zaterdag 26 november 2022

 

    

.

*

Maandag 21 november 2022

*

23/11/1992 Overlijden Ward Hermans Vlaams Nationalist.

*

873- DITCRO(tJE) IS HET BEGIN VAN HET EINDE, TENZIJ DE VLAMINGEN EINDELIJK DE MACHTGRIJPEN WAAR OOK ZE MAAR KUNNEN

*

I N H O U D

*

DIGITHALYS is even van slach geweest. Niet op letten, want het leven gaat gewoon verder.

 

Es geht alles vorübber. Es gejt alles vorbei….

Nach jedem Dezember, kommt woedferein Mai….

*

Cro(t) & Co(Vervolgverhaal)

*

Dat het met de financiën van dit land slecht gesteld is, is een open deur intrappen. In verhouding tot het aantal inwoners heeft België momenteel zowat de grootste staatsschuld van de EU. De Sinterklaas-politiek tijdens de coronacrisis werd nog oogluikend toegestaan, maar is momenteel niet meer houdbaar door de nog steeds stijgende inflatie, waardoor lenen geen optie meer is. Als gevolg daarvan heeft Europa al gedreigd dit land een deel van het beloofde relancegeld niet te zullen geven, waardoor de put nóg groter zal worden.

De bolwassing die de staatssecretaris van Begroting, Eva De Bleeker, dinsdag binnenskamers van, nota bene, haar partijgenoot Alexander De Croo (Open VLD) had gekregen, werd donderdag nog eens open en bloot overgedaan in de Kamer. Zonder meer een beschamende vertoning, met als orgelpunt dat De Bleeker vrijdag uiteindelijk haar ontslag als staatssecretaris heeft moeten geven en vervangen wordt door ene Alexia Bertrand, een MR-coryfee, als ik me niet vergis dochter van een bekende Waalse zakenman. Zij was MR-fractieleidster in het Brussels gewest, waar haar partij – nota bene – in de oppositie zit en heeft haar MR-partijkaart ingewisseld tegen een van Open VLD. Enig positief nieuws tot dusver is dat ze tweetalig zou zijn, al zal Paarsgroen+ gegarandeerd nóg wat minder Vlaams worden.

 ---

Het is trouwens niet alleen bij Begroting dat er e.e.a. niet klopt. Zopas meldde het Rekenhof nog dat de instellingen die de Sociale Zekerheid beheren, er ook een zootje van maken. Zelfs bij de Rijksdienst voor Arbeidsbemiddeling (RVA) is er weinig transparantie. De Hulpkas voor Ziekte- en Invaliditeitsverzekering (HZIV) moet blijkbaar de rekeningen voor 2019/21 nog opstellen en het Rijks Instituut daarvoor (RIZIV) blijkt nog geen rekeningen te hebben voorgelegd voor alle jaren tussen 2017 en 2021.

*

PLAATSELIJKE NIEUWTJES

. Detentie of de bajes: wqt ’n verbetering.

De gazetten stonden er maandenlang overvol van: de Blauwe Geschelpten zouden de misdaadwereld eens goed geven wat hen toekwam. Eindelijk een warm huiselijk gevoel grkoppeld aan de meest optimistishe vooruitzichten te kunnen herbeginnen !!!!!

Weg de knellende enkelbanden, leve de vrijheid.

**

**

Het eerste van de vele zogezegde ‘Detentiehuizen’ - dit zijn gewone bijjeen gekluste leegstaande bouwvallen waarvan het land nu al balkt, is in het Kortrijkse, een onverhoopt overweldigernd succes. Deze ‘tehuizen’ zijn uitsluitend bestemd voor aspirant-criminelen die ervan af kwamen mret minder dan viier jaar brommen. Ze zijn een VLD-ideetje

waarmee Quickie – is die nu van de VLD of van de GVD: mijn slechte ogen oppennen inderdaad onverwachte perspectieven voor de komende kiesstrijd…… Dat Genie bleek het hele land daarmee te wllen uitrusten. Dan zou men in de gevangenissen niet meer op de blotr grond hoeven te slapen, met 3 op 1 matras in één en dezelfde cel.

Maar zie: het werden dingen met open deuren, waar na een paar nachten uitslapen, niemand meer terug komt na de eerste ‘probatie-dag’….

Of gaat het om criminelen die gewoon sneller zijn dan d Quickie himself.

De oplossing? Van naam veranderen. Quivkie wordt Sloomy, in navolging

Van Joe de Bidsprinkhaan, zijn grote roerganger.

Voor een tweede keer veranderen van partij zit er niet meer in. Tom Van Grieken houdt de deur dicht voor kazakken-draaiers die op zoek zijn naar goede baadjes. Boj Het Vlaams Belang moet er gewerkt worden, en niet geparadeerd…..

*

**

Zou het nu kunnen dat de c van cd&v geloofwaardiger begint te klinken dan de n van N-VA?

22 oktober 2022 De Ziel


De uitval van Valerie Van Peel richting Vlaams Belang was er eentje om door een ringetje te halen deze week. ‘Mentaal Welzijn’ is belangrijk de dag van vandaag, en zo hoort het. Maar de show die Meryame Kitir opvoerde op vraag van Conner Rousseau om onder het mom van ‘mentaal welzijn’ een stap terug te zetten omdat haar kabinet explodeerde, verdiende een parlementaire vraag. De show die Valeria Van Peel vervolgens opvoerde was even tenenkrommend als de show van Sihame El Kaouakibi.

Het leek wel de week van de hysterische wijven in het parlement. Alhoewel… temidden van een oceaan aan kritiek, vooral gestuurd door Theo Francken, leek Nicole De Moor het hoofd koel te houden. Ze zoekt de camera’s niet op, wat we van Meryame Kitir, Valerie Van Peel en Sihame El Kaoukibi niet kunnen zeggen. Ze lijkt een welomschreven plan te hebben, wat we van Meryame Kitir, Valerie Van Peel en Sihame El Kaoukibi niet kunnen zeggen. Haar plan bestaat uit 3 pijlers: “instroom beperken, uitstroom versnellen en in tussentijd tijdelijke noodcapaciteit creëren om te vermijden dat mensen op straat slapen”.

En in de realisatie van dit plan wordt de Moor door zo ongeveer alles en iedereen tegengewerkt.

Europa werkt haar tegen, de regering werkt haar tegen, de politiek werkt haar tegen, de bevolking werkt haar tegen, de mensensmokkelaars werken haar tegen, ‘tScheldt werkt haar tegen, de migranten werken haar tegen en zelfs het weer wil niet altijd meezitten.

Wat de politiek betreft: het geblaf van Theo Francken in de materie is zo ongeloofwaardig als ananas op pizza. De Moor pareert zijn digitale aanvallen met meesterlijke rust en een handen-uit-de-mouwen mentaliteit die we in de politiek al lang niet meer gezien hebben.

 

Wat handen uit de mouwen betreft, Sammy Mahdi is de cd&v aan het het hertimmeren met een grondigheid die wel eens partijreddend zou kunnen zijn. We leren dat Mahdi Inge Vervotte terug naar de partij bracht. Als het op mensen helpen aankomt is Meryame Kitir als de clown van McDonald’s en Inge Vervotte als de Stefan Hertmans van de literatuur.

Terwijl de pijlen over en weer vliegen tussen N-VA, Open Vld, Groen en Vooruit, lijkt de cd&v onder de waterlijn bezig aan een kentering waar vooral de N-VA de komende twee jaar wel eens veel last van zou kunnen hebben.

**

*

Etienne de Callataÿ.

foto: ©gf

Etienne de Callataÿ: ‘Toekomstige historici zullen streng oordelen over Verhofstadt’

Etienne de Callataÿ, econoom, bankier en ex-"cabinetard" van Jean-Luc Dehaene

Horizon 2024 - 19/11/2022 Christophe Degreef - Leestijd 11 minuten

2

 

 

België is de zieke man van Europa. De begroting zal de komende jaren niet in evenwicht zijn. Wie ervoor pleit om de zaken scherp te stellen, wordt onmiddellijk aangepakt. Dat overkwam althans bevoegd staatssecretaris Eva De Bleeker (Open Vld) deze week.

 

De vraag of hij van Vivaldi houdt is hem niet gesteld. Maar voor Etienne de Callataÿ, econoom en voormalig adjunct-kabinetschef van Jean-Luc Dehaene, doet het een belletje rinkelen. ‘De liberale familie heeft de jongste decennia onorthodox begrotingsbeleid uitgevoerd. De N-VA is in die intellectueel oneerlijke aankondigingspolitiek meegegaan.’

 

‘Energie is te goedkoop. Ik maak me daarmee niet populair’, zegt econoom en Brusselaar Etienne de Callataÿ met een minzame glimlach.

