SLUIPEND VERGIFT

.


















SLUIPEND VERGIFT






Onderhavige getuigenis zonder commentaar.
Het scenario komt ietwat bekend voor…


Goed nieuws voor onze Notariaten! Bij iedere akte van eigendomsoverdracht hoort sedert enkele tijd dat onnozele ‘bodem-attest’. Da dag dat dit overbodig wordt, omdat heel Vlaanderen ‘gesaneerd’ zal zijn, zou deze verklaring van niet-gebruik als gebedshuis kunnen verplicht gesteld worden. Zelfs invoeren met terugwerkende kracht, want van een private woning een moskee maken, is een wijziging aan het zo geroemde bestemmingsplan. Nu nog à la Stevaert de bulldozers erop los laten, en de klus is zo geklaard!


We zullen je laten zien hoe islam werkt”
E.J. BRON - 01 FEBRUARI 2010

De Koptische bisschop AnbaDamian in Duitsland uit beschuldigingen tegen de islamitische leiders in Egypte: ”Ik luisterde in de moskee naar het vrijdagsgebed. Ik was ontsteld! Dat was geen preek, maar een oorlogsverklaring!”


Print dit - of mail het
Het Europese Parlement heeft de vorige week de jongste overvallen op christenen in Egypte en Maleisië scherp veroordeeld. In dit verband publiceert de wereldwijd opererende katholieke hulporganisatie ”Kirche in Not” een interview met de in Duitsland levende Koptische bisschop AnbaDamian. Hierin uit hij zware beschuldigingen tegen de islamitische leiders en de autoriteiten in Egypte. In de nacht van 6 op 7 januari, het kerstfeest van de Koptische christenen, hadden islamisten voor drie kerken in de Zuid-Egyptische stad Nag Hammadi bewust het vuur geopend op bezoekers van de godsdienst. Zeven Kopten en een islamitische bewaker werden bij de aanslag gedood.

Bisschop Damian, wanneer hoorde u van de aanslag?
Ik had het kerstfeest samen met de Egyptische ambassadeur en andere hoge diplomaten in Berlijn gevierd. Er heerste een hele vriendelijke sfeer, maar nauwelijks hadden we afscheid genomen van onze gasten, of mijn telefoon ging en hoorde ik wat er was gebeurd. Ik was vooral verdrietig over het feit dat de meeste slachtoffers jongeren waren, die na de mis voor de kerk met elkaar stonden te praten. Er werd ook een islamitische bewaker doodgeschoten, die alleen bewapend was met een houten knuppel. Men kan hier dus niet spreken van politiebescherming, zoals die anders in de regio gebruikelijk is.

Merkwaardig genoeg had er ook geen enkele vertegenwoordiger van de politiek of van het openbare leven aan de mis deelgenomen, zoals anders de gewoonte is. Onze plaatselijke bisschop had ook het verzoek gekregen om eerder te eindigen met de mis, omdat de situatie te onveilig zou zijn.

Was de bisschop voor de aanslag bedreigd?
Ja. Hij had doodsbedreigingen per sms gekregen en dit ook aan de politie doorgegeven. Maar helaas kwam er geen reactie van de kant van de autoriteiten. De bisschop had al rekening gehouden met zulke bedreigingen, omdat hij zijn mond had opengedaan en op de slechte situatie van de christenen in zijn bisdom had gewezen. Maar dat er zo’n gruwelijke aanslag zou volgen had niemand op gerekend.

Wat is er intussen iets bekend over de daders?
De drie vermoedelijke daders, die op de jongeren hadden geschoten, werden snel gearresteerd. Maar zij zijn slechts de werktuigen van anderen, die op de laatste rij zitten en plannen. Deze moordaanslag was geen toeval, maar was gepland. Er bestaan mensen, die de bisschop haten en de christenen in het bisdom in het hart wilden raken. Wat betreft de daders kwam van officiële de gebruikelijke uitspraak, die luidde: ”Ach, het gaat om mensen met een psychische afwijking”. Daarvan kan ik alleen maar zeggen: de sprookjes houden niet op, want dit verhaal horen we steeds opnieuw. We hebben er genoeg van en houden het niet meer vol. De Kopten hebben niets verkeerd gedaan en niemand verwond. We hebben alleen maar de onbeschaamde aanspraak om als gelijkgerechtigde medeburgers te leven. Maar dat is slechts een droom, waarvan we ver verwijderd zijn.

U verlangt dus eigenlijk alleen maar godsdienstvrijheid – bestaat deze godsdienstvrijheid voor christenen in Egypte dan niet?
Op dit moment is het in Egypte bijna al crimineel wanneer men wil bidden in een privéwoning. Wie als christen een woning of een huis wil kopen, moet ondertekenen, dat hij dit onroerend goed nooit als gebedsruimte zal gebruiken. Zo ver zijn we in Egypte! We krijgen geen toestemming om kerken te bouwen of uit te breiden. En als iemand op het idee zou komen om van zijn huis een kerk te maken, dan moet hij er rekening mee houden dat het in brand wordt gestoken. Want er is niemand die ons in bescherming neemt.

