donderdag 23 juli 2020

189 - HET DONDERDAG BROOD MET ALAIN BENOÏT EN EEN BLIK OP CHINA VAN MEER DAN 100 JAAR GELEDEN GRAAF LIPPENS (NIET DEZE VAN HET SOCIETE GENERALE SCHANDAAL) HEEFT GROOTSE PLANNEN MET DE NOORDZEE. ‘WATER!’ ZUCHT DIE, WANT HET LAND VERZUIPT….

1443
189 - HET DONDERDAG BROOD MET ALAIN BENOÏT EN EEN BLIK OP CHINA VAN MEER DAN 100 JAAR GEELEDEN
*
 
*
VOOR SLECHT ZIENDEN, GOED ZIENDEN, BLINDEN EN VOORAL VOOR ZIJ DIE ZIENDE BLIND ZIJN
*
DONDERDAG 16 JULI 2020
(een week geleden)
*
Een waar gebeurd windje met niet zo heel sterke po co ondertoon kwam mij gisteren onverwachts toegewaaid. Met het overwegend Engelstalig Montreal (Canada) ben ik niet zo heel sterk bekend, buiten het feit dat Charles Vandewalle daar ooit in Quebec publiekelijk heeft staan pleiten voor de hereninging met Frankrijk. Het toenmalige N.I.R. en alle Coburger ‘media’ waren meteen eenstemmig monkelend entousiast, maar niet zo mijn eigen omgeving in de Westhoek. De Canadezen? Dat waren toch zij, die samen met de Tommy’s en de Polen op 4 September 1944 de vreselijke Felfgrauen uit onze stereken hadden verjaagd?!!! Ik heb ze allemaal samen wekenlang horen zingen dat het nog een verre weg was tot Tiperary… En wat zaten de herbergen toen stampvol met allemaal zingende Ieperlingen die voorheen niet eens hadden geweten wat Tiperary bestond. En dan nog wel in het Engels.
Ja Ja, het was een lange, lange weg waarvoor er niet eens ’n vertaling nodig was. Niet alleen de geest van deze moedertaal sprak boekdelen over verwantschap en zo, maar ook de eeuwenlange emotionele verbondenheid met de Engelse leefwereld werd er door beklemtoond.
Gedaan met dat Duitse geklap met de hakken en dat altijd op de loer liggende leger van zwarte Gestapo’s. het kaki, de bruine burgerschoenen, de chewingum, de weder vrolijk geworden jong vrouwvolk: de hele wereld was één groot Bevrijdingsfeest geworden.
-
Maar de tijden zijn veranderd. De Arabische ‘wereldbeschouwing’ is ervoor in de plaats gekomen. De Germaanse ‘Welbeschauwung’ al even gewelddadig vervangen door de Islamitische. Wat ’n vooruitgang!
-
En dan het eigenlijke verhaal…
        APPÈL DES ÉLÈVES
*
Rentré scolaire dans une classe de Montréal.
L’enseignant fait l’appel des élèves.
«Mustapha El EkHazal “ – “Présent” – “Achmed El Kabul” – « Razzi Balli Belcacem » - « Khadir Sel Ohùil » - « Présent! » - «Mohamed Endamha » - «Présent! » - «Chambria Amarthajaku » - «Maramandu Chahoul » - «Dhihaté Dhibil » - Présent !» - «Ala In Ben Oit » -
Aucune réponse. Alors je répète - «Ala In Ben Oit » - La classe reste toujours silencieuse.
«Pour la dernière fois, je demande : Ala In Ben Oit, il est là ? »
Finalement un garçon se lève. « C’est peut-être moi, mais ça se prononce Alain Benoît »…..
**
*
China, de Jezuïeten en de Wielsbeke letterkundige André Demedts. Nu we in deze Corona Tijden toch over overheersende ‘wereld-beschouwingen’ bezig zijn, nog even kort terugkomen op de inmiddels al bijna vergeten heimatschrijver en streekgenoot André Demedts (St. BaafsVijve - 1906-1992).
Zoals iedereen heeft kunnen vaststellen, is ondergetekende lange weken meer bezig met lezen dan met schrijven. Ja U moet weten dat de aantrekkingskracht van de ‘Victor-Reader’ naast mijn luie leeszetel, die mij onafgebroken alle mogelijke luister-CD’s voorleest, beter is aangewezen dan het computer klavier om met de voeten omhoog, de opgelopen verwondingen aan het onderbeen te laten herstellen. Heb ik op deze Blog reeds uiteengezet. Het gaat goed. Dank U. Een heel klein beetje ouder geworden ben ik straks weer de oude. Dank zij de goede zorgen van de Verpleegkundige die die al die tijd iedere dag als een soort engelbewaarder is langsgekomen. Haar afscheid is gepland, als alles meezit, per einde deze maand.
-
De BrailleLiga die mij kosteloos van al de gevraagde lectuur – aan huis gebracht – voorziet, is samen met CM, de ziel- en Lichaamstroost die bewijzen dat wijlen Tante Albertine eens te meer gelijk heeft gehad. Toen ze mij, de Flamingant, als weduwe van een NMBS-medewerker ervan wilde overtuigen dat ‘België toch zo’n goe landje was’…. Want ja het NMBS-personeel behoorde en behoort nog altijd tot de meest gefavoriseerde ter wereld. Geen wonder dat iedereen daar Socialist stemt…
-
André Demedt dus. Die laat een Pater Missionaris in China aan het woord, die in navolging van Pater Ferdinand Verbiest SJ, de Spleetogen – zonder bijbedoelingen en met gevaar voor het eigen leven - het Christendom wil brengen. We schrijven zowat 1920 hetzij 100 jaar geleden. En zie, deze bedenking van hem kan in de mond van de Schrijver, gelden als een perfecte toekomstvoorspelling. Lees mee….
“China is een reus, zei hij, die we in zijn slaap hebben gestoord. Zouden ook wij niet wrevelig worden wanneer ons dat aangedaan wordt. China voelt zich ver-onrecht omdat de Westerlingen het iets opgedrongen hebben waar het innerlijk vreemd aan blijft. Wat maalt het om onze beschaving, de zijne is ouder en even eerbiedwaardig als de onze. Het zal onze techniek overnemen om ons technisch meesterschap te breken en naar de ziel zal het blijven wat het altijd is geweest. Het vaderland van het praktisch verstand waar de godsdienst een zedenleer is en de geesten van de voorvaderen de offergaven opeisen die elders een ingebeelde godheden worden gebracht.  Wat voordeel kan het Christendom met een hemel waar niets dan geest en leven is aan de Chinezen opleveren. Hun cultuur heeft het stadium van de utopieën, van de abstracte ideeën en onaardse inbeeldingen achter zich gelaten. Niet dat zij de geest verwerpt, maar de geest is slechts aanwezig waar hij in de stof belichaamd wordt. Van de aarde vertrokken, zijn ze haar nooit ontrouw geworden…”
*-*-*--
Even verder in het boek komt een Oom van hem aan het woord, die daar als Ingenieur zijn hele leven heeft doorgebracht, om er vanaf 1850, de eerste spoorwegen aan te leggen. De Chinezen zijn er niet mee opgezet want ze ervaren dat als een vernedering van de eigen kennis. En wetewa, zegt de oude man: “in géén tijd gaan die ons nog voorbijsteken om ons in ons eigen land de les te komen spellen.”
En nu is het dus zover….
Het is niet alleen zo ver, maar ook veel erger. Met deze toekomst vergeleken, komt het Marxisme over als een Sprookje van Moeder de Gans…
**
*
Mijn persoonlijk besluit? Dat het nog altijd beter is en beter blijft de Vlaming te zijn die de God onzer Vaderen ons als Vlaming schiep. In deze Hoop en in deze Liefde wil ik leven en serven
      
