug of een spoorwegovergang….Hier geen fluitsignaal van een aanstormende trein, maar vluchten krassende zeemeeuwen, eeuwig op zoek naar voedsel. Voor wie het gevaar bemint: de trappen naar verweerde vluchtheuvels met rugleuningen onderweg tonen duidelijk tot waar het water stijgt – en er is geen uitweg! Het is een ‘golfbreker’, rond van rug, 4,5 Km ver….meer dan een vol uur hard doorstappen….
Het artikel in Iskander trok verder mijn aandacht, omdat er gesproken werd over de genocide door de Toerken, op de Armeniers, in 1915.
En met de handel in organen van Servische jonge mannen, die hier dichtbij, in Albanië, aan de overkant van de Adriatische Zee, in de wereldpers aan het uitkomen is, dacht ik, door deze Franse tekst te doorworstelen, een beetje informatie te krijgen over wat het Armeense volk is overkomen, en waarover niet mag gepraat worden. En zo kwam ik bij de Boerenkrig….
Ik weet niet hoe het komt: genocide – organenhandel: wat al lugubere begrippen! Tot ik buiten keek, en de prachtige Italiaanse nazomer plots veranderd zag in koud Noordzee-weer. Met jagende hagelvlagen en drijvende zwarte wolken, met daartussen een huilende Noordenwind, overgewaaid uit het Vaderland wellicht, die zowel onszelf als de omringende buren voor enkele dagen zal weghouden uit de olijvenoogst. Er is nog tijd. De oliepersen zijn actief tot half December….en straks schijnt weer de zon!
Hier dus die schande van moderne uitroepingskampen, waarover de kwalkrantpers niet bericht.
Zie http://www.hetvrijevolk.com/?pagina=7389
Lodewijk Nasser 27 november 2008
Een nooit vertelde oorlogsmisdaad?
Mijn goede vriend JB attendeerde mij op een net interview met Maria Lina Veca, een Italiaanse verslaggeefster.
Zij vertelt in het vraaggesprek over haar onderzoek naar onschuldige Sevische slachtoffers, die in concentratriekampen in Albanie werd ondergebracht om gedood te worden, en waarvan de organen vervolgens verhandeld werden. Deze vonden gretig afrek in verschillende privé-klinieken. Haar belangstelling in het thema wordt gewekt als een Italiaanse chirurg haar vertelt dat de prijs van van organen op de wereldhandel dramatisch is gedaald als gevolg van een "groot aanbod".
Dat de organenhandel lucratief is, bewijzen de prijzen. Zo bracht een lever al snel 50 000 euro op, een nier 10 000-30.00 euro en over de prijs van een hart viel te onderhandelen. Carla del Ponte zou er van af geweten hebben, maar er geen ruchtbaarheid aan gegeven hebben.
Dan nu de 200 jaar oude schande van de Franse genocide op eigen burgers. Wilipedia zal U verder helpen, met de trefwoorden Vendée – convention – directoire.
Ik wens uit de grond van mijn hart, dat er stemmen zouden opgaan, om aan de hand van de Franse opzoekingen, die nu eindelijk zouden mogen open,baar gemaakt worden, de geschiedenis van onze Vlaamse Brigands (1798) tot haar recht zou mogen komen. Boerenkrijg tegen de sansculotten, bij ons, en genocide in de Vendée…Practige resultaten voor de Franse Revolutie: Liberté – Fraternité –Egalité….
Op Wikimpedia vindt men een en ander, maar bijlange niet genoeg. Waar blijven de volle bibliotheken, die de schande beschrijven, zodat ze nooit meer kan geloochend worden! Waar blijft hier een nieuwe ‘negatie-wet’? Ik heb vroeger reeds geschreven over het Boerenkrijgmuseum in Overmere (bestaat dat nog?) en over de opgravingen van de terechtgestelde Vlaamse jongens tegen de kerkmuur van de kathedraal in Mechelen, die nu eindelijk na 200 jaar, een waardige rustplaats zouden krijgen (is het massagraf nu reeds gevonden?)
Ik geef het artikel van Iskander integraal weer; met excuses voor de niet-vertaling, uitgenomen voor het voorlaatste artikel, dat ik als illustratie meegeef aan de verheerlijkers van de Francité en die ‘Culture Universelle’…met bloed aan hun handen. Veel bloed! Het bloed van onschuldige kinderen, en van weerloze vrouwen….Vive la France, Mr Sarkozy?
Oublier le génocide vendéen? [naar index]
19-11-2008 - Ivan Rioufol - le figaro
La France reconnaîtra-t-elle un jour le génocide vendéen? Comme le remarque Pierre Péan dans son dernier livre sur les soulèvements populaires dans l'Ouest sous la révolution (1) : "Depuis plus de deux siècles, Vendéens et chouans ont si mauvaise réputation que peu de monde s'est indigné et s'indigne de la politique d'extermination menée contre eux par la Convention". Hier, le président du Conseil général de la Vendée, Philippe de Villiers, en visite en Arménie, a estimé, comme le rapporte Le Figaro de ce mercredi: "Comme l'Arménie en 1915, la Vendée a connu un génocide en 1793. Et comme le génocide arménien, le génocide vendéen n'a jamais été reconnu par ses auteurs et on n'a jamais demandé pardon aux victimes". Alors que les députés viennent de renoncer, mardi, à "adopter des lois qualifiant ou portant une appréciation sur des faits historiques (...)", la tragédie vendéenne risque fort d'être victime de la grande amnésie collective qui frappe notre société.
La révolte vendéenne, qu'une constante désinformation présente comme contre-révolutionnaire, réactionnaire et au service d'intérêts aristocratiques (donc indéfendable), a d'abord été une authentique rébellion populaire et spontanée contre la Convention et ses atteintes aux libertés, notamment religieuses. Aucun noble n'a accepté, dans un premier temps, les commandements offerts par les paysans : pas plus Charette caché sous son lit, que Bonchamps, La Rochejaquelein ou Lescure (2). Péan ne craint d'ailleurs pas de faire un parallèle entre la chouannerie et les révoltes des "paysans-travailleurs" des années 1970, dans l'Ouest. Il rappelle comment José Bové se lança, devant lui, "dans une défense enflammée de cette révolte dont il faisait le premier grand soulèvement populaire de gauche".
Quant au génocide, il est revendiqué par ses auteurs.
Jean-Baptiste Carrier sera un des bourreaux que la Convention envoya à Nantes en octobre 1793 avec pour mission d'appliquer la Terreur et d'exterminer la population de la Vendée militaire, y compris les femmes, "sillons reproducteurs", et les enfants, "futurs brigands".
C'est le général Westermann qui lui rend ainsi compte d'une de ses missions: "Suivant les ordres que vous m'avez donnés, j'ai écrasé les enfants sous les pieds des chevaux, massacré des femmes qui, au moins pour celles-là, d'enfanteront plus de brigands. Je n'ai pas un prisonnier à me reprocher. J'ai tout exterminé".
Des camps d'extermination seront organisés à Noirmoutier et des noyades spéciales pour les enfants à Bourgneuf et à Nantes. Oublier cette histoire, qui inspira Trotski, Lénine et les totalitarismes du XX e siècle?
Het was Generaal Westerman die aan een der uitgestuurde beulen – Carrier - belast met de uitvoering van de terreur en de uitroeiing van de bevolking, verantwoording gaf van een van zijn opdrachten: “Ingevolge de van Uwentwege ontvangen instructies, heb ik de kinderen laten vertrappelen onder de hoeven van de paarden, heb ik de vrouwen laten ‘mishandelen’ zodanig dat zij, die nog kinderen konden krijgen, geen kleine ‘brigands’ meer zullen ter wereld kunnen brengen. Ik heb mij geen enkele krijgsgevangene te verwijten: ze werden allen door mij uitgeroeid”…
Verdrinkings-sessies voor kinderen in Bourgneuf, en concentratiekampen in Noirmoutier….Waarlijk, de Verlichting heeft als een bliksem de wereld beroert.
Bestaat er een God van de Rechtvaardigheid?
(
Le choc des idées jaillit la lumière!
Genocide! En of er klaarte viel bij de confrontatie in Iskander van deze gisteren.
Het was ook al zo lang geleden (1998) dat de herdenking van de 200ste verjaring van de Boerenkrijg gesmoord werd wegens ‘niet opportuun’. Vreesde men de heruitgave van een nieuwe ‘Stomme van Portici’ die de vlam in de Vlaamse Ontvoogdingsstrijd zou doen slaan? Of mag die vraag niet gesteld worden, uit schrik voor het antwoord?