Laten we nog een keer concreet terugkomen op de moordaanslag – in Duitsland was te lezen, dat het om een wraakactie zou gaan voor de verkrachting van een islamitisch meisje door een christen. Wat vindt u van deze verklaring?
Deze sprookjes hebben we uiteraard ook gehoord. Dat klopt absoluut niet, het is laster. Want laten we eerlijk zijn: als dat het geval geweest zou zijn, zou de verkrachter toch al lang samen met zijn familie vermoord en zijn huis in brand gestoken zijn. In Egypte heerst een cultuur van de leugen. Dat moet ik zo duidelijk zeggen. Want het gebeurt bijna dagelijks, dat christelijke meisjes worden ontvoerd, dat er organen van hen worden afgenomen, dat ze verkracht of in de prostitutie gestuurd worden. Daarover heeft niemand het! De waarheid is veelmeer, dat er in deze regio al geruime tijd geweld tegen christenen werd uitgeoefend en dat de bisschop had geweigerd om af te zien van een onderzoek naar dit geweld, zoals de plaatselijke autoriteiten van hem verlangd hadden. De bisschop eiste schadevergoeding voor de mensen die hun huizen en winkels waren kwijtgeraakt. Hij weigerde om het gebeuren te ontkennen en voor de camera’s te glimlachen. Toen werd er tegen hem gezegd: ”We zullen je laten zien hoe islam werkt wanneer je niet doet wat wij willen!” Dat is de situatie in Egypte: niemand wordt ervan afgehouden christenen te doden, maar wij moeten erbij glimlachen en laten zien hoe vreedzaam we zijn. We moeten afzien van onze rechten. Precies daartegen is de bisschop in opstand gekomen. Toen werd hij persoonlijk het doelwit van deze aanslag. Hij moest gedood worden. Als God en zijn beschermengelen hem niet hadden beschermd, zou hij al lang zijn vermoord.

Bron:
http://www.kath.net/detail.php?id=25395
Interview: Berthold Pelster

Vertaald uit het Duits door:
E.J. Bron

Reageren kan op: www.pim-fortuyn.nl/pfforum/topic.asp

€ 164 PER DAG

.















€ 164 PER DAG






Dat is de prijs die de onstaat B. moet betalen voor 500 gevangenen die ze in Tilburg uit logeren laten gaan. Te verhogen met de reiskosten voor hun bezoekende familie-leden….
Waarmee het bewijs geleverd is, dat misdaad loont! Is het niet direct voor iedere individuele verlofganger, dan wel voor die slimme Hollanders die zelfs uit hun overtollige gevangenissen nog munt slaan.
En als je dan leest, dat de BruxSSelse autoriteiten de talrijke schietpartijen en overvallen als ‘bijna normaal’ behandelen, terwijl Justitie al op voorhand roeptoetert dat ze in ieder geval niemand meer onder de 3 jaar straf naar de gevangenis kan sturen, dan vraagt men zich toch af : waarom worden criminelen beter behandelt dan het eigen volk, dat in de onzalige jaren ’44 en verder, opgesloten werd, waar ook er maar plaats was, zij het in de Antwerpse leeuwenkooien.

Ooit was het zo, dat een haveloze dompelaar, die, zei men, geen 20 frank kon voorleggen, een klein vergrijp organiseerde, om opgepakt te worden om veilig en warm de winter door te brengen in Merskplas. Een beetje de tactiek van de ‘hangjonere’ om voor een tijdje de rust te kennen? Zalig (en veilig!) als in Abrahams schoot!?

Het zijn mijn zaken niet, maar hoe gaan die zware jongens ooit hun logementskosten kunnen terugbetalen? Om per dag € 164 + interest terug te betalen, moet men minstens het dubbele verdienen, rekening gehouden met de belastingsdruk op dergelijk inkomen. Laten we zeggen € 350,_ per dag, wat overeenkomt met per jaar met € 127.750 ofte Bef 5.153.422,225
Dat zijn inderdaad zware bedragen voor zware jongens! Dat kan niemand opbrengen met werken alleen. Daar moet minstens een bankoverval per maand bij kunnen!
Tenzij U mij zegt, dat gevangenen hun logementkosten NIET moeten terugbetalen, en dat ze, met andere woorden, voor eenzelfde bedrag PER JAAR beloond worden om in den bak te gaan zitten.
Waaruit blijkt dat misdaad niet alleen loont, maar zelfs zwaar opbrengt!
De kostprijs aan de belastingsbetaler voor 10.000 gevangenen (en dat is de veel te kleine opvang-capaciteit) zou dus 10.000 x BEF 5.153.422 bedragen, en daar kom ik uit in ministeriële rekenkunde, die mijn petje te boven gaat. Maar goedkoop is het niet!
Zeg, dan was die basisrekenkunde van SS-Himmler (laat ons wel wezen, vòòr ze onaardde) nog zo slecht niet! Een stuk woeste grond, prikkeldraad en bouwmaterialen om hun eigen infrastructuur uit te bouwen. En daarna: uit werken gaan, in kettingen en met een ijzeren bol van 30 kgr aan hun been, tot alles terugbetaald is. JaJa! De oude remedies zijn nog altijd de beste!
Wedden dat de kandidaturen zwaar zullen teruglopen? En Oom Agent zal geen tijd meer hebben om parkeerbonnen uit te schrijven. Hij kan de miradors en de zoeklichten gaan bemannen! Rustig en veilig werk. En het betaalt goed!
In afwachting dring ik aan op wat meer eerbied voor de Heren Gansters. Als groot-verdieners staan ze ver boven de gemiddelde mede-burger. Het zou derhalve passend en billijk zijn, hen de ereplaatsen toe te kennen die ze verdienen, zowel op trein of tram, als in de straat. En hen zekerlijk niet hinderen in de uitvoering van hun zware werkzaalheden! Vergeet niet : als Franstaligen staan ze hemelhoog boven de gewone werkende Vlaming.

