AFTELLEN VOOR GEERT WILDERS

.





















AFTELLEN VOOR GEERT WILDERS


De stilte voor de storm…


Hoe de Amsterdamse rechtbank
de Vrijheid van meningsuiting vermoordt!

MARC BOUWMAN - 06 FEBRUARI 2010 Het Vrije Volk

De heer Wilders merkte na afloop van de zitting van 3 februari terecht op dat de rechtbank niet geïnteresseerd is in de waarheid, en hem geen eerlijk proces gunt. Toch hoopt hij op vrijspraak. Is dit te verwachten?


De rechter heeft 3 februari de vrijheid van meningsuiting de facto buitenspel gezet. Dit deed hij door de heer Wilders de wapens te ontnemen door 15 van de 18 getuigen af te wijzen, met name deskundigen op het terrein van de vrijheid van meningsuiting.

Daarnaast dekt de rechter zichzelf in door het horen van de drie kenners achter gesloten deuren te laten plaatsvinden. Voor meningsuiting is meningsvorming onontbeerlijk. Deze vindt nu uitsluitend plaats bij de rechter, niet bij het publiek, dat zo in zijn belang wordt geschaad. Let op: de vrijheid van meningsuiting blijft formeel intact. Op deze manier blijft de rechter binnen de wet.

Daarbovenop stelde de rechter zich geen rekenschap te kunnen geven over de deskundigheid van de drie te horen specialisten! De rechter-commissaris bepaalt daarom, tijdens de zitting met deze specialisten, hun deskundigheid. Deze willekeur is buitengewoon schofferend naar deze deskundigen toe. Maar vooral geeft de rechter zichzelf zo het middel in handen achteraf alsnog de kwaliteit van het door de deskundigen te berde gebrachte in twijfel te trekken, en voor de verdere procesvoering en uiteindelijke oordeelsvorming, naast zich neer te leggen.

Het totaal van deze opzet van het proces door de rechtbank maakt van dit proces een politiek proces. Een eerlijk vonnis is niet te verwachten. De rechter moet wel tot een veroordeling komen, omdat het hof dit proces gestart heeft: er is geen weg terug meer. Daarom zal de schade voor de heer Wilders, de PVV en het electoraat groot zijn, de vrijheid van meningsuiting de facto vernietigd. Rekening moet worden gehouden met daadwerkelijke gevangenisstraf.

Als partij zal de PVV zich moeten voorbereiden op de psychische dreun die de rechtbank hoe dan ook zal uitdelen. Het zal leiden tot verlies van electorale steun voor de PVV. De PVV kan dit verlies beperken door het electoraat actief te betrekken bij verwerking van dit vonnis.

Het bedrijven van politiek door de PVV zal na het vonnis noodgedwongen een ander aanzien krijgen, omdat de vrijheid van meningsuiting dan daadwerkelijk vernietigd is. Doelen zullen op een andere manier verwerkelijkt moeten worden. Mogelijk zal de partij ondergronds moeten. Dit is een verschrikkelijk scenario waar we rekening mee moeten houden.

Ik wens de heer Wilders, de PVV en het PVV-electoraat heel veel sterkte. Hun tegenspelers binnen en buiten de rechtszaal, veel wijsheid. Deze laatste zullen in de geschiedenis verantwoordelijk worden gehouden voor het verspelen van onze vrijheid en gelijkheid.


Marc Bouwman
Docent geschiedenis


Reageren kan (binnenkort) op het Pim Fortuyn Forum.

FIETSEN DOOR BRUSSEL

.
























FIETSEN DOOR BRUSSEL

CD&V : Kamer koopt fietsen aan
(05/02/2010) CD&V volksvertegenwoordiger Sonja Becq heeft op 17 november 2009 een brief gericht aan Kamervoorzitter Patrick Dewael met de vraag een aantal fietsen te kopen en ter beschikking te stellen van de parlementsleden.


Parlementsleden die naar vergaderingen of andere activiteiten moeten, kunnen zich zo sneller en milieuvriendelijk bewegen door het drukke Brussel.

De Kamervoorzitter heeft per brief bevestigd dat het College van quaestoren op 14 januari 2010 beslist heeft over te gaan tot aankoop van 4 fietsen.
Van zodra zij ter beschikking zullen zijn, zullen de Kamerleden hiervan op de hoogte gebracht worden.
Sonja Becq is tevreden: “Onze collega’s van het Vlaams Parlement namen ons altijd in snelheid. Dat is nu verleden tijd. Onze conditie en het milieu zullen er wel bij varen.”
Sonja Becq Marc Paredis
Woordvoerder CD&V Kamerfractie
Bron http://www.politics.be/persmededelingen/24952/

Boeketje Digitalis
(vastgebonden op de bagagedrager)

De BruSSelse crisis is zo goed als opgelost! Naast agenten die stilaan leren tussen de kogelregens door te lopen, zullen onze parlementariërs nu van hot naar her leren fietsen tussen de brandende auto’s.
Een ding moeten we ze toegeven : ze zullen niet gauw ge-carjackt worden. Maar als fietsendiefstallen dan zo weinig voorkomen in de hoofdstad, valt nog af te wachten. Enfin, het zijn er maar vier, dus zal de voorraad wel gauw uitgeput zijn.
Wat ons wel verzwegen wordt, is of het dames-of herenfietsen zijn. Met of zonder bagage-drager. Met of zonder fietszakken voor de dossiers. Zullen de berijders verzekerd zijn? Moeten ze een helm dragen? Wat in geval van weer waar geen hond kan door gejaagd worden? Met fiets en al in de dienstwagen? Mogen die fietsen gebruikt worden voor privé-verplaatsingen? Wie staat in voor het onderhoud? Hoeveel personeel wordt daarvoor aangeworven? Worden de taalkades gerespecteerd? Wie is verantwoordelijk? Wordt er een toeslag voorzien voor de afgelegde fiets-kilometers? Zal deze lijst worden vergeleken met de lijst van de per wagen afgelegde kilometers? Onze (Linkxse) pappenheimers kennende, ze moeten niet onderdoen voor die 3 Londense Sociaal-Democraten, die op het matje moeten komen voor enorme bedragen die ze gefixt hadden….
Welke politieke partij mag de pluim van deze primeur op de hoed steken? Wie komt met foto in de krant? Wie komt op TV? Wanneer mogen we ons verjeugen op de groepsfoto-met-fiets?
Na de fietsende flik, nu de fietsende minister, slalommend en luid rinkelend tussen de voetgangers op het voetpad…
BruSSel : Europese hoofdstad, zijn kalasnikovs, zijn fietsende ministers.

ONDERRICHT LIJK IN DE WOESTIJN

.


