            
                  
Knokke wil van zeewater drinkwater maken
De Knokkenaars en toeristen verbruiken jaarlijks zowat 2,5 miljoen kubieke meter drinkwater.
                 **
©Photo News
*
Uit de kranen in Knokke stroomt momenteel water uit de Ardennen en Nederland, maar het waterbedrijf AGSO Knokke-Heist overweegt te investeren in een fabriek die zeewater zuivert tot drinkbaar leidingwater.
AGSO Knokke-Heist heeft samen met Veolia - gespecialiseerd in milieu- en watertechnologie - en het familiale installatiebedrijf Hego-GTC een consortium gevormd om de haalbaarheid van het project te evalueren.
Het idee borrelt al geruime tijd en is in een stroomversnelling gekomen door de droge periodes en de waterstress van de voorbije jaren. ‘Er is altijd water uit de kraan blijven stromen, maar het is op piekmomenten precair geweest’, zegt Johan Cabooter, verantwoordelijke voor de water-activiteiten op het grondgebied Knokke-Heist.

Tja, als er anders helemaal niets van belang is. Watertekort? zei de mus… Dan ga ik maar even plassen in zee.
-
Volgens mij zou het eerder ecologisch moeten gedacht worden. Zie Geert Wilders willen de Knokkernaren méér, méér of minder dagjestoeristen? Is die dichtslibbing aan super riante villa’s als kastelen wel goed voor het milieu? Het ‘Retranchement’… bestaat die verlaten leefte nog wel?
M’as-tu vu?
En wanneer gaat Graaf Lippens nu eens dat Zwin her-uitgraven; zodat Brugge zijn Middeleeuwse Glorie kan hervinden? Het moet, in deze futuristische tijden mogelijk zijn, om dat zeekanaal door te trekken, zodat scharrelroi op zijn beurt eindelijk zou kunnen beschikken over een diepzee haven…
Wat a       l eens dienstbaar zou kunnen blijken voor de Eenheid van het Land die nu op het punt staat in stukken te vallen.
Lippens & DeBruyne, de voorvechters van Leopold II…
*
Hallo, Knock-le-Zout; je hoeft echt niet te wachten op (Fredje) DeBruyne, want die is al jàààren in veiligheid…


*
IK PROBEER AAN VOLKSVERHEFFING TE DOEN. NIET AAN VULGAIR CHAUVINISME
ALS ER AL IETS MELDENSWAARD ZOU ZIJN , ZIT HET ONDERGESNEEUWD ONDER DE PROPAGANDISCHE LEUGENTAAL
*
DROL VAN DE VADERLANDSCHE BROL
*
En neen, Boontje laat het afweten met zijn boontje. Geen sprake, dat de Zwartjes, die hun bestaan toch te danken hebben aan mensen zoals Leopold-met-den-Baard, aan Lippens & De Bruyne uit onze Geschiedenis-boeken van Vaderlandsche Ontwikkeling & Rijkdom op de Lagere Jongensschool. Ach dat glorieus en vooral profijtelijk Verleden, dat in 1960 abrupt tot een einde kwam.
Het is een verhaal dat naadloos aansluit met dat van André Desmedt over de revanche van China…
 


 
Gepost door op Geen opmerkingen:

306 - DOORBRAAK OVER EEN KERKUIL AL EEN EVEN GROOT MASSAMOORDENAAR ALS OOM ADI WEER TYOISCH VVOOR DE SCHANDAARD OM CHURCHILL NET ALS HITLER ALS OORLOQSMISDADIGER TE BRANDMERKEN. DAAR ZIJN HAAST GEEN WOORDEN VOOR

306 - DOORBRAAK      OVER EEN KERKUIL AL EEN EVEN GROOT MASSAMOORDENAAR ALS OOM ADI
**
*
DONDERDAG 23 JULI 2020
**
Is Churchill aan demotie toe?
 