Eerst was er de naam van de Franse stad in de Vendée met de naam Noirmoutier, die voor mij, sedert ik daar opoit rondreisde, om welke reden dan ook, een akelige bijklank heeft. Als U opent bij Wikipedia op Ile de Noirmoutier, leest U onder andere dit:
Het eiland is gekend door de passage du Gois, een weg van 4,5 km die bij hoge tij onder water loopt en alleen berijdbaar is bij lage tij.
Dat de Ronde van Frankrijk dikwijls door die passage trekt, de kermissfeer, is een ander verhaal, dat niets verandert aan de naargeestige lucht die daar hangt….De vele toeristen wandelen naar de overkant, over de glibberige kasseien, flirtend met de vele waarschuwingen op het strand, in alle talen, waar een minimum aantal minuten voor hoogtij en het levensgevaarlijke wassende water, men de slagbomen neerlaat, net zoals voor een opendraaiende brug of een spoorwegovergang….Hier geen fluitsignaal van een aanstormende trein, maar vluchten krassende zeemeeuwen, eeuwig op zoek naar voedsel. Voor wie het gevaar bemint: de trappen naar verweerde vluchtheuvels met rugleuningen onderweg tonen duidelijk tot waar het water stijgt – en er is geen uitweg! Het is een ‘golfbreker’, rond van rug, 4,5 Km ver….meer dan een vol uur hard doorstappen….
Het artikel in Iskander trok verder mijn aandacht, omdat er gesproken werd over de genocide door de Toerken, op de Armeniers, in 1915.
En met de handel in organen van Servische jonge mannen, die hier dichtbij, in Albanië, aan de overkant van de Adriatische Zee, in de wereldpers aan het uitkomen is, dacht ik, door deze Franse tekst te doorworstelen, een beetje informatie te krijgen over wat het Armeense volk is overkomen, en waarover niet mag gepraat worden. En zo kwam ik bij de Boerenkrig….
Ik weet niet hoe het komt: genocide – organenhandel: wat al lugubere begrippen! Tot ik buiten keek, en de prachtige Italiaanse nazomer plots veranderd zag in koud Noordzee-weer. Met jagende hagelvlagen en drijvende zwarte wolken, met daartussen een huilende Noordenwind, overgewaaid uit het Vaderland wellicht, die zowel onszelf als de omringende buren voor enkele dagen zal weghouden uit de olijvenoogst. Er is nog tijd. De oliepersen zijn actief tot half December….en straks schijnt weer de zon!
Hier dus die schande van moderne uitroepingskampen, waarover de kwalkrantpers niet bericht.
Zie http://www.hetvrijevolk.com/?pagina=7389
Lodewijk Nasser 27 november 2008
Een nooit vertelde oorlogsmisdaad?
Mijn goede vriend JB attendeerde mij op een net interview met Maria Lina Veca, een Italiaanse verslaggeefster.
Zij vertelt in het vraaggesprek over haar onderzoek naar onschuldige Sevische slachtoffers, die in concentratriekampen in Albanie werd ondergebracht om gedood te worden, en waarvan de organen vervolgens verhandeld werden. Deze vonden gretig afrek in verschillende privé-klinieken. Haar belangstelling in het thema wordt gewekt als een Italiaanse chirurg haar vertelt dat de prijs van van organen op de wereldhandel dramatisch is gedaald als gevolg van een "groot aanbod".
Dat de organenhandel lucratief is, bewijzen de prijzen. Zo bracht een lever al snel 50 000 euro op, een nier 10 000-30.00 euro en over de prijs van een hart viel te onderhandelen. Carla del Ponte zou er van af geweten hebben, maar er geen ruchtbaarheid aan gegeven hebben.
Dan nu de 200 jaar oude schande van de Franse genocide op eigen burgers. Wilipedia zal U verder helpen, met de trefwoorden Vendée – convention – directoire.
Ik wens uit de grond van mijn hart, dat er stemmen zouden opgaan, om aan de hand van de Franse opzoekingen, die nu eindelijk zouden mogen open,baar gemaakt worden, de geschiedenis van onze Vlaamse Brigands (1798) tot haar recht zou mogen komen. Boerenkrijg tegen de sansculotten, bij ons, en genocide in de Vendée…Practige resultaten voor de Franse Revolutie: Liberté – Fraternité –Egalité….
Op Wikimpedia vindt men een en ander, maar bijlange niet genoeg. Waar blijven de volle bibliotheken, die de schande beschrijven, zodat ze nooit meer kan geloochend worden! Waar blijft hier een nieuwe ‘negatie-wet’? Ik heb vroeger reeds geschreven over het Boerenkrijgmuseum in Overmere (bestaat dat nog?) en over de opgravingen van de terechtgestelde Vlaamse jongens tegen de kerkmuur van de kathedraal in Mechelen, die nu eindelijk na 200 jaar, een waardige rustplaats zouden krijgen (is het massagraf nu reeds gevonden?)
Ik geef het artikel van Iskander integraal weer; met excuses voor de niet-vertaling, uitgenomen voor het voorlaatste artikel, dat ik als illustratie meegeef aan de verheerlijkers van de Francité en die ‘Culture Universelle’…met bloed aan hun handen. Veel bloed! Het bloed van onschuldige kinderen, en van weerloze vrouwen….Vive la France, Mr Sarkozy?
Oublier le génocide vendéen? [naar index]
19-11-2008 - Ivan Rioufol - le figaro
La France reconnaîtra-t-elle un jour le génocide vendéen? Comme le remarque Pierre Péan dans son dernier livre sur les soulèvements populaires dans l'Ouest sous la révolution (1) : "Depuis plus de deux siècles, Vendéens et chouans ont si mauvaise réputation que peu de monde s'est indigné et s'indigne de la politique d'extermination menée contre eux par la Convention". Hier, le président du Conseil général de la Vendée, Philippe de Villiers, en visite en Arménie, a estimé, comme le rapporte Le Figaro de ce mercredi: "Comme l'Arménie en 1915, la Vendée a connu un génocide en 1793. Et comme le génocide arménien, le génocide vendéen n'a jamais été reconnu par ses auteurs et on n'a jamais demandé pardon aux victimes". Alors que les députés viennent de renoncer, mardi, à "adopter des lois qualifiant ou portant une appréciation sur des faits historiques (...)", la tragédie vendéenne risque fort d'être victime de la grande amnésie collective qui frappe notre société.
La révolte vendéenne, qu'une constante désinformation présente comme contre-révolutionnaire, réactionnaire et au service d'intérêts aristocratiques (donc indéfendable), a d'abord été une authentique rébellion populaire et spontanée contre la Convention et ses atteintes aux libertés, notamment religieuses. Aucun noble n'a accepté, dans un premier temps, les commandements offerts par les paysans : pas plus Charette caché sous son lit, que Bonchamps, La Rochejaquelein ou Lescure (2). Péan ne craint d'ailleurs pas de faire un parallèle entre la chouannerie et les révoltes des "paysans-travailleurs" des années 1970, dans l'Ouest. Il rappelle comment José Bové se lança, devant lui, "dans une défense enflammée de cette révolte dont il faisait le premier grand soulèvement populaire de gauche".
Quant au génocide, il est revendiqué par ses auteurs.
Jean-Baptiste Carrier sera un des bourreaux que la Convention envoya à Nantes en octobre 1793 avec pour mission d'appliquer la Terreur et d'exterminer la population de la Vendée militaire, y compris les femmes, "sillons reproducteurs", et les enfants, "futurs brigands".
C'est le général Westermann qui lui rend ainsi compte d'une de ses missions: "Suivant les ordres que vous m'avez donnés, j'ai écrasé les enfants sous les pieds des chevaux, massacré des femmes qui, au moins pour celles-là, d'enfanteront plus de brigands. Je n'ai pas un prisonnier à me reprocher. J'ai tout exterminé".
Des camps d'extermination seront organisés à Noirmoutier et des noyades spéciales pour les enfants à Bourgneuf et à Nantes. Oublier cette histoire, qui inspira Trotski, Lénine et les totalitarismes du XX e siècle?
Het was Generaal Westerman die aan een der uitgestuurde beulen – Carrier - belast met de uitvoering van de terreur en de uitroeiing van de bevolking, verantwoording gaf van een van zijn opdrachten: “Ingevolge de van Uwentwege ontvangen instructies, heb ik de kinderen laten vertrappelen onder de hoeven van de paarden, heb ik de vrouwen laten ‘mishandelen’ zodanig dat zij, die nog kinderen konden krijgen, geen kleine ‘brigands’ meer zullen ter wereld kunnen brengen. Ik heb mij geen enkele krijgsgevangene te verwijten: ze werden allen door mij uitgeroeid”…
Verdrinkings-sessies voor kinderen in Bourgneuf, en concentratiekampen in Noirmoutier….Waarlijk, de Verlichting heeft als een bliksem de wereld beroert.
