dinsdag 9 oktober 2018

5143


-****
Ieder vogel zingt zoals het gebekt is.
(Deze is zekerlijk ’n Flamingant: zwart pakje, gele bek, en overtuigd naar Rechts blikkend)
*
Ze zullen er niet dik lopen, de overblijvende tweevoeters voor wie die familie-naam aan den lijve synoniem is geweest van Hel en Verdoemenis. Dat is een periode die we in het dagelijks leven al lang achter de rug zouden moeten hebben. Maar die 12 jaren (1933-1945) blijven maar stof doen opwaaien.. Enerzijds als schrikwekkend voorbeeld voor al wie tegen de globalisering, het nieuwe Nai-Reich zou zijn. En anderzijds omdat het Socialisme an sich inderdaad de oorzaak is van veel ellende op deze wereld. In de strijd tegen het Kapitalisme, zijn de ingezette middelen even erg, zo niet veel erger dan de kwaal. Want net als de islammerij, doet dat soort ideologieën altijd en overal bloed bij beken stromen.
Sedert Marx en Engels en in naam van het Algemeen Welzijn, wordt de gewone mens voortdurend bij de neus genomen. Want zijn rijkdom ligt altijd in de theorie van de toekomst. Iedereen moet hunne kameroad zijn of ze sloan up joen tote. Als hij of zij eerst maar alles ondergaat van wat voor hem op het Ondermaanse is voorzien. Werken en nog eens werken.
Daar waar de waarheid in het midden lgt. Arbeid mag geen doel op zichzelf zijn, maar een middel tot tevredenheid.
Weet U het nog? Arbeid adelt. Arbeeit macht frei…
*
*
Vandaag om 11:21 door jvh | Bron: Bild
Nazaten van Hitler doorbreken decennialange stilte: “Merkel? Intelligent en slim. Trump? Ik hou niet van leugenaars”
*
De drie laatste levende nazaten van Hitler wonen al hun hele leven in de buurt van New York. Hier hun ouderlijke woning in Patchogue. Foto: Photo News
De drie laatste nazaten van Adolf Hitler hebben in Bild hun decennialange stilzwijgen doorbroken. De Duitse tabloid spoorde de achter-neven van de Duitse dictator op in de buurt van New York, en kon hen enkele citaten over de Duitse kanselier Merkel en de Amerikaanse president Trump ontlokken.
Willy Hitler en zijn Ierse moeder Bridget Dowling. Foto: Photo News
*
Alexander, Louis en Brian Stuart-Houston zijn de zonen van William Patrick Hitler. “Willy”, zoals hij liefkozend genoemd werd, was dan weer de zoon van Alois Hitler, de halfbroer van de nazi-dictator en een Ierse vrouw.
Willy probeerde in de jaren 30 een tijdlang te profiteren van zijn status als familielid van Hitler, maar zijn relatie met zijn oom was altijd onderkoeld, en Willy emigreerde in de jaren 30 naar de Verenigde Staten. Tijdens de Tweede Wereldoorlog vocht hij zelfs in de Amerikaanse marine tegen het nazi-Duitsland van zijn oom.
Nazaten van Hitler doorbreken decennialange stilte: “Merkel? Intelligent en slim. Trump? Ik hou niet van leugenaars”
Willy Hitler overleed in 1987. Foto: Photo News
Teruggetrokken
Na de oorlog raakte de man echter aan lagerwal: hij verhuisde met zijn Duitse vrouw Phyllis naar Long Island nabij New York, en trok zich terug uit het publieke leven. Uit vrees voor wraak van neonazi’s, en omdat hij zijn zonen de zware last van zijn familienaam wilde besparen, wijzigde hij die eerst naar ‘Hiller’ en later naar ‘Stuart-Houston’. Willy Hitler overleed in 1987.

Twintig jaar geleden onthulde de Britse auteur David Gardner in een boek echter het bestaan van de drie laatste levende nazaten van Hitler. De dictator stierf zoals bekend kinderloos, en ook Howard – de oudste zoon van Willy Hitler – overleed in 1989 in een verkeersongeval. Sinds de onthulling weigerden de drie broers echter alle contact met de media. Een reporter van de Duitse tabloid Bild spoorde het trio echter op, en kon hen voor het eerst enkele citaten ontlokken.
Stilte doorbroken
Brian en Louis, die samen een huis in Long Island betrekken, wilden duidelijk niet meewerken. Als een twee meter hoge muur, een korte “sorry” en een gesloten deur nog niet duidelijk maakten dat het duo geen vreemdelingen op zijn eigendom duldde, deden de acht sprinklers dat wel.
Alexander Stuart-Houston woont tot op vandaag in Patchogue, waar ook zijn vader decennialang woonde. Foto: Photo News

Hun oudste broer Alexander (68), die drie kwartier noordelijker in Patchogue woont, was wel aanspreekbaar. Al was de begroeting niet al te hartelijk: “Wij spreken nooit met journalisten. U was vandaag al bij mijn broers, nietwaar?” Maar op de verrassende vraag wat hij van de hedendaagse Duitse politiek vindt, wil Alexander plots wel antwoorden: “Merkel? Ik ben fan. Ze is goed, ze lijkt intelligent en slim. Haar aanpak van de vluchtelingencrisis? De kanselier doet wat ze moet doen. Als ik kon, zou ik voor haar stemmen.”