 

‘Mijn ervaring is dat, als je zaken degelijk uitlegt, de mensen toch wel mee zijn. Energie betaalbaar houden voor de minder gegoeden is nastrevenswaardig. Maar laat ons eerlijk zijn: flink wat mensen kunnen hun huis ook verwarmen zonder overheidssteun.’

 

Van mij mogen privéjets bijvoorbeeld verboden worden. Het gebruik daarvan draagt maar weinig bij tot de economie, en al zeker niet tot het milieu

‘In plaats van voor kortetermijnbeslissingen, ben ik meer een voorstander van een echte, degelijke regulering die op de lange termijn werkt. Van mij mogen privéjets bijvoorbeeld verboden worden. Het gebruik daarvan draagt maar weinig bij tot de economie, en al zeker niet tot het milieu. Alleen met zulke maatregelen verander je het gedrag van mensen. Daarnaast denk ik dat iedereen wint als je de belastingen op arbeid verlaagt, en die op consumptie en op kapitaal verhoogt.’

 

Etienne de Callataÿ kan het zich permitteren, een uitleg die didactisch en doortastend lijkt. Als financieel onafhankelijke oprichter van zijn eigen investeringsfonds bouwt hij voort op een carrière bij onder meer de Nationale Bank van België (1987-1992) en het Internationaal Monetair Fonds (1992-1996). Maar het bekendst is de Callataÿ als adjunct-kabinetschef van voormalig premier Jean-Luc Dehaene (CVP).

 

België is veranderd. Zeker wat betreft de financiën. En daarmee pikken we in op de actualiteit. Wat denkt de econoom en voormalige politicus-achter-de schermen van de btw-verlaging op elektriciteit, en de manier waarop staatssecretaris Eva De Bleeker (Open Vld) zich deze week liet terugfluiten door haar eerste minister Alexander De Croo? Toen zij het lef had om de kosten van de btw-verlaging op elektriciteit in de begroting in te schrijven, zonder dat die kost gecompenseerd wordt door een schimmige verhoging van de accijnzen, in een niet nader genoemde toekomst?

 

Waardoor pijnlijk duidelijk wordt dat het begrotingstekort nu maar liefst 6% van het BBP bedraagt?

 

Etienne de Callataÿ: ‘Ik ben geen fan van de btw-verlaging op elektriciteit. Die bevoordeelt grote verbruikers en houdt geen rekening met mensen die een klein huishouden hebben. Ze zal de grote verbruikers niet bewegen tot een gedragsverandering. Hoe kan de regering eigenlijk zoiets verdedigen?’

 

‘De gemiddelde Belg in loondienst is al deels beschermd tegen hoge inflatie door de gezondheidsindex gebaseerd op de gemiddelde prijsstijging. Die index is niet zaligmakend, want de gemiddelde Belg bestaat natuurlijk niet. Mensen als ik zijn door die index overbeschermd tegen prijsstijgingen, terwijl mensen met een laag inkomen onvoldoende beschermd zijn. Daarom zouden we de indexering beter hervormen. We zouden de index bijvoorbeeld niet meer kunnen berekenen op basis van de gemiddelde prijskorf, maar op basis van effectieve consumptie. Dat zal de energieprijzen voor de 25% armsten meer drukken dan een gemiddelde index plus een btw-verlaging voor iedereen.’

Hebben de Nederlanders en de Duitsers een slechtere koopkracht dan de Belgen? Neen, wel integendeel. Leven zonder index is dus wel degelijk mogelijk

‘Hebben de Nederlanders en de Duitsers een slechtere koopkracht dan de Belgen? Neen, wel integendeel. Leven zonder index is dus wel degelijk mogelijk. Op korte termijn is koopkrachtgarantie door de indexering van de lonen tijdens een crisis schitterend. Maar op middellange termijn is zoiets niet houdbaar. Dus mag de automatische indexering op de lange termijn van mij afgeschaft worden. Want wie zijn de slachtoffers van de stijgende lonen? Oudere werknemers, die erdoor uit de markt worden geprijsd. Het verschil in kostprijs tussen oudere en jongere werknemers is in België veel hoger dan in het buitenland. Als we allemaal tot eenzelfde politiek-economische Europese club willen behoren, dan moeten we binnen Europa ook onze regels op elkaar afstemmen. België is nog vaak de uitzondering.’

 

Als u de index wil veranderen, dan zal dat wellicht niet via het traditionele sociale overleg gaan?

 

‘Het is niet aan vakbonden en werkgevers om het algemeen belang te bepalen. Dat is het voorrecht van de overheid. Vakbonden en werknemers hebben eigen particuliere belangen. Dat is niet slecht. Maar die belangen stroken vaak niet met het algemeen belang. Dat wordt in een democratie nog altijd vertegenwoordigd door verkozenen. Niet door vakbonden of werkgevers.’

 

U zegt dat de regels van de Europese club aanvaarden, betekent dat alle landen ook een gelijkaardig beleid moeten voeren. De Maastrichtnorm wordt wat betreft toegelaten schuldgraad echter nog maar door 13 van de 27 Europese lidstaten gehaald. Schulden opbouwen dankzij het huidige monetaire beleid gebeurt vandaag vooral ten gunste van de oudere Europese economieën. Is zo’n eenvormig beleid nog wel houdbaar voor de hele unie?

 

Want wie wint er bij een economie met hoge rentevoeten? Renteniers, mensen die niet bijdragen aan de economie

‘Quantitative easing – de geldcreatie door de Europese Centrale Bank om staatsschulden op te kopen – is op zich geen slecht economisch middel, op voorwaarde dat het tijdelijk is. In een economische crisis kan het helpen om grote overheidstekorten zo op te vangen en de prijzen te stabiliseren. Op zich heb ik niets tegen een wereld met lage rentevoeten en goedkoop te lenen geld. Als dat geld tenminste in nuttige en duurzame zaken geïnvesteerd wordt. Onderwijs bijvoorbeeld, of degelijk openbaar vervoer. Want wie wint er bij een economie met hoge rentevoeten? Renteniers, mensen die niet bijdragen aan de economie.’

‘Lage rentevoeten zijn noodzakelijk voor de ecologische transitie, anders zou de overheid het echt moeilijk hebben om daarin te investeren. Maar er is altijd een maar. Je kan quantitative easing niet volhouden als je het niet koppelt aan begrotingsorthodoxie op de langere termijn. Anders schep je een mentaliteit waarin schulden opbouwen de norm wordt.’

 

U bent adjunct-kabinetschef geweest van Jean-Luc Dehaene, de man die België wel met succes deed besparen en de overheidsschuld wist terug te dringen. Nadien werd dat beleid ondergraven door de regeringen vanaf Guy Verhofstadt (Open Vld). Alles wat België nog aan waardevolle eigendommen had, werd verkocht. Pijnlijk?

 

‘Jean-Luc Dehaene was de beste eerste minister van de afgelopen veertig jaar. Maar je kan toen niet vergelijken met nu. Toen waren er nog grote en machtige politieke families. Laten we ook niet vergeten dat Jean-Luc Dehaene de elektriciteitsmarkt gedereguleerd heeft. Dat is een zaak waar ik het grondig met hem over oneens was.’

 

Alles wat de NMBS aan goede terreinen had en zou kunnen dienen voor een degelijk Brussels voorstads-treinnet, is onder Verhofstadt verkocht

 

‘Dit gezegd zijnde: ik denk dat toekomstige historici zeer streng zullen oordelen over Guy Verhofstadt, zeker wat betreft de begrotingen van zijn regering. Er waren alleen maar begrotingsevenwichten door eenmalige maatregelen, niet door structurele. Alles wat de NMBS aan goede terreinen had en zou kunnen dienen voor een degelijk Brussels voorstads-treinnet, is onder Verhofstadt verkocht. Wat er bij de verkoop van de financiëntoren in Brussel is gebeurd, is hallucinant, en iedereen binnen de Open Vld was daarvan op de hoogte.’

 

‘Jammer genoeg heeft de liberale familie dat soort onorthodox begrotingsbeleid steeds verder gezet. Ook Charles Michel was een slechte premier. De N-VA heeft daarin niet veel verandering gebracht. Michels financiënminister Johan Van Overtveldt heeft vooral een ideologisch beleid gevoerd. De belastingen werden officieel verlaagd, maar dat was louter aankondigingspolitiek. De uitgaven van de overheid zijn namelijk niet mee verlaagd. Dat was intellectueel oneerlijk. Het is beter om omgekeerd te werken: eerst besparen, en dan pas belastingen verlagen.’

 

Goed. Maar waarom bleek uw economische kennis in 1999 niet opgewassen tegen mensen zoals Guy Verhofstadt?