ONDERRICHT LIJK IN DE WOESTIJN




Weer eens Vette Vissen-werk….


Wat de Mortelse Schepen van Onderwijs (NV-A) vergeet erbij te zeggen, is of de daders al dan niet iedere keer dat ze al opgepakt weden, een verse pamper aangemeten kregen.

Of, heet dat geen dweilen met het kraantje open?

Ik zei het al: destabiliseren, intimideren en tiranniseren…dat is wat er gaande is. En dan gaan de slachtoffertjes na het weekeind eens lekker leren omgaan met agressie.

Dat alles is een onnozelheid te zot om aan de kiekens te geven! En dan zullen de HOERnalisten weer schrijven dat er een stinkzwammen (Vlaams Blok/Belang-stemmers) van voortkomen…

Enige tijd geleden was er de Groene Meloen Lucas Vander Taelen nodig, die eerst durfde te schrijven dat hij er genoeg van had bespuwd te worden op straat. Na deze donderslag bij heldere hemel (!), kwamen de tongen los. Ik zie de lichte pretlichtjes al in de ogen van onze voormannen, de dag nadat iemand zijn mond niet meer is kunnen houden, geschreven heeft, bijvoorbeeld: ‘waarom proberen we het recept van het Vlaams Blok/Belang eens niet uit’? ‘Komaan, mannen, we nemen dat in overweging en in de kortste keren in uitvoering….

Eerst zal er een gehuil als van alle losgebroken duivels uit de hel losbarsten, gevolgd door een paar dagen van vreemde stilte. Zou het kunnen dat, door democratisch samen te werken met ‘de oppositie’ er aan de uiteindelijk goede oplossing kan gesleuteld worden?

Zodat…als een leerkracht iemand in het hoekje stelt, niet half Marokko (?) moet gemobiliseerd worden om ergens iemands eer te wreken….Tja, ik schrijf ‘half Marokko’ omdat ik minst riskeer mij te vergissen…..



Geweld in Antwerpse lagere school


ONDERWIJS — BRUSSEL - Nadat een meisje in een school in Mortsel een sanctie had gekregen, vielen haar broers en kennissen twee leerkrachten aan.
‘Een van de leraars had een meisje van onze school een straf gegeven. Hij verplichtte haar met haar gezicht naar de muur te gaan staan', zegt Ilse Gijsbrechts, de directrice van de basisschool De Tandem in Mortsel. ‘Enkele meisjes van het middelbaar die bevriend zijn met de broers van het meisje, hebben daarop enkele jongeren opgebeld. Die zijn onze school binnengekomen.' Twee leerkrachten gingen met hen de confrontatie aan. De anderen brachten alle leerlingen in de refter in veiligheid en belden de politie. Een leerkracht hield een blauw oog en een gekneusde kaak over aan het incident. De politie kon de zes jongeren inrekenen. Het gaat om drie meerderjarigen die vandaag al voor de onderzoeksrechter moeten verschijnen, en drie minderjarigen. De verdachten zijn geen onbekenden voor het Mortselse politiekorps. ‘Ze teisteren de buurt en zijn daarvoor al vaker opgepakt', zegt de schepen van Onderwijs, Eric Broeckx (N-VA). ‘Telkens werden ze vrijgelaten. Hopelijk ontlopen ze deze keer hun straf niet.'

‘We hebben dit nog nooit meegemaakt', zegt Gijsbrechts. ‘Dit is echt een brave school. Omdat heel wat leerlingen gezien hebben wat er gebeurd is, werken we maandag rond omgaan met agressie.'
De Standaard
In GVA luidt het als volgt,

Politiepatrouille aan school Mortsel,
daders niet aangehouden

13:53 Update De politie zal de komende dagen patrouilleren aan de lagere school 'De Tandem' in Mortsel. Daar werden vrijdag 2 leerkrachten in elkaar geslagen door familieleden van een leerlinge. Ondertussen heeft het Antwerpse parket meegedeeld dat de zes betrokkenen niet aangehouden worden.

Een 54-jarige leerkracht had de leerlinge berispt voor onbeleefd gedrag, maar daar kon de familie niet mee lachen. De moeder van het meisje, haar twee broers en drie kennissen trokken naar de school waar ze de leerkracht aanvielen. Hij is 1 week werkonbekwaam. Een andere leerkracht (56) deelde in de klappen, maar raakte enkel lichtgewond.

De directie en de politie hebben nu besloten om te patrouilleren aan de schoolpoort. "Wij willen eerst de veiligheid van de kinderen en de ouders verzekeren. De politie zal de eerste dagen tot aan de krokusvakantie patrouilleren wanneer de school open is", aldus directrice Ilse Gijsbrechts.
Parket
De zes verdachten, waarvan er twee minderjarig zijn, werden vrijdag kort na het incident opgepakt. De minderjarigen werden zaterdag bij het jeugdparket voorgeleid. Maandag wordt beslist of zij zich moeten verantwoorden voor de jeugdrechter. Een van hen heeft ook klappen uitgedeeld.

De meerderjarigen werden ook niet aangehouden, maar moeten zich binnenkort voor de rechtbank verantwoorden. Volgens het parket is er geen sprake van vluchtgevaar en waren de feiten geen recidief gedrag. De verdachten waren niet bekend bij het gerecht.

Reacties
• 15/15
Boerke Naas MOL, 06 februari '10 om 14:06 Ongepast?
Dat is eigenaardig. Daar kwam een boerenlutteke op TV toch vertellen dat het allemaal overroepen was. Dat het allemaal niet zo erg was. Waarom dan nu politie ? Als ik de betrokken leraar was, gaf ik haar wat schoppen tot ze wist wat overroepen is.
• 14/15
sabrina peeters DEURNE (ANTWERPEN), 06 februari '10 om 14:03 Ongepast?
Waar gaat het naartoe met al die agressie? Werk zelf ook op een basisschool in Antwerpen - er gebeuren hallucinante dingen! De 'slachtoffers' blijven steeds in de kou staan, de 'daders' moeten immers met fluwelen handschoenen aangepakt worden , of gewoon helemaal niet! Die straffeloosheid zal geen beterschap brengen, in tegendeel. Er moet heel dringend serieus opgetreden worden; maar wie heeft de moed om dat te doen? Politici - REAGEER NU!!!
• 13/15
Anja Van Peer DUFFEL, 06 februari '10 om 14:03 Ongepast?
Denkt er ook iemand aan om "de veiligheid van de leerkrachten te verzekeren" want volgens mij is hier toch wel de leerkracht het slachtoffer. Of mag die tegenwoordig ook al niet meer een leerling berispen voor onbeleefd gedrag ?
• 12/15
Gaston Op de Beeck HERENTALS, 06 februari '10 om 13:19 Ongepast?
Waar gaan we toch naartoe in dit zogezegd beloofde land als de politie al moet patrouilleren aan een lagere school
• 11/15
etienne timmermans BRASSCHAAT, 06 februari '10 om 12:51 Ongepast?
En dat allemaal op de kap van de belastingbetaler .Ze zullen in het vervolg wel eens nadenken om beleefdheid bij te willen brengen. Waar zijn we in gods naam mee bezig ? En dan heb het over de gemeenschappelijke god .