Bestaat er een God van de Rechtvaardigheid?
(
ONDERHANDELINGEN VL/FR (Deel 2)
ONDERHANDELINGEN VL/FR (Deel 2)
We schrijven Kortrijk (Groeninge) 11 Juli 1302. De Franse Koning, Philippe le Bel, krijgt een serieuze pandoering van de Vlaamse Gemeentenaren, die de intriges en de afzetterijen van de toenmalige franscouillons-Leliaerts beu zijn. Er is namelijk in Brugge een nachtelijke opstand geweest (Brugse Metten) waar eenieder die niet vlot en op z’n Brugs de woorden ‘schild en vriend’ kon uitspreken, over de kling werd gejaagd, of in de pan gehakt, of nog erger, wat het best uitkwam om voorgoed van dat soort lastposten af te zijn. Inderdaad de enige efficiënte manier die heden ten dage ook eens zou moeten uitgeprobeerd worden. Philips le Bel, de Schone (geen Coburger!) ziet nu zijn kans schoon en komt op excursie om die Vlaamse keikoppen bijeen te borstelen, want hij had, net als de francouillons nu, de overmacht in alle kazernes van Landsverdediging. Maar toen, lang vóór Bredero, kon het ook al verkeren. Hij kreeg klop van de Gemeentenaren (sociale strijd) wat toen, zelfs voor Rome, twee dagen later, per ijlbode, ‘breaking news’ was. Zijne Heiligheid wilde wel bidden voor de gesneuvelden, maar inwendig verkneukelde Hij zich liever bij de afgang van die ruziemaker, met wie Hij trouwens ook niet goed overweg kon.
Maar verslagen potentaten zinnen gewoonlijk binnen de kortste keren op wraak. Dus lanceerde Philips de Taaie een nieuwe veldtocht, om de Lage Landen, deze keer tot in het Hoge Noorden, te beroven, en truuks uit te vinden om zijn territorium uit te breiden, om op die manier in alle bescheidenheid, gans West-Eiropa als zijn privé tuin te bezitten. En vooral om, ‘en passant’, zoals de kronieken vermelden, uit solidariteit, zoveel mogelijk rijkdom voor de franscouillons bijeen te stelen. De frisse Vlaamse maagdekens vielen hem ten andere ook, en nog geen klein beetje, in de smaak. Want zijn eigen eega, nochtans van nobelen bloede was, te oordelen naar de geschilderde portretten, maar een magere bonenstaak. Het Front des Francophones kwam eens te meer als een pletwals in beweging, vooral in de Nederlanden zelf mee in gang gezet door de beweging :’Heim ins Reich’, maar dan in ’t Fransoos. Al werd hierbij luidkeels verkondigd dat zulks niet gedaan werd omwille van ‘de postjes’.
Er is dus niets nieuws onder de zon.
Maar, zoals gezegd, de zaken vielen tegen. Bij de confrontatie van de legers bij de Pevelennberg (Monts-en-Pévèle) ontmoette hij een nog veel sterker leger dan in Groeninge en er vielen heel wat meer doden en gekwetsten. Toen het avond werd van die verschrikkelijk warme dag, vluchtten de Fransen als hazen in ’t veld, achtervolgd door de nochtans ook dodelijk vermoeide Vlamingen, want een hele dag vechten en slaan, dat kruipt de mens in de koude kleren. De lijfwachten van de Koning waren reeds gevlucht, het paard van de Koning was gedood onder hem, zonder dat de aanvallers hem herkend hadden, want hij was wel zo slim geweest om alle uiterlijke kentekens van zijn waardigheid vóór de strijd uit te spelen, voor geval dat…De Koning hield zich voor dood, tot het rumoer verstomd was, en te midden het gekreun en gekerm geraakte hij op een ander paard, en vluchtte te vierklwauwens weg, tot hij genoeg volk rond zich wist om veilig de nacht door te brengen, God dankend dat die stomme Vlamingen hem niet hadden herkend en op staande voet een kopke kleiner gemaakt. Gezond en wel in veiligheid gekomen beloofde hij een aanzienlijk aantal Missen te laten doen!
Volgens de gebruiken van die tijd, was hij die van het slagveld wegliep, de verliezer. De Fransen dus. Daar, tijdens de dag, de Vlamingen hun wagens, tenten en mondvoorraad bij een verraderlijke aanval in de rug verloren hadden, trokken ook zij zich terug, om uit te rusten. Er werd bevel gegeven, dat het slagveld die nacht door niemand mocht bettreden worden, noch om de gekwetsten te verzorgen, noch om te stelen van de gesneuvelden.
’s Anderendaags was Philippe le Bel al een stuk op zijn effen, en toen de Vlamingen arriveerden om vrede te sluiten (als overwinnaars) kon hij zodanig manoeuvreren, dat beide partijen overeenkwamen dat er geen winnaars en geen verliezers waren. Als goede Christelijke Ridders, Edelen en daarenboven Fransen, gaven zij hun woord: mits zij vrije aftocht kregen, zouden zij eerlijke vredesvoorwaarden onderhandelen. Misschien dat dààr het begrip van dat ‘wiete blaat’ zou ontstaan zijn….
Dat alles staat, met echo’s in de annalen in Parijs, zorgvuldig te boek door een monnik, die de jaren 1297 tot 1310 beschrijft als ooggetuige, in De Annales Gandensis. Deze eigentijdse kroniek van de Vlaamse Vrijheidsstrijd werd, met naast de oorspronkelijke LatIjnse tekst, de Nederlandse vertaling, uitgegeven in 2008 door De Leiegouw/Kortrijk ISBN 978-907723-64-7 en gedrukt door Drukkerij Groeninge, Belfaststraat, 122 te 8500 Kortrijk.
Het boek leest als een sneltrein, is authentiek, onpartijdig en intelligent geschreven, wat niet geval zou geweest zijn moest ‘Nak’, Humo, DM, de BRT daar toen aan meegewerkt hebben. De monnik, wiens naam zelf niet eens is bekend, is een ‘Vranckx’ avant-la-lettre, voor wat zijn aanwezigheid bij de feiten betreft. Geenszins voor wat betreft zijn objectiviteit, of liever zijn gebrek aan objectiviteit. Toen bracht men nog eerlijke geschriften, voort, die zonder ‘duiding’ tot ons zijn gekomen.
En dan beginnen de onderhandelingen. Ze zouden kunnen model gestaan hebben voor wat al 178 jaar lang in den belziek gebeurt. Die duren jaren, want de franscouillons ‘sont demandeurs de rien’, buiten altijd maar méér geld, méérr stedelijke gebieden die ze willen aanhechten (Rijsel, Dowaai), toegevingen van de Vlamingen (versterkingen slopen van grenssteden Ieper, Menen, Veurne!...). Zelfs de hulp van de Paus wordt ingeroepen, die gans Vlaanderen in de ban doet, omdat zij des Konings voorwaarden niet willen aanvaarden…Zelfs al is Philippe le Bel ondertussen al drie keer vervangen door opvolging, zelfs al is Vlaanderen jaren lang uitgehongerd geweest door pest en cholera: betalen zullen ze! De Tempeliers zijn intussen uitgeroeid: ook daar heeft de Koning bot en geen geld gevangen….
De franscouillons onderhandelen alsof ze 1000Ket, Reynders, di Rupo, Mangain zelf zouden zijn, met niets in handen om alles te bereiken – en de Vlamingen? Die ruziën tussen de Edelen, zijnde Vroeg-Lberalen, de Poorters, de boeren (zijnde de Vroeg-CVP-ërs), en het is tenslotte de kleine man (de socialen) die moet afdokken. Waardoor weer opstand. Enz, enz! Tot Jacov Van Artevelde tenslotte beroep doet op een Vreemde Mogendheid (Engeland) om (tijdelijk) zijn gram te halen.
Dit alles leest ernstig maar vlot bij Wikipedia, bij de melding Athis-sur-Orge: vele verhelderende bladzijden lang…U komt er terecht, na de slag op de Pevelenberg, op het Kortrijks gehucht ‘De Marquettte’, die aan de Eerste Notulen voor het Vredesverdrag zijn naam heeft gegeven. In dit voor-project, met de handtekening van de Koning, worden de overeengekomen voorwaarden vastgelegd, die later, op 20 en meer verschillende manieren, door de franscouillonse N. Slangen van die dagen, herbewerkt worden, tot ze het schandverdrag van Athis-sur-Orge zullen worden…Ik zal het U niet allemaal verklappen: U leest het vlot bij de geciteerde links.