 

Dat is mogelijk een verklaring waarom de mensen voor Donald Trump hebben gestemd in 2016: economische theorie heeft geen aandacht voor de gevoelens onder de bevolking

 

‘Het probleem als econoom is dat je te vaak een beleid denkt te moeten voeren op basis van Key Performance Indicators (KPI’s), zogenaamd objectiveerbare doelstellingen. Maar KPI’s zeggen niets over de samenleving op zich. In de jaren ’80 was het beleid er bijvoorbeeld op gericht de werkloosheid te verlagen. Daarom werden er schulden aangegaan, en was er deregulering, waardoor de arbeidsmarkt flexibeler werd. Bij ons valt dat nog mee, maar kijk naar wat zulk beleid in de VS heeft gebracht: daar werkt iedereen, ook de armen. Dat is mogelijk een verklaring waarom de mensen voor Donald Trump hebben gestemd in 2016: economische theorie heeft geen aandacht voor de gevoelens onder de bevolking. Zijn de machthebbers te arrogant? Hadden en hebben zij te weinig respect voor de bevolking? Dat kan. Uiteindelijk denk ik dat we de voorbije decennia allemaal slachtoffer zijn geweest van het verhaal van de deregulering.’

 

‘Ik ben fan van de economische theorie van de Amerikaans-Turkse topeconoom Dani Rodrik. Die vat zijn lessen samen in twee woorden: it depends (‘het hangt ervan af’, red.). Deregulering is misschien goed in bepaalde sectoren, in bepaalde landen. Maar daarom niet in andere sectoren, en in andere landen. Ik denk dat ik uw vraag zo moet beantwoorden.’

 

Is België uiteengevallen als beloftevol federaal land net door het beleid van Verhofstadt, en dat van zijn opvolgers, die de klok nooit hebben willen terugdraaien? En die bijkomend de Vlaamse grondstroom nooit hebben gegeven wat hij wilde: een efficiënte, ondernemingsvriendelijke en dynamische overheid?

 

‘Ik denk dat Franstalig België daarin meer verantwoordelijkheid draagt dan Guy Verhofstadt alleen. Ik snap de Vlamingen heel goed wanneer zij denken dat het economische beleid in dit land afgestemd moet zijn op het economische beleid van de meest succesvolle Europese economieën, en dat het niet kan dat België wat betreft belastingdruk en werkloosheidsuitkeringen zo anders is dan de rest van Europa. Ondanks het feit dat de Franstaligen de minderheid zijn, hebben ze de Vlaamse meerderheid niet toegestaan een structureel succesvol economisch beleid te laten voeren. Dat is een kapitale fout.’

Gaat u akkoord met de analyse van Belfius over de Waalse financiën: de risico’s van de Waalse financiën zijn nu zo groot dat meer geld uitlenen aan Wallonië niet meer wenselijk is voor een staatsbank?

 

‘Wat Belfius heeft willen zeggen, is volgens mij dubbel. Het is voor een bank nooit goed om te veel kredieten uit te lenen aan een overheid die in de problemen dreigt te komen. Dat is de meest courante uitleg, die er mogelijk onder druk van de financiële toezichthouder in België is gekomen. Het is daarnaast vooral een signaal naar Waals minister-president Elio Di Rupo (PS).’

 

Ik ben maar aan het gissen, maar mijn indruk is dat men bij Belfius na 2024 bang is voor een N-VA die Belfius zou willen verkopen

 

‘Ik denk echter dat de directie van Belfius ook een signaal heeft willen sturen naar de N-VA. Ik ben maar aan het gissen, maar mijn indruk is dat men bij Belfius na 2024 bang is voor een N-VA die Belfius zou willen verkopen. Belfius is voornamelijk een Waalse bank, en dus minder belangrijk voor de N-VA. Daarom denk ik dat men bij Belfius heeft willen zeggen dat zij niet getrouwd zijn met Wallonië.’

 

Daarmee zou Belfius de facto geloven in een federale regering steunend op PS en N-VA in 2024. Gelooft u in het scenario waarin N-VA en PS België succesvol kunnen hertekenen?

 

‘Ik vrees dat in zo’n scenario meer autonomie voor Vlaanderen zal worden afgekocht met geld voor Wallonië. Een pure kortetermijnbeslissing, met andere woorden. Iedereen zal daardoor verliezen. Autonomie die op die manier tot stand komt, zal halfslachtig zijn en de zaken nog moeilijker maken, zoals de kinderbijslag en het gezondheidszorgbeleid nu. Dat zijn dan officieel wel bevoegdheden van de deelstaten, maar niet wat betreft de financiering en de coördinatie. Wat mij betreft mogen de deelstaten volledig fiscaal autonoom worden. Maar ik denk niet dat N-VA en PS zo’n deal gaan sluiten. N-VA en MR trouwens ook niet. Ook het beleid van de MR van de voorbije twintig jaar is niet overtuigend geweest, zelfs niet overtuigend liberaal. Kijk maar naar het gemak waarmee die partij en de Open Vld steun voor zelfstandigen tijdens de covidcrisis hebben goedgekeurd.’

 

De sociale zekerheid is wat mij betreft meer een Europees dan een Belgisch verhaal

‘De sociale zekerheid is wat mij betreft meer een Europees dan een Belgisch verhaal: als er een politieke en economische unie is, zou het logisch zijn als alle inwoners van de EU dezelfde sociale rechten en plichten hebben. Sociale herverdeling werkt in mijn ervaring beter wanneer ze anoniem is. Alleen zo is er van duurzame solidariteit sprake.’

 

‘Solidariteit is nodig. Je weet nooit wat de toekomst brengt. Kijk maar naar Duitsland: het gaat momenteel niet zo goed met de economie van dat land. Wie had dat ooit gedacht?’

 

LICHT IRONISCHNISCH BESLUIT ZONDER OVERHEIDES- INMENGING OF APEN POKKEN

*

Tot zo ver deze eerste haast normale aflevering van deze jaren aaslepend gezaag.

Blijft overr: het probleem van de volharding.

Allemaal goed en wel: in de volharding bewijst zich de Meester, zo wordt gezegd.

De dag van morgen zal dus over mijn persoontje moeten oordelen.

To be or npt tp be….. Ach Gottekes toch, wat wist die Engelse Schuddespirre af van onze moderne tijd……

*

 

Digithalys

*

dinsdag 22 november 2022

 

*

SNELTREIN OP DOOD SPOOR

**

 

MAANDAG 22 OKTOBER 2022

*

872- ER IS LEVEN NA DE DOOD

*

I N H O U D

Ten gronde zwaar depressief VOORBIJ zijnde, is bijlange nog niet hetzelfde als dood en begraven zijn. Maar voor een verslaafde blog-dwarsdoorkijker is het verschil nirt erg grot meer. Je ziet rond je de wereld maar verder links? DUS VERKEERD draaien, en zelf moet je al die dagen hulpeloos toezien.

Maar in ieder geval, bedankt aan iedere lezer aoart voor de blijvende belangstelling.

De datum hierboven had dan ook moeten

En ijjn

*

Vrijdag 11 november 2022
07:19:30

*

In ieder geval, de (lichamelijke) toestand van Broeder Ezel is – dank zij de goede zorgen hier - in jaren nooit meer zo goed geweest. Natuurlijk uitzondering gemaakt voor de opklimmende levesjaren en de toenemende slechtziendheid.

**

**

Moreel echter zat ik er, om tal van huiselijke problemen, verooroozaakt door enerzijds mijn slecht kaeakrer, en anderzijds door de aanslepende Cororon-gekte, al maaden door.

En dan is er npg overleven in een bejaarden tehuis….

Dit wil zeggen in een sdterfuis Ineen goede gezondjeidh verkerende, is hier overleven trouwens

geen sinecure. Dit jaar reeds 30 sterfevallen…… Vaarwel de huiselijke gezelligheid en de vertroiwelijke gezelligheid.Zels al worden we hier vertroeteld en vezorgd als baby’s in hun wiegje. Maaar je ziet en hoort niets anders dan hoogbejaarde rmenselijke wrakken in rolstoelen, achter rollatoren die ze voor zich uitrollen om niet omver te vallen, en krukkrn in alle maten en gewichten, mankepoten of erger.

Senilitiet om ernij te vloeken uit medelijden. Het zijn uigeleefde wrakken. Zelfs van mensen met de nobeste beroepen. Doktrs, advoaten, oud-industriëlen.De ouderdom spaart niemand. Noch thuiswevers noch bandwerkers…

Het best bewaard daarbij zijn zoals naar gewonte …. de vrouwen.

Hoe zou dat toch komen? Die zijn toch, als van ouds, toch ‘het zwakek geslacht’…. Maar hier zijn ze in overtal…. Moet U hun kapsels eens zien! Voor en slechhtziende als ik, zijn die de bakens om niet verloren te lopen in de tot de nokken gevulde eetzelen… Waar er een lawaai van alle duivels heerst, veroorzaakt door de inhaal-communiocatie van allemaal slechthorendn die meestal voor de rest van de dag vrijwuiillig opgesloten blijven in hun kamer.

Tot zover de leefomgeving die lastig, ja zelfs mensonwaardig overkomt bij de zeldzame nog normale ’Bewoner’ die om allerlei prsoonlijke reddenen hier is terecht gekomen….