• 10/10
Patrick Van Gaelen MORTSEL, 06 februari '10 om 12:43 Ongepast?
Marginaliteit ten top. Een zinvolle straf (gemeenschapsdienst in een school bijvoorbeeld) is hier gepast. Hopelijk beseffen ze dan eens hoe "makkelijk" het is op school om al de kinderen die van thuis uit geen grenzen hebben meegekregen, op één of andere manier waarden en normen mee te geven.
Elfi Kraewinkels HEUSDEN (LIMBURG), 06 februari '10 om 12:33 Ongepast?
Die leraren zullen gemakkelijkheidshalve wel vervolgd worden.
• 9/10 = ?
•
• 8/10
Frans Wouters ANTWERPEN, 06 februari '10 om 12:30 Ongepast?
Waarom duldt men dergelijk gedrag en moedigt men het zelf aan door de daders vrij te laten? Uitwijzen die rotte appels van de samenleving.
• 7/10
karel luyckx WIJNEGEM, 06 februari '10 om 12:22 Ongepast?
Als wij vroeger straf kregen op school, kregen we thuis nog een extra straf bij. We moesten maar "gehoorzaam" zijn. Bestaat dat woord nog? Probeer maar eens gezag te hebben in uw klas, als leraar. Zelfs een mondelinge vermaning is gevaarlijk tegenwoordig, waar gaan we naartoe? Oké, ik ben al boven de 50, maar heb geen enkel trauma overgehouden aan de vele lijfstraffen die ik kreeg op school of thuis. Ik was dan ook niet van de braafste, maar ik heb wel een toffe kindertijd en jeugd gehad.
• 6/10
race eend BRECHT, 06 februari '10 om 12:22 Ongepast?
dat politie en vooral justitie zoiets laat gebeuren zonder ERNSTIGE gevolgen voor de daders daar is mijn verstand toch echt te klein voor ,een forse boete + medische kosten laten betalen en in geval van allochtonen wel degelijk een uitwijzing is hier wel echt op zijn plaats , binnenkort moeten we nog verlegen worden om te zeggen belg te zijn
• 5/10
danny marrien ANTWERPEN, 06 februari '10 om 11:47 Ongepast?
dit is tenminste een directe beslissing,maar waar blijven de politiie die kijken weer eens naar boven want die hun neuzen bloeden weer.maarja laat ze maar lopen we hebben toch geen plaats we zullen ze nog meer geld geven dan kunnen ze hun kinderen pas echt goed opvoeden en zich zelf.volg de PS maar gezult er ver meekomen.ARM ZALIG BELGIE!!!!!!
• 4/10
Chris Van Rompaey LIER, 06 februari '10 om 11:37 Ongepast?
"Wij willen eerst de veiligheid van de kinderen en de ouders verzekeren." De leerkrachten vergeten?? Die komen in scholen wel vaker op de laatste plaats...
• 3/10
vigi lantibus HALLE (KEMPEN), 06 februari '10 om 11:27 Ongepast?
De politie en de directie wil de veiligheid van de kinderen en de ouders verzekeren. Het waren nochtans de leerkrachten die klappen hebben gekregen. Maar over hun veiligheid wordt niet gesproken.
• 2/10
Karel Degrote HOBOKEN (ANTWERPEN), 06 februari '10 om 11:22 Ongepast?
Als het anderom geweest (cementleraar) dat had nu Belgie volledig op zijn kop gestaan. maar nu word alles weer geminimaliseerd uit schrik voor rellen in Antwerpen

• 1/10
b b KUMTICH, 06 februari '10 om 11:19 Ongepast?
Wat moet er van die kinderen worden, als erop kloppen de eerste "oplossing" is die aangeleerd wordt door de ouders ? Op school doen ze dan al moeite om hen wat goeie manieren bij te brengen ... Als ze vinden dat de school niet goed bezig zijn, geef ze dan thuis onderwijs he,

Waarop wacht men om het enige goede antwoord te geven? Tot ons alles boven het hoofd is gegroeid?

DE BRUSSELSE REVOLUTIE

.







.


















DE BRUSSELSE REVOLUTIE



Vlaamse vrienden, Franstaligen denken zoals jullie
04-02-2010 - Claude Demelenne - de standaard
In Iskander



EN WAT DENKEN DEFRANSTALIGEN OVER BRUSSEL? — 'De Vlamingen zeggen hardop wat de meeste Franstaligen stilletjes denken', schrijft de Franstalige, progressieve journalist CLAUDE DEMELENNE. Redactrice VÉRONIQUE LAMQUIN van Le Soir pleit ervoor de Brusselse politici zelf hun boontjes te laten doppen. TOM NAEGELS vergeleek de Franstalige kranten met de Vlaamse.
De linkse Franstalige partijen - vooral de Brusselse PS van Philippe Moureaux - weigeren de realiteit onder ogen te zien. Ze minimaliseren het stedelijke geweld, en dat doet een deel van de Franstalige pers ook. In Vlaanderen zijn er pragmatische linkse politici en intellectuelen, zoals Luckas Vander Taelen. Maar in Franstalig België bestaat er een soort engelachtig, moraliserend links dat een waar intellectueel schrikbewind voert.

Vlaamse vrienden, de Franstaligen denken zoals jullie. Ook wij constateren de feiten: gewelddadige rellen in Molenbeek en Anderlecht, politiemensen verwond en aangevallen, de autoriteiten uitgedaagd, inwoners van bepaalde gebouwen belegerd. Op 20 november gooiden jongeren molotovcocktails in het politiecommissariaat van Kuregem, dat volledig vernield werd. Ze staken auto's in brand en vernielden straatmeubilair. In de Ribaucourtstraat in Molenbeek is geweld dagelijkse kost. De media praten daar zelden over. De politici minimaliseren uit gewoonte.

Begin dit jaar escaleerde het: reeksen hold-ups, gebruik van alsmaar zwaardere wapens zoals kalasjnikovs, de politie als schietschijf, rellen in Anderlecht nadat een overvaller - een inwoner van de wijk - een agent zwaar verwond had, opnieuw geweld dit weekend, opnieuw politieagenten die belaagd werden door jong uitschot enzovoort. Maar de socialist Philippe Moureaux verklaart: 'De toestand gaat er niet op achteruit in Brussel.' Op welke planeet vertoeft de Brusselse PS?