De man blijkt minder fan van de Amerikaanse president Trump. Nochtans is hij naar eigen zeggen al levenslang een overtuigd Republikein, net als zijn broers. “De laatste persoon die ik bewonder, is Donald Trump. Hij is zeker niet een van mijn favorieten.” Nochtans is hij het wel eens met enkele standpunten van de president. “Sommige dingen die Trump zegt, zijn goed. Maar de meeste… Het is de manier waarop hij het doet, die me irriteert. En ik hou helemaal niet van leugenaars.”
*
AAN DE VRUCHTEN
KENT MEN DEN BOOM
**
Is dit verhaal roddel of sensatie? Ik geloof: de twee. Natuurlijk zouden die 3 achter-achter-neven van Nonkel Dolf liever het veerleden laten voor wat het is geweest. Want ondertussen zijn ze ‘Good Americans’ en bijlage geen ‘Jerry’-c  ns meer. Ze zijn zelfs, zoals het hoort in elke deftige familie, echte Republikeinen. Maar het beestje loochent toch zijn herkomst niet. Houdt van de autoritaire Rode Merkel en vindt maar niets in Trump. Allez, toevallig precies wat BILD graag had gehoord.
En als U dàt niet gelooft, maken zij U wat anders wijs. Want, volgens de ‘democrat’ Kennedyn was Nonkel Dolf toch het grootte genie aller tijden.
*









5142



****
Ieder vogel zingt zoals het gebekt is.
(Deze is zekerlijk ’n Flamingant: zwart pakje, gele bek, en overtuigd naar Rechts blikkend)
*
Ziaks U kunt zien bij bovenstaande afbeelding, is dit stukje totaal gender-neutraal. Alhoewel. Mij is het een raadsel waarom vooral Het Belang van Limburg aan deze onverkwikkelijke zaak zoveel aandacht besteedt. Of is dat soms speciaal in het belang van Limburg alleen, gezien de sterke vertegenwoordiging daar van dat soort exotische ‘huisvaders’? Waarvan de eerste vereiste is, in de eerste plaats thuis te ‘vaderen’ en niet op straat. Waar er – consequent - moet geroeid worden met de riemen die die hun “Stamvader’ hen gegeven heeft.
En de Media maar afgeven op de Pastoors. Ja, niet alleen op Pastoors, zelfs Bisschoppen woorden niet gespaard.
Vermits de zaken zich hebben voorgedaan (afgespeeld) in Gent, denk ik eerder in de richting van de Sociale Huisvestings Maatschappij, op punt gezet door Spa-Groene dubbel-verdieners. Als het vocht zo maar uit de muren stroomt, is de rest navenant.
Is, in onze Rechtsstaat, die man nu strafbaar voor zijn misdaden? I do not stink so. Want de alles bedekkende religieuze sluiers laten alles toe. Als er maar geen ruchtbaarheid aan wordt gegeven. Woestijn-tenten blijven stom over dat soort zaken, en Sociale Woningen dus ook. Als bijvoorbeeld alles binnenskamers blijft. En op voorwaarde dat Moeder de deur toe houdt en niet tussen de lakens komt neuzen. Want, niet te vergeten, de Ziekenbond betaalt alle kosten terug, met daar bovenop nog een zak kienndjesgeld toe. Je zou voor minder, vooral als de werklozensteun dat toelaat, zonder in regel te zijn met de heersende ‘werkuren’.
*
*
'Gentenaa'r heeft acht kinderen bij drie dochters van zijn vriendin:
Een paar dagen geleden om 07:27 door Olivier Scheir
*
“Verkrachting? Dit maakt deel uit van de cultuur in Nieuw Gent”
*
*
Een 45-jarige Gentenaar ontkent in beroep dat hij jarenlang de drie dochters van zijn vriendin heeft verkracht. Hij heeft bij de dochters samen acht kinderen verwekt, maar volgens hem gebeurde alles met toestemming.
Het misbruik moet begin jaren 90 zijn begonnen, toen de dochters – onder wie een tweeling – nog minderjarig waren. De feiten kwamen pas aan het licht toen een van de meisjes in mei 2017 op 37-jarige leeftijd een klacht wegens ‘belaging’ indiende. Eén dochter onderging haar eerste abortus toen ze 14 jaar en 17 dagen oud was.
Toch wordt Gentenaar M.Ö. (45) niet hiervoor vervolgd. Wel staat hij terecht voor meerdere verkrachtingen van de dochters, slagen, bedreigingen en belaging. Daarvan ontkent hij sommige aanklachten niet, maar hij is wel formeel over de seksuele activiteiten: die gebeurden met toestemming. Volgens zijn advocaat kan het niet dat al die feiten zo lang onder de radar zijn gebleven. “De kinderen zijn er, er was seks, maar het moet wel met toestemming zijn geweest. Alles speelde zich ook af in Nieuw Gent, het is deel van de cultuur daar.”
Kapotmaken
De moeder, M., zegt dat M.Ö. zich soms opsloot met de tweeling en wist dat hij seks had met hen. “Hij zou me kapotmaken als ik er iets over zei.” Volgens de advocaat van de enige dochter die zich burgerlijke partij heeft gesteld, gedroeg de man zich als een loverboy en wond hij de meisjes om hun vinger. “Hij heeft hen verliefd gemaakt.”
“Zie ik eruit als een playboy?”
Ö. zelf ontkent alle verkrachtingen: “Zie ik eruit als een playboy?” Dat hij seks had met de drie dochters, vindt hij niet echt abnormaal. “Ik was jong toen.” Hij kreeg in eerste aanleg zeven jaar effectieve cel, maar vraagt nu een straf met uitstel. Uitspraak op 30 oktober.
*
AAN DE VRUCHTEN