Maar wees gerust: er zijn meer overeenkomsten met die dagen dan U voor mogelijk houdt!
We schrijven Kortrijk (Groeninge) 11 Juli 1302. De Franse Koning, Philippe le Bel, krijgt een serieuze pandoering van de Vlaamse Gemeentenaren, die de intriges en de afzetterijen van de toenmalige franscouillons-Leliaerts beu zijn. Er is namelijk in Brugge een nachtelijke opstand geweest (Brugse Metten) waar eenieder die niet vlot en op z’n Brugs de woorden ‘schild en vriend’ kon uitspreken, over de kling werd gejaagd, of in de pan gehakt, of nog erger, wat het best uitkwam om voorgoed van dat soort lastposten af te zijn. Inderdaad de enige efficiënte manier die heden ten dage ook eens zou moeten uitgeprobeerd worden. Philips le Bel, de Schone (geen Coburger!) ziet nu zijn kans schoon en komt op excursie om die Vlaamse keikoppen bijeen te borstelen, want hij had, net als de francouillons nu, de overmacht in alle kazernes van Landsverdediging. Maar toen, lang vóór Bredero, kon het ook al verkeren. Hij kreeg klop van de Gemeentenaren (sociale strijd) wat toen, zelfs voor Rome, twee dagen later, per ijlbode, ‘breaking news’ was. Zijne Heiligheid wilde wel bidden voor de gesneuvelden, maar inwendig verkneukelde Hij zich liever bij de afgang van die ruziemaker, met wie Hij trouwens ook niet goed overweg kon.
Maar verslagen potentaten zinnen gewoonlijk binnen de kortste keren op wraak. Dus lanceerde Philips de Taaie een nieuwe veldtocht, om de Lage Landen, deze keer tot in het Hoge Noorden, te beroven, en truuks uit te vinden om zijn territorium uit te breiden, om op die manier in alle bescheidenheid, gans West-Eiropa als zijn privé tuin te bezitten. En vooral om, ‘en passant’, zoals de kronieken vermelden, uit solidariteit, zoveel mogelijk rijkdom voor de franscouillons bijeen te stelen. De frisse Vlaamse maagdekens vielen hem ten andere ook, en nog geen klein beetje, in de smaak. Want zijn eigen eega, nochtans van nobelen bloede was, te oordelen naar de geschilderde portretten, maar een magere bonenstaak. Het Front des Francophones kwam eens te meer als een pletwals in beweging, vooral in de Nederlanden zelf mee in gang gezet door de beweging :’Heim ins Reich’, maar dan in ’t Fransoos. Al werd hierbij luidkeels verkondigd dat zulks niet gedaan werd omwille van ‘de postjes’.
Er is dus niets nieuws onder de zon.
Maar, zoals gezegd, de zaken vielen tegen. Bij de confrontatie van de legers bij de Pevelennberg (Monts-en-Pévèle) ontmoette hij een nog veel sterker leger dan in Groeninge en er vielen heel wat meer doden en gekwetsten. Toen het avond werd van die verschrikkelijk warme dag, vluchtten de Fransen als hazen in ’t veld, achtervolgd door de nochtans ook dodelijk vermoeide Vlamingen, want een hele dag vechten en slaan, dat kruipt de mens in de koude kleren. De lijfwachten van de Koning waren reeds gevlucht, het paard van de Koning was gedood onder hem, zonder dat de aanvallers hem herkend hadden, want hij was wel zo slim geweest om alle uiterlijke kentekens van zijn waardigheid vóór de strijd uit te spelen, voor geval dat…De Koning hield zich voor dood, tot het rumoer verstomd was, en te midden het gekreun en gekerm geraakte hij op een ander paard, en vluchtte te vierklwauwens weg, tot hij genoeg volk rond zich wist om veilig de nacht door te brengen, God dankend dat die stomme Vlamingen hem niet hadden herkend en op staande voet een kopke kleiner gemaakt. Gezond en wel in veiligheid gekomen beloofde hij een aanzienlijk aantal Missen te laten doen!
Volgens de gebruiken van die tijd, was hij die van het slagveld wegliep, de verliezer. De Fransen dus. Daar, tijdens de dag, de Vlamingen hun wagens, tenten en mondvoorraad bij een verraderlijke aanval in de rug verloren hadden, trokken ook zij zich terug, om uit te rusten. Er werd bevel gegeven, dat het slagveld die nacht door niemand mocht bettreden worden, noch om de gekwetsten te verzorgen, noch om te stelen van de gesneuvelden.
’s Anderendaags was Philippe le Bel al een stuk op zijn effen, en toen de Vlamingen arriveerden om vrede te sluiten (als overwinnaars) kon hij zodanig manoeuvreren, dat beide partijen overeenkwamen dat er geen winnaars en geen verliezers waren. Als goede Christelijke Ridders, Edelen en daarenboven Fransen, gaven zij hun woord: mits zij vrije aftocht kregen, zouden zij eerlijke vredesvoorwaarden onderhandelen. Misschien dat dààr het begrip van dat ‘wiete blaat’ zou ontstaan zijn….
Dat alles staat, met echo’s in de annalen in Parijs, zorgvuldig te boek door een monnik, die de jaren 1297 tot 1310 beschrijft als ooggetuige, in De Annales Gandensis. Deze eigentijdse kroniek van de Vlaamse Vrijheidsstrijd werd, met naast de oorspronkelijke LatIjnse tekst, de Nederlandse vertaling, uitgegeven in 2008 door De Leiegouw/Kortrijk ISBN 978-907723-64-7 en gedrukt door Drukkerij Groeninge, Belfaststraat, 122 te 8500 Kortrijk.
Het boek leest als een sneltrein, is authentiek, onpartijdig en intelligent geschreven, wat niet geval zou geweest zijn moest ‘Nak’, Humo, DM, de BRT daar toen aan meegewerkt hebben. De monnik, wiens naam zelf niet eens is bekend, is een ‘Vranckx’ avant-la-lettre, voor wat zijn aanwezigheid bij de feiten betreft. Geenszins voor wat betreft zijn objectiviteit, of liever zijn gebrek aan objectiviteit. Toen bracht men nog eerlijke geschriften, voort, die zonder ‘duiding’ tot ons zijn gekomen.
En dan beginnen de onderhandelingen. Ze zouden kunnen model gestaan hebben voor wat al 178 jaar lang in den belziek gebeurt. Die duren jaren, want de franscouillons ‘sont demandeurs de rien’, buiten altijd maar méér geld, méérr stedelijke gebieden die ze willen aanhechten (Rijsel, Dowaai), toegevingen van de Vlamingen (versterkingen slopen van grenssteden Ieper, Menen, Veurne!...). Zelfs de hulp van de Paus wordt ingeroepen, die gans Vlaanderen in de ban doet, omdat zij des Konings voorwaarden niet willen aanvaarden…Zelfs al is Philippe le Bel ondertussen al drie keer vervangen door opvolging, zelfs al is Vlaanderen jaren lang uitgehongerd geweest door pest en cholera: betalen zullen ze! De Tempeliers zijn intussen uitgeroeid: ook daar heeft de Koning bot en geen geld gevangen….
De franscouillons onderhandelen alsof ze 1000Ket, Reynders, di Rupo, Mangain zelf zouden zijn, met niets in handen om alles te bereiken – en de Vlamingen? Die ruziën tussen de Edelen, zijnde Vroeg-Lberalen, de Poorters, de boeren (zijnde de Vroeg-CVP-ërs), en het is tenslotte de kleine man (de socialen) die moet afdokken. Waardoor weer opstand. Enz, enz! Tot Jacov Van Artevelde tenslotte beroep doet op een Vreemde Mogendheid (Engeland) om (tijdelijk) zijn gram te halen.
Dit alles leest ernstig maar vlot bij Wikipedia, bij de melding Athis-sur-Orge: vele verhelderende bladzijden lang…U komt er terecht, na de slag op de Pevelenberg, op het Kortrijks gehucht ‘De Marquettte’, die aan de Eerste Notulen voor het Vredesverdrag zijn naam heeft gegeven. In dit voor-project, met de handtekening van de Koning, worden de overeengekomen voorwaarden vastgelegd, die later, op 20 en meer verschillende manieren, door de franscouillonse N. Slangen van die dagen, herbewerkt worden, tot ze het schandverdrag van Athis-sur-Orge zullen worden…Ik zal het U niet allemaal verklappen: U leest het vlot bij de geciteerde links.
Maar wees gerust: er zijn meer overeenkomsten met die dagen dan U voor mogelijk houdt!