Pssst
Net voor het doorbloggen van dit stukje, viel er bij mij nog een andere Eurocent, deze van mijn armzalig pensioentje als kleine zelfstandige, die wel bijna 40 jaar werk verschaft heeft aan een tiental medewerkers.
Laat het mij formuleren onder de vorm van een voorstel voor ex-stadsgenoot Stefan, Hoogst Geplaatste Dienaar van Vrouwe Justitia.
Laat mij van plaats verwisselen met één (1) Tilburgse gedetineerde. Ik hoef zelfs geen bewaking, ik zal netjes blijven waar het moet, thuis. Ik hoef zelfs geen enkelband, en zal niet weglopen. En ik doe het voor de helft van € 5.084, dat is €164 x 31 dagen. Allez, afgerond voor € 2500 ben ik Uw man. U doet een goede deal, bespaart € 2500 en wint een vrijgekomen plaats in Tilburg. Met die € 84 moogt U spekken kopen voor Uw kleinkindjes, zo hebben die bloeikens ook wat….
Met die gedetineerde van de ruil-overeenkomst? Die moogt U gewoon laten lopen. Hij zal wel uit Uw handen blijven en dus ook geen kosten meer veroorzaken….
Ik wil zelf breed van gedachten zijn. Ik schenk de helft van mijn ruilbedrag (€ 2500,-) aan goede werken. Want dan nog zou mijn pensioenbedrag bijna verdubbeld zijn!


Om maar te zeggen langs waar het onland B. aan het leeglopen is. Immigratie en gevangenissen!

BESCAAFD MAAR VERNIETIGEND VONNIS

.














BESCAAFD MAAR VERNIETIGEND VONNIS


De Duinkerkse kaper
Voor de Republiek
Jean Bart (*)


Het zou elke Vlaming (bedoeld is elk menselijk wezen dat geboren is binnen de grenzen van de ‘deelstaat’ Vlaanderen) sieren als hij/zij in de persoon van Gerolf Annemans de Eerste President zag van de Vrije Republiek Vlaanderen. Enfin, daarvoor niet hem in persoon, het mag elkendeen zijn, die even beleefd, kordaat maar rechtlijnig opkomt voor zijn zaak. En als de tegenpolen dan even van hetzelfde niveau willen zijn? Dan is de afstand naar de vroegere geborgenheid niet meer ver af.

De vinger op deze nieuwe wonde (echte bandieten-gangs) is inderdaad het grandioos tegenwerken, althans de stilzwijgende medeplichtigheid van de franscouillons, die eens te meer hun naam niet gestolen hebben.

Voor de exacte vertaling van het woord ‘couillon’ verwijs ik naar de ‘Petit Larousse Illustré’, iets wat ik persoonlijk nog nooit gedaan heb, want ooit aan den lijve ondervonden. Naast ‘Sale Flamin’ – ‘Couillon – dat uit luiheid dan als ‘con’ met vetstift op mijn voorruit afgekort werd, moest ik dan een resem verwensingen ondergaan, omdat ik mijn taken in een tweetalige compagnie bij het toenmalig ABL vervulde, en zij niet. Toen al heb ik gedacht : ‘al wat ge zegt zijt ge zelf’ – en die vaststelling is met de jaren alleen nog maar gegroeid.

Zeg nu zelf: heb ik gelijk of heb ik gelijk!

De Franstaligen, dat zijn, dank zij de medeplichtigheid van sommige als Vlaming geboren verraders, de nieuwe kolonusatoren. In de beslotenheid van de achterkamertjes en ver van alle pottenkijkers, wordt er gewerkt aan het losweken van onze (verfranste) hoofdstad. Om in het land B. de grondwet te zien respecteren, moet de Vlaming grondgebied afstaan.

En onderwijl wordt het banditisme als breekijzer niet alleen zoveel mogelijk gedoogd, maar ook openlijk niet bestreden.

Met de duivelse redenering dat, als het geweld escaleert, de burger wel zelf naar wapens zal grijpen. Zodat dat ‘burgergeweld’ met officiële middelen zal moeten ingedijkt worden. Lees: de bandieten als zand tussen de vingers laten wegglippen, maar de burger, en zij die hem verdedigen, weer platknijpen. Zij zullen wel zorgen het gelijk aan hun kant te krijgen zodat zij weer de goeden zijn. En dan zal de taal van het Vlaams Blok/Belang als ‘opruiïng’ gekwalificeerd, tegen hen gebruikt worden.

Mijn bedenking bij de tekst van Annemans (hieronder) was : waar is de man die de ploegijzers omsmeedt tot zwaarden? Waar is onze nieuwe Duinkerkse kaper, die de kaduke Belgica entert en tot overgave dwingt? Parlesanten met franscouillons is altijd louter tijdverlies geweest. Ze zijn nog valser dan dat de Koraan de Moslims voorschrijft. Die mogen voor hun geloof met de tegenstreverovereenkomsten afsluiten als strategisch middel voor het bereiken van hun doel. De franscouillons doen hetzelfde, maar dan ontdaan van de oogverblinding dat zij het doen uit godsdienst-waanzin. De Geschiedenis staat bol van de voorbeelden!

En als het geen Duinkerse kaper kan worden, laat het dan liefst een Victor Muller zijn. Diens aanpak zou zelfs dodelijker kunnen zijn!