Memento homo…..Vandaag gij, morgen ik?

-

Persdoonlijk kom ik, na een golukkig huwelijk dat al 28 jaar duurt, uit en klein gezinsdrama dat nu in hoofdzaak is bijgelegd.

Vandaar het hernemen van de vitaliteit die bij deze een nieuwe start meemaakt..

Wapenstilstandag, zegt U?

De Dames en Heren zakkenvullers-polletiekers zijn gewaarschuwd!

*RECHTS (2)

*

Na Zweden wordt het nu wachten op een nieuwe, rechtse Italiaanse regering die geen gedoogsteun van enige oppositie nodig heeft, maar met drie partijen een meerderheid haalt in beide kamers. We kunnen alleen maar hopen dat Giorgia Meloni het er beter vanaf brengt dan Liz Truss in de UK en dat de Vlamingen tegen de verkiezingen van 2024 genoeg gezond verstand zullen hebben om de trend naar rechts in Europa te volgen. Wij moeten niet langer hopen dat we in dit land iets kunnen verbeteren zolang we dat samen moeten doen met partijen zoals de PS, die zinnens zijn het niét te doen. Vlamingen reclameren dat ze niet genoeg krijgen om te werken, Walen om niét te werken. Om uit die vicieuze cirkel te geraken moet men niet verder met die laatsten praten, maar gewoon de eigen voorwaarden stellen. Dat laatste kan alleen maar door te zorgen voor een Vlaamsnationale meerderheid in het eigen Vlaamse parlement bij de verkiezingen van 2024. Ik heb dat al meermaals geschreven en zal dat blijven doen zolang het alternatief alleen maar verder aanmodderen betekent, waarbij Vlaanderen tenslotte weer de rekening zal mogen blijven betalen. 2024 kan voor Vlaanderen een historisch kantelpunt worden.

**

28-10-2022

DE SUBSIDIES

*

Er is de laatste dagen heel wat te doen over het al dan niet toekennen, vermeerderen of verminderen van subsidies. Denk maar aan de hele heisa over de opschorting van een subsidie van de Vlaamse regering aan de KU Leuven voor de feestelijke viering van het 600 jarig bestaan van de universiteit in 2025. Zoals het hoofdartikel van ’t Pallieterke deze week stelde, was die opschorting een fout middel voor een goed doel. We hebben er zelfs een nieuwe uitdrukking bij: ‘een Zuhalleke doen’ voor het beschrijven van een emotionele reactie.

Nu krijgt men soms wel het gevoel dat men niets meer georganiseerd krijgt, of het moet gesubsidieerd worden. Vooral in deze tijd van geldschaarste, is het maar de vraag of bepaalde subsidies nog wel gerechtvaardigd zijn. In principe zijn subsidies nu eenmaal een vervalsing van de kostprijs en de concurrentiekracht van allerlei activiteiten.

Ik kan aannemen dat men in de gezondheidszorg en – in mindere mate – in de cultuursector niet meer zonder subsidies kan en het zou zonde zijn het kind met het badwater weg te kappen. Anderzijds zijn er de laatste tijd enkele misbruiken aan het licht gekomen – denk maar aan die van El Kaouakibi - waar paal en perk dient gesteld te worden.

Subsidies die, volgens mij, best meteen zouden moeten afgeschaft worden zijn die aan onze overwegend linkse media, die Vlaanderen meer kwaad dan goed doen. In onze huidige steeds meer open samenleving zijn die subsidies niet meer nodig. Alles wordt bij manier van spreken op straat gegooid en dan verwijs ik nog eens naar ‘El keuken ribbedebi’.


Juridische experten verketteren onbekwame beleidsvoerders (behalve Van Peteghem)

19 oktober 2022 Anneleen De Bruyne

*

Juridisch geschoolde kenners van de sociale zekerheid die op regelmatige basis deelnemen aan officiële bijeenkomsten door de overheid georganiseerd, verkondigen ons hun oprechte frustratie over de geringe geschiktheid van diverse politici. Niet alleen bereiden die onvoldoende hun inzichten over de te behandelen materie voor, maar vaak hebben ze de samenvattende nota’s niet eens doorgenomen. De apathie van verscheidene Vlaamse excellenties gaat gepaard met een stuitende onbekwaamheid om dieper door te dringen tot belangrijke elementen van het stelsel. Daarbij gaat het niet enkel over specifieke details maar ook over de grote lijnen van het Belgisch wettelijk kader waarin het sociaal zekerheidsstelsel functioneert. Waalse ministers zijn gewoon niet geïnteresseerd in noodzakelijke hervormingen. Zelfs eenvoudige ingrepen ter vereenvoudiging die miljarden euro’s zouden kunnen opleveren, boeien hen niet. En dat nog los van hun starre tunnelvisie.

De twee grote ‘staatsmannen’ Wilfried Martens en Jean-Luc Dehaene (toenmalige CVP-premiers) betonneerden in de jaren tachtig een mechanisme in de grondwet waardoor zonder wijziging nooit bezuinigd of hervormd kan worden. De Waalse halsstarrigheid om op realistische wijze miljarden weg-gutsend geld te redden wordt door de Belgische grondwet beschermd. Er kan eenvoudigweg niets worden gerepareerd omdat die loodgieter van de tsjeven en zijn voormalig baasje een ‘win for life’ hebben geschonken aan de Waalse kant. Dit heeft niets met solidariteit te maken, maar alles met inhaligheid. Om het land bijeen te houden en om hun eigen carrières veilig te stellen dropten Martens en Dehaene een pad in de Vlaamse korf. Wil men in 2024 de sociale zekerheid aanpakken, dan is een grondwetswijziging essentieel. Anders moet je er gewoon niet aan beginnen en glijdt dit land af naar Latijns-Amerikaanse situaties. De klok tikt en de politieke kaste leunt gelaten achterover.

Neem nu de ziekenfondsen: elke partij heeft zijn zuil die moet gevoederd en gedrenkt worden. Het werk van de mutualiteiten is overbodig geworden in digitale tijden. Een doktersbezoek of een ingreep kan door de patiënt perfect worden afgerekend met enkel het remgeld zoals dat nu al gebeurt voor mensen met een sociaal tarief. Staatscomputers kunnen de overige kosten en erelonen regelen. Een ander voorbeeld betreft de vele elkaar overlappende commissies waarin oeverloos vergaderd wordt over politiek-technische kwesties. Ook hier een maximale zinloosheid die handenvol geld kan besparen bij afschaffing of rationalisatie ervan. De politieke onwil/onbekwaamheid blokkeert alles.

De specialisten die we spraken zijn mensen met een vak-fierheid die meenden dat er op hen beroep werd gedaan om tot daadwerkelijke resultaten te komen bij het transparant en levensvatbaar maken van de sociale zekerheid en al wat daarmee samenhangt. Hun ontgoocheling verbittert hen. Naar 2024 toe zien ze weinig politiek pluimvee dat in staat is om een eetbaar ei te leggen. Van deze lieden valt geen oplossing voor onze problemen te verwachten. Partijcreaturen met een bijzonder bijziend horizongevoel willen hun persoonlijk comfort beveiligen. Onbetrouwbaarheid qua principes, een gegeven woord dat elk moment kan worden teruggevraagd, doffe ellende als het over dossierkennis gaat, een microscopisch zelfinzicht, een schrijnende afwezigheid van kennis omtrent de wereld om ons heen of van de geschiedenis die een vormt, voorspelbare hokjesmentaliteit: dit alles zorgt ervoor dat kleine geesten te hoge posten bekleden.

In de federale regering zitten aan Waalse kant geen toppers. Partijvoorzitters zoals de buitengewoon labiele Bouchez (MR) en de waarheidsontrouwe Magnette (PS) saboteren waar ze kunnen. Bij de cd&v is enkel Vincent Van Peteghem intellectueel bekwaam, want Verlinden is een kip zonder kop. Over de Groenen kun je niets zinnigs zeggen en de Open VLD heeft ideologie vervangen door onbeschroomd carrièrisme. Bij Vooruit zit de immer mokkende fanaticus Vandenbroucke en de zwakke Kitir. Op Vlaams niveau zetelt een leider die aan luiheid lijdt en trappelt een ploeg amateurcoureurs ter plaatse. Crevits doet in de periodes dat ze niet onwel is haar best om een soort beleid te voeren, maar de rest van de regering is ondermaats (Peeters, Dalle..), hysterisch (Demir) of op heksenjacht naar fout gedachtengoed (Somers). Een rake analyse van de juridische experts die we volledig kunnen onderschrijven. Net als hen wensten we ons allen een kwalitatiever beleid toe. Intriest.