Een wonderoplossing bestaat er niet, een voorwaarde wel: de rust keert nooit weer zolang bepaalde 'politiek-correcte' mensen aan de linkerzijde weigeren de realiteit onder ogen te zien. Zowel links als rechts moeten het eens worden over een paar basisvaststellingen. Er zijn er tien. Ze zijn zonneklaar maar worden niettemin ontkend door de Franstalige linkse partijen, die helaas van langsom minder in staat zijn om hun voornaamste missie te vervullen: de rust en de fysieke veiligheid van de mensen waarborgen.

1. Ernstige geweldplegingen. 'Je mag die miniopstandjes niet overdrijven, het gaat maar om een paar tientallen jongens', blijven de politieke verantwoordelijken herhalen, zeker bij links. Verkeerde diagnose: het gaat om ernstig geweld, want het verstoort ook op dagelijkse basis - tussen de rellen is de angst alomtegenwoordig - de rust van de burgers.

2. De relschoppers benoemen. Waarom zouden we erover zwijgen? Bijna alle jonge relschoppers zijn van Arabische moslimorigine. Ze vormen een kleine minderheid, maar ze zijn extreem agressief. Nieuw gegeven: meer en meer ouders van de relschoppers kiezen de zijde van de delinquenten.

3. Racistisch geweld. Het Mouvement contre le Racisme, l'Antisémitisme et la Xénophobie (MRAX) zal geen enkel dossier openen. Toch illustreert het geweld in bepaalde Brusselse wijken de opkomst van een soort anti-blank racisme bij een minderheid van de bevolking. Tijdens de rellen in de Ribaucourtstraat in Molenbeek eind augustus werden alleen auto's van niet-moslims en blanken beschadigd. En er steekt ook een ander soort racisme de kop op: racisme jegens homo's.

4. Op hol geslagen antisemitisme. 'Sale juif' (vuile jood) is een gangbaar scheldwoord bij een deel van de jeugd van Arabische moslimorigine. Een jood die uiterlijke tekenen vertoont van zijn joodsheid moet zich zorgen maken in bepaalde wijken. Anti-joodse beledigingen worden door vele professionals van het antiracismebeleid gebanaliseerd. Ze geven prioriteit aan wat ze 'de strijd tegen de islamofobie' noemen, wat neerkomt op een quasi verbod om kritiek te uiten op de islam.

5. Racisme jegens politieagenten. Als de politie buiten haar boekje gaat in Vorst of elders, dan moeten er straffen volgen. Maar dat mag de essentie niet maskeren: ordehandhavers worden regelmatig getart, verwond en uitgedaagd door een minderheid van jongeren die hen willen verhinderen hun werk te doen. Dat anti-flikkenracisme dreigt bepaalde wijken te transformeren in wetteloze zones.

6. De rol van de maffia en islamisten. Drugshandelaars gebruiken hangjongeren om territorium op te eisen en een sociale mix te verhinderen, die hun zaakje zou kunnen bemoeilijken. Islamitische militanten en hun linkse handlangers prediken de opstand door hun antiwesterse pleidooien op te drijven.

7. Echte maatschappelijk werkers? Bepaalde bemiddelaars leveren heel goed werk in zogenaamd moeilijke wijken. Maar andere gooien olie op het vuur door de verantwoordelijkheid van de relschoppers te minimaliseren. 'Het is ook de schuld van de samenleving, je moet de woede van de jongeren begrijpen.' De ambiguïteit van bepaalde maatschappelijk werkers wordt zelden in vraag gesteld.

8. Te veel straffeloosheid. Zelfs bij heel zware feiten worden er amper arrestatiebevelen uitgeschreven. Die straffeloosheid plaveit de weg voor recidivisme.

9. De cultuur van het excuus. Niet alleen bepaalde maatschappelijk werkers vergoelijken de relschoppers. Diverse 'erg linkse', gerenommeerde academici, sociologen en criminologen doen precies hetzelfde. Niets rechtvaardigt het werpen van molotovcocktails op een politiecommissariaat.

10. Het gevaar van een links slachtofferdiscours. Uiteraard moeten we blijven strijden tegen de slechte leefomstandigheden van jongeren van allochtone origine, die nog te vaak het slachtoffer zijn van discriminatie en racisme. Maar ze systematisch voorstellen als slachtoffer is verkeerd.

De veiligheid in Brussel is te belangrijk om ze in handen van Franstalig links te laten. Vlaamse vrienden, we hebben jullie nodig. Opdat Brussel geen Far West zou worden.


Boeketje Digitalis

(fris gespoeld in Zenne-water)



Uit bovenstaand opstelletje, fraai geschreven, en God-betere-het, in deftig ver-Naegelt Nederlands, is de voorlaatste zin de belangrijkste. Hij is kort, maar zodanig goed dat hij heel het erboven staande bla-bla kan vervangen.
Deze zin luidt : “Vlaamse vrienden, we hebben jullie nodig.”
Enigszins kort van zinnen, zou ik zeggen : Tiens Tiens, de Maddens-doctrine begint te werken. Maar langs onze kant van de taal-barrière zijn het niet allemaal Vette Vissen. Dames en Heren Franscouillons, jullie hebben ons de laatste 180 jaar al zo dikwijls bij ons lepels gehad, dat we U nu simpelweg niet geloven.
Ooit gehoord van Jean De La Fontaine, en zijn ‘Krekel en de Mier’? Problemen met diens taal zult U wel niet hebben, kijk, het lied gaat als volgt, en ik vestig vooral Uw aandacht op de twee laatste lijnen.

LA CIGALE ET LA FOURMI


La Cigale, ayant chanté
Tout l’été,
Se trouva fort dépourvue
Quand la bise fut venue :
Pas un seul petit morceau
De mouche ou de vermisseau.
Elle alla crier famine
Chez la Fourmi sa voisine,
La priant de lui prêter
Quelque grain pour subsister
Jusqu’à la saison nouvelle.
“Je vous paierai, lui dit-elle,
Avant l’Oût, foi d’animal,
Intérêt et principal. “
La Fourmi n’est pas prêteuse :
C’est là son moindre défaut.
Que faisiez-vous au temps chaud ?
Dit-elle à cette emprunteuse.
- Nuit et jour à tout venant
Je chantais, ne vous déplaise.
- Vous chantiez ? j’en suis fort aise.
Eh bien! dansez maintenant.