foto: ©Yousuf Karsh / Public Domain
*
*
Churchill was een racist die miljoenen vermijdbare doden op zijn geweten heeft, schrijft Koenraad Elst.
*
Het verraste wel. In De Standaard bracht Tom Ysebaert een vraaggesprek met Mafalda Sottocornola, die Winston Churchill omstandig mocht komen verwensen. Was de Britse oorlogsleider dan niet onaantastbaar, in de praktijk zelfs heilig verklaard?
Sottocornola: speelbal van de oorlog

De nu 92-jarige Mafalda Sottocornola, dochter van een in Engeland gevestigd Italiaans-Belgisch koppel, was 12 toen de Britse politie aanbelde en haar vader Edmondo Sottocornola voor opsluiting meenam. Het was 1940 en Benito Mussolini had het Britse Rijk net de oorlog verklaard. Iedereen heeft gehoord van de internering van Japanners en Japans-Amerikanen in de VS, maar ook andere landen hadden een dergelijk beleid tegen burgers van vijandelijke landen. Italianen waren voortaan niet meer te vertrouwen, en zeker niet de leden van de plaatselijke Fascio, de Britse afdeling van de Fascistische Partij, zoals Edmondo.

Hij werd weggevoerd naar een kamp in Canada in een in beslag genomen handelsschip. Het was echter in militaire kleuren geverfd. Op 2 juli 1940 koos een Duitse onderzeeër het als doelwit, en trof het midscheeps. Zoals op de Titanic waren er te weinig reddingssloepen, zeker daar het schip overbevolkt was. Het bilan was dat meer dan 700 mensen verdronken, onder wie een 400 Italianen. Edmondo’s lijk spoelde later aan op een Schots eiland en werd er begraven. Pas in 2004 zou een Britse diplomate in Italië haar spijt over het gebeurde uitdrukken.

Mafalda voelde zich schuldig. In een avondschool voor de Italiaanse gemeenschap had zij kort tevoren een prijs gewonnen, maar de bijhorende medaille werd alleen gegeven aan kinderen van Fascio-leden. Omwille van haar traantjes sloot haar vader zich dan maar bij de Fascio aan. Met waarschijnlijk zijn wegvoering als onvoorzien gevolg.

Parenthese: als een Vlaams repressieslachtoffer hetzelfde verhaal verteld had, zou De Standaard het afgedaan hebben als een achteraf verzonnen excuus om foute connecties te vergoelijken, en snerende grappen over ‘wir haben es nicht gewusst’ zouden zijn deel geweest zijn. Maar uit mijn gesprekken en formele interviews met dat voor mij vreemde milieu in de jaren 1990 heb ik onthouden hoe vaak dat soort onnozele oorzaken tot dramatische gevolgen geleid had, en hoe de werkelijkheid vaak echt vreemder bleek dan wat een fictieschrijver had kunnen verzinnen. Dus nee, ook aan Mafalda’s relaas ga ik niet twijfelen; zulke dingen gebeurden op grote schaal, en in een grote oorlog zijn kleine luiden nu eenmaal een speelbal.
Racistische Churchill

De politieke eindverantwoordelijkheid voor het gebeuren lag echter bij oorlogsleider Winston Churchill, en ze heeft het hem nooit vergeven.

Zijn opvattingen over de volksaard van kleurvolkeren maar ook van Italianen zouden nu zeker als racistisch gelden. Dat de Duitsers als gelijkwaardig grotemensenvolk van de democratie vervreemd geraakt waren, mocht men hen zeker kwalijk nemen, maar voor de Italianen lag de lat minder hoog. Dat zij hun toevlucht gevonden hadden bij een sterke leider, vond Churchill voor zulke kinderlijke mensen een goede zaak.

Tegenover de gekoloniseerde volkeren ging dat nog verder, en onderaan de ladder stonden de zwarten. Tegen de antikoloniale opstand in Kenia trad hij in 1952-55 hard op, want: ‘Ik ben niet de eerste minister om het wereldrijk te liquideren.’

De Indiërs noemde hij ‘een beestachtig volk met een beestachtige religie’. Op de achtergrond zal die opvatting zeker een rol gespeeld hebben bij de tweede dodelijkste beslissing van zijn leven: de weigering om de Bengaalse hongersnood van 1943 te verhelpen. India was het belangrijkste productiecentrum voor de Britse oorlogsinspanning. Na massale uitvoer van graan ontstond in wat nu Bangladesh is, een grote hongersnood waaraan uiteindelijk ruim 3 miljoen mensen zouden bezwijken. Verantwoordelijken ter plaatse stelden noodtransporten uit Australië voor, maar Churchill weigerde. In India heet hij sindsdien een ‘genocidaire racist’.

Op het racismegehalte van dat besluit valt mogelijk wat af te dingen, want ook onder rasgenoten bleek hij erg ongevoelig voor de menselijke gevolgen van oorlog. Toen sommigen twijfels uitten bij het plan om Dresden te bombarderen, wat geen militair nut had, beslechtte hij de discussie aldus: ‘Let ‘em have it.’ Strikt formeel is het verband tussen zijn racisme en zijn beleid dus niet zeker, maar feit blijft dat hij racist was en dat hij miljoenen vermijdbare doden op zijn geweten heeft.
Eerbied

In België spreek je de naam Churchill met eerbied uit. Hij heeft ons land bevrijd. Kort daarop heeft hij, minder bekend, in België bovendien een communistische greep naar de macht in de kiem gesmoord. En wie vindt dat voor de oplossing van het nazi-probleem een wereldoorlog nodig was, zal hem als één van de allergrootsten uit de geschiedenis beschouwen.

Maar waar gehakt wordt, vallen er spaanders. In de grootste oorlog tot nu toe waren dat er vele miljoenen, doorgaans mensen die niet om die oorlog gevraagd hadden en er geen partij in waren. De consensus tot nu toe was dat het verslaan van de Asmogendheden die prijs waard was. Maar de lotgevallen van de Sottocornola’s herinneren eraan hoe achter de tevredenheid over de overwinning miljoenen menselijke drama’s schuilgingen.