KENT MEN DEN BOOM
**
Het verhaal is met opzet niet heel duidelijk gehouden. De 3 dochters van zijn ‘vriendin’ zouden dus ‘een onbekende ‘derde’ als vader hebben? Dat maakt de zaak alleen maar nodeloos ingewikkeld. Want seffens mengt die zich nog in het debat. Als zijn drie kinderen zomaar ‘op tafel worden gegooid’. Burgerlijke Partijstelling. Om in nam van zijn ‘nazaten’ ‘schadevergoeding’ te eisen. En om te bekomen dat het kiendjesgeld op zijn rekening moet gestort worden. Want inderdaad, enige Wetgeving of ‘preecendenten’ als richtinggevende weg-bewijjzering terzake zijn niet bekend. Net als de verkrachter zelf, tast de Rechter hier noodgedwongen in het duister. En die verkrachter trouwens, volgens zijn ‘vriendin’ duldt geen pottenkijkers. Hij werkt trouwens op de tast, met ‘gesloten deuren’, waardoor het voor de Rechtvaardige Rechter (als die ooit teruggevonden wordt) niet gemakkelijk gemaakt wordt.
De enige relevante vraag is dus: de toestemming van het betrokken trio. Indien ja, dan is er alleen nauwgezette naleving van Het Heilig Boek. Zie het verhaal van Aïsha, die telkens achteraf met de poppen ging spelen. Iets dat die 3 minderjarige Gentse kleuters in hun jongde ongetwijfeld ook hebben gedaan. Want buiten op straat spelen met de vriendinnetjes, dat zat er wel niet in, wegens het gevaar van loslippigheid.
Maar ik was er niet bij, en mag dat dus niet zomaar als waarheid verkondigen. Wat racisme zou zijn, en haatzagrij.
*






zondag 7 oktober 2018

5141


****
Ieder vogel zingt zoals het gebekt is.
(Deze is zekerlijk ’n Flamingant: zwart pakje, gele bek, en overtuigd naar Rechts blikkend)
*

*

Op basis van voorkeurstemmen tussen voro-en tegenstanders zou Brett Kavanaugh, de kandidaat va de ‘zittende’ President, dan toch uitrondelijk die job van zijn leven krijgen. Heel de vertoning waarvan iedereen zich laat vangen, is de ultieme wanhoops-poging onder de gordel (letterlijk en figuurlijk) van de ‘Deep State’ om Trump dwars te zitten. Met notabene een soort klacht die heden ten dage goed in de markt ligt, maar die op zichzelf wegens de belachelijkheid ervan, niet de minste aandacht had moge krijgen. Zelfs niet eens van de eigen door deze ‘Dame’ onder de arm genomen Advocaat.

Dergelijke vertoningen zijn de hinkstap-sprongen die elke Beschaving als sneeuw voor de zon doe smelten. Is zelfs slecht voor de Opwarming der Aarde….Iets wAar de ‘democ rats’ toch zo tegen zijn.

 

Ook dàt (die hinkstap-sprongen) staat ons hier in Klein
Amerika te wachten. Uit de lucht gegrepen verzinsels die allemaal sorteren onder de nieuwsoortige propere benaming van ‘grens- overschrijdend gedrag’ die altijd alleen maar van mannen uitgaat, en waarvan altijd vrouwen (of kinderen) de ‘slachtoffers’ van zijn. Daar waar ‘hand-tastelijkheden’ van alle tijden zijn maar daarentegen in onze dagen bijna als normaal zijn beginnen klinken. Vroeger heette dat ‘onder de rokken zitten’ en dat wel iets suggestiever. Bij iedere nieuwslezer ligt de nieuwe omschrijving vooraan in de mond, ten allen tijde klaar voor gebruik.

Dat het de oudste truc ter wereld is, is nog geen enkel hoernalist ter wereld opgevallen… Ze zien het niet eens als ’n slag onder de gordel, recht op iemands edele delen.