**

BOUCHEZ: ‘DE SLEUTEL LIGT BIJ BART DE WEVER’

MR houdt Belgicistisch congres in Brussel, maar reikt de hand naar N-VA en de Vlaming

Horizon 2024 - 24/10/2022

*

‘De sleutel ligt in De Wevers handen. Ofwel voeren we samen economische hervormingen door, ofwel betaalt Vlaanderen een duur links politiek programma in ruil voor autonomie.’ Dat heeft MR-voorzitter Georges-Louis Bouchez gezegd in de marge van zijn partijcongres ‘België 2030’ in Brussel.

‘Ik begrijp niet dat dat De Wever zijn bromance met Vooruit-voorzitter Conner Rousseau voortzet. Al die moeite in de hoop op een groot institutioneel akkoord met de PS in 2024. Wij zijn een betere partner om sociaaleconomische hervormingen door te voeren. Hervormingen waarvan ik zeker ben dat ze zeker ook een meerderheid van de Vlamingen aanbelangen. Kiest De Wever echter voor een akkoord met de PS, dan betekent dit dat Vlaanderen zal betalen om in Wallonië, maar ook in Vlaanderen, een erg links programma uit te voeren. Of de sociale zekerheid gesplitst raakt, is dan ook nog niet zeker.’

 Aan het woord is MR-voorzitter Georges-Louis Bouchez. Doorbraak vroeg hem in de marge van zijn partijcongres in Brussel afgelopen zondag of hij een boodschap had voor N-VA-voorzitter Bart De Wever. Bouchez hoopt nog altijd dat de N-VA met de MR kan samenwerken. Ook in 2024.

Communautair

 Op de vraag hoe de communautaire problemen dan moeten opgelost worden, antwoordt Bouchez: ‘Ik begrijp het streven naar Vlaamse autonomie en het behoud van de Vlaamse cultuur. Maar het financiële is dringender. Daar kunnen we samen pas echt vooruitgang maken om mensen aan het werk te krijgen, om de belastingen te verlagen en om samen onze energiebevoorrading op orde te krijgen.’

 

Het MR-congres “Belgium 2030” had een sterke Belgicistische ondertoon. Bouchez maakt er al langer geen geheim van dat hij regionale bevoegdheden opnieuw op het federale niveau wil brengen. Op het congres stemde dan ook maar liefst 95% van de aanwezige MR-militanten voor een herfederalisering van bevoegdheden, en voor federale arbitrage bij conflicten tussen de gemeenschappen of gewesten.

‘Modern België’

De strategie van Bouchez om in Vlaanderen op campagne te gaan, heeft duidelijk vruchten afgeworpen, zo bleek op het congres. De MR-voorzitter verpakte zijn toekomstprogramma voor België handig met sociaaleconomische thema’s die de Vlaming inderdaad nauw aan het hart liggen. En die voor de aanwezige Franstaligen de enige dam zijn tegen een structureel (radicaal-)links Wallonië en Brussel.

 

Meer dan 90% van de aanwezigen was ook voorstander van het beperken van de werkloosheidsuitkering in de tijd bij min-55-jarigen

Zo stemde 85% van de aanwezigen voor het grondwettelijk verankeren van het verbod op een al te grote schulden-opbouw van de overheid. Meer dan 90% van de aanwezigen was ook voorstander van het beperken van de werkloosheidsuitkering in de tijd bij min-55-jarigen en voor het versterken van de rechten van de burger tegenover de fiscus.

Nieuwe kerncentrales

 

Bouchez wil de tweehonderdste verjaardag van België in 2030 aangrijpen om van België een modern land te maken waar het ‘goed werken en ondernemen is’. ‘Werk is altijd het thema geweest van links, maar daarover hoor ik hen niet meer. Integendeel: ik hoor hen alleen nog maar bezig over woke, uitkeringen en het beschermen van religie’, zei de liberale voorzitter.

 

Het meest voluntaristisch was Bouchez wanneer hij beloofde om ‘de komende twee à drie jaar niet alleen de bestaande kernreactoren te verlengen, maar ook te beginnen met de bouw van nieuwe.’

Komende week zou het alvast duidelijk moeten worden of de onderhandelingen met Engie Electrabel over het langer openhouden van de bestaande reactoren überhaupt iets hebben opgeleverd. Zo is al langer bij de MR te horen.

Christophe Degreef


LICHT IRONISCH BESLUIT ZONDER OVERHEIDES- INMENGING OF APEN POKKEN

*

Volgens de kalender zou het volop Winter moeten zijn. Maar nu is alles anders. Zelfs de vissen in de Noordzee trekken naar andere oorden.

Het weer blijft gord. Dank zij de nieuwe Waalse vacantie-reegeling blijft het toeristisch seizoen aan de Kist maar voortduren. KASSA! KASSA! KASSA! Voor het eerst in bijna   200 jaar tijd stroomt een micro-deeltje Waals kapitaal naar ons, die arme boerkens, God toch!

Het zijn ook geen na-zomrrs meer lijk vroeger. Net als er ook geen oorlogen meer zijn als vroeger. Die duurden soms wel VIER jaar. Jaren nadien vierde mde men vervolgens de vfede.

Die Joekrien, een voorspodig werkzaam en christelijk staatje dat liever bij ons zou aansluiten, wordt in de rug aangevallen door de Rus, maar dank zij de vredeievede USA Sprinkhaan, blijft het bij een soort van kat en muis spettje, inbegrepen de vele nodeloze massagraven van de tienduizenden oorlogsslachtoffers.

Het sop dus de kolen niet waard? Huilen met de pet op? Inderdaad, maar de fantastische economische winsten, wereldwijd, buiten beschouwing gelaten, is dat een probleem die desnoods het einde van onze Beschaving kan betekenen.

En ach, God nog aan tor, die ongeziene inflaatie van wel 14%, de gekke prijzen van gas en elektriciteit: dat zijn toch allemaal voer voor de Vakbonden ‘gefundnes Fressen’, en bladvulling voor de gazeetten!!!!!!

Neen, neen, de Europese Unie: goed dat die er is. Want waar zouden we staan moesten er intussen weer Nazi’s zich beginen roeren?

Maar opgelet hoor: straks komen er ook bij ons De Verkiezingen van De Laatste Kans.

Hoe zouden de Conservatieven in Amerika hierover denken. Of wotft het, net als bij hen in deze Tussenliggende Verkiezingen, Kop of Munt?

*

Digithalys

*

maandag 24 oktober 2022

 


MAANDAG 17 OKTOBER 2022

*

 

871- NU DIT VLAANDEREN DE SCHAMELIJKE   ARMOEDE VAN 1870 ER WEER ZIT AAN TE KOMEN MOGEN WE WEER DE DANS LEIDEN…..

*

I N H O U D

*

De spreekwoordelijke Vette Jaren voor Wst-Europa zijn al enkele jaren in afbouw. Onze slimste politieke leiders ter wereld – volgens hun eigen zeggen - die, gelikkig voor hen, de Dodensprong naar de EU gemist hebben,

  te beginnen bij Geert Bourgtois (NVA) die, na de ellende van de Collaboratie en het vroegtijfig wegvallen van de Ierpse Advocaat Jerome Leuiridan, de familiale Raadgever werd.

Vlaanderen herrees stilaan uit het economisch moeras, maar de Nieuewe Lieders hadden vooral oog voor het verderzetten van de Belgische Europese nachtmerrie.

Zeg maar dat gelijktijdiog de eigen Vlaamse afgang werd ingeeet begin 2020, toen de Chinezen eerder toevallig ????? dat Cowid-‘Griepke’ konden loslaten op de hele ereld.

Iedere dag wotdt het van overal opniruw door onze strot geduwd: alles is de schuld van de Poetin en diens verzet tegen de vaudeville om geen millimeter van zijn grondgebied door de Biddende Sprinhlhaan ten gunnste van de Eu af te staan.

En geloof me, daar komen nog vodden van. Tenzij de Libetals de Democ Rats zowel in de USA als in de EU, de ezelsstamp niet krijgen, gaat het van kwaad naar erger.

En 2024? Dat is, in deze G5-tijden, even ver als een kosmetische ries naar Pluto…..

*

18-10-2022

Europa naar rechts (1

*

Zweden krijgt een centrum-rechtse minderheidsregering met twee liberale partijen en een christendemocratische. Die drie krijgen gedoogsteun vanuit de oppositie van de uiterst-rechtse Zweden-Democraten, die het regeerakkoord mee goedkeurden op voorwaarde dat de wetten i.v.m. immigratie en criminaliteit serieus verstrengd zullen worden. Met zijn 10 miljoen inwoners liet Zweden op tien jaar tijd zo’n miljoen asielzoekers binnen, wat zorgde voor een grote toename van problemen en criminaliteit. Daarmee komt er een einde een decennialang laks bewind door de sociaaldemocraten die grotendeels voor die toename van inwijkelingen en criminaliteit verantwoordelijk zijn.