Dat verdient een hernieuwde beoordeling. In twee andere opzichten is die verschuiving van gezichtspunt alvast volop bezig: zijn racisme (een niet in vraag gesteld erfgoed sedert zijn voorganger Benjamin Disraeli ras tot de sleutel van de hele geschiedenis verklaard had) en zijn kolonialisme. Het feit dat zijn standbeelden vandaag het mikpunt van vandalisme vormen, toont aan hoe bij de huidige wind van verandering zelfs een bewezen palmares van antifascisme niet meer tegen de wrok van de ‘antiracisten’ en ‘dekolonialen’ beschermt. De geschiedenis is nog niet klaar met haar eindbalans.
NA GESCHRIJFSEL
*
Feitelijk zou er nu ogenblikkelijk van De Overkant een Gerechtelijke Procedure - ofwel van de kant van het Verzet - moeten worden opgestart tegen de erven van wijlen
André Leysen de Hitler Junge uit de oorlogsjaren, wegens grafschennis, eerroof en belediging van de Briste Natie..
Maar dat alles zal wel niet gebeuren, tot na de Onafhankelijkheid van Vlaanderen, gevolgd door de Hereniging der Vrije Nederlanden een feit is, zoals het altijd is geweest doorheen de eeuwen.
Doorheen diezelfde eeuwen is Engeland altihd onze trouwste bondgenoot & handelspartner geweest. Wij dankten er, in vrede en in welvaart, onze gezamelijke wederzijdse rijkdom aan. Voor zover tenminste onze Lage Landen niet regelmatig werden leeggeplunderd door de lieve Frans sprekende Zuiderburen. Het kwam zelfs zover, dat in 1713 het de Franse Koning niet meer volstond ze regelmatig af te schuimen, hij wilde het land zelf samen met de nijvere inwoners, van de Somme (De Zoom) tot aan de voet van de Vlaamse Bergen zelf inpalmen. Die heten sedertdien bij ons enigszins vol heimwee Frans Vlaanderen. Van uit Parijs heten ze Le Nord. Zie Google De Vrede van Utrecht.
-
Die landsstreek is tot op de huidige dag goed voor 1/3de van de totale ontvangsten van de Franse Begroting.
**
*
Daar schreef de betreurde Luc Verbeke (1924-2013), ,ooit een boek over dat nooit werd tegengesproken.
Aan te raden lectuur:, waar U trouwens André Demedts zult terug ontmoeten, is
-
Van deze laatste las ik onlangs tot 3 x toe het bek ‘De Levenden en de Doden’, verschenen kort na het uitbreken van de vrede in 1945. Heb ik hier reeds vermeld. Het is een aangrijpend verhaal van vóór en na Mei ’40, die eindigt met als voor Uw ogen, de terechtstelling van een humaniora student, die nooit is volwassen is kunnen worden.
-
Oorlog is oorlog, zult U zeggen. En de verliezers hebben altijd ongelijk, voeg ik daar aan toe. Primitiever kan het niet.
Het is alleen jammer, dat het altijd dezelfde moeten zijn die ten onder gaan.
**
*
Met lijken alls zaden in ’t zand, hoop op den oogst, o Vlaanderenland.


 
Gepost door op Geen opmerkingen:

woensdag 22 juli 2020

192 - HET DONDERDAGG BROOD EEN PAAR KWAJONGENS UIT DE LAGE LANDEN HEBBEN EEN ‘ADD’ ONTWIKKELD DIE DE GELE PEST ZOUDEN KUNNEN BEDINGEN. ALS DAAR MAAR GEEN VODDEN VAN KOMEN

192 - HET DONDERDAGG BROOD
*
 
*
VOOR SLECHT ZIENDEN, GOED ZIENDEN, BLINDEN EN VOORAL VOOR ZIJ DIE ZIENDE BLIND ZIJN
*
DONDERDAG 23 JULI 2020
**
Kleintjes troeven Proximus en SAP af voor corona-app
©Photo News
*
22 juli 2020 21:11
De Brusselse app-ontwikkelaar DevSide en de Mechelse softwarebouwer Ixor moeten de Belgische corona-app maken. De kleintjes halen het zo van een monstercoalitie, met daarin onder meer Proximus en de Duitse IT-reus SAP.
De ontwikkeling van de Belgische corona-traceer app, die tegen begin september de risicocontacten van besmette personen in kaart moet brengen, kan van start gaan. De interfederale werkgroep testing en tracing stelde de ministers van Volksgezondheid in het interministerieel comité voor het contract voor de app te gunnen aan een groep van Belgische kmo's. Hoofdindiener is de Brusselse appbouwer DevSide, de Mechelse softwaregroep Ixor is onderaannemer. Uit academische hoek leveren de VUB en de ULB input.
Die uitkomst verrast, want er lagen twee offertes op tafel. In het verliezende kamp zitten de Duitse IT-reus SAP, die de 'Corona-Warn'-app van Duitsland ontwikkelde, en telecomoperator Proximus. De jury van drie professoren, met onder meer cryptograaf en expert ter zake Bart Preneel, kiest zo voor een coalitie van de 'Belgische kleintjes'. Dinsdagavond lekte in De Tijd al uit dat DevSide het contract binnenhaalde. Dat ontlokte een storm aan kritiek, omdat DevSide onooglijk lijkt: op LinkedIn telt het vijf medewerkers, het balanstotaal is nog geen 700.000 euro en de naam van het bedrijf was tot juni nog JPDVDG.com, naar eigenaar Jean-Paul De Ville de Goyet.
Eens te meer is het bewezen: het kleine burger-initiatief redt zichzelf daar waar de ‘Overheid’ - als naar gewoonte in dit aopenla        d – het laat afweten. Als er bommen vallen, blijft hjet bij de Oerheid bij woorden, maar de Burger verschuilt zich en bouwt schuilplaatsen. Dat doet de Ocerheid ook, zich verbergen en – met het geld van andere n- schuilplaatsen bouwen. Maar alleen voor zichzelf en de hunnen…
-
En ja, dat is nog maar normaal ook. Want hen ontbreken de verdere middelen. Die hebben ze inderdaad inmiddels opgebruikt voor de hoge wedden van maar liefst hun ACHT regeringen met ontelbare ministers, kabinetsleden, adviseurs en en voor het bevoordeligen van de vele vriendjes.
-
En zo redt de kleine man dan zichzelf.
De Overheid? Die kijkt met spanning uit naar de hoge opbrengsten aan belastingen en taksen die deze nieuwe beddrijfjes wel spoedg zullen opbrengen.
En de Sire zal dan, als een Vorst, de buitenlandse Pers begeleiden doorheen de intussen wereldberoemde ateliers.
Ja, dat alles zou – met aan zekerheid gnenzende waarschijnlijkheid - kunnen, ware daar niet het voorbeeld van het Iepersr spraak technoliogie bedrijf Lernaut & Hauspie, wiens patenten al vlug door de Yanks werden ingepalmd. Notanene met volle volle medewerking van de Belgische Staat. Die stond erbij en keek er naar.
-
E, dan zijn er nog de Chinezen. Die zullen niet graag zien, dat hun nog veel sterkere wapens dan de atoombom, door een paar kwajongens uit de Lage Landen onschadelijk gemaakt worden.
Als daar maar geen vodden van komen.
*
IK PROBEER AAN VOLKSVERHEFFING TE DOEN. NIET AAN VULGAIR CHAUVINISME
ALS ER AL IETS MELDENSWAARD ZOU ZIJN , ZIT HET ONDERGESNEEUWD ONDER DE PROPAGANDISCHE LEUGENTAAL
*
DROL VAN DE VADERLANDSCHE BROL
*
Marj my worfds!
Ik lees al jaren geen De Schandaard meer, maar ik durf er mijn klak voor verwedden dat die nog jarenlang hierover zullen zwijggen, ofwek binnen de 12 uur een tegenoffensief zullen inzetten. Corona bestrijden, dat blijft immers het voorrecht van de Franstaligen. Zie de mondmaskers. Gefabricceerd of geïmporteerd onder Chinese licencie.
De Leysens, erven van de Hitler Junge hun grootvader, doen eer aan het verraad. Een soort erfelijke bloedvergiftiging die zelfs met geld niet te stelpen valt??