 

Idem dito over de politieke tegenstellingen in het gewone leven. Men staakt om te staken afwisselend in zowat ieder mogelijke richting, om daardoor de aan de Macht zijnde tegenstanders dwars e zitten. In de hoop daarmee kiezers te winnen.. Zelfs peuters in de Bewaarschool zouden er, met steun van de ‘Vakbonden’ aan mee doen.

De     abdominabele fietspaden in dit apenland, samen met het stilstaand snelverkeer, de sporadisch rijdende treinen of bus- & tram-verbindingen, zijn nu eenmaal het resultaat van decennia lange verwaarlozing door Links en (Christelijk) Bijna Links. Maar bij het minste ongelukje, worden de Nieuwe Machthebbers daarvoor aangevallen. Ja, zelfs bijna gelyncht. Intellectuele eerlijkheid in de politiek is ver te zoeken. Maar de feiten verdraaien: het helpt. De peilingen bewijzen het.

*
**
Twee abc-boekjes voor journalisten
foto: ©eigen foto

Slechte lectuur voor Walter Zinzen
3 oktober 2018   Marc Vanfraechem
*
*
Bij Ivan De Vadder hoorde ik Walter Zinzen vragen: ‘Wat heeft een hoofddoek met de Verlichting te maken?’ Verbluffend dat een intellectueel dat niet weet. Van een Steve Stevaert, die het destijds had over ‘da lapke stof’, kunnen we dat nog aanvaarden, maar niet van een Zinzen, van wie we toch mogen denken dat hij enige lectuur achter de kiezen moet hebben, ook al lijkt zijn onwetendheid in dit specifieke geval te wijzen op een lauwe, of misschien zelfs geborneerde leeslust.
Laat dat Walter echter niet tot wanhoop brengen: zijn achterstand valt in een paar uurtjes op te halen, en hier zelfs in een paar minuutjes.
Bas les Voiles! en Que pense Allah de l’Europe? zijn twee kleine boekjes, in 2003 en 2004 bij Gallimard verschenen, waarmee
de Iraans-Franse antropologe Chahdortt Djavann
hem kan helpen. Een van deze boekjes begint zo: ‘Tien jaar heb ik de hoofddoek gedragen. Het was de hoofddoek of de dood. Ik weet waarover ik spreek.’
Je sais de quoi je parle
*
Je sais de quoi je parle’ …dat kan niet iedereen haar nazeggen vrees ik. En ik weet wel dat we bij ons hier ook een Vlaamse-Iraanse hebben, Darya Safai, maar haar citeer ik niet want zij is lid van de N-VA, en dat is enkel ‘nog tot nader order een democratische partij’ volgens Walter, en ik wil zijn gevoeligheden niet storen, enkel hem met de nodige tact en omzichtigheid iets bijbrengen.
Laten we het dus bij Djavann houden:

Nog nooit heeft er een onschuldige hoofddoek bestaan

‘Nog nooit heeft er een onschuldige hoofddoek bestaan zonder specifiek belang. De hoofddoek heeft altijd betekend dat de vrouw aan de man is onderworpen, dat een juridisch statuut haar in de moslimwereld ontbreekt, dat zij gereduceerd wordt tot een seksueel object dat men zich kan toe-eigenen. […] Fundamenteel betekent de hoofddoek vandaag wat hij voorheen al betekende. En er zijn maar drie manieren om met het verleden om te gaan: het willen overstijgen, het willen behouden of er terug naartoe willen. De progressisten, de conservatieven en de reactionairen vormen drie onverzoenlijke gedachtestromingen. En de fundamentalistische reactionairen mogen nog zo hun best doen om van deze drie discours een mengelmoes te maken en zich als revolutionairen voor te doen, zij zullen altijd de belichaming blijven van de meest achterlijke en gesegregeerde opvattingen in de menselijke samenleving.’