Zweden zorgt nog voor een andere primeur: het opent de deur voor nieuwe kerncentrales. Het land heeft momenteel genoeg eigen stroomverwekkers via zes kerncentrales, waterkrachtcentrales en windturbines, maar voorziet dat de elektrificatie het verbruik zal doen toenemen en neemt daarom voorzorgen. Ons land, dat men niet meer zou uitvinden als het niet bestond (dixit The Economist), kan er een voorbeeld aan nemen.


*

Jean-Marie Dedecker zit bijna een kwarteeuw in de politiek. Op zijn zeventigste lijkt stoppen meer dan ooit een optie. Al twijfelt het voor de N-VA verkozen onafhankelijke federale parlementslid. Tussen de hamer van Lijst Dedecker en het aambeeld van N-VA. Tussen de hemel van Middelkerke, en de hel van Brussel. En niet alleen dat. ‘Het geloof in de politiek is weg omdat de problemen niet meer opgelost worden. Het is voorbij met onze welvaart. Wat kan ik daar nog aan veranderen?’

Ja, dit interview gaat over de politieke actualiteit. Uiteraard. Maar daarnaast gaat het ook over het grote dilemma dat zich momenteel in Dedeckers leven afspeelt: should I stay or should I go? Voor ons zit een man die nog wel idealen heeft, maar die zekerheden ziet wegsmelten. Gekwetst door politiek verraad van vrienden, achter de stevige façade van de judoka. Een tikje anders dan u gewoon bent, misschien. Maar laten we eerst met de actualiteit beginnen.

Jean-Marie Dedecker: ‘Bart De Wever had zijn macht moeten gebruiken in 2019. Hij had premier of Vlaams minister-president moeten worden. Als politicus steekt hij kop en schouders boven de rest uit. En hij weet dat. In 2024 is het zijn laatste kans, daarna is zijn houdbaarheidsdatum voorbij. Dat geldt voor de hele N-VA. Onderhandelen met de Franstaligen zal sowieso altijd moeten, alle onafhankelijkheid moet ergens afgekocht worden. Maar is men daar wel klaar voor?’

‘België heeft nu een begroting klaar. Die begroting is op drijfzand gebouwd, het drijfzand van de overwinsten van de energieproducenten die men wil belasten. Wanneer men dat zal doen, zullen die energieproducenten processen tegen de overheid aanspannen. De belastingopbrengst is dus onzeker. Verder gaat deze begroting uit van een Belgische tewerkstellingsgraad van 80%. In Vlaanderen bedraagt de tewerkstellingsgraad 75% en dat is best hoog. In Wallonië gaat die tewerkstellingsgraad achteruit, over Brussel zwijgen we. En de Vlaming, die slikt dat, net zoals hij tijdens de covidcrisis de oekazes van de experten-regenten slikte.’

‘Het probleem is diepgaand: Vlaanderen verwordt van een arbeidzaam volk tot een lijdzaam volk. Dat heeft ook met de mentaliteit van de jeugd te maken. Ik ben natuurlijk een oude zeur, dat weet ik. Ik zie ook wel dat een flink deel van de jeugd zich nog inzet en werkt. Maar er is een minstens even groot deel dat er niét meer voor gaat. Veel jonge mensen worden erg beschermend opgevoed, en willen snel rijk worden, zonder veel te werken. De wereld verandert. De tijd dat men nog “Arbeid Adelt” durfde zeggen, die is voorbij. In mijn tijd was doppen een schande, iets waarmee je niet te koop liep. Vandaag zijn er meer dan 1,6 miljoen beroepsactieve Belgen die niet actief zijn. Er zijn zelfs een half miljoen langdurig arbeidsongeschikten. De eerlijkheid gebiedt me te zeggen dat dat niet alleen de jeugd is, maar ook het grote bejaardenoverschot in Vlaanderen. Het is verleidelijk voor de Vlaming van een jaar of 60 om voor een zogenaamde SWT-traject op kosten van de gemeenschap te kiezen. Een brugpensioen, eigenlijk.’

Welke politieke toekomst ziet u voor uzelf nog weggelegd?

‘Er zijn meerdere opties, en ik weet momenteel nog niet dewelke ik moet kiezen. In alle eerlijkheid, en dat is meteen mijn eerste optie: de kans is groot dat ik het gewoonweg voor bekeken hou. Ik ben 70 jaar, en dankbaar voor elke dag dat ik de zon zie opkomen. Hier in het parlement word ik elke dag opnieuw geconfronteerd met de ondraaglijke lichtheid van de Belgische politiek. Moet ik daarom nog zoveel levenskwaliteit opgeven? J’ai donné. Wat me tegen zou kunnen houden, wordt prachtig samengevat in de Franse uitdrukking: si tous les dégoutés s’en vont, il n’y a que les dégoutants qui restent. (stil) Ik weet het soms niet meer, moet ik u bekennen.’

‘Optie twee is een sterke kandidaat zijn voor de N-VA in West-Vlaanderen, maar dat hangt natuurlijk ook van de N-VA zelf af. Ik ben nu als onafhankelijke dépanneur voor West-Vlaanderen verkozen, dankzij de smeekbeden van Bart De Wever en Theo Francken. Wil de N-VA dat nog? En wil ik nog blijven depanneren?’

In 2019 moest u depanneren. In 2024 zal u waarschijnlijk de opmars van het Vlaams Belang in uw provincie moeten tegenhouden.

‘Dat is zo. Ik ben een van de weinigen die op basis van voorkeurstemmen verkozen is als lijstduwer. Leuk, maar dat versterkt natuurlijk de vrees bij de nummers drie en vier van die lijst.’

Lijst Dedecker, dan maar? Er zijn geruchten dat u daar opnieuw aan denkt…

‘Dat is een optie die ik open hou. Lijst Dedecker bestaat, en is alleszins uiterst succesvol in Middelkerke. De naam is er, op zich de middelen ook… Al moet ik zeggen dat ik bijzonder correct door de N-VA word behandeld. Elke afspraak die we gemaakt hebben, is gehonoreerd. Ik geniet alle steun en vrijheid. De brokken met Bart De Wever zijn gelijmd. En ook met de Vlaamse regering heb ik goede contacten. Contacten die nodig zijn om in Middelkerke mijn beleid te kunnen voeren. In Middelkerke wil ik graag burgemeester blijven.’

Heeft West-Vlaanderen een puur Vlaamsgezind verhaal nodig, of een liberaal met eventueel wat Vlaamse accenten?

‘Ik zie daar geen tegenstelling in.’

Tot voor kort had ik u gelijk gegeven. Momenteel zie ik echter een hernieuwde collectivistische houding in Vlaanderen, ook bij N-VA, waar men binnenkort de voorkeur lijkt te geven aan een bestuurscoalitie met Vooruit. De covidcrisis heeft het individuele vrijheidsstreven ernstig beknot. De Vlaming slikt een grote overheid die veel voor hem of haar doet…

‘De samenleving schuift op. Absolute vrijheid van meningsuiting, bijvoorbeeld, een van mijn grootste stokpaardjes, is iets dat steeds minder verdedigbaar wordt geacht in onze huidige samenleving.’

‘Kijk naar Centraal-Europa. De Polen, die werken. En de Oekraïners, die verdedigen hun land. Dat is fundamenteel anders in Vlaanderen. Wij zitten in een heel ander verhaal. Wij beleven een collectieve burn-out. We hoeven niet meer te werken als we dat niet willen, we kunnen ons evengoed in het systeem wentelen, zo redeneren velen. Mensen zijn ook niet meer blij dat ze niet meer ziek zijn geweest op het werk. Het is gewoonweg gedaan, met de grootsheid en de hegemonie van West-Europa. In België speelt dat voor mij nog het hardst.’

‘Het wordt pijnlijk. Ik zit hier al een kwarteeuw mijn broek te verslijten op de parlementaire banken, en ik heb niets zien veranderen. Integendeel, het wordt steeds erger, want nu is het geld echt op. Het Vlaamse leibandvolkje wordt dan ook nog eens geregeerd door idioten. Idioten! Want alleen idioten sluiten kerncentrales tijdens een energiecrisis. De groene rattenvangers hebben een volledig politiek bedrijf meegesleurd in hun waanidee, nadat ze de samenleving al van hetzelfde gif hebben doordesemd. De mensen betalen zich daar nu blauw aan. Ach… Ik kan daarover prachtige speeches blijven geven en me af en toe nog eens goed laten gaan. Maar het helpt niet. Werkelijk alles wordt verloochend om aan de macht te blijven: patrimonium, principes, politiek, zeg het maar…’

Wacht de Vivaldiregering niet gewoon tot België failliet is, om dan harde maatregelen te moeten nemen?

‘Daar zijn ze niet slim genoeg voor, want in hun hoofd kan België niet failliet gaan. Premier Alexander De Croo probeert gewoon uit alle macht zijn regering te rekken tot wanneer België begin 2024 het Europese voorzitterschap heeft. Zo kan hij dan Europees zijn carrière verzekeren.’