Gepost door op Geen opmerkingen:

191 - HET WOENSDAG BROOD OM DEZE ARTIFICIELE CONSTRUCITE OVEREIND TE HOUDEN WERD ER ZELFS OP DE NATIONALE FEESTDAG VERGADFERD. TEGEN DE GELE PEST EN OM DE FRANCOFONE AANVAL OP ONZE GELDBEUGEL MOGELIJK TE MAKEN.

191 - HET WOENSDAG BROOD
*
 
*
VOOR SLECHT ZIENDEN, GOED ZIENDEN, BLINDEN EN VOORAL VOOR ZIJ DIE ZIENDE BLIND ZIJN
*
WOENSDAG 22 JULI 2020
Nog strengere mondmaskerplicht op tafel
***
*
Minister van Volksgezondheid Maggie De Block (Open VLD) kondigt een uitbreiding van de mondmaskerplicht aan. ©Photo News
*
Wim Van de Velden Dries Bervoet
21 juli 2020 21:56
*
Meer mondmaskers, verplicht invullen van reispapieren en een lokale turbo op de strijd tegen oprukkende corona clusters. Dat ligt op tafel om het opflakkerende virus weer in zijn kot te krijgen.
De federale overheid, de regio's en de experts die de overheid bijstaan in de gezondheidscrisis hielden gisteren dinsdag overleg om het opflakkerende corona virus in te dijken. Het aantal besmettingen stijgt opnieuw, met vorige week gemiddeld 150 besmettingen per dag. Pas donderdag wordt definitief afgeklopt, maar de contouren van wat op tafel ligt, zijn al duidelijk.
*
Ongehoord, ja, dat is het. Grote Dames en Heren die WERKEN op de Nationale Feestdag. Die dansend, toastend en jubelend de 190ste verjaardag vieren van de verknechting van het Eigen Volk.
Het corset van de verknijping drukt mij vandaag net iets te hard op mijn hartspeieren om precies in deze omstandigheden als naar gewoonte weer te blijven zwingen. Al wat deze ‘OVERJEID’ reeds gedaan heeft om de pandemie va, de Rode Pest te voorkomen, is de gebeurtenissen zo ver mogelijk achterna te open. Eigen initiatief? Ho maar! Zonder instructies van de EUSSR-Sovjet? En die wiest het ook niet. Bang om met de kwaal ook de olorzaak te moeten vermelden: dat Rode Systeem dat een voorbreiedende aanval met het dodelijke virus heeeft uitgevoerd waartegenover zelfs Amerika machteloos staat.. Daat zijn tot op vandaag; bazuint de Rode VRT, reeds meer dan 150.000 doden gevallen. Meer dan in de twee wereldoorlogen samen.
-
Maar een ongeluk komt nooit alleen. Gelijkloend mer een tweede golf van deze pandemie, breekt de Francofone aanval los op ons laatste beetje fierheid. Daar heerstt namelijk beneden de Taal- Armoe en Luisheidsgrens hoge nood. Geldnood. En net zoals de geldhonger der Franse Koningen destijds keer op keer te vuur en te zwaard onze Gewesten binnenvielen, slaan de eigen ‘lalndgenoten’ nu met de vuist op tagel. Aan de onderhandelinfstafel, en rap! Enig onderwerp ter disvissie: méér geld. Veel meer geld. Of!……
Ze zeggen het niet. Maar Sjieke Sjare loert grijnzend om de hoek. Want via zijn Hollandse kompaan Rutte is alles reeds in kannen en kruiken.
Op de gezodheid!
De ketting der Francofone slavernij zal van één schakel gelost worden en de rrst komt van vanzelf. Onbeperkte werkloosheids uitkeringen, favoriserig van de islam invasie; vereeuwiging van de steeds hogere trasfers.
En waarom niet? Vlaanderen werkt steeds harder en zwijgt nog harder.
-
Heer, wij die Uw Zoon doorheen de eeuwen trouw zijn gebleven, waarom hebt Gij ons verlaten?
*