Het Vlaams Belang pas 15 jaar later achterna hollen kan (ondertussen) uw politieke gezondheid ernstige schade toebrengen.maandag 01 februari 2010

Wat een lachen zou dat zijn geweest indien niet - triest genoeg - politiemensen in Brussel het slachtoffer waren geworden van een schietpartij met exotisch gespuis. Want zeg nu zelf: toen VLD, SP.a en Groen en nadien alle andere (Vlaamse!) politieke partijen op het weekend-theater van de media zijn gesprongen om al naargelang "zerotolerantie" of "een eengemaakte politiezone" te eisen, was het duidelijk wie de verliezer was van zoveel hypocrisie. De verliezer is de brave Vlaamse burger die verkiezing na verkiezing heeft geloofd dat de partijen die nu - in plaats van beschaamd weg te kruipen - hun mond durven open te doen, het allemaal gingen oplossen.
Het is niet opgelost. Minder dan ooit. Natuurlijk zijn wij blij dat iedereen ons nu nakwaakt, maar hoe geloofwaardig is dat allemaal? Tien jaar na de wilde beloften van Marc Verwilghen en zijn veiligheidsplannerij: hoe geloofwaardig is de VLD? Met een Turtelboom die zegt dat ze "in de diepte gaat werken tegen de wapenhandel": hoe geloofwaardig is de VLD? Hoe geloofwaardig is met een zo'n zacht ei als Stefaan De Clerck de hele CD&V?
Een CD&V die bij monde van Marc van Peel ooit zei dat nòg belangrijker dan de splitsing van B-H-V de splitsing was van Justitie omdat anders geen veiligheidsbeleid meer mogelijk was in België.
De stilte aan Franstalige kant was dit weekend zo extreem luid dat men rustig kan zeggen dat een verandering ten gunste in Brussel alles behalve ongelooflijk dichtbij is.
Dit land is onbestuurbaar. Het is totaal uitgeleefd. Hoe lang zullen Vlaamse politieke partijen nog rond de pot blijven draaien? En na hoeveel verkiezingen zullen de Vlaamse politieke partijen opnieuw als altijd hun verkiezingsbeloften weggooien, de taboes op immigratie en harde aanpak opnieuw installeren en onmiddellijk daarna opnieuw platte broodjes bakken met de Franstalige partijen en met elkaar? De Vlaming verdient een partij die spreekt en die geloofwaardig is. En die blijft spreken als de rest opnieuw zwijgt.

Gerolf Annemans

Jean Bart : zie http://nl.wikipedia.org/wiki/Jan_Baert

HET THUISGEVOEL

.




















HET THUISGEVOEL






Beelden uit mijn kinderjaren…
Sint Jan-Hoge Zieken,
Bekend van 1200 tot 1977


Vandaag vond ik volgende zinnen op een bevriende blog. Ik zal niet verklappen dewelke, want als West Vlaming-vriend vangt men dikwijls meer spot dan vriendschap. Al mag de waarheid ook wel eens gezegd worden! Antwerpen stinkt, en niet naar vis! En de Limburg stinkt ook, maar ook niet naar vis. Meer naar look. Oost Vlaanderen ligt al wat verder van de Zee en ruikt daarom ook al niet meer zo fris. Wie Vlaanderen zegt, bedoelt Hart-Vlaanderen, en dat is het land van aan de overkant der Vlaamse bergen tot de Zee. Van de Aa tot de Schelde monding.

Toen mijn vrouw en ik enkele maanden geleden naar Ieper, Veurne en Poperinge reden met de trein, voelde ik heel eigenaardig, een blij gevoel als van thuiskomen toen we in het eerste station stopten en een vreemde opwinding, die me de ganse dag niet verlaten heeft. Vraag me niet waarom, ik weet het niet.