STAATSMANSCHAP
STAATSMANSCHAP
Dat, mijn waarde Heer en goede Vriend ELVEEBEE (van Vrij van Zegel), met permissie gezegd, is het begrip dat U ontbeert in Uw overigens voortreffelijk artikel van vandaag. Die voortreffelijkheid van U zijn we gewoon, en we zijn er U dankbaar voor. Net zoals we dankbaar zijn voor het uitsloven van ons aller Vriend, Björn Roose (van Stoofvlees met Frieten), die over hetzelfde onderwerp ook een meer dan voortreffelijk artikel heeft gepleegd. Beide artikels zouden verplichte literatuur moeten worden in in elk klaslokaal van het Modelland – als dat ooit bevrijd zal zijn van de huidige bezettende sibbe der franscouillons..
Klootzakken of Landverraders!
Hier gebruikt U een terminologie die in het Modelland voorbehouden blijft voor de twee voorbije en de nog komende repressie-tijden. De woordkeuze van Uw inleiding echter bewijst dat U zich deze keer, (door emotionele overbezorgdheid?), bezondigd hebt aan grof taalgebruik, door de dingen bij hun ware naam te noemen, in plaats van versluierd, naar het goede voorbeeld van onze aller achter-Bibber-Vorst, Le Roi/De Keuning. (Wat U bedoelt als scheldwoord, is voor betrokkenen geen schuttingwoord, maar een eretitel). Aldus ontgaat U de ware toedracht van wat van ‘hogerhand’ vooral in de Antwerpse scholen geprogrammeerd staat Het ontsnapt U ten enen- en ten anderen male, omdat jullie als konijntjes naar een lichtbak, blijven staren naar de glans van hun waarlijk hemelse glorie, die, reeds op aarde, gezegend is door Allah met meer dan 70 sneeuwwittte achterham maagdekens. Zodat Uw spermazïde argumentatie explodeert, maar totaal naast de kwestie en dus onnvruchtbaar.
Jullie begrijpen het dus niet, willen of kunnen het niet begrijpen wat Schepen Voorhamme bedoelt. Wat jullie goed recht is. Voorlopig toch nog. Toegegeven, niet iedereen kan van hetzelfde verstandelijk niveau zijn als de Leiders die het Schoon Verdiep bevolken, de goede steden, en niet Antwerpen alleen, continu voorzien van nieuwkomers (volwassen en af) of desnoods dag en nacht persoonlijk instaan voor de reproductie van nieuw-geborenen, of althans pogingen daartoe ondernemen bij hun verleidelijke dienstwillige medewerksters. Bezigheden waarvoor zelf tijd en middelen van de Stad worden uitgetrokken, en die voordien werden waargenomen door Onderpastoors en dikbebuikte prevel-paters. Moesten jullie regelmatig jullie geesten laten verruimen met wat jullie nog altijd roesmiddelen blijven noemen, en/of door gedegen gebruik van fijne geestrijke dranken, dan zouden jullie misschien de zin van deze inspanningen kunnen volgen. Waardoor, op latere leeftijd, vanzelf begrip, ja zelfs respect zou groeien.
Mij werd, door een gunstige Alpenwind, de juiste toedracht veropenbaard. Dat komt, omdat ik de wereld aanschouw van uit mijn dakvenster….
Wie gezegend is met politiek doorzicht zou de juiste bedoeling, de verborgen agenda in die Sinterklaas-Kerstmis-Nieuwjaar-soap meteen moeten bevroeden. Het is inderdaad juist de bedoeling van onze Stadsbestierders, (let op de coïtale accenten uit dfe veehouderswereld, verbonden aan deze functies) in al hun onnoemelijke wijsheid, om de nieuwelingen stukje bij beetje bij de hand te nemen, om deze mee te nemen naar de Westerse Normen en Waarden. Voorlopig nog alleen maar in de eigen Vlaamse romantiek. Door ze te laten wennen aan de idee van paardrijdende, geschenken-brengende gemijterde grijsaards, vergezeld van onderdrukte zwarte/bruine knechten, waarvan maar al te duidelijk blijkt dat deze, pour les besoins de la cause, beschilderd en vervalst zijn. Maar in feite, net zo goed als U en wij, er bij horen. Ja, dat ze zelfs noodzakelijkheid des gebods zijn, om het Feest de echte ware allures te geven. De stoomboot uit Spanje: wat ’n geweldige verbeeldingskracht, om juist de omgekeerde reconquista aan te kondigen: Spanje immers, is een der voorlopers van de islamisering van Eurabia!
Eenmaal de ingevoerde moslimwereld, zijnde hun eigen aldoor groende aanhang, voldoende overtuigd is van het profijt dat door iedereen in verband gebracht wordt met de Hoog Heilig Man, dan is 1° de eigen carrière en die van hun nageslacht veilig voor vele jaren, en 2° de tijd rijp om mijters en kerststallen voor goed te vervangen door de Kerstman in zijn arrenslede getrokken door rendieren (vroeg-Keltische voorstelling). De achterlijken, bij wie de herinnering aan de Sint en de Kruisvaarttekens zou zijn blijven hangen, zullen ondertussen wel uitgestorven zijn. Hetzij in hun eigen bed, hetzij in de nog van Staatswege gesubsidieerde op te richten strafkampen.
Eenmaal zo ver; kan dan, in het Modelland, dat eens te meer op die manier zijn Voortrekkersrol in de wereld zal kunnen bewijzen, overwogen worden, in het kader van de onolprezen mondialisering, om de Gregoriaanse, dus Christelijke kalender wereldwijd te herzien. Ziedaar de verborgen agenda van onze Stadsbestierders. In latere lijden mag dan de waarheid veropenbaard worden. Eenmaal zal blijken, dat hen dit werd voorgekauwd door de Euro-Arabische overeenkomsten uit de jaren 1970/80.
Want heeft U er al aan gedacht, Heren Malcontenten, hoe beledigend het is voor Hindoes, Confucianen, Tibetanen, Afgodendienaars, Hottentotten, Moslims, enz, om wereldwijd dagelijks herinnerd te worden aan de Romeinse, dus christelijke herkomst van de namen der maanden, der weken, ja zelfs van iedere dag!? Ja, de ganse wereldbevolking wordt beledigd, door het jaar te moeten vermelden als zijnde het zoveelste jaar na de Geboorte van Jezus Christus! Zelfs de uren van iedere dag zijn, horesco referens, een uitvindsel van de Pausen van Rome! Wat bij de franse Revolutie geprobeerd werd (tiendaagse week, andere namen, andere jaartelling) was maar een kleine probatie. Een Prélude, getoondicht door Verlichte Geesten als Voltaire en Robespierre. Heden ten dage zal men doortastender en wereldwijder tewerk gaan! En de bakermat van dat alles zal zijn: de stad, die van iedereen is, uitgezonderd van de oorspronkelijke bewoners!
Dàt, Heren Malcontenten, is politiek met een visie, bedreven door Staatsmannen en Staatsvrouwen die zwelgen in staatsmanschap!
Jullie krijgen nog 24 uur de tijd om jullie blogs terug te schroeven. Zo niet zal, om 05 uur in de morgen van de volgende dag, de Staatsvuiligheid aan jullie deur aankloppen. En het zal niet zijn om te kaarten!
http://www.vrijvanzegel.net/blog2/
http://frietmetstoofvlees.blogspot.com/
Dat, mijn waarde Heer en goede Vriend ELVEEBEE (van Vrij van Zegel), met permissie gezegd, is het begrip dat U ontbeert in Uw overigens voortreffelijk artikel van vandaag. Die voortreffelijkheid van U zijn we gewoon, en we zijn er U dankbaar voor. Net zoals we dankbaar zijn voor het uitsloven van ons aller Vriend, Björn Roose (van Stoofvlees met Frieten), die over hetzelfde onderwerp ook een meer dan voortreffelijk artikel heeft gepleegd. Beide artikels zouden verplichte literatuur moeten worden in in elk klaslokaal van het Modelland – als dat ooit bevrijd zal zijn van de huidige bezettende sibbe der franscouillons..
Klootzakken of Landverraders!
Hier gebruikt U een terminologie die in het Modelland voorbehouden blijft voor de twee voorbije en de nog komende repressie-tijden. De woordkeuze van Uw inleiding echter bewijst dat U zich deze keer, (door emotionele overbezorgdheid?), bezondigd hebt aan grof taalgebruik, door de dingen bij hun ware naam te noemen, in plaats van versluierd, naar het goede voorbeeld van onze aller achter-Bibber-Vorst, Le Roi/De Keuning. (Wat U bedoelt als scheldwoord, is voor betrokkenen geen schuttingwoord, maar een eretitel). Aldus ontgaat U de ware toedracht van wat van ‘hogerhand’ vooral in de Antwerpse scholen geprogrammeerd staat Het ontsnapt U ten enen- en ten anderen male, omdat jullie als konijntjes naar een lichtbak, blijven staren naar de glans van hun waarlijk hemelse glorie, die, reeds op aarde, gezegend is door Allah met meer dan 70 sneeuwwittte achterham maagdekens. Zodat Uw spermazïde argumentatie explodeert, maar totaal naast de kwestie en dus onnvruchtbaar.