IK PROBEER AAN VOLKSVERHEFFING TE DOEN. NIET AAN VULGAIR CHAUVINISME
ALS ER AL IETS MELDENSWAARD ZOU ZIJN , ZIT HET ONDERGESNEEUWD ONDER DE PROPAGANDISCHE LEUGENTAAL
*
DROL VAN DE VADERLANDSCHE BROL
*
Mededeling
Voortaan geen corrrector meer voor mijn schhrijfsels. Het spijt me. Doe dus dubbel mijn best olm dat koppige zwalpend klavier onder controle te houden.
De paar dagen achterstand staan, netjes ingekorfd, op hold. Ze worden gelost, net als e fondduiven ut het verre
Ponthiers, als de winden goed zitten.






Gepost door op Geen opmerkingen:

woensdag 15 juli 2020

300 - DOORBRAAK OVER STAATSGIJPERS DIE INZAKE VERUCHT-AFDRIJVING ZICHZELF BOVEN DE WET WILLEN STELLEN ALS LOENSHEID EVEN DE ADEM INHOUDT OM DE MACHTSWELLUST DE VRIJE TEUGEL TE GEVEN. IS ER IETS TYPISCHER VOOR COBIRGHIA?

300 - DOORBRAAK           OVER STAATSGIJPERS DIE INZAKE VERUCHT AFDRIJVING ZICHZELF BOVEN DE WET WILLEN STELLEN
**
*
Woensdag 15 juli 2020
*
Abortus is geen federale materie
**
*
*
Vrij
Abortus en euthanasie als een federale materie behandelen is de structuur van het land negeren en spotten met de essentie van democratie.
foto: ©Belga Image / Thierry Roge

Abortus en euthanasie als een federale materie behandelen. Dat is de structuur van het land negeren en spotten met de essentie van democratie. Bij de tweede staatshervorming (1980) kregen de toen bestaande cultuurgemeenschappen ook persoonsgebonden aangelegenheden onder hun bevoegdheid. Sindsdien werd een ellenlange waslijst van materies naar de gemeenschappen overgeheveld. Opvallend is dat ethische kwesties een federale bevoegdheid zijn gebleven.
Persoonsgebonden materie

Van de daken schreeuwen dat iedereen het recht heeft op een eigen mening scoort goed. Erkennen dat dit een persoonsgebonden materie is, met alle consequenties van dien, is echter een brug te ver. Niets is persoonlijker dan hoe men denkt over iemand of iets. Over wat wel of niet door de beugel kan. Over wat de stem van het geweten zegt. Vrijdenkende liberalen hebben de stem van hun geweten echter schijnbaar nooit gehoord.

Gewetensvraagstukken zijn in België echter geen gemeenschapsmaterie

Normen en waarden zijn begrippen die men periodisch uit de kast haalt. Bij elke oproep tot een ethisch reveil doet men een beroep op de verantwoordelijkheidszin en het geweten van elke burger. Het ligt dan ook voor de hand dat men met diens mening rekening houdt bij het ordenen van de samenleving. Gewetensvraagstukken zijn in België echter geen gemeenschapsmaterie. Zij zijn immers een bevoegdheid van de federale overheid gebleven. Deze inconsequentie wordt ogenschijnlijk opgelost door in bepaalde wetten te voorzien dat niemand kan verplicht worden tegen zijn geweten te handelen. Daardoor erkent men indirect dat zulke wet wel degelijk over persoonsgebonden materies handelt.
Verschillende benadering

Opvallend is dat politieke partijen die ijveren voor het communautariseren van een maximaal aantal materies er schijnbaar nooit een punt van hebben gemaakt ethische kwesties naar de gemeenschappen over te hevelen. Niet te begrijpen is dat CD&V, die wat ethische materies betreft in de voorbije decennia aardig wat klappen kreeg, bij de laatste staatshervorming niet stelde dat ethische problemen naar de gemeenschappen dienden te gaan. Toch is dat de evidentie zelf, daar persoonsgebonden materies daar thuishoren. De fameuze 541 dagen waren er vermoedelijk 542 geworden.

Opgeworpen wordt dat België één geheel is. Dat het dus al te gek zou zijn voor euthanasie en abortus andere regels te voorzien. Er zouden betreffende die materies immers nauwelijks verschillen tussen de gemeenschappen bestaan. Nochtans bewijst de vergelijking van het aantal gedeclareerde euthanasieën in het Nederlands en in het Frans het tegendeel. Volgens nauwkeurige berekeningen die ik maakte in mijn boek De Wetstrijd (Garant, oktober 2019, p. 217) , ligt het gemiddelde percentage euthanasieën op het aantal overlijdens voor de jaren 2016, 2017 en 2018 voor de Nederlandstaligen rond de 2,7% en voor de Franstaligen rond de 1,2%. Niet eens de helft!

een fundamenteel verschil in benadering door Nederlandstaligen en Franstaligen

Het doet er niet toe of dit verschil het gevolg is van minder verzoeken om euthanasie door Franstaligen of van een geringere inwilliging van die vragen door de artsen of van een beperktere bereidheid tot aangifte van de uitgevoerde euthanasieën door Franstalige artsen. Elke veronderstelde oorzaak toont een fundamenteel verschil in benadering door Nederlandstaligen en Franstaligen van dit ethisch probleem.
Abortus

Krasser nog is de huidige discussie rond een aanpassing van de abortuswetgeving. Als men de samenstelling van de Kamer als criterium neemt volstaat het even de neuzen te tellen om te zien hoe een federaal parlement in een zuiver persoonsgebonden materie als abortus aan een gemeenschap een wet kan opdringen die niet door een parlementaire meerderheid van die gemeenschap gedragen wordt. N-VA, CD&V en Vlaams Belang hebben samen 54 van de 89 Vlaamse Kamerzetels. Er mogen dus al heel wat afvalligen onder deze volksvertegenwoordigers zijn voordat deze meerderheid er niet meer is. Dat er in elke taalgemeenschap geen meerderheid moet zijn om het land te besturen tot daar, maar in een persoonsgebonden materie aan een gemeenschap een wet opdringen die niet onderschreven wordt door een meerderheid van de verkozen vertegenwoordigers van die gemeenschap, is meer dan een brug te ver.