In journalistieke straat-interviewtjes zie je ze wel vaker

Maar misschien heeft Walter Zinzen op tv wel enkele meisjes zien verklaren dat zij vrijwillig hun hoofddoekjes dragen? In journalistieke straatinterviewtjes zie je ze wel vaker, en ook bij sociologen komen ze voor. Chahdortt Djavann zegt — alvast over die sociologen:
‘Door te steunen op de getuigenis van enkele jonge meisjes die graag willen uitleggen dat hun ‘vrijwillige’ keuze voor de hoofddoek puur persoonlijk is, gaan zij compleet voorbij aan de eerste vereiste van om het even welke sociologische beschrijving van maatschappelijke problemen: represent-ativiteit bij de staalneming.
Die sociologen ontbreekt het ook aan elementair gezond verstand als zij de stereotiepe verklaringen van meisjes in volle puberteit voor zoete koek slikken en letterlijk nemen, en deze als typerend voorstellen, zonder acht te slaan op hun leeftijd of familiale situatie. En op grond van een paar van dergelijke getuigenissen voelen ze zich gerechtigd een maatschappelijk fenomeen ‘wetenschappelijk’ te verklaren, een Europees fenomeen om precies te zijn.
Professionele fout? Zeker. Naïviteit? Waarom niet, waarschijnlijk wel. Medeplichtigheid? Ja, dat ook, zeker in een aantal gevallen. En dan laten we nog buiten beschouwing dat naïviteit en medeplichtigheid zich in verschillende verhoudingen laten mengen.’
Marc Vanfraechem
WalterZinzibar
*
AAN DE VRUCHTEN
KENT MEN DEN BOOM
**
Ja, die kledings-voorschriften, onderweg naar bijna niets meer! De Eerwaarde Zusters waren toen echt wandelende kleerkasten, die, op straat of in de kerk, altijd zedig de blikken neerwaarts hielden. Maar voor zover ik weet, als het op (gratis) werken voor de gemeenschap aankwam, in het Onderwijs, de Zieken- of Ouderenzorg, presteerden ze het onmogelijke te den om hun Hemelse Bruidegom ter wille te zijn. De Eerwaarde Heren Pastoors en nog meestal de ‘Onder Pastoors’, meestal twee per Pastoor, waren, bij leven, halve Heiligen. Allez, dat was toch de indruk toch die ze gaven.
Toen ineens, na ‘Het Concilie’ verdwenen de zwarte soutanes stikketjes bij de Geestelijkheid uit het straatbeeld, en de Nonnetjes droegen alleen nog ’n soort verpleegsters-kapje en droegen wijde rokken tot een stuk onder de knie. Er waren er zelfs die met de glimlach in de showbizz (zeer tijdelijk) carrière maakten.
Maar ‘zij die waakten en baden’ stierven stilaan uit tot ze, op crematie na, uitgestorven waren. Gelukkig tot hiertoe nog altijd zonder, naar Linkse gewoontes, voordien vergast te zijn geweest. Toen werd er al lang, in plaats van ‘Godsdienst’ in de klas, al even doelloos, Zedenleer onderwezen, eerst in het Staats Onderwijs en later ook in het Échte Onderwijs. Ook daar kon ineens alles, jongens en meisjes dooreen, maar altijd in de veronderstelling dat de vrijheid van Religie diende te worden gerespecteerd. Vaarwel dus Scheiding van bank en van Kerk en Staat.
*
Wie denkt daar in ons Eigen Verleden nu nog aan, aan die dingen! De Hemel, dat is zorg voor later. Het is nog niet zo heel lang geleden, dat in onze Kerken de jonge meisjes en de moeders, met verplicht zeer zedige hoofddeksels, links zaten in de Kerk, en de mannen rechts, verplicht blootshoofds. En niemand die daar aanstoot aan nam. Onder het goedkeurend oog van de Baron en van de Pastoor. Tot stadsmensen stilaan die eeuwenlange gewoonte kwamen verstoren. Vreemde mannen gingen met hun vrouw tussen de vrouwen zitten. En vreemde vrouwen kwamen met hun man tussen ons zitten. Het voelde storend aan en de Pastoor keek zelfs ietwat vreemd op, maar zweeg. Hun stoelgeld bleef toch hetzelfde. Met eventueel 5% korting voor Kinderrijke Gezinnen.
En nu worden er met zevenmijlslaarzen stappen terug gezet naar de primitieve tijden van vóór de Zondvloed. Jan dat is nu eenmaal de prijs van de vooruitgang. Met, op basis van de ‘Beton Stop’, het recht om terug in de vrije natuur in de bomen te gaan wonen.
*