Jullie begrijpen het dus niet, willen of kunnen het niet begrijpen wat Schepen Voorhamme bedoelt. Wat jullie goed recht is. Voorlopig toch nog. Toegegeven, niet iedereen kan van hetzelfde verstandelijk niveau zijn als de Leiders die het Schoon Verdiep bevolken, de goede steden, en niet Antwerpen alleen, continu voorzien van nieuwkomers (volwassen en af) of desnoods dag en nacht persoonlijk instaan voor de reproductie van nieuw-geborenen, of althans pogingen daartoe ondernemen bij hun verleidelijke dienstwillige medewerksters. Bezigheden waarvoor zelf tijd en middelen van de Stad worden uitgetrokken, en die voordien werden waargenomen door Onderpastoors en dikbebuikte prevel-paters. Moesten jullie regelmatig jullie geesten laten verruimen met wat jullie nog altijd roesmiddelen blijven noemen, en/of door gedegen gebruik van fijne geestrijke dranken, dan zouden jullie misschien de zin van deze inspanningen kunnen volgen. Waardoor, op latere leeftijd, vanzelf begrip, ja zelfs respect zou groeien.
Mij werd, door een gunstige Alpenwind, de juiste toedracht veropenbaard. Dat komt, omdat ik de wereld aanschouw van uit mijn dakvenster….
Wie gezegend is met politiek doorzicht zou de juiste bedoeling, de verborgen agenda in die Sinterklaas-Kerstmis-Nieuwjaar-soap meteen moeten bevroeden. Het is inderdaad juist de bedoeling van onze Stadsbestierders, (let op de coïtale accenten uit dfe veehouderswereld, verbonden aan deze functies) in al hun onnoemelijke wijsheid, om de nieuwelingen stukje bij beetje bij de hand te nemen, om deze mee te nemen naar de Westerse Normen en Waarden. Voorlopig nog alleen maar in de eigen Vlaamse romantiek. Door ze te laten wennen aan de idee van paardrijdende, geschenken-brengende gemijterde grijsaards, vergezeld van onderdrukte zwarte/bruine knechten, waarvan maar al te duidelijk blijkt dat deze, pour les besoins de la cause, beschilderd en vervalst zijn. Maar in feite, net zo goed als U en wij, er bij horen. Ja, dat ze zelfs noodzakelijkheid des gebods zijn, om het Feest de echte ware allures te geven. De stoomboot uit Spanje: wat ’n geweldige verbeeldingskracht, om juist de omgekeerde reconquista aan te kondigen: Spanje immers, is een der voorlopers van de islamisering van Eurabia!
Eenmaal de ingevoerde moslimwereld, zijnde hun eigen aldoor groende aanhang, voldoende overtuigd is van het profijt dat door iedereen in verband gebracht wordt met de Hoog Heilig Man, dan is 1° de eigen carrière en die van hun nageslacht veilig voor vele jaren, en 2° de tijd rijp om mijters en kerststallen voor goed te vervangen door de Kerstman in zijn arrenslede getrokken door rendieren (vroeg-Keltische voorstelling). De achterlijken, bij wie de herinnering aan de Sint en de Kruisvaarttekens zou zijn blijven hangen, zullen ondertussen wel uitgestorven zijn. Hetzij in hun eigen bed, hetzij in de nog van Staatswege gesubsidieerde op te richten strafkampen.
Eenmaal zo ver; kan dan, in het Modelland, dat eens te meer op die manier zijn Voortrekkersrol in de wereld zal kunnen bewijzen, overwogen worden, in het kader van de onolprezen mondialisering, om de Gregoriaanse, dus Christelijke kalender wereldwijd te herzien. Ziedaar de verborgen agenda van onze Stadsbestierders. In latere lijden mag dan de waarheid veropenbaard worden. Eenmaal zal blijken, dat hen dit werd voorgekauwd door de Euro-Arabische overeenkomsten uit de jaren 1970/80.
Want heeft U er al aan gedacht, Heren Malcontenten, hoe beledigend het is voor Hindoes, Confucianen, Tibetanen, Afgodendienaars, Hottentotten, Moslims, enz, om wereldwijd dagelijks herinnerd te worden aan de Romeinse, dus christelijke herkomst van de namen der maanden, der weken, ja zelfs van iedere dag!? Ja, de ganse wereldbevolking wordt beledigd, door het jaar te moeten vermelden als zijnde het zoveelste jaar na de Geboorte van Jezus Christus! Zelfs de uren van iedere dag zijn, horesco referens, een uitvindsel van de Pausen van Rome! Wat bij de franse Revolutie geprobeerd werd (tiendaagse week, andere namen, andere jaartelling) was maar een kleine probatie. Een Prélude, getoondicht door Verlichte Geesten als Voltaire en Robespierre. Heden ten dage zal men doortastender en wereldwijder tewerk gaan! En de bakermat van dat alles zal zijn: de stad, die van iedereen is, uitgezonderd van de oorspronkelijke bewoners!
Dàt, Heren Malcontenten, is politiek met een visie, bedreven door Staatsmannen en Staatsvrouwen die zwelgen in staatsmanschap!
Jullie krijgen nog 24 uur de tijd om jullie blogs terug te schroeven. Zo niet zal, om 05 uur in de morgen van de volgende dag, de Staatsvuiligheid aan jullie deur aankloppen. En het zal niet zijn om te kaarten!
http://www.vrijvanzegel.net/blog2/
http://frietmetstoofvlees.blogspot.com/
woensdag 26 november 2008
ONDERHANDELINGEN VL/FR (Deel 1)
ONDERHANDELINGEN VL/FR (Deel 1)
We weten het allemaal. Tweemaal 6 onderhandelaars in geheim gehouden communautaire besprekingen die nu al (zonder relultaat) een eindje bezig zijn. Zoals het heet vertrokken met ‘een wiette blaat’ waarop alleen de hoofding was ingevuld. Er wordt – no way – geraakt aan de ‘interregionale solidariteit’ (Fr), met daar onder ‘pour les Flamands la même chose’: afdokken en zwijgen). Het loopt verkeerd! Het loopt verkeerd! Leterminez moet dringend aan de slag, of het Rijk der Poenscheppers (Fr/Vl) loopt ten einde.
Deze, niet zeer Vaderlandslievende inleiding, om maar, ten gerieve van het nageslacht, te noteren dat zes (Fr) van de ‘Twaalf Apostelen’ gisteren de onderhandelingstafel hebben verlaten, omdat ze het in Keulen hebben horen donderen. Euh, ik wil zeggen, dat ze Marino Keulen hebben horen donderen. Allez, toepassing van de Wet, is voor hen ook al een donderslag! Dat is nu voor de tweede keer dat de Flamins hun criminele meerderheid doordrijven! Dat is landverraad! In de jaren 40/’50 kreeg men daarvoor een kogel door zijn kop! Zelfs al was men Volksvertegenwoordiger, wiens onschendbaarheid men was vergeten op te heffen (Vindevogel/Ronse).
Onze lieve franscouillonkens voelden zich trouwens over de ganse lijn al vreselijk benadeeld, door dat de Vlamingen hun Minister-President tussen de 6 hebben zitten, en zij niet. Pure discriminatie en misbruik van gezag! Dat heerschap, die Peeters, waar achter de ganse Vlaamse Regering als één man beweert te staan (!) moet die Keulse vernedering rechtzetten, of U gaat eens zien wat U zult zien. Sire le Roi/de Keuning zal straks in zijn Kerstboodschap wel met de nodige tremelo’s in zijn stem, beroep doen op de juiste en geëigende Vaderlandsliefde. Il faut que la Flandre se sente Aimée!....
Zelfs Europa zet zich schrap om de arme gediscrimineerde franscouillons bij te springen, volgens Le Standaer, want deze was er vanmorgen als de kippen bij, om te schrijven dat Peeters, die Opper-Vlaming, naar Strassburg het mag gaan uitleggen. In hoogsteigen persoon. Zijn repliek, als zou het gaan over juridische problemen, en geen politieke, is echt geniaal in zijn eenvoud. Want die niet-benoeming is juridische materie, en geen politieke. Dura lex, sed lex! Die doortrapte franscouillons proberen de maatjes van ‘Europa’ voor hun kar te spannen, in de hoop daar gelijk te halen, zodat er binnenkort Uno-blauwhelmen de rechten van ’de minderheden’ zullen komen beschermen. Parceque, les Flamins, ce sont les Boches du Nord, n’est-ce pas?