Een federale staat moet de eigenheid van zijn gemeenschappen erkennen

De grondwet laat dit toe, zal men opwerpen. Cynisch kan men daaraan toevoegen dat ook het gewoonterecht dit in de hand heeft gewerkt. België is een federale staat die uit gemeenschappen bestaat die best alle persoonsgebonden materies onder hun bevoegdheid krijgen. Homogene bevoegdheden heeft men de laatste maanden als essentieel erkend. Dit geldt ook voor ethische problemen. Een federale staat moet de eigenheid van zijn gemeenschappen erkennen. Dat is namelijk de essentie van de meerwaarde van zijn structuur en een uiting van respect voor de mening van zijn burgers.
Ivo Uyttendaele
   

 

Gepost door op Geen opmerkingen:

299 - DOORBRAAK OVER N Y DE HOOFDSTAD VAN NET TRUMP IMPERIUM EEN RONDBLIK VAN BOVEN NA AR BENEDEN ZN OMFEKEERD MET DE VOETEN OP DE GROND

299 - DOORBRAAK           OVER N Y DE HOOFDSTAD VAN NET TRUMP IMPERIUM
15 juli 2020
*
New York, 'het geheel van torens is een kunstwerk. Amerika heeft heel wat vulgaire kanten, maar ook artistieke.’
**
*
foto: ©Unsplash / Luca Bravo
**
*
In het spoor van Björn Soenens
Vader-dochtertrip naar stad der steden New York
Dochter Joyce heeft het moeilijk in de Latijnse. Ik spreek over vijftien jaar geleden. In het tweede en het vijfde heeft ze een dip, wil overspringen naar de Moderne, maar ze zet door en haalt het document ter waarde van een aandeel in vlot versierend werk. Ik hoor mezelf beloven dat ik het vliegtuigticket h/w van haar eerste reis naar New York City zal betalen.
City-trip vader-dochter

Een paar jaar later — ze woont intussen samen met een vriend — gaat ze voor het eerst naar NYC. Ik herinner haar aan mijn belofte. Ze is die compleet vergeten, maar ik houd mijn woord, betaal de vlucht h/w. Een half jaar geleden kondigt zich de première aan van West Side Story. Naar de hand en tand van het trio Ivo van Hove, Anne Teresa De Keersmaeker en Jan Versweyveld. Joyce heeft als pre-puber de filmversie van de musical gezien. Ze was er zwaar van onder de indruk. Ik stel een citytrip vader-dochter voor. We zouden de musical kunnen gaan bekijken en andere culturele uitstappen maken.

een pracht van een sfeer, schitterende dansen en een regie om duimen en vingers af te likken

Een maand later arriveren we eind februari van dit jaar kort na het plaatselijke middaguur. Checken in en trekken meteen de stad in. Naar Broadway en het theater waar de voorstelling doorgaat. Bekijken de foto’s in de kijkkastjes. Een voorproefje. Ik sla de hoek om en geraak via de artiesteningang tot bij de portier. We slaan een praatje. De man is vol lof over de voorstelling, een pracht van een sfeer, schitterende dansen en een regie om duimen en vingers af te likken. Elke voorstelling — soms twee per dag — full house en het zijn nog maar de previews. Ik mag vanuit de coulissen een blik werpen in de zaal. De grootste van Broadway: 1700 stoelen, vijf etages.
Een leger van torens

Vervolgens een eerste gezamenlijke verkenningstocht van Manhattan met een focus op de buildings. ‘Elke building heeft een eigen architectuur,’ zeg ik tegen mij dochter, ‘dat zou voor een klutserij van genres kunnen zorgen, maar wonderlijk genoeg is het dat niet. Het geheel van torens is een kunstwerk. De toren van de KBC aan de Gentse rand van de E40 zou hier niet gebouwd kunnen worden. Amerika heeft heel wat vulgaire kanten, maar ook artistieke.’ De eerste dag eindigt in een Italiaans restaurant.

De dagen daarop doorkruisen we de stad. Het MoMA en het Guggenheim moeten eraan geloven, maar ook een lange wandeling door Brooklyn [ooit Breuckelen geheten]. We wandelen over Brooklyn Bridge weer naar Manhattan. Is dit stadsdeel bij het begin van de wandeling een prent op postkaartformaat, al wandelend slorpt het rechtopstaande eiland je op en herleidt je tot een mier.

Elke dag maken we een lange tocht. De pauze gaat naar rustpunten als The Paris Theatre, de laatste bioscoop van New York met een fluwelen gordijn. Het opent bij aanvang van de film en sluit na afloop. We zagen er de film The Irishman van Martin Scorsese, met zijn vrienden Robert De Niro en Al Pacino voor de dragende rollen. Financieel is de film in Amerika geflopt. Toch zal hij de status van klassieker bereiken.
Chess & Checkers House

Een andere wandeling gaat naar High Line Park, een in onbruik geraakte goederenspoorlijn die omgetoverd werd tot een 2,5 km lange wandelroute met wildgroei en artistieke creaties. Een absolute aanrader voor wie van kunst en wandelen houdt. De laatste wandeling is voorbehouden aan Central Park. De criminaliteit is er zo goed als verdwenen. Wiki heeft heel wat info over het grootste publieke park van de U.S., maar wonderlijk genoeg besteedt het geen woord aan The Chess & Checkers House, tenzij je virtueel aanklopt bij dat huis. We schaakten er, et bien merde, ze versloeg mij! Even later trokken we verder door het park, zij met een stralend, ik met een beteuterd gelaat.
Vijfdaags parcours