Tjonge! Tjonge! Wat kan Hart-Vlaanderen – als de ziele luistert - nog altijd ontroeren! En wat moet ik, die daar vandaan ver moet leven, nog hunkeren naar de namen waar wij kinderen waren. Als de kralen van een rozenkrans glijden ze door mijn vingers…Maar dat is eigen aan de patine van de jaren, denk ik.
In de oorlogsjaren was ik het slachtoffer dat altijd met ons Moeder mee mocht. Onder controle gehouden, wist ze. Ik vraag mij nog altijd af waarom. Het was toch alleen maar uitstel om later de wereld te ontdekken…Wij mochten regelmatig op de ‘Kommandatur’ komen, in Ieper-Stad, om een ‘Schein’ voor enkele dagen om de familie te bezoeken in het ‘Sperrgebiet’ – Sperregebied, zei ons Moeder, en dat klopte want we moesten o.a. ook in Wijnendaele zijn. In de sparrebossen en in Sparappelstraat…Die Duitsers waren dus zeker niet harteloos voor een jonge weduwe. Ons Moeder kon, denk ik, voor de tweeling-zuster van Mata Hari doorgaan… Of juist daarom was die Kommandant zo voorkomend? Met de trein reizen was toen nogal eens een avontuur – vooral naar het einde van de oorlog toe, als Engelse jagers alles plat kwamen mitrailleren. Speciaal burger-treinen, denk ik. Van Ieper, over Langemark, Staden naar Lichtervelde, over spoorwegen, die later wandelwegen zijn geworden, zonder spoor….Met het ‘mazoutje’, een sukkelgangetje, dat af en toe in panne viel, dat meer weg had van een hossende kameel dan van een tramrijtuig. Daar overstappen op de zwaardere lijn Torhout-Oostende, met echte rijtuigen (3de Klas!) en een echte locomotief. Uitstappen in Wijnendaele en te voet ongeveer 3 kwartier naar Tante en Nonkel, om daarna, met de volgende trein, verder te reizen naar Ichtegem. Uitstappen en ½ uur te voet, daar de familie dichter bij Ichtegem-statie woonde dan bij Eernegem-statie. Nader bepaald aan ‘Biebuycks Campagne’, aan ‘den bos’ en de Kriekestraat. Wij verbleven daar een paar dagen bij allerlei broers en zusters van ons Moeder (was voordelig denk ik nu) en zo leerde ik een hele hoop neven en nichten kennen, beter dan mijn thuisgebleven broertjes en zusjes. Steevast zaten daar een paar zondagen tussen, met naar ’t Dorp wandelen, krek 1 uur ver, rustpauze op ’t Molendorp, te voet uiteraard, optrekkend met vreemde mensen die voor ons Moeder oude bekenden moeten geweest zijn.
Dan, na verloop van tijd, was het opeens niet van de Kerk terug naar de Kriekestraat, maar verder op, richting Westkerke, waar nog een zuster van ons Moeder woonde. Mijn doopmeter. Daar kwamen wij gaarne, omdat die Tante bekend stond als zeer vrijgevig. Nonkel was een goedmoedige brombeer met een IJzertoren van 1 meter hoog op de vensterbank. Hij leerde mij het verschil tussen de ene Zwarte Leeuw en de andere Zwarte Leeuw….Toen al! Na een paar dagen ging het verder, met de tram, naar Dudzele, waar Nonkel hereboer was op ’t Goed Van Caloen. Daar mocht ik dikwijls een tijdje blijven (’t was oorlog!) en daar heb ik de mooiste dagen van mijn zorgeloze jeugd doorgebracht. Merci Nonkels, Merci Tantes, allemaal!
Daar werd bij ons nooit veel over gepraat, maar dat ons Moeder, alleen met 5 gasten, links en rechts wat hulp heeft kunnen gebruiken, is ons pas veel later duidelijk geworden. Toch hebben we voor elkaar gezorgd, met vallen en opstaan, tot de laatste de deur uitging en het nest leeg was. Ons Moeder is dan terug gekeerd naar haar geboortestreek, waar ze nog vele jaren gelukkig heeft geleefd.
Na haar overlijden hebben we haar piëteitsvol laten overbrengen naar het kerkhof, waar ze bij onze Pa begraven ligt. Onder de kerktoren waar het voor hen allemaal begon. Staat er immers niet geschreven dat de vrouw de man zal volgen?
Neen, het melk-meisje dat in 1919, amper 17 jaar oud, met verre familie, met paard en wagen naar ‘de Verwoeste Gewesten’ kwam, om den brode, er met mijn (brave) vader trouwde in 1922, als eerste koppel in het nieuwe stenen kerkje en in maart 1943 al weduwe was met 5 kinderen, heeft geen leven gehad dat over rozen liep. Toch hebben we haar veel horen zingen. Meestal van ‘Daar bij die molen…die mooie molen’…En ze stond er op dat we allen ‘leerden’. Ons naar ’t Geestelijk College kunnen sturen, daar was ze fier op, daar zou ze het eten uit haar mond voor gespaard hebben. En… ‘om goed vooruit te komen, jongens, zorgen dat ge goed Uw Frans kent’….

Ja, het is goed als anderen ook voelen hoe goed het is thuis te komen….om die vreemde opwinding te ondergaan, waarvoor er geen woorden zijn.
http://www.westhoek.be/info/ned/parochies/gemeenten/Kerken/sintjan

ANDERLECHT EN RASPOETIN

.




















ANDERLECHT EN RASPOETIN





Raspoetin, de sterkhouder
Voor de verkeerde zaak.

De Heer Raspoetin was een bevlogen Russische Pope, die in zijn tijd ook al niet begrepen werd.
Zo ook Walter Pauli, nog altijd niet gede-fenestreerd bij De Morgen om voor de hand liggende redenen. Zie Raspoetin, die vergiftigd, neergestoken en neergeschoten, nog wankelend overeind bleef om ergens anders te gaan verdrinken.

Zo stelt ons Walterke zich voor dat BruxSSel als hoofdstad van de misdadigheid, geen uitzondering vormt op andere grootstedelijke gebieden. Dat vergemakkelijkt aanzienlijk zijn analyse. Want die valt samen te vatten in een paar woorden: ‘het is nu eenmaal zo’….Hij voegt er zelfs aan toe: in BruxSSel doet men het met opzet.

En of hij deze keer gelijk heeft!

Hetzefde gelijk als het gelijk van Goy Mathot, die stelde dat het gat in de begroting vanzelf was gekomen en dus ook vanzelf wel weer zou weggaan….Dat waren nog eens tijden!

Raspoetin wil dus niet geweten hebben, dat een kleine kruimeldief ooit dief van de ganse bakkerij zal worden als hij groot is, en dat hij, onderweg naar zijn doel, niet terug zal schrikken voor moord en doodslag. Die wetenschap nochtans is zo oud als de mensheid zelf. Eens gestolen, altijd dief. Elke dief of verkrachter is bij definitie een potentiële moordenaar.

De remedie, Heer Raspoetin? Ze stond hier al een paar dagen geleden al te lezen. Geloof me gerust : ‘wir sind das Volk’, weet U! Leg Uw oor maar eens goed te luisteren naar de lezers en hun reacties, vòòr U die wist, of wast.
Omdat ik weet dat Linkxen hardhorig zijn, wil ik mijn volkse remedie hier wel even herhalen. De huidige Overheid? Levenslange verbanning en al wat kan opgepakt worden: met bidmatje en al naar de galleien! Klinkt misschien middeleeuws, maar middeleeuwse toestanden moet men bestrijden met middeleeuwse middelen.
Wat ik erbij moet zeggen, ten overvloede van doordringendheid is : nog nooit zullen de tam-tams zo rap gewerkt hebben, om nieuwkomers dààr te doen blijven. En opgekuist, staat dat niet netjes?!
O Ja…U vreest dat op die manier onze industrie over onvoldoende werkkrachten zou kunnen beschikken? U zei wel ‘werkkrachten’? Dan moette gij mij eens uitleggen wat die honderdduizenden werkloze werkzoekenden dan wel doen. Buitenlanders zouden pas binnen mogen, als de laatste werkloze het licht heeft uitgedaan! Harde tijden vragen nu eenmaal harde maatregelen….