*








vrijdag 5 oktober 2018

5140



****
Ieder vogel zingt zoals het gebekt is.
(Deze is zekerlijk ’n Flamingant: zwart pakje, gele bek, en overtuigd naar Rechts blikkend)
*
Hieronder treft U een analyse aan, die ik op een stuntelige manier heb proberen samen te vatten in de inleiding hierboven. Maar zonder grote woorden gaat dat niet, tenzij U een overzicht zou voorgeschoteld krijgen die begint in Het Jaar Onzes Heren 632, en verder loopt tot en met vandaag.
De Swastika die al eeuwen meegaat…
*
De historische merkpunten daarvan zijn Mohammed, Profeet & kinderverkrachter, na een leven van stelen, moorden en branden vol van hemelse visioenen,, gestorven in 632 na Christus. Einde verhaal.
Poitiers (732), precies reeds 100 jaar later. Nederlaag voor de isslammers. Europa ademt opgelcuht en is Karel Martel eeuwig dankbaar. Tot….
De vernietigende zeeslag bij Lepanto (1571) onder leding van een der zonen van Keizer Karel V. Nederlaatg voor de islammers.
Het nog vernederender gewonnen Beleg van Wenen (1683). Een blik op de kaart van Europa kan hier vele ogen doen opengaan. Maar er i smeer.
Er is, naast deze drie historische feiten, nog de totale inname en bezetting van het Iberisch Schiereiland (Spanje en Portugal) die duurde van 711 tot 1571, de Reconquista genoemd. En daar zijn effectief nog de 9 Christelijke ‘Kruistochten’ naar Het H. Land, (met wisselend succes), tussen 1095 en 1272. Met zelfs de Vlaming Godfried van Bouillon als ongekroonde Koning van Jeruzalem.
*
Deze Kruistochten waren echter geen veroveringsoorlogen, maar veeleer vruchteloze pogingen om de bodem, die Jezus Christus, de Mensenzoon, had voortgebracht, voor de pelgrims tegen de islammerij te beschermen, toen aan het vreedzaam samenleven tussen islammers, Christenen en Joden door de Sultan van deze stad telkens een einde werd gesteld.
Daartussen was er nog het verlies van geheel het Oostelijk Christendom, het grootste deel van het Klassieke Romeinse Wereldrijk, door De Val van Constantinopel in 1453, dat sindsdien herdoopt werd tot het Turkse Istambul.
Naast deze ‘grotere’ data, zijn daar voortdurend tussenin de ontelbare veroveringsoorlogen tegen kleinere landen, van Zuid tot Noord en van Oost naar West, die sedertdien dreigen te stikken onder de kromzwaarderij en bedekt worden door van kop tot teen, onderworpen aan sluiers van de islam slaven-vrouwen.
Het verhaal zelf laat zich best omschrijven als één lange paternoster van bloed en tranen, met allemaal alleen maar Droevige Mysteries. Het is daarom, dat in het na alles toch Christelijke Duitsland, op school de godsdienstlessen voortaan ‘gemengd zijn’. En dat nageslacht verwekken in ons land bij de 3 eigen dochters, niet eens als ‘incest’ vernoemd wordt in de media, maar als de vaststaande gebruiken van ‘Nieuw Gent’.
Vandaar, volgens Radio Klara, naar de uitroeiing door de plaatselijke SS van alle mannelijke bewoners van een dorpje ergens in (Belgisch) Congo, om de verminkte meisjes en vrouwen als iseksslavinnen op de markt te brengen, is maar een kleine stap. Het is halluciant, de vrouwelijke anatomie als oorlogswapen: het is de handtekening van de islammerij, dierlijker kan niet. Want zelfs de bloeddorstigste diersoort doet zoiets niet.
Om maar te zeggen wat, met de zegen van de Social Democrats, er op ons afkomt.
Het mag dus niemand verwonderen, dat er al eens links en rechts gedroomd wort van een Tiende en dus Definitieve Kruistocht… Maar dat is niet vriendelijk tegenover al die horden ‘Verrijkers’ dat we er best het zwijgen toe doen.
Wat ons na de (gewonnen!) Golfoorlog (1990-1991) overkomen is, wordt ons voorgehouden, tegenin alle logica, dat alles met praten wel goed komt.
**
*
Het nieuws als sacrament
Jongeren hebben alle redenen tot scepsis omtrent de 'mainstreammedia'.


*
Uit een recente bevraging bij middelbare scholieren, georganiseerd door Apestaartjaren,- een project van verschillende media-onderzoeksbureaus waar ook de UGent bij betrokken is,- blijkt dat Vlaamse jongeren steeds minder het nieuws volgen zoals dat door de reguliere media wordt gepresenteerd. De sociale media zitten uiteraard in de lift, men sprokkelt vooral weetjes via Facebook, Youtube en Twitter. Geen enkel nieuws-item kan jongeren echt boeien, de politiek nog het minst, zo constateren de onderzoekers. Dreigt de nieuwe barbarij, temeer daar jongeren ook aangeven dat de parlementaire democratie hen niet alleen zaligmakend meer lijkt? Mediaminister Sven Gatz wil alvast ingrijpen via acties als ‘Het nieuws in de klas”. Een reflex die vooral op het behoud van de klassieke media lijkt gericht. Is het nieuws, dat klokvast zevenuurjournaal, echt wel sacrosanct? Even een toelichting.
‘Drop the dead donkey’

In 1991 publiceerde de Franse filosoof Jean Baudrillard (1929-2007) zijn roemrucht essay ‘La guerre du Golfe n’a pas eu lieu’. De golfoorlog heeft nooit plaats gevonden, hallo? Was Baudrillard gek geworden? Neen, wat de filosoof met deze provocerende titel bedoelde, was dat onze kijk op de werkelijkheid steeds meer door de media wordt gecreëerd, en dat het televisiebeeld (het internet stond toen nog in de kinderschoenen) ons simulacres serveert, zogenaamd vaststaande waarheden die helemaal door de journalistiek en de audiovisuele industrie worden bepaald.

De eerste golfoorlog was effectief vooral een CNN-gebeuren, waarbij een rechtstreekse verbinding ontstond tussen het TV-beeld en de precisie-camera’s van de Amerikaanse bommenwerpers die als het ware elke vlieg op het terrein detecteerden. Dat soort ‘hyper-realiteit’ verblindt ons en geeft de illusie dat we echt met onze neus op de werkelijkheid zitten. Terwijl anderzijds, dat waar de camera’s niet op gericht zijn, eenvoudigweg niet bestaat. Zo komen we steeds meer in een tunnelvisie terecht, en ontstaat een ééndimensionele kijk die helemaal geprogrammeerd is door de zogenaamde vijfde macht, het imperium van de journalisten-met-perskaart.