De laatste ochtend dropte ze mij in een koffietent en ging op haar eentje shoppen. Toen had ik de tijd om retrograde ons verblijf te overschouwen. Chapeau voor de wijze waarop Joyce ons dagelijks parcours had uitgestippeld. Ze had het zo gefikst dat er niet kriskras door de stad werd gekoerst, maar er elke dag een evidente route was. Waardoor haar 75-jarige vader elke avond uitgeput maar niet versleten het hotel bereikte.

het schreien van duizenden verwanten van gesneuvelden van de aanslagen

West Side Story was indrukwekkend, net als alle andere ervaringen, maar wat mij het diepst heeft geraakt is de confrontatie met het monument op de plaats waar het World Trade Center heeft gestaan. De 9/11 Memorial is een kunstwerk met twee identieke bouwputten op de plaats waar de torens hebben gestaan. Ze gaan meters diep. Water stort zich langs de vier wanden naar beneden, het schreien van duizenden verwanten van gesneuvelden van de aanslagen verbeeldend. Een diepe stilte heerst er.

Terugkerend naar het hotel passeren we de Trump Tower. Opvallend is dat mensen met smaak — de kleren maken nog steeds de man —met een boogje om de Trump Tower lopen. De building naderend steken ze de straat over. Eenmaal voorbij de toren keren ze weer naar hun oorspronkelijke voetpad. Voor de ene uit protest met zijn beleid, voor de andere uit voorzichtigheid. Je weet nooit waar en wanneer de bom valt.
De stad der steden

Het is een paar dagen bekomen eenmaal weer gearriveerd in de vertrouwde omgeving. Niet enkel lichamelijk maar ook geestelijk. De mentaliteit van de New Yorkers rijk of arm viel ontzettend mee. Ras, geloof of cultuur is vrij, oud is jong en jong is oud, ertegen protesteren helpt geen moer. Dus kan je maar beter netjes met elkaar omgaan om het leven aangenaam te maken, conflicten te vermijden. Nog maar net thuis en ik, een straatjongen, een eeuwige zwerver, wil terug naar de stad der steden van de Westerse cultuur. Ik hoop dat het me nog ooit lukt.
De lengte van Björn Soenens

Goed een maand later krijg ik een mail van Björn Soenens. We kennen elkaar al sinds ik in Gent neerstreek. Zij het oppervlakkig. Maar voldoende om een band van identiek sociale aard te hebben. ‘Ik heb een nieuw boek uit!’ Ik had hem begin van het jaar gemaild dat ik voor WSS in NY zou zijn. Hij antwoordde: ‘Jammer, maar die dagen ben ik niet in New York, zit dieper in Amerika.’ Wat had ik hem graag gezien in de stad waar hij ontzettend van houdt, dat voel je als je hem een reportage ziet geven vanop een passende plek in the Big Apple. Maar goed, nu is er het boek. Titel: De lengte van een oceaan. Gevuld met Stemmen en stemmingen in Amerika zoals de ondertitel luidt, van gewone Amerikanen. Portretten zijn het over schrijnende toestanden. Björn Soenens weet ze historisch en sociaal te plaatsen. Je leert eruit hoe Amerika van een beloofd land een verdoemd land is geworden. Ik alarmeer de redactie, vraag of ik er een recensie mag over schrijven. Helaas blijkt er iemand anders mee belast.
Een weelde voor de geest

Geen dag gaat er voorbij of ik lees een portret van mensen of de mentaliteit van toestanden. Het is telkens een wederkeer naar mijn geliefde stad, zelfs al gaat het verhaal over iets of iemand aan de Oostkust van de V.S. De psychologie van het land en zijn al dan niet geregistreerde burgers komt bloot aan bod. Wonden die niet achter pleisters of windels werden verborgen. Een vuistdik boek is het, maar bijzonder boeiend. Zelfs voor wie nog niet in Amerika of New York is geweest.

Een weelde voor de geest van deze eeuwige zwerver

Enfin, samengevat is de vader-dochtertrip naar New York en het boek van Björn Soenens een feest ter waarde van een ei van Fabergé. Een weelde voor de geest van deze eeuwige zwerver, een straatjongen die in Gent zijn draai vond, maar andere steden nodig heeft om te overleven als apen pindanootjes, panda’s bamboe en patserige middenstanders hun volvette en blinkende auto’s.
Guido Lauwaert
*
   

 
Gepost door op Geen opmerkingen:

74 – PVV: DE WERELD DRAAIT DOOR DE RECHTER IS ER NOG ALTIJD NIET AAN UIT MINDER OF MEER MAROC HA NEN MAAR DE GEERT HEEFT ONDERTUSSEN AAN DE BOVENKANT VAN ONZE LANDSGRENZEN NOG WEL ANDERE KATJES TE GGESELLEN

123
74 – PVV: DE WERELD DRAAIT DOOR
**
*
Woensdag 15 juli 2020
*
Of de Rechter al-dan-niet anders denkt dan Geert Wilders over minder of meer Maroc Hanen        & Maroc Hennen, is nog steeds in beraad. Zou wel eens kunnen eindigen op status quo.
Maar voor Geert integendeel ….. draait de wereld door, om te beginnen in het Parlement….
-
Volg deze twee links en U weet er alles van.
&
*
                       
NASCHRIFT
Had Den Haag maar, zoals het ooit was, nog maar gezag tot aan de Zoom (La Somme) dan zouden onze politieke valse noot kwelers wel anders gaan zingen.
Maar helaas, staan tussen droom en daad, grenzen in de weg en praktische bezwaren uit Parijs-gezinde richting….






Gepost door op Geen opmerkingen:
Abonneren op: Posts (Atom)