Kalasjnikov

Een jonge gangster die in de Brusselse deelgemeente Laken agenten met een kalasjnikov beschiet: de discussie over veiligheid in de hoofdstad loopt weer hoog op. Waarbij alle veiligheidsproblemen natuurlijk op een hoop komen. Wie een beetje nadenkt, weet dat racketeers aan de hogeschool in Anderlecht, die vorige week in het nieuws kwamen, niet van eenzelfde orde zijn als de kalasjnikovgangsters in Laken. En toch gebeurt het. Helaas: wie kan dat de mensen nog verwijten? Als in Anderlecht een volledige industriële hogeschool de deuren sluit omdat de leerlingen geterroriseerd werden door jeugdbendes die, ondanks klachten, ongestoord mogen optreden, dan hebben veel mensen inderdaad de spontane reflex, als ze horen van twintigjarige kerels met kalasjnikovs: van het één komt het ander.

Er is ter wereld niet één grootstad zonder criminaliteit, niet één waar de misdaadstatistiek niet erger is dan die uit de provincie. In die zin is Brussel geen uitzondering. Maar haast overal ter wereld organiseren de grootstedelijke politici hun politiekorpsen wel zo efficiënt mogelijk in de strijd tegen de criminaliteit. In die zin is Brussel wél een geval apart.

Niet 'de' Brusselse politie faalt. Het waren dappere Brusselse agenten die de overvallers met kalasjnikov nazaten en onschadelijk maakten, op gevaar van eigen leven. Maar in Brussel is er een politieke wil om de politie minder efficiënt in te zetten dan kan: dat moet een Europees unicum zijn. Overal dringen politici aan op samenwerking en coördinatie. Behalve in Brussel. Er zijn nog altijd zes politiezones, en de burgemeesters van Brussel en Elsene ruziën zelfs om hun zone opnieuw te splitsen. Zo zorgen Brusselse politici voor optimale randvoorwaarden voor gangsters, pooiers en criminelen van allerlei slag.

De slecht georganiseerde politie opereert dan nog eens in een pover werkend gerechtelijk arrondissement. De naam van de gangster met zijn kalasjnikov dook al in andere dossiers op. Maar hij was nog nooit veroordeeld en dus "kon men hem niets maken". Het is niet de schuld van de overheid dat er gangsters zijn. Maar zowel gerecht als politiek mogen vragen hebben bij hun eigen verantwoordelijkheid als blijkt dat in Brussel intussen kalasjnikovs te koop worden aangeboden, vrijelijk en voor een habbekrats. Natuurlijk wordt dan geschoten, zonder gêne en alsof een leven geen waarde heeft.


Walter Pauli in DM

JEUGD-CRIMINALITEIT

O ja. Ik wilde nog iets kwijt over het uitgeholde begrip ‘jeugd-criminaliteit‘. Dat is volgens mij, allerlei verkeerde zaken, uitgevoerd door kinderen. Marbels van elkaar stelen – elkaars voetbal pikken – pootje-lap zetten – meisjes aan de vlechten trekken – thuis ongehoorzaam zijn – enz.
Dergelijke delinquenten horen inderdaad niet thuis in de gevangenis. Al zou de ‘verbeterings-school’ terzake wel goed doen. Dreigen met, zou al veel helpen.

Een ietwat zwaarder term, voor oudere kinderen dan, zou de discrimenerende benaming jongeren-criminaliteit kunnen zijn. Maar om gehakketak met de Europese Rechten van de Mens te voorkomen, zou men best geen onderscheid maken tussen ouderen en jongeren, tussen gelovigen A en gelovigen B, enz. Kortom er zou maar één soort criminaliteit meer bestaan.
Maakt het de Rechters heel wat eenvoudiger!

Raspoetin: http://nl.wikipedia.org/wiki/Grigori_Raspoetin

WE VLIEGEN OM TE LEREN

.



















WE VLIEGEN OM TE LEREN


Houden, zo! De man zit er op zijn plaats en wij zijn hem kwijt!

Zoals het gewoonlijk gaat met bedrijven die op hun laatste adem leven, gaat het klaarblijkelijk ook met dit land. Geen geld meer, geen vertrouwen meer, en nergens nog leningen kunnen krijgen….Ziedaar de failissementswet in twee woorden….
Vrachtvervoer op de weg met roestige bakken? Is een signaal. Foorwagens zonder verf? Is een signaal. De gordijnen niet meer gewassen? De buurt is verloederd….

Dan denk ik onwillekeurig aan een oude verkiezings-slogan, die zei dat het voor een socialist nog moeilijker is om een hoopje geld te passeren dan voor een hond een hoopje saucissen. Omdat hij wist dat er met geld heelder hopen saucissen konden gekocht worden.

Blijkbaar werden er in het verleden toch teveel saucissen gekocht – want het geld is op. En de saucissen ook! Er wordt nu simpelweg boven de stand geleefd. Op alle gebied, maar vooral ook op gebied van oorlogje spelen. De schijn ophouden, zo lang het kan!

Wat de ultieme oplossing zou zijn? De boel, Koningshuis en al, in overname laten aan Frankrijk? De kroonjuwelen (banken en energie) zijn daar al, nu nog alleen een beetje grondgebied laten annexeren….Zo komt er een einde aan de eeuwenlange veroveringszucht van Frankrijk, om de mondingen van ‘De Grote Rivieren’ te bezitten.