Jullie zeggen het wel niet met zoveel woorden, maar het gaat om de centjes. Gesteld, ik zeg wel GESTELD, dat die domme Vlamingen eens te meer over de brug komen, mogen die mee helpen bepalen hoe die centen moeten aangewend worden? Let wel: er staat ‘mee bepalen’ zodat jullie niet kunnen verkeerd verstaan dat de Vlamingen het alleen voor het zeggen willen hebben. Zij willen namelmijk alleen dat jullie iet nog maar eens dezelfde putten maken.

Hewel, begin dan zelf maar alvast schoon schip te maken met al de bietekwieten die jullie zelf verkozen hebben. Zendt hen desnoods naar Jacka Macka, of naar Timboektoe. Kom ondertussen goed overeen onder elkaar over wat al op papier staan over wat er dient te gebeuren, en zeg hoever jullie ons kunnen volgen. Maar doe er niet te lang over. Straks barst de stinkbom in jullie eigen gezicht! Voor jullie het weten klikt er een nieuwe ‘Stomme van Portici’ in jullie straten. Maar dan in een Arabische uitvoering.

Afspraak in de Madou-toren. Niet dringen. Er is plaats voor iedereen. Voeten vegen AUB.

DE VETTE VIS ALS TENOR

.






















DE VETTE VIS ALS TENOR


Had Giuseppe Verdi onderhavige tekst gekend voor zijn ‘Slavenkoor’, dan zou zijn meesterwerk waarschijnlijk nog hogere toppen geschoren hebben. Vooral moest de machtige gestalte van de Vette Vis onder de schijnwerpers, in de rol van tenor, hem voor de geest zijn gekomen. Het heeft niet mogen zijn : wij zitten met het verbleekte afgietsel.

Alhoewel…bij nader toezien zou de rol van Parcival, de edele Graalridder die luchtkastelen najoeg, beter in de actualiteit inpassen.
Onderaan het artikel, in telegramstijl, een korte repliek. Ben te beschaamd om Vlaams-Nationalist te zijn naast dergelijke valse profeet.


Sociaal houvast

05-02-2010 - Bart de Wever - de standaard
In Iskander


De kerstvakantie 2008-2009 werd in Antwerpen gemarkeerd door een betoging van de AEL die tot ieders verrassing honderden allochtone jongeren wist te mobiliseren. Puberjongens die, naar verluidt uit solidariteit met de Palestijnen in Gaza, de meest grove antisemitische slagzinnen uitkraamden. Om hun argumenten nog meer kracht bij te zetten gooiden ze winkelruiten in, stampten ze een bushokje kort en klein, sloegen ze de ruiten van twee bussen van De Lijn aan diggelen, beschadigden ze tientallen wagens en sloegen ze een politieagent in het gezicht met een losgerukt verkeersbord.

Tijdens de kerstvakantie 2009-2010 werd Antwerpen door hetzelfde type jongeren opnieuw onthaald op het nodige feestgedruis: herhaalde aanvallen op bussen en trams, het bekogelen van een ambulance waarbij de bestuurder ook nog rake klappen kreeg, het terroriseren van sommige stadswijken.

Een analyse van de criminaliteitscijfers in de stad leert dat er weliswaar geen explosie van de criminaliteit is, maar toont wel een dubbele, zorgwekkende evolutie. Enerzijds neemt het aantal daden van vandalisme hand over hand toe, vernielingen en agressie die gepleegd worden zonder aanwijsbare reden.
Anderzijds worden de plegers van dit soort feiten gemiddeld steeds jonger. Knapen van dertien jaar die strafrechterlijke misdaden plegen, zijn al lang geen grote uitzondering meer. Het is dus allicht geen toeval dat we tijdens schoolvakanties een piek waarnemen in feiten die al lang niet meer als kattenkwaad kunnen afgedaan worden.

Onmiskenbaar groeit in onze grote steden, zoals elders in West-Europa, een deel van de allochtone jongens op in een houding van vijandigheid tegen de samenleving, die zich onder meer vertaalt in kwalijk gedrag op het publieke domein. Deze jongens ontsnappen daarbij tevens aan sociale controle door de eigen familie en culturele omgeving.

Het valt op hoe vaak allochtone families die geconfronteerd worden met wangedrag van de eigen kinderen doodgemoedereerd blijven beweren dat hun zoon nooit een vlieg kwaad zou doen. In het geval van Guido Demoor, die werd doodgeschopt omdat hij van jongens op een bus had durven eisen dat ze wat minder amok zouden maken, werd de rol van dader en slachtoffer bij momenten gewoon omgewisseld. De verwijzing naar racisme en kansarmoede volstaat al te vaak om ermee weg te komen en een cultuur van slachtofferschap en rancune te verdoezelen.

Zonder zelfbeheersing vanuit een evenwichtig normbesef en zonder sociale controle, blijft er alleen nog de repressie van de overheid om slecht gedrag te beteugelen. Waar die overheid rampzalig slecht georganiseerd is en beheerst wordt door politici die mordicus onverschillig blijven, word je dan uiteindelijk wakker in wijken zoals het Brusselse Kuregem. De rechtsstaat wordt er uitgedaagd door schoffies die opgegroeid zijn tot harde criminelen en die de jongere generatie inzetten om de straat te controleren. Niet alleen de politie, maar eender welke dienst van de overheid krijgt er te maken met intimidatie en geweldpleging. Hier moet de staat uiteraard eerst en vooral de criminele netwerken met alle middelen te lijf gaan. Het is intussen zelfs zover moeten komen dat de grootste believers van de multiculturele samenleving hierom moeten smeken.
Bestraffen kan maar heilzaam werken als de straf een verzoening teweegbrengt tussen de gestrafte en de samenleving. Waar geen enkel gemeenschapsgevoel meer bestaat en het gevecht van clans met de overheid de psychologie van een oorlog heeft gekregen, zijn we daar bijzonder ver van. Een bestraffing strekt er tot eer in plaats van tot schande. In zo'n context kan alleen een grondige heropbouw van de samenleving perspectief scheppen, een werk van bijzonder lange adem.
Als antwoord op de vraag hoe het toch zo is kunnen scheefgroeien, stelt Luckas Vander Taelen onomwonden dat we te bang geweest zijn om onze waarden op te dringen aan allochtonen. Dat is ongetwijfeld waar. Maar we moeten een stap verder durven te gaan: essentiële waarden overdragen lukt maar als je die als samenleving zelf koestert. De vervanging van de publieke moraal door een cultuur van absolute zelfbeschikking, vertaald in ongebreidelde behoeftebevrediging en consumentisme, heeft zeker niet geholpen om een transcultureel proces op gang te trekken. Mensen opnemen in een gemeenschap lukt immers maar als je eerst en vooral zelf nog de ambitie hebt om met z'n allen ook daadwerkelijk een (h)echte gemeenschap te vormen. Of zou het toeval zijn dat drie Vlaamse meisjes per dag in hun zoektocht naar sociaal houvast uitkomen bij een bekering tot de islam


o-o-o-o-o-o-o-



Ongeregeldheden = destabiliseren/intimideren/tiranniseren/

Lawine van excuses

Diagnose uiterlijke tekenen, durft niet de dingen bij naam te noemen – onvoldoende diepgang –vrees dezelfde woorden als VB te gaan gebruiken

Fluwelen handschoenen naar collega’s-machthebbers : ik wil meeslobberen uit de trog zoals alle vette varkens.