Kan u zich een dag voorstellen zonder nieuws? Neen, desnoods zou de geboorte van een vlieg met zeven poten wereldnieuws zijn.

Tegelijk ontstaat bij die journalisten ook een existentiële druk om ‘nieuws’ (uit) te vinden, want anders waren ze overbodig. Kan u zich een dag voorstellen zonder nieuws? Neen, desnoods zou de geboorte van een vlieg met zeven poten wereldnieuws zijn als er niks anders die dag te beleven viel. Er ontstaat dus een soort stapelstructuur met het belangrijkste (althans volgens de redacties) van boven, terwijl het onbelangrijke wordt weggeduwd en eventueel van tafel valt. Dit als illustratie van het in het milieu welbekende motto ‘drop the dead donkey’, laat het verhaal van de dode ezel maar vallen,… in de Engelse journalistieke wereld bizar genoeg bekend als ‘drop the dead Belgian’.

Het ritueel karakter van het nieuws (het klokvaste zeven- of achtjournaal) zorgt er ook voor dat politici bijvoorbeeld hun uitspraken en persconferenties afstemmen op dat tijdstip, om ‘het nieuws nog te halen’. Op die manier wordt het journaal niet alleen een semi-literaire constructie, maar ook bijna een sacrament, een misviering van heel de reusachtige bubbel die zichzelf draagt en laat zweven, en waar dus een hele media-industrie mee gemoeid is. Wat is hier nog realiteit of waarheid? Datgene wat op het scherm komt en door hogepriesteres Martine Tanghe als headline wordt gedebiteerd, met de nadruk op werkelijk elke lettergreep. Het nieuws is tegelijk entertainment, educatie en moderne religie. Op de VRT krijgt de ceremonie zelfs een dagelijks seriëel karakter, door eerst het zevenuurjournaal als intro te presenteren, daarna iets meer duiding en diepgang op Canvas in de achtuureditie, en dan de praatprogramma’s die alle items van de dag nog eens opwarmen en van de ‘juiste’ duiding voorzien via daartoe uitgenodigde commentatoren. Wie zo’n avond kan uitzitten is sterk, of helemaal opgenomen in de juiste leer.
*
AAN DE VRUCHTEN
KENT MEN DEN BOOM
*
‘drop the dead Belgian’
*
Ik wist echt niet dat men zelfs in het buitenland DIT ‘apenland’ al had afgeschreven. Vooral daar aan de overkant van Het Kanaal, waar men bij mijn weten,   als Vlamingen, altijd goede maatjes mee zijn geweest. Denk daarbij aan de laken-nijverheid, met als grondstof de Engelse schapenwol, die Vlaanderen in de Middeleeuwen rijk heeft gemaakt…
Dat te moeten lezen stoorde mij een beetje. Toch in eerste opzicht. Bij nader toezien kon ik er wel inkomen, want al vele jaren is het ‘Belg’ zijn voor mij een onnodige last bovenop mijn enig mogelijke nationaliteit: die van het land waar ik geboren ben. Am de rest is kunst- en vliegwerk.
De tijd dat we op deze 18de Eeuwse diplomatieke constructie van nà Waterloo (1815) fier op konden zijn, is al lang voorbij. Als die al ooit bestaan heeft. Wie houdt er trouwens van, altijd en overal als tweederangsburger te worden behandeld?! Loop maar eens vrij en ongedwongen rond in de straten van onze eigen Hoofdstad! Zelfs de straathonden blaffen U aan in een der 300 nieuw-ingevoerde wereldtalen…
Anecdite.
Toen wij bijna 17 jaar geleden uitweken naar het zonnige gastvrije Italië, leerden we rap af, te zeggen dat wij ‘Belgen’ waren. Tja, hoe anders moet men zichzelf in een vreemd land dan wel voorstellen?
Maar al rap veranderden we dat in ‘Fiaminghi di Belgio’… Heb ik hier ook al zo dikwijls neergeschreven. Want als ‘Belg’ kwam het gesprek onmiddellijk op de Zaak Dutroux: ‘Belgio il paese dell’ pedofilià’, het wereldnieuws van de dag. Het gaf ons wel de gelegenheid om uit te leggen, dat ‘Belgio’ in feite niet bestond, nooit bestaan heeft, want dat dat daar twee totaal verschillende volkeren leefden: de Francofonen die men in doorsnee in Italia op basis van historische bronnen niet graag heeft, en aan de andere kant, de Vlamingen. Deze laatsten waren het volk van ofwel (voor de sportievelingen) Eddy Merx & C°, en van Rubens en de Gebrs Van Eyxk, dat voor de meer kunstzinnige mensen, de andere helft van de Italianen. Op staande voet hadden wij daar dan weer nieuwe vrienden bijgemaakt….Met nogal dikwijls Imperatore Carlo Quinto (Keizer Karel V), in wiens Rijk de Zon niet onderging, ook ‘, Vlaming (van de betere soort), en strijdmakker aan de zijde der Pausen ten bate van het Christelijk Geloof. Want, zelfs als socialist, is de doorsnee Italiaan boven alles nog katholiek….
*





