Ja die Cremo…ver van huis, en moeder ziet het niet…Hebt U er op gelet dat dat half uurtje vliegen, elke dag, weg en weer onbesproken bleef op TV? Gewoon uit veiligheid voor Meneer! Overnachten tussen de eigen leger-eenheden zou niet veilig zijn! Wat voor een broekschijter is onze Minister van Oorlog, of wat een kartonnen operette-leger hebben wij daar?


Minister van Defensie Pieter De Crem zit vast in Tadzjikistan. Hij was op weg om de troepen in de Afghaanse provincie Kunduz gaan bezoeken, maar de C-130 die hem daarheen moet brengen is in panne gevallen.
De Crem vertrok gisteren voor een vierdaagse richting Afghanistan. Om zijn eigen veiligheid te garanderen, verblijft hij niet in Afghanistan, maar net over de grens in Doesjanbe, Tadzjikistan. Van daaruit zou hij dagelijks de oversteek maken naar Kunduz, een goed half uurtje vliegen.

Vandaag kreeg de C-130 op de terugtocht naar Doesjanbe te kampen met problemen waardoor het toestel morgen zeker aan de grond blijft. De Crem raakt dus voorlopig niet terug in het kamp in Kunduz waar de Belgische troepen gelegerd zijn. Er wordt een oplossing gezocht.

Het is niet de eerste keer dat De Crem en de vliegtuigen van defensie met ongemakken te kampen krijgen. De laatste weken waren er al verschillende problemen: twee brandstoflekken waardoor meer dan een ton kerosine verloren ging, een toestel dat van de startbaan gleed in Melsbroek en een landingsgestel dat niet kon inklappen na het opstijgen. Eerder hadden de legertoestellen ook al last van oververhitte motoren en boordcomputers die raketten moeten opsporen. (belga/adb)

EEN EX SAABRIJDER SPREEKT

.




;








EEN EX SAABRIJDER SPREEKT










De Saab Viggen in actie


Ik zal het maar meteen aan u bekennen; ik ben een ex-Saab
rijder. Ik ben dus samen met duizenden andere ontrouwe
klanten mede verantwoordelijk voor het debacle waar het
sympathieke Zweedse merk uit Trolhättan de afgelopen maanden doorheen heeft gemoeten.



Column van een ex-Saabrijder in Nederland


Waar ging het mis? Wanneer was mijn liefde voor het ooit zo karaktervolle Saab over? Het begon eigenlijk al met de zeer matige bouwkwaliteit. Daar stonden Saabs weliswaar al jaren bekend om, niet voor niets is de tweedehands waarde niet meer dan een grijpstuiver, maar mijn twee nieuwe (!) Saabs hebben me allebei wel erg lelijk laten staan. Zo liet mijn ‘9-3 coupé’ uit 2003
vanaf de allereerste meters na de showroom een hard gebonk
horen uit de motorruimte. Bij het flauwste bochtje, bij de geringste verkeersdrempel: DENG! Teruggekeerd bij de garage bleek een van de vier grote bouten waarmee de motor was opgehangen simpelweg te ontbreken! De chef werkplaats trok zijn schouders op: ‘Ach meneer...’

Ik had het snel gezien met deze auto, maar bleef het merk tegen beter weten in nog trouw. Helaas, het ging van kwaad tot erger. In 2005 kocht ik een 9-3 Sportssedan. Grootmoedig stapte ik heen over het feit dat die auto op het onderstel van een Opel Vectra stond. Hij zag er uit als een Saab, hij rook als
een Saab, hij reed als een Saab.

Soit. Maar daar kreeg ik snel spijt van. Al in het eerste half jaar liet de glanzende bolide midden in het centrum van Antwerpen beide elektrische ramen met
een klap omlaag donderen. Het regende, en wat ik ook deed, ze bléven omlaag. Korte tijd later hield de interieurventilator ermee op; binnen een paar minuten voelde de auto aan als een rijdend stoombad, en om uitzicht door de beslagen voorruit te houden moest ik bij ieder weertype en elke snelheid de ramen openhouden.


Die ventilator, diep verscholen achter het dashboard, is vier keer vervangen! De verdere drama’s zal ik hier onbesproken laten, maar ze waren ernstig, en veelvuldig. In diezelfde periode kwam het eigen karakter van Saab onder invloed van General Motors steeds verder in de knel.’The General’ heeft zijn kleine Zweedse stiefdochter nooit begrepen. En het laatste wat de klanten nog trok, het ‘beetje speciale’ van Saab verdampte.

Het Vectra onderstel was natuurlijk een ‘faux pas’ zonder weerga, maar het was nog lang niet het ergste. Met een schokkend gebrek aan inzicht bedacht GM dat Saab uit de rode cijfers zou klimmen als ze een SUV in het gamma zouden krijgen. Na wat rommelen in de magazijnen kwam er een foeilelijke en ouderwetse Ford SUV in de showroom te staan waar een uiterst krampachtig Saab-neusje ‘aangekleid’ was.

Het gedrocht verkocht voor geen meter. Misschien was die Ford wel té groot’, dacht de Generaal, en klom weer op de rommelzolder. Het resultaat was een nóg grotere klap in het gezicht van de klanten: Saab lanceerde het kleine model ‘9-2’, een nauwelijks vermomde Subaru. Gelukkig is dat geval nooit in Europa op de markt gekomen, maar wat imago betreft was het kwaad geschied; de klanten holden bij bosjes weg. En ook ik hield het voor gezien.

Ik rijd nu Skoda, wat onder echte ‘autofielen’ nog steeds ‘Not done’ is. Die auto is net zo duur als mijn laatste Saab, maar hij is groter, comfortabeler, schoner en zuiniger. En er is na jaren nog steeds niks kapot! Ik wil wél waar voor mijn geld.