‘Dat leeft in het achterhoofd van onze regenten: carrière maken, liefst ergens ver weg van de eigen kieskring. Het enige dat alle Vivaldi-partijen aan elkaar bindt, is angst voor de kiezer. Meer niet. Het enige dat de regering zou kunnen doen vallen, zijn gunstige opiniepeilingen voor de PS of MR in Wallonië. Vanuit Vlaanderen zal er niets gebeuren. En als het verkiezingen zijn, dan zal Vlaanderen zeer rechts stemmen. En dan zal men schrikken, en zeggen dat men het niet zag aankomen.’

Waarom zal Vlaanderen zo stemmen? Wat hoort u in de dorpsstraat?

‘Het geloof in de politiek is weg omdat de problemen niet meer opgelost worden, omdat de mensen zich blauw betalen aan belastingen. En omdat er tegenwoordig naast ieder mens een controleur van de overheid staat die erop toekijkt of hij of zij wel de regeltjes volgt. Er is een overheersend gevoel dat er uiteindelijk slechts een recht is om te betalen, en voorts te zwijgen. De sprachherrschaftsklasse in de media zeggen daarbovenop elke dag nog eens wat u moet denken, en beschuldigen u ook elke dag wel van discriminatie, klimaatontkenning, racisme, of een of ander vreemd privilege. En dat broeit maar voort, tot het eens gaat ontploffen.’

‘Men beseft in het parlement nauwelijks hoe groot de misnoegdheid in Vlaanderen is. Zwarte zondag verzinkt in het niets bij wat Vlaanderen onder deze omstandigheden te wachten staat. Voor mij geen probleem: ik ben er al geruime tijd voorstander van dat het Vlaams Belang ofwel gedoogsteun levert aan de Vlaamse regering, of dat die partij gewoonweg mee regeert. Pas dan zal blijken hoe veel hun collectivistisch-linkse programma werkelijk waard is.’

Hebt u opvolgers in de politiek?

‘Joren Vermeersch beschouw ik als mijn opvolger. Maar hem op de West-Vlaamse N-VA-lijst krijgen zal niet evident zijn. Na Geert Bourgeois was West-Vlaanderen een woestijn voor de N-VA. Eigenlijk is het dat nog altijd. Dat is ook typisch: sterke figuren als Bourgeois duldden geen opkomend talent. Eigenlijk vroeg de N-VA al sinds 2014 of ik in West-Vlaanderen op de lijst wou staan, maar Bourgeois was daar toen tegen. In 2019 was dat niet meer zo. Toen konden ze ook niet anders meer.’

Kijk eens aan. Waarom zou u dan in 2024 niet meer politiek willen opkomen?

‘(denkt na) Ik heb gewoonweg een haat-liefdeverhouding met de politiek. Ik kan die passie niet negeren, maar ik kan ook niet negeren dat het aan me vreet. (stilte) Elke dag thuis braafjes Het Laatste Nieuws lezen en me in mijn comfortabele fauteuil ergeren, dat vooruitzicht boezemt me angst in. Het gevaar is dat ik cynisch word. Moet ik voor dit alles nog buiten komen? Ik kan ook rustig in mijn Middelkerkse cocon blijven zitten. Ik geniet alleen nog van mijn burgemeesterschap. De rest doet me eerlijk gezegd te veel pijn.’

Wacht u nu tot iemand u zegt dat u politiek nog nodig bent?

‘Neen, eerlijk gezegd laat me dat koud. De N-VA heeft mij niet zozeer nodig, ze hebben mijn  stemmen nodig.’

Is er niemand van uw kinderen die in uw voetsporen wil treden? Beiden hebben een interesse in politiek…

‘Eén van mijn zonen zit al in de OCMW-raad van Hoei. Mijn andere zoon heeft nu ook goesting om aan politiek te doen, dat klopt. Ik wil hem beschermen tegen ontgoocheling. In de politiek heb je alleen nog macht als minister, en om minister te worden moet je niet meer verkozen worden. De politieke zeden zijn veranderd. Hij is een idealist, die niet blootgesteld hoeft te worden aan de kruiperigheid en het verraad. Als hij moet meemaken wat ik heb meegemaakt, dan is het zonde om dat idealisme daarvoor te laten opbranden.’

De campagnes tegen u waren vuil, maar hebben u uiteindelijk wel ook genoeg opgeleverd.

‘Journalisten zien alleen de façade. Wat daarachter schuilt, dat beseffen ze niet. U zegt nu dat ik bekend ben. Ben ik bekend? Ik was in de jaren ’90 bekend, en fris. Daarom werd ik gevraagd om in de politiek te stappen. Ik was toen al geslaagd in het leven.’

‘Het enige dat de politiek me heeft opgeleverd, is verraad. Vincent Van Quickenborne en Bart Tommelein waren ooit boezemvrienden van mij. Ik heb ooit Van Quickenborne zijn leven gered in de woestijn van Libië. Tommelein heeft na zijn echtscheiding lang in mijn huis gewoond… Toch hebben ze me een mes in de rug gestoken. Politiek is meedogenloos. In 2006, toen ik eerst met veel egards bij de N-VA werd binnengehaald, om enkele dagen later uit de partij te worden gezet, heb ik op de rand van de afgrond gestaan. (aarzelt) Echt, op de rand van de afgrond…’

Dat is bijgelegd, erkent u nu toch?

‘Bijgelegd wel, maar wat gebeurd is, en de emotie van toen, die blijft altijd ergens aanwezig. Het moeilijke voor mij is dat in de sportwereld een gegeven woord een gegeven woord was. In de politiek niet. Ik vertrouw gemakkelijk mensen, ik zou dat zelfs nu nog altijd mijn gave noemen. Maar wie vertrouwt, die wordt gestraft.’

‘Die wereld wil ik mijn zoon dus besparen. Hij heeft het hart op de juiste plaats, is advocaat en kan het goed uitleggen. Ook hij wil de wereld veranderen. Hij werkt hard, komt vooruit in zijn leven… Ik ben trots op hem. Ik zeur misschien veel, maar ik kan nog bewondering hebben voor de jeugd. Er zijn er nog die vooruit willen. Ik moet ook toegeven dat ik de discussies met hem niet meer win. Maar zo iemand wil ik niet op een lijst zien staan. Zo iemand gaat aan de particratie ten onder.’

En als uw zoon Lijst Dedecker voortzet?

‘Ik ga daar nu niet op antwoorden. Dat is onze discussie. Maar u bent goed in geheimen doorgronden. Mocht het zo ver komen, dan geef ik hem alle goede steun en raad die hij verdient.’

Christophe Degreef

 

Op 30 augustus 2022 verschijnt er een groot artikel in De Morgen van de hand van Raf Liekens (DPG Media). Die interviewt Joris Van der Aa (Gazet Van Antwerpen)(Mediahuis). Dat is alsof de marketingdirecteur van Coca Cola een interview organiseert met de marketingdirecteur van Pepsi Cola in het personeelsblad van Coca Cola.

Nog vreemder. Op 25 september 2022 wordt het volledige interview herhaald in Humo na de zogenaamde ontvoeringspoging van Vincent Van Quickenborne. Er worden nieuwe titels voorzien en een nieuwe eerste paragraaf, maar voor de rest is het een copy-paste artikel van De Morgen van 30 augustus. Auteur is opnieuw Raf Liekens. Opnieuw worden de War on Drugs en de Mocromaffia gekoppeld aan Filip Dewinter en Maurice De Velder. Men mag zeggen wat men wil over Filip Dewinter en Maurice De Velder, maar die twee hebben evenveel met drugs te maken als Tinne Van der Straeten met lage energiefacturen.

LICHT IRONISCH BESLUIT ZONDER OVERHEIDES- INMENGING OF APEN POKKEN

Met een beetje vertraging wegens de altijd maar verdergaande oogkwaal – een ander sympatjiekerer woord voor totale en onafwendbare blindheid – dus de versie van JMDD over de oprukkende AL

MACHT van het Algemeen Gezond Vlaams Verstand in de Opperste

Politieke Klasse van o

ons lijdzaam Volk.

Maar de Zuiderbueen en hu valse inhaalderij kennede, zal dat niet zonder slag of stoot verlopen.

Het ‘Bloed, zweet en tranen’ van

wijlen Winston Charchill zullen weer de krantenkoppen vullen, want het Linkse bloed koookt nu al over.

Maar Gods molen maalt langzaam maar zeker.

En onze vriend JMDD? Die zil ik ,i zm de Charleston dansen. Louter uit blijdschap dat de Nieuwe Vlaamse Arrogantie nu wel definitief de weg is afgesneden. Goed voor de schroothoop….