Geen afdoende remediëring ter beschikking– herinrichting en bla bla - onder het mes : uitsnijden. Neen, dank-oe! Liever meehuilen met de wolven in het bos.

Na lafheid troost zoeken bij Islam(onze meisjes)

STRAATVUIL IS DE REDEN

.



















STRAATVUIL IS DE REDEN


Tussenstand: Brusselse bestuurders verdienen een zwarte zondag

Van de Vlamingen, van de federale regering, van het gerecht. Dat Brussel zijn ongure reputatie maar niet van zich kan afschudden, was deze week werkelijk de schuld van iedereen, behalve van de bevoegde hoofdstedelijke politici. Die toon kennen we nog, herinnert Bart Eeckhout, chef politiek van De Morgen, zich. Ook in Vlaanderen verweerden incompetente stadsbestuurders zich zo, tot de zwarte Zondagen hen allemaal een verdiende draai rond de oren verkochten.
Terwijl alweer een generatie allochtone jongeren overboord dreigt te slaan, is de Franstalige minister van Onderwijs druk doende met de berekening tot welk leerjaar precies een hoofddoek verboden moet worden
Pascal Smet (sp.a) verenigt in zich karaktertrekken van Guy Verhofstadt en Karel De Gucht. Met Verhofstadt (Open Vld) deelt Smet een tomeloze ambitie en een soort opzichtig individualisme. Desnoods in zijn eentje en tot afgrijzen van gematigder partijgenoten gaat hij het hele politieke establishment te lijf. Als een tweede 'joenk' werd hij deze zomer uit de Brusselse regering verdreven, evenzeer gehaat door zowel de Nederlandstalige als de Franstalige politici die de hoofdstad al zolang in wisselende coalities verlammen. Het was dan ook wel degelijk rancune die in de bittere verwijten van Smet aan de 'bruggepensioneerde' Brusselse minister-president Picqué doorklonk - ook dat trekje heeft hij met Verhofstadt gemeen.

Van De Gucht (Open Vld) heeft Pascal Smet dan weer het talent om altijd gelijk te hebben maar zelden gelijk te krijgen. Zoals Karel De Gucht emotioneel geraakt wordt door de mensonterende levensomstandigheden in Congo, zo vertrekt ook Smets beenharde analyse bij een oprechte verontwaardiging over het slechte bestuur in Brussel. Die verbondenheid met hun bevoegdheid siert hen als mens, maar maakt hen kwetsbaar als politicus. Want het netto resultaat van hun uithalen, als alle kranteninkt opgedroogd is, is telkens weer dat ze nog verder van hun doel afdrijven.

Smet heeft gelijk
Het enige wat Pascal Smet deze week bereikte met zijn filippica tegen de Brusselse bestuurders, was dat die zich ferm aan elkaar vastklonken in hun eensgezind 'non' tegen de roep om hervormingen. Na de interviews van Smet was het voor Philippe Moureaux plots niet moeilijk meer om de Vlaamse 'haat' tegen Brussel aanschouwelijk te maken. Zoals Vlaams minister-president Kris Peeters zijn sp.a-minister afgelopen woensdag in niet mis te verstane bewoordingen duidelijk maakte op de regeringsbanken van het Vlaams Parlement, is de prille bereidheid bij de Brusselaars om misschien toch een heel klein beetje te snoeien in de eigen structuren nu weer helemaal verdwenen.

Die bijna cynische microrealiteit eigen aan de Wetstraat ontslaat ons niet van de macrovaststelling dat Pascal Smet wel degelijk gelijk heeft. De kwaliteit van het bestuur van de hoofdstad, zowel op gemeentelijk als op gewestelijk niveau, is van een ronduit lamentabel niveau. De afschrikwekkende cijfers van de jongerenwerkloosheid in het Brussels Gewest - cijfers die al dateren van vóór de huidige economische crisis, voor alle duidelijkheid - werden deze week al meermaals geciteerd. Antwoord van Picqué, eergisteren in deze krant: "Alle onderzoeken tonen aan dat die problemen ook in andere steden bestaan." Te oordelen naar de passiviteit van die repliek is de minister-president inderdaad al tien jaar met brugpensioen.

Bovendien klopt het verweer niet eens. Europa deelde al zijn gewesten in zes klasses in volgens performantie van de arbeidsmarkt. Als enige grootstedelijk gewest in de hele Europese Unie zit uitgerekend hoofdstad Brussel in de bodemklasse, samen met verpauperde regio's in de Zuid-Italiaanse Mezzogiorno of in Zuid-Spanje. Het klopt uiteraard dat ook andere Europese metropolen meer dan gemiddeld te maken krijgen met ernstige sociale problemen, maar geen enkele andere stad haalt soortgelijke bedroevende scores inzake jeugdwerkloosheid of schooluitval zonder diploma.

Catastrofaal onderwijsbeleid
En daar ligt wel degelijk een immense politieke verantwoordelijkheid. De dramatische werkloosheidscijfers ten spijt is activering van werkzoekenden in Brussel een lege doos gebleven. Pas in deze legislatuur, zo belooft althans het lopende regeerakkoord, zal er werk van gemaakt worden en zal Actiris, de Brusselse dienst voor arbeidsbemiddeling, meer middelen krijgen voor de individuele opvolging en opleiding van mensen die een job zoeken. Werk is een gewestbevoegdheid en onder Charles Picqué is ze grotendeels verwaarloosd. Dat was zelfs een weloverwogen ideologische keuze: voor de PS blijft activering een scheldwoord, een synoniem voor heksenjacht.

De politieke verantwoordelijkheid voor het falende Brusselse beleid overschrijdt evenwel het gewest. Als in de hoofdstad met haar schat aan arbeidsplaatsen toch een derde van de min 25-jarigen werkloos achterblijft, heeft dat namelijk vooral te maken met een onaangepast onderwijssysteem. Met name het curriculum in de Franstalige netten bereidt zijn leerlingen onvoldoende voor op een arbeidsleven in een multiculturele en meertalige omgeving. Ondanks alle pogingen om Wallonië en Brussel politiek nauwer op elkaar te betrekken, blijft de mentale afstand tussen Namen en Brussel groot.