Oplossing?
1° Knip op de portemonnaie.
2° Deuren dichttrekken
3° Vlaams Parlement onafhankelijkheid doen uitroepen.
4° Referendum organiseren.
5° Brussel verkopen aan de meest-biedende
6°Hechte samenwerkingsverbanden lanceren met Nl & Nord-Pas-de-Calais/Artesië.
7° Onderhoudsplicht voor Wallonia overdragen aan de EU (of Fr)
8°Hervorming en afslanking van Overheid/Justitie/Onderwijs/Arbeidswetgeving.
9° Hervorming van de media.
10° Invoering van de persoonlijke verantwoordelijkheid op alle niveau’s.
Natuurlijk onuitvoerbaar en zelfs voor een JMDD af te doen als ‘te populistrisch’? Ja? Kan zijn. Niet elk van deze 10 punten moet gerealiseerd worden! We mogen ook eens lachen! Maar als U, samen met mij, wilt terugblikken in de Vlaamse Geschiedenis? U krijgt onderstaande twee stapstenen, om terug te keren naar de jaren 1300, en geloof me: U hoeft alleen de namen in het verhaal te vervangen door de huidige figuranten. De gebeurtenissen zijn krek dezelfde! Valse Leliaerts, Vlaams territorium, Vlaams geld – en onderhandelingen (Misera Pax) tot in Rome. Allez, tot in Avignon, want het waren de dagen van ‘…sur le pont d’Avignon, l’on y danse, l’on y danse, tout en rond’...
http://www.hermanboel.eu/vlaanderen-vl-gesch34.htm
http://nl.wikipedia.org/wiki/Verdrag_van_Athis-sur-Orge
Voor de ongelovige Thomassen onder mijn lezers: in volgend stukje maak ik een schets van die ongeluksjaren. Zodat ik misschien, al ware het maar één ezel, kan beletten van tweemaal over dezelfde steen te vallen…
We weten het allemaal. Tweemaal 6 onderhandelaars in geheim gehouden communautaire besprekingen die nu al (zonder relultaat) een eindje bezig zijn. Zoals het heet vertrokken met ‘een wiette blaat’ waarop alleen de hoofding was ingevuld. Er wordt – no way – geraakt aan de ‘interregionale solidariteit’ (Fr), met daar onder ‘pour les Flamands la même chose’: afdokken en zwijgen). Het loopt verkeerd! Het loopt verkeerd! Leterminez moet dringend aan de slag, of het Rijk der Poenscheppers (Fr/Vl) loopt ten einde.
Deze, niet zeer Vaderlandslievende inleiding, om maar, ten gerieve van het nageslacht, te noteren dat zes (Fr) van de ‘Twaalf Apostelen’ gisteren de onderhandelingstafel hebben verlaten, omdat ze het in Keulen hebben horen donderen. Euh, ik wil zeggen, dat ze Marino Keulen hebben horen donderen. Allez, toepassing van de Wet, is voor hen ook al een donderslag! Dat is nu voor de tweede keer dat de Flamins hun criminele meerderheid doordrijven! Dat is landverraad! In de jaren 40/’50 kreeg men daarvoor een kogel door zijn kop! Zelfs al was men Volksvertegenwoordiger, wiens onschendbaarheid men was vergeten op te heffen (Vindevogel/Ronse).
Onze lieve franscouillonkens voelden zich trouwens over de ganse lijn al vreselijk benadeeld, door dat de Vlamingen hun Minister-President tussen de 6 hebben zitten, en zij niet. Pure discriminatie en misbruik van gezag! Dat heerschap, die Peeters, waar achter de ganse Vlaamse Regering als één man beweert te staan (!) moet die Keulse vernedering rechtzetten, of U gaat eens zien wat U zult zien. Sire le Roi/de Keuning zal straks in zijn Kerstboodschap wel met de nodige tremelo’s in zijn stem, beroep doen op de juiste en geëigende Vaderlandsliefde. Il faut que la Flandre se sente Aimée!....
Zelfs Europa zet zich schrap om de arme gediscrimineerde franscouillons bij te springen, volgens Le Standaer, want deze was er vanmorgen als de kippen bij, om te schrijven dat Peeters, die Opper-Vlaming, naar Strassburg het mag gaan uitleggen. In hoogsteigen persoon. Zijn repliek, als zou het gaan over juridische problemen, en geen politieke, is echt geniaal in zijn eenvoud. Want die niet-benoeming is juridische materie, en geen politieke. Dura lex, sed lex! Die doortrapte franscouillons proberen de maatjes van ‘Europa’ voor hun kar te spannen, in de hoop daar gelijk te halen, zodat er binnenkort Uno-blauwhelmen de rechten van ’de minderheden’ zullen komen beschermen. Parceque, les Flamins, ce sont les Boches du Nord, n’est-ce pas?
Oplossing?
1° Knip op de portemonnaie.
2° Deuren dichttrekken
3° Vlaams Parlement onafhankelijkheid doen uitroepen.
4° Referendum organiseren.
5° Brussel verkopen aan de meest-biedende
6°Hechte samenwerkingsverbanden lanceren met Nl & Nord-Pas-de-Calais/Artesië.
7° Onderhoudsplicht voor Wallonia overdragen aan de EU (of Fr)
8°Hervorming en afslanking van Overheid/Justitie/Onderwijs/Arbeidswetgeving.
9° Hervorming van de media.
10° Invoering van de persoonlijke verantwoordelijkheid op alle niveau’s.
Natuurlijk onuitvoerbaar en zelfs voor een JMDD af te doen als ‘te populistrisch’? Ja? Kan zijn. Niet elk van deze 10 punten moet gerealiseerd worden! We mogen ook eens lachen! Maar als U, samen met mij, wilt terugblikken in de Vlaamse Geschiedenis? U krijgt onderstaande twee stapstenen, om terug te keren naar de jaren 1300, en geloof me: U hoeft alleen de namen in het verhaal te vervangen door de huidige figuranten. De gebeurtenissen zijn krek dezelfde! Valse Leliaerts, Vlaams territorium, Vlaams geld – en onderhandelingen (Misera Pax) tot in Rome. Allez, tot in Avignon, want het waren de dagen van ‘…sur le pont d’Avignon, l’on y danse, l’on y danse, tout en rond’...
http://www.hermanboel.eu/vlaanderen-vl-gesch34.htm
http://nl.wikipedia.org/wiki/Verdrag_van_Athis-sur-Orge
Voor de ongelovige Thomassen onder mijn lezers: in volgend stukje maak ik een schets van die ongeluksjaren. Zodat ik misschien, al ware het maar één ezel, kan beletten van tweemaal over dezelfde steen te vallen…
dinsdag 25 november 2008
CREMBO,MRM, KNACK EN RECHT OP EERLIJKHEID
CREMBO, MRM, KNACK EN RECHT OP EERLIJKHEID
Prijs nooit de dag voor het avond is….
Amper ben ik bekomen van mijn uitsloven, om als Ahasverus, bij klaarlichte dag met een stallantaarn op zoek te gaan naar een goed mens, of ik word al geconfronteerd met Trezebees Barones Mia Doornaert, van Le Standaer, die via Iskander binnenvalt met…het goedpraten van de esbattementen van Crembo in New York, en het ridiculiseren van de babbeltrien in de bar, die eens en voor altijd haar Pappenheimers, pardon, haar ‘plichten van staat’ zou moeten kennen wil ik zeggen. Zou er misschien tussen die twee iets moois aan het bloeien zijn? Tussen de Barones en de Musketier? Een stille Adelijke Barones en een nog te adelen Musketier die luidkeels zijn liefde voor ‘weiden als wiegende zeeën’ stond te performeren? Of misschien iets ‘ondeugender’? dat gewoonlijk ten gehore gebracht wordt na een aantal ‘ad fundums’?
My darling Clementine [naar index]
22-11-2008 - Mia Doornaert - de standaard
MIA DOORNAERT vindt dat ook een minister op café nog een liedje moet kunnen zingen zonder dat dit prompt op het Internet staat. Horeca-personeel hoort een beroepsethiek te hebben en openbare verklikker spelen past daar zeker niet in. 'Moeten journalisten nu echt zulke droogstoppels zijn?' Met die vraag werd ik gistermorgen wakker gebeld door een gewezen studiegenoot met wie ik ooit joyeuze stapjes in de wereld heb gezet. Hij vond het 'erover' dat Pieter De Crem, weliswaar in een luchtige rubriek van de krant, als een soort Rambo werd voorgesteld omdat hij even de bloemetjes buitenzette in New York.