donderdag 4 oktober 2018

5139




****
Ieder vogel zingt zoals het gebekt is.
(Deze is zekerlijk ’n Flamingant: zwart pakje, gele bek, en overtuigd naar Rechts blikkend)
*
Het duurt inderdaad veel te lang, vooraleer De Schandaard,HLN en/of Humo zaken publiceren, die ze uit doorgaans betrouwbare bron zouden hebben vernomen?
Of zijn de duimen daar nu al leeggezogen? Racisme, seksisme, Staatsondermijnende foto’s aan de voet van de Eiffeltoren in Parijs: die zijn toch niet om te lachen?
Het is om een van die ingevoerde dode apen in zijn dode kl.ten te bijten, dat de Leider van die opstand nu de onkreukbare Gentse rector op het matje roept om deze een lesje te leren in de democratie.
Waar gaan we naartoe, waar gaan we naartoe! En daar moeten nu nog boven op, de verschrikkelijke verkiezingsuitslagen van de Gemeentelijke Verkiezingen komen!
Er zouden o, Gent nog wel eens wat kanaalduikers kunnen bijkomen, zoals in Hasselt!
*
*
Studenten-vertegenwoordiger slaat terug na vonnis van kortgedingrechter
*
Dries Van Langenhove daagt rector UGent uit: “Laat studenten stemmen over mijn plaats in raad van bestuur”
Dries Van Langehove vraagt de rector een stemming te organiseren over zijn zitje in de raad van bestuur van de Gentse universiteit. Foto: phu
Nadat Schild & Vrienden-oprichter Dries Van Langenhove dinsdagochtend deels gelijk kreeg van de kortgedingrechter in Gent - hij mag acht uur per week de bibliotheek van de faculteit Rechten van de UGent betreden - daagt hij in een reactie rector Rik Van De Walle uit. Van Langenhove vraagt aan de rector de studenten van de UGent te laten stemmen over zijn zitje in de raad van bestuur.
Van Langenhove werd verkozen als studentenvertegenwoordiger in de raad van bestuur van de UGent. Na de Pano-reportage besliste rector Rik Van De Walle Van Langenhove te weren uit de UGent, met een tijdelijke “ordemaatregel”. Van Langenhove, die enkel nog zijn masterproef moet indienen en verdedigen, werd met onmiddellijke ingang de toegang tot alle gebouwen en terreinen van de UGent ontzegd. Ook zijn badge en login werden afgesloten, en hij mocht zich ook als student niet meer inschrijven.

Stemming over zitje in raad van bestuur

Dries Van Langenhove startte een procedure in kort geding tegen die beslissing van de UGent, en kreeg vandaag deels gelijk. De rechter beslistte dat de masterstudent Rechten acht uur per week toegang moet krijgen tot de bibliotheek van de faculteit Rechten. In een reactie op het vonnis van de kortgedingrechter daagt Van Langenhove de rector van de Gentse Universiteit nu uit. “De rector beweert dat hij studentenparticipatie hoog in het vaandel draagt. Ik vraag hem bij deze dan ook formeel om een stemming te organiseren waarbij de studenten zelf mogen kiezen of ik hen mag blijven vertegenwoordigen in de Raad van Bestuur”, staat er te lezen.
“De studenten kennen mij. Als vrijwilliger, student en studentenvertegenwoordiger zet ik mij al jarenlang belangeloos in aan onze universiteit én daarbuiten. Zij weten dat ik niet ben hoe ik werd afgeschilderd in de bewuste Pano-reportage. Als de meerderheid vóór stemt, geeft u mij opnieuw toegang tot het zitje in de Raad van Bestuur waartoe ik democratisch verkozen werd. Als de meerderheid van de studenten tégen stemt, geef ik mijn zitje in de Raad van Bestuur op. Dit is heel makkelijk te organiseren via het UGent-platform Minerva en kost niets. Durf de studenten laten denken voor zichzelf.”
*
AAN DE VRUCHTEN
KENT MEN DEN BOOM
**
Ja, inderdaad, diene Dries Van Langehove wil aan het langste eind trekken. En wetewa? Hij zal nog gelijk krijgen ook. Misschien wel minder bij ‘de verantwoordelijken’, maar des te meer bij het gewone volk. Want de man is, zeker op politiek gebied, een na te volgen symbool voor de jeugd.
En maar klagen, terwijl het al jàren onder hun neus gebeurt. Maar noch gorilla noch chimpansee, en al zeker geen enkele voedsel-controleur die gebougeerd heeft. Die arme Zwartjes in Matongo hebben toch ook hun rechten?
Kortom, het is nu weer eens voor altijd bewezen: de TeeVee is een mes dat aan twee klanten snijdt. Zowel aan de Rechter- als aan de Linker kant…
*