*

Digithalys

*

dinsdag 18 oktober 2022

 

 



869 – ELKE EXTREEM-RECHTSE FLAMINGANT GAAT VOORTAAN SLECHTS SLEPEN MET EEN BOT AARDAPPELMESJE ALS WAPREN, MET NAAST ZICH ZIJN TESTAMENT

*

I N H O U D

*

We leren, en vooral met wat er al eens in Antwerpen, zowat elke dag bij. Al lopen Fransdolle driekleurige Librtijnen van regerings gezinde partij-overschotjes daarbij wel veel minder risico… Dat heet dan levens ervaringen opdoen, of zo. Maar het helpt wel om op korte termijn veel geld te verdienen. Zie Quickie en nog veel meer de 2 Gentse Liegebeesten. Maar het is oppassen geblazen als de losgeslagen Franstaltige Gestapo des nachts om VIER uur eerst dodelikkle schoten losen, en ze pas daarna vragen beginnen te stellen aan de grtroffen lijken.

Die kunnen dan, wegens bewezen insubordinatie, voor de Rechter gebracht worden, om via torenhoge boetes, de Begroting in evenwicht te helpen brengen.

.UNHAPPY BIRTHDAY

*

Gisteren verjaarde Poetin. De man werd 70, dat is 5 jaar boven het gemiddelde voor Russische mannen en dus oud naar Russische normen. Veel plezier zal hij er trouwens niet aan beleefd hebben, want uitgerekend dezelfde dag kreeg hij te horen dat voorvechters van mensenrechten uit Rusland, Wit-Rusland en Oekraïne dit jaar de Nobelprijs voor de vrede hebben gekregen.

Het gaat in de eerste plaats om de Wit-Russische mensenrechteractivist Aleksandr Bilaliatsk, die al een paar jaar door het Loekashenko regime in de cel is gestopt zonder enig proces of specifieke beschuldiging. Verder wordt de prijs gedeeld met twee mensenrechtenorganisaties, de Russische Memorial, dat al bestaat van 1987 maar vorig jaar door Poetin werd verboden en de Oekraïense Center for Civil Liberties, die sinds de Russische inval in Oekraïne de Russische oorlogsmisdaden in Oekraïne in kaart brengt.

De Nobelprijs voor de vrede is de enige die niet uitgedeeld wordt in Zweden, maar in Noorwegen, nota bene: een buurland van Rusland. De inzendingen van kandidaten voor de prijs waren al binnen op 31 januari van dit jaar, dus nog vóór Poetins leger (of wat daarvoor doorgaat) Oekraïne binnenviel. Van de 300.000 reservisten die Poetin had laten oproepen bij de gedeeltelijke mobilisatie, blijkt meer dan een derde zich niet gemeld te hebben. Die zijn ofwel ondergedoken of het land uit gevlucht.

Nog slecht nieuws voor de jarige was een zware ontploffing op de verbindingsbrug van Rusland met de Krim, aangelegd na de illegale aanhechting van dat schiereiland met Rusland in 2014. Net als bij het beschadigen van de Northstream gasleidingen in de Baltische Zee blijkt ook het opblazen van die brug stof voor speculatie en raden naar de dader(s), vooral als men weet dat de eigenaar en de chauffeur van de vrachtwagen, die op de brug ontplofte, Russen waren en dat het voertuig uit Rusland kwam.

Column

 

Het Antwerps drijfzand tussen media, politiek en witte lijntjes

Voor de buitenwereld wordt de War on Drugs handig verpakt in snedige uitspraken van Bart De Wever op TV, melige tweets van Annelies Verlinden, onthullende columns van Joris Van der Aa in de Gazet Van Antwerpen en tot de verbeelding sprekende ontvoeringspogingen van Vincent Van Quickenborne.

Wij, het satirisch slachtafval van de journalistiek, kijken bij wijlen geamuseerd toe hoe de politiek en de media elkaar korstjes toegooien om in elkaars melk te doppen en smakelijk op te zuigen.

 

We illustreren aan de hand van een voorbeeld.

 

Joris Van der Aa is in het klein de Peter R. de Vries van het provinciale drugsgebeuren in Vlaanderen. Hij is in zekere zin goed gedocumenteerd en mag onder de vlag van de Gazet Van Antwerpen het drugsgebeuren als een schilder kleurrijk in beeld brengen. Hij let er steevast op dat zijn protagonisten, de stoute Mocrojongens uit Antwerpen, onherkenbaar in beeld komen en zeker niet met naam en toenaam in de gazet belanden. Dat is waarschijnlijk de reden waarom Joris Van der Aa nog leeft.

 

De laatste weken trippelde Van der Aa op een bizarre manier tussen verschillende gazetten en mediagroepen en liet hij een kruimelspoor na van opmerkelijke linken.

De Morgen

Van der Aa doet in het blad van zijn concurrent een merkwaardige uitspraak. Hij houdt zich netjes aan de omerta tussen hem en de Mocro-maffia, noemt dus geen namen, maar bestaat het om plots de Mocro-maffia te linken aan Filip Dewinter en één van diens contacten Maurice De Velder, die beiden met verve en volle naam genoemd worden. Deze uitweiding slaat zo erg als een tang op een varken dat het insiders wel moet opvallen.

Humo

‘tScheldt dook de mistige wereld van geruchten en Antwerpse politiek in om bij een bijzonder goed glas alcohol, foute vrouwen en schimmige mannen te vernemen waarom dat De Morgen, Humo en de Gazet Van Antwerpen zo’n verdorven namen-noemen spelletje speelt. En zoals altijd ligt de oorsprong van het kwaad in slecht afgelopen relaties.

Filip Dewinter en Maurice De Velder

 

Blijkbaar zou Joris Van der Aa Maurice De Velder in het bad der Antwerpse drugs willen sleuren om hem via een lijntje ‘guilty by association’ te besmeuren op vraag vanuit de politieke zijlijn, met name op vraag van Michael L. Eigenlijk klinkt dit erger dan het is. Het is in wezen gewoon een vriendendienst. Michael L was tot voor kort woordvoerder van schepen Fons Duchateau. Maar Michael L komt uit de media en is ook een ex-werknemer van Maurice De Velder. De twee zouden niet zonder slag of stoot zijn uit elkaar gegaan. Filip Dewinter blijkt in dit verhaal gewoon een handig bruggetje naar Maurice De Velder.

Het schone van geruchtenstromen is, is dat ze in het Antwerpse welig vloeien en samenkomen in de Schelde rond het stadhuis. Want Michael L heeft ook een relatie met… Zuhal Demir. Toen Fons Duchateau zijn schepenambt neerlegde om de pecuniair veel interessantere fusie tussen de ziekenhuisgroepen ZNA en Gasthuis Zusters Antwerpen te coördineren, werd hij vervangen door Els van Doesburg. Michael L kreeg van de ene op de andere dag de lekkere Els van Doesburg als baas. Het was alsof een halve maan vervangen werd door een heldere zon in het leven van Michael L. Volgens de geruchten ging het alevitisch Koerdisch bloed van Zuhal Demir lichtjes aan de kook toen ze vernam dat haar partner niet meer de woorden van Fons Duchateau moest organiseren, maar de sensuele volzinnen van Els van Doesburg. Ze zou er op gestaan hebben dat Michael L een nieuw ernstig onderkomen vond in plaats van onder de vleugels van Van Doesburg te blijven werken. Kwestie van de juiste bloedstromen naar de juiste bedsteden te leiden voor er zijtakken ontstaan. Spanning alom.

Enfin, allemaal geruchten uit de Antwerpse keuken dus. Tussen pot en pint komen Michael L en Joris Van der Aa elkander nog regelmatig tegen. De één, Michael L, een oud-journalist, de ander, Van der Aa, een voorlopig nog levend journalist. Het ene woord brengt het andere mee. De slecht afgelopen relatie tussen Michael L en Maurice De Velder wordt geconsumeerd samen met kaas en saucisse op een bordje gemengd. En voor je het weet wordt de oude wonde een nieuwe paragraaf in een gazet of een imploderend weekblad.

 

 

*

LICHT IRONISCH BESLUIT ZONDER OVERHEIDES- INMENGING OF APEN POKKEN

*

Het zit er dus dik aan te komen, dat de Koekestad staks de naam zal krijgen van WeversMisdaad. U las het goed. Niet Wevers Misdag, maar WeversMisdaad.

Eerstens omdat de koekenntrommel leeg gefret is, en ten tweede omdat de laatste textiel-arbeider met Vlaamse roots, zinens is om, samen met wat hem nog rest van achterloprs, Tseef te worden. De niuwe Vlaaamse Arroantie immers; als we de stokebranders van de goed-geînformeerde Pers mogen geloeven, zinnens is tegen 2024 onder de Turkse vlag van de kielhalende Samy Mah-die-wel te varen. Recht den dieperik in…..

Tom van Grieken, eveneens uit de omgeving van de Bosforus komt, hoort het precies donderen in Keulen.

Want de oude voorspelling, dat de Belgique sera Latina zal zijn of helemal niet meer zijn, staat op het punt in vervulling te gaan.

Al