Ook nu nog schijnt de catastrofale toestand van het onderwijsstelsel in de hoofdstad niet door te dringen bij de Franstalige verantwoordelijken. In de commissie Onderwijs van de Franse Gemeenschap werd de voorbije weken bijzonder heftig gediscussieerd, maar dan wel over welke juridische strategie het nuttigst zou zijn in het verzet tegen de Vlaamse schoolinspectie in de faciliteitengemeenten. En terwijl opnieuw een hele generatie vooral allochtone jongeren overboord dreigt te slaan, is de bevoegde minister (Simonet, cdH) druk doende met de berekening tot welk leerjaar precies een hoofddoek op school verboden moet worden. Het is maar waar je je prioriteiten legt.

De burgemeesters wassen hun handen in onschuld. Dat ze die kleine maar hardnekkige groep crimineeltjes niet van straat krijgen, is de schuld van het gerecht, dat er niet in slaagt tijdig bestraffend op te treden. Daar is iets van, maar daar eindigt het verhaal niet. Het sterk ontwikkelde onveiligheidsgevoel van de Brusselaars wordt minstens zo fel bepaald door de inadequate aanpak van sluikstorters en algehele verloedering van sommige straten. Jazeker, Brussel is een warme en conviviale stad, maar het is ook een erg vuile stad.

Stinkzwam van onbehagen

De hooghartige politieke ontkenning van die kleine maar zeer reële samenlevingsproblemen roept herinneringen op. Het is de taal die ook de burgemeesters van Antwerpen of Mechelen hanteerden, tot ze van hun kiezers een verdiend pak rammel kregen. Die kiezers trokken massaal naar het Vlaams Blok, dat zich als een stinkzwam voedde met het maatschappelijke onbehagen.

Het Brussels Gewest dokterde allerlei noodscenario's uit om een eventuele doorbraak van extreem rechts procedureel af te blokken, maar die bleken gelukkig onnodig. Daar kwamen al te oppervlakkige politieke analyses van, waarin het gastvrije en multiculturele Brussel werd afgezet tegen het wrokkige en rechtse Vlaanderen. Onzin, zo weet iedereen die ook na de kantooruren in de hoofdstad blijft hangen. In de Brusselse cafés en huiskamers hoor je dezelfde racistische schuttingtaal of dezelfde wanhoop bij zoveel bestuurlijke doofheid als in die van Antwerpen of Sint-Niklaas destijds.

In Brussel heeft de mentale omslag naar een verlicht stedelijk beleid nooit plaatsgevonden. Omdat er geen externe dwang was en omdat het institutionele kluwen er zo complex is, dat iedereen wel ergens met iedereen in een coalitie zit. Het democratisch deficit wordt nog versterkt door het ver doorgedreven etnische stemgedrag - Franstaligen stemmen er voor Franstaligen, Vlamingen voor Vlamingen, Turken voor Turken en Marokkanen voor Marokkanen. Falende bestuurders afstraffen wordt zo wel erg moeilijk. Brussel beleefde nooit een echte zwarte zondag, maar het bestuur had er wel allang één verdiend.

In verschillende Vlaamse steden is na de opmars van het Vlaams Blok wel een nieuwe generatie bestuurders opgestaan - Patrick Janssens in Antwerpen, Bart Somers in Mechelen, Frank Beke en Daniël Termont in Gent of Stefaan De Clerck in Kortrijk. Voor hen is veiligheid allang geen ideologisch taboe meer. Hun antwoord blijft ook niet beperkt tot meer blauw op straat (al zijn ze er ook niet vies van). Deze nieuwe generatie stadsbestuurders besefte dat veiligheid ook voortkomt uit een duurzame investering in het stadsweefsel. Het nieuwe Antwerpse stadspark Park Spoor Noord middenin een achterstandswijk is een exemplarische vrucht van die nieuwe aanpak, en een bron van jaloezie voor alle Brusselaars die nu al een generatie lang zitten te kijken op de geestdodende leegte van het Tour & Taxis-terrein.

Troost kan de hoofdstedeling enkel putten uit de gedachte dat het in Vlaanderen ook lang geduurd heeft voor de stedelijke revolutie zich voltrok. Toen Mieke Vogels eind jaren negentig nog als schepen in Antwerpen uit een veiligheidsenquête in haar stad concludeerde dat niet "veiligheid maar vuiligheid" de grote bezorgdheid was, was hoongelach haar deel. Intussen is de Seefhoek nog altijd geen paradijs, maar de grootste rommel is er tenminste van straat gehaald. Brusselse bestuurders die hun stad leefbaarder willen maken moeten heus geen Kärchers kopen om de jonge boefjes van straat te spuiten, zoals een overspannen politiebonder deze week nog eiste. Maar ze zouden die hogedrukreinigers misschien wel wat meer mogen inzetten tegen het echte vuilnis op de stoep.
De Morgen

Boeketje Digitalis

(geplukt in Kuregemse straatgoten)


Het zat er aan te komen : straks is alles weer de schuld van het Vlaams Blok/Belang!
Stel U voor dat het domme kiesvee, die ziet dat het van kwaad naar erger gaat (en niet alleen in Kuregem), begint te roepen om de maatregelen die het Vlaams Blok/Belang voorstaat! Maatregelen die iedereen voor eigen ogen ziet….
Stel U voor (natuurlijk zal niemand van die Linkxen dat willen toegeven) dat bijgevolg de peilingen omhoog schieten lijk paddestoelen.
Stel U voor dat de Vette Vissen mordicus volhouden dat het allemaal opgelost kan worden door lang en veel te bla-bla-bla….gevolgd door veel bla-bla-bla, maar dan in ’t Franscouillons….
Stel U voor dat er straks een heel donkere pikzwarte Zwarte Zondag komt….
Zou dat dan niet willen zeggen dat die partij al meer dan 30 jaar niet alleen de vinger op de wonde legt, maar ook de remedie aanreikt…GELIJK GEHAD HEEFT? .
Even herhalen met mijn woorden.
Kraan dicht – kraan goed dicht – kraan nog dichter dicht dan dicht – opkuisen van de mestvaalt – desnoods alle Nederlandse gevangenissen inhuren - voortaan baas in eigen land. Wie zich aangepast heeft, en zich blijft aanpassen, blijft welkom. Profiteurs buiten. Oom Agent is baas op straat. Wie zijn kroost niet kan in bedwang houden : toepassen van ‘wie niet horen wil moet voelen’.
Vroeg of laat moet het er toch van komen!
Ooit kwam een legerbende uit het Zuiden (tiens, het moet weer eens lukken, de PS komt ook uit het Zuiden..) met zwaarden en bezems om het Vlaamse volk af te ranselen…Slecht bekwam het hen, op de Groeninge-kouters.