En Spyker? Zal dat maffe kleine -en verliesmakende – sportwagenmerkje echt de redding betekenen? Komt het de lening van 400 miljoen die het krijgt van de Europese investeringsbank te boven? Eén ding heeft Spyker goed begrepen; het kapitaal van Saab is zijn geschiedenis, zijn imago, en zijn karakter. Als dat weer terug kan komen juist door de ontwerpers in Trolhättan de vrije teugel te geven, dan heeft Saab een kans, dan kunnen de klanten zomaar terugkomen.

Eigenlijk is het als het verhaal van David en Goliath. Weten we het nog? David won.

Vervolg : op de gratis dagelijkse Wereldkrant : www.wereldomroep.nl


Digitalia voegt hier aan toe:


Sorry, brave vrienden van autobouwer Mercedes en/of BMW, leg Uw boontjes, die jullie te weken hadden gelegd, maar weer op het droge. Die vele Saab-rijders zijn geen spek voor jullie bek! En Skoda zou best ook een toontje lager zingen, moest men daar dit rubriekje stoef gelezen hebben. Mijn vriend hier rijdt met zo’n ding uit de fabriek waar ook taks gemaakt wroden (Skoda). Hij kan er geen woord kwaad over horen, maar zit meer in de garage dan voor zijn gazet.

Natuurlijk zijn er nog veel goede wagens. Teveel om op te sommen, want in feite ken ik er geen slechte. Er zijn alleen slechte chauffeurs. Waaronder ikzelf. En toch doet mijn Saab het uitstekend! Hij moet dus wel goed zijn!

De rancuneuze Saab-verlater van dit rubriekje geeft, al klinkt het anders, niet de gebruikelijke ezelsstamp aan het merk dat hij, met tegenzin, heeft verlaten. In feite is zijn verhaal één luide lofzang om het merk die door Amerikaanse onbekwaamheid gekoppeld aan hoogmoed over de rand van de afgrond werd gebracht.
Ergens in dit hele Saab-Spyker-verhaal is mij één zinnetje bijgebleven (op TV?) dat een auto, gemaakt in zulke extreme weersomstandigheden (Zweden) wel meer dan zeer goed moet zijn. Het zijn daarenboven dezelfde Saab-ingenieurs die vliegtuigen bouwen, zelfs jachtvliegtuigen (Viggen) en burgervliegtuigen (Safari) (*) die de Starfighters overtreffen. Saab is zo een beetje de jongensdroom die een kleine werkelijkheid wordt als men in de cockpit van zijn eigen auto stapt….

De neergang van het merk Saab is eigenlijk de zoveelste verkeerde aan
pak van de Amerikaanse ondernemers-mentaliteit die ook Opel/Antwerpen de das heeft omgedaan : van massa-productie tot over-productie. Altijd maar voort Henri Ford willen nadoen en zelfs hem overtreffen… Ik hoor het U al denken : daar is de Minerva weer…en wat zou daar mis mee zijn?
.
De ‘Generaal’ bespaart al lang op grondstoffen en zoekt nu de goedkoopste werkkrachten (Korea?), want wat is een auto anders dan in elkaar gepaste grondstoffen. Zelfs een aap zou dat kunnen! Dat is de enige rekenkunde die G.M. aan kan : 1 + 1 = 2 en omdat cijfer 2 (afgewerkt product).te halen, zouden ze hun ziel verkopen. Wij, in het oude Europa, weten dat er ook een ZIEL moet meeberekend worden in de optelsom van 1 + 1 = 2….

En nog iets dat ons,als consument, op regelmatige tijdstippen onze zuur verdiende centjes doet uitgeven aan al die blinkende stalen monsters : de truuk van Luie Charel, die o.a. de vrouwenmode beheerst. De truuk om in te spelen op de ijdelheid van de kopers. Hen confronteren met nieuwe modellen. Nu komt de mode van de jaren ’30 terug in zwang. Op de cat-walks zie ik modellen lijk waarin mijn grootmoeder gekleed was op haar trouwdag, zo wat 100 jaar geleden. Mijn grootmoeder was altijd al haar tijd ver vooruit!

De ‘rustige vastheid’ , (lang voor Haiku Herman die term inhoudsloos maakte), vindt men ook bij Saab. Mijn 9.3 is 10 jaar oud maar spring-levend van lijn. Ondertussen zijn de meeste andere modellen al 5 x veranderd van uitzicht en bij iedere verandering gaan ze meer op elkaar lijken. Een VW krijgt de allures van een Mercedes of een BMW en een Mercedes gaat steeds meer op een Volvo of een Peugeot gelijken….
I have a dream….


Willen de kleur-syndicaten werkelijk eens bewijzen er nodig te zijn? Zij hebben het onbeperkt kapitaal.
Willen de Opel-mensen werkelijk eens bewijzen dat ze de beste auto-bouwers ter wereld zijn? Zij hebben de parate kennis.

Beide machten (kapitaal en arbeid) met hier en daar een oude liberale ondernemer, hebben knappe koppen genoeg in huis om de boel te leiden. Ze kunnen wereld-geschiedenis maken!

Om succesvol te zijn, zijn er slechts drie zaken nodig : kwaliteit – kwaliteit en kwaliteit.
Om te eindigen met de kleine David van die Saab-verlater, zijn we met zijn allen misschien vergeten, dat oorspronkelijk Détroit in de USA droei op uitgeweken Vlamingen? Zij hadden er zelfs, tot voor een paar jaar, hun eigen dagblad; de Gazette van Detroit…Ja Ja, Gazet van Antwerpen was ooit een gazet die inspireerde….

(*) Zie http://nl.wikipedia.org/wiki/Saab