Dat schokkende bericht werd de wereld ingestuurd door een dienster van een Belgian café in de New Yorkse Upper East Side. De minister had een glas te veel op en zong Vlaamse liedjes, schreef ze in een blog. Minister De Crem repliceerde vanuit de VS dat hij gewoon een glas was gaan drinken, met zijn delegatie.
Wat is daarmee aan de hand, vroeg mijn kennis. De minister heeft niemand lastiggevallen, niemand gemolesteerd, en netjes alles betaald wat er verbruikt is. En wat dan nog als hij een paar Vlaamse liedjes zou gezongen hebben?
Wel, als de serveerster de waarheid schrijft en niet op sensatie uit is, dan is het prijzenswaardig dat een federaal minister aldus de Vlaamse cultuur in New York verspreidt. En dat doet hij gratis, terwijl Bert Anciaux ooit 50.000 euro van mijn zuur verdiend belastinggeld over de balk heeft gegooid om Kate Ryan te promoten voor Eurosong.
En ten tweede, wie heeft nog nooit eens op café een liedje ten gehore gebracht? Ik pleit zelf schuldig, zonder complexen, want ik kan niet weerstaan aan community singing. Ik heb dat ook al in New York gedaan, een stuk na middernacht, samen met een Ierse volksvertegenwoordiger, een prominente Zweedse sociaal-democraat en een gerespecteerde Deense professor internationale politiek. En neen, we waren niet dronken, alleen vrolijk, en de bar was een Iers café in Mid-Manhattan, en de sympathieke baas heette Declan, en we hebben onder meer, fraai meerstemmig, My darling Clementine ten gehore gebracht. Erg aan het 'Crembo' verhaal is dat je niet meer na een vermoeiende dag in een gezellige bar lekker ontspannen met vrienden een glas kan drinken zonder schrik dat sommige van je uitspraken, ook nog uit hun verband gerukt, op het internet terechtkomen. Dan hebben we echt geen privacy meer en leven we onder Big Brother.
Na Trezebees Doornaert was het de beurt aan Angeltjes om mijn bloeddruk te doen stijgen. Natuurlijk was het niet hun schuld. Zij waren alleen de aanleiding, doordat ze vliegensvlug en alert op ‘De petitie tegen Knack’ aan het ageren waren. Waarvoor dank! Ik moest meteen aan Alice Nahon denken: …’s avonds voor het slapen gaan, mijn armen heb gewonden rondom een hoofd dat eenzaam was’ – Zonder Angeltjes had ik de nacht door gebracht in onzalige onwetendheid over deze petitie, die, echt waar, een beetje balsem op mijn gekwetste ziel is. Het is inderdaad nooit te laat om te hopen….
Maar ’t is, bij nader toezien, toch wel weer van hetzelfde! Die petitie legt amper de nadruk op de vervalsing van de mails Morel/Van Hecke. Tenzij de fijne naast de kwestie zijnde opmerking, dat de hoernalist in kwestie, Dirkie Droulans van ‘Nak’, van opleiding bioloog is….Moet kunnen, zou ik zo zeggen. Want dan is de man beestig op zijn plaats bij ‘Nak’
Wees gerust, de namen van de ondertekenaars van die ‘Petitie’ komen op mijn vaste schijf terecht! Want zij geven hoop op de eerlijkheid die wij van hen verwachten! Al moet ik te voet of op mijn knieën hun mail-adres achterhalen: bij de minste inbreuk op hun Plechtige Communiezieltje zullen zij het geweten hebben!
Prijs nooit de dag voor het avond is….
Amper ben ik bekomen van mijn uitsloven, om als Ahasverus, bij klaarlichte dag met een stallantaarn op zoek te gaan naar een goed mens, of ik word al geconfronteerd met Trezebees Barones Mia Doornaert, van Le Standaer, die via Iskander binnenvalt met…het goedpraten van de esbattementen van Crembo in New York, en het ridiculiseren van de babbeltrien in de bar, die eens en voor altijd haar Pappenheimers, pardon, haar ‘plichten van staat’ zou moeten kennen wil ik zeggen. Zou er misschien tussen die twee iets moois aan het bloeien zijn? Tussen de Barones en de Musketier? Een stille Adelijke Barones en een nog te adelen Musketier die luidkeels zijn liefde voor ‘weiden als wiegende zeeën’ stond te performeren? Of misschien iets ‘ondeugender’? dat gewoonlijk ten gehore gebracht wordt na een aantal ‘ad fundums’?
My darling Clementine [naar index]
22-11-2008 - Mia Doornaert - de standaard
MIA DOORNAERT vindt dat ook een minister op café nog een liedje moet kunnen zingen zonder dat dit prompt op het Internet staat. Horeca-personeel hoort een beroepsethiek te hebben en openbare verklikker spelen past daar zeker niet in. 'Moeten journalisten nu echt zulke droogstoppels zijn?' Met die vraag werd ik gistermorgen wakker gebeld door een gewezen studiegenoot met wie ik ooit joyeuze stapjes in de wereld heb gezet. Hij vond het 'erover' dat Pieter De Crem, weliswaar in een luchtige rubriek van de krant, als een soort Rambo werd voorgesteld omdat hij even de bloemetjes buitenzette in New York.
Dat schokkende bericht werd de wereld ingestuurd door een dienster van een Belgian café in de New Yorkse Upper East Side. De minister had een glas te veel op en zong Vlaamse liedjes, schreef ze in een blog. Minister De Crem repliceerde vanuit de VS dat hij gewoon een glas was gaan drinken, met zijn delegatie.
Wat is daarmee aan de hand, vroeg mijn kennis. De minister heeft niemand lastiggevallen, niemand gemolesteerd, en netjes alles betaald wat er verbruikt is. En wat dan nog als hij een paar Vlaamse liedjes zou gezongen hebben?
Wel, als de serveerster de waarheid schrijft en niet op sensatie uit is, dan is het prijzenswaardig dat een federaal minister aldus de Vlaamse cultuur in New York verspreidt. En dat doet hij gratis, terwijl Bert Anciaux ooit 50.000 euro van mijn zuur verdiend belastinggeld over de balk heeft gegooid om Kate Ryan te promoten voor Eurosong.
En ten tweede, wie heeft nog nooit eens op café een liedje ten gehore gebracht? Ik pleit zelf schuldig, zonder complexen, want ik kan niet weerstaan aan community singing. Ik heb dat ook al in New York gedaan, een stuk na middernacht, samen met een Ierse volksvertegenwoordiger, een prominente Zweedse sociaal-democraat en een gerespecteerde Deense professor internationale politiek. En neen, we waren niet dronken, alleen vrolijk, en de bar was een Iers café in Mid-Manhattan, en de sympathieke baas heette Declan, en we hebben onder meer, fraai meerstemmig, My darling Clementine ten gehore gebracht. Erg aan het 'Crembo' verhaal is dat je niet meer na een vermoeiende dag in een gezellige bar lekker ontspannen met vrienden een glas kan drinken zonder schrik dat sommige van je uitspraken, ook nog uit hun verband gerukt, op het internet terechtkomen. Dan hebben we echt geen privacy meer en leven we onder Big Brother.
Na Trezebees Doornaert was het de beurt aan Angeltjes om mijn bloeddruk te doen stijgen. Natuurlijk was het niet hun schuld. Zij waren alleen de aanleiding, doordat ze vliegensvlug en alert op ‘De petitie tegen Knack’ aan het ageren waren. Waarvoor dank! Ik moest meteen aan Alice Nahon denken: …’s avonds voor het slapen gaan, mijn armen heb gewonden rondom een hoofd dat eenzaam was’ – Zonder Angeltjes had ik de nacht door gebracht in onzalige onwetendheid over deze petitie, die, echt waar, een beetje balsem op mijn gekwetste ziel is. Het is inderdaad nooit te laat om te hopen….
Maar ’t is, bij nader toezien, toch wel weer van hetzelfde! Die petitie legt amper de nadruk op de vervalsing van de mails Morel/Van Hecke. Tenzij de fijne naast de kwestie zijnde opmerking, dat de hoernalist in kwestie, Dirkie Droulans van ‘Nak’, van opleiding bioloog is….Moet kunnen, zou ik zo zeggen. Want dan is de man beestig op zijn plaats bij ‘Nak’
Wees gerust, de namen van de ondertekenaars van die ‘Petitie’ komen op mijn vaste schijf terecht! Want zij geven hoop op de eerlijkheid die wij van hen verwachten! Al moet ik te voet of op mijn knieën hun mail-adres achterhalen: bij de minste inbreuk op hun Plechtige Communiezieltje zullen zij het geweten hebben!
Abonneren op:
Posts (Atom)