Enne… herkent U het taalgebruik dat door de ware schuldigen wordt gebruikt? STINKZWAMMEN….Bij gebrek aan degelijke argumenten, is schelden het sterkste wapen van de schuldige…

DE GOED NIEUWS BODE

;























DE GOED NIEUWS BODE



De Pers en het nieuws dat er toe doet
Van het bureau van Johan Bellens on Fri, 2010-02-05 11:11
In The Brussels Jounral.

Je kan er om huilen, maar lachen is gezonder. Vlak voor de beruchte dubbele schietpartij op agenten in Brussel lukte het onze vaderlandse pers om een stijging van het geweld tegen de politie af te schilderen als een daling. Het aantal gewelddaden tegen agenten steeg 14% in vergelijking met tien jaar geleden. Maar de voltallige Vlaamse pers stelt dit, op aangeven van de Federale Politie, voor als een daling. "Deze toename van het geweld tegen de politie kan enorm lijken maar het totale aantal geweldfeiten buiten het gezin steeg In dezelfde periode bijna twee keer zo snel. (...) Relatief gezien is het geweld tegen de politie dus gedaald. "(Gelezen in Verschillende kranten.)
Twee weken later is het geweld tegen de politie het maatschappelijke belangrijkste item. Lachwekkend, die pers van ons. Is er dan werkelijk geen ene journalist meer die de tijd neemt om enkele mensen bij de politie te contacteren nadat de PR-dienst van de federale politie een stijging voorstelt als een daling?
Onze journalisten zijn slaafse volgelingen van het regime. Vroeger was hooliganisme de belangrijkste oorzaak van geweld tegen agenten. Het aantal feiten van hooliganisme is echter spectaculair gedaald! Dat werpt toch een ander licht op van de 'relatieve daling' geweld tegen agenten, niet? Er zit mayonaise in het hoofd van de gemiddelde journalist.
Nog een voorbeeld van het verpakken van dramatisch nieuws als goed nieuws is het artikel over het voorbije toeristisch jaar in Antwerpen. Het is decennia geleden dat er Zich nog zo'n daling van het aantal toeristen heeft voorgedaan. De titel van het artikel? "Zoo en cruises rood toeristisch rampjaar" In het artikel mag de bevoegde schepen ook zonder kritische noot onderstrepen eat de prognoses-de cijfers dus niet (!) - Erop Wijzen daT het dieptepunt achter ons ligt.
Het is minder om te lachen Wanneer de pers ernstige feiten gaat wegmoffelen in het regionale nieuws. Twee recente voorbeelden uit Antwerpen en een uit Turnhout:
In Deurne werd een passagier van De Lijn door twee broers, waarvan de jongste 16 jaar, met zijn hoofd door het raam van een rijdende tram geduwd. Het slachtoffer raakte gewond in de hals, in het aangezicht en aan beide handen.
De ambulancier die door drie jongeren van Marokkaanse origine midden december in Deurne gemolesteerd werd, is gedeeltelijk invalide verklaard.
In het centrum van Turnhout is al dagenlang een groepje losgeslagen jongeren op pad. Elke dag doen zich meerdere incidenten voor. Het gaat om overvallen en straatagressie.
Nog enkele onderbelichte feiten in onze rubriek diversiteit: Het schietincident aan de moskee van Geel en de clan-vete Tussen twee Marokkaanse gezinnen in Antwerpen. De politie mocht al 45 maal tussenkomen bij gevechten! Daarbij waren tot 15 mensen betrokken nl werd ook iemand neergestoken.
Hoopgevend is wel dat Humo aandacht heeft voor de Stijging van het aantal verkrachtingen in dit land.De inhoud van het artikel is helaas om te emigreren. Het aantal verkrachtingen is de jongste vijftien jaar spectaculair gestegen. Van 557 verkrachtingsdossiers in 1994 tot maar liefst 2.955 in 2006. Een Stijging van 400%! Daarmee zijn wij europees koploper. Het aantal veroordelingen is helaas gezakt, halen we nog maar 13 procent. Daarmee bengelen wij helemaal onderaan de Europese rangschikking.
Uit Antwerpen verder vrolijk nieuws: na enkele jaren (gemanipuleerde) achteruitgang van de misdaadcijfers, is de geregistreerde criminaliteit vorig jaar met 9% gestegen. Dat is dan beter dan Mechelen, daar steeg de misdaad met 10%. En onze burgemeester heeft gezegd dat het cijfer "zorgwekkend" is. Het zal dan wel in orde komen zeker? Er zijn nu 15 woninginbraken per dag in onze stad. Verder is het aantal meldingen van anti-Joodse incidenten in 2009 verdubbeld. Het gaat goed, het gaat ongelooflijk goed.
Om toch met een vrolijke noot te besluiten, het verhaal van twee jonge, Vlaamse meisjes en twee Marokkanen. Twee meisjes uit Gent gingen vorige maand liften naar Antwerpen. Ze werden meegenomen door twee mannen van Marokkaanse origine, met beiden een strafblad. Onderweg kregen de heren ruzie, Waarover is niet duidelijk. De gemoederen raakten zo verhit Dat de twee stopten om een robbertje te vechten ... Midden in de Kennedy-tunnel. Het gevecht werd geregistreerd door een bewakingscamera en een politiewagen Kwam snel ter plaatse. De twee mannen mochten na verhoor beschikken - wat dacht u - en de twee Gentse meisjes namen flink aangedaan en hopelijk een paar multiculturele illusies armer een taxi.

o-o-o-o-o-o-o-

Nooit ‘Goed Nieuws’ zegt U? En dit dan (Zaterdag 6 Feb)
Vrouw zit klem in wasmachine na weddenschap




Een Noorse vrouw is als gevolg van een weddenschap met haar hoofd en een arm klemgeraakt in een wasmachine. De hulpdiensten hebben haar uiteindelijk uit de wastrommel moeten draaien, zo staat vrijdag te lezen op de website van het Noorse dagblad 'Moss Avis'.
Na een niet nader bepaalde weddenschap met een vriend, had de vrouw haar hoofd en een arm in de wastrommel gestoken. Maar ze kwam vast te zitten en de politie, brandweer en de medische hulpdiensten moesten ter plaatse komen om de vrouw van tussen de 20 en 30 jaar oud uit haar hachelijke positie te bevrijden.

Achteraf verklaarde politiewoordvoerder Terje Linddahl dat de vrouw 'voor zover we het begrepen hebben, haar weddenschap heeft gewonnen. Toch hebben we haar afgeraden om dit nog eens te herhalen.'
sdg (belga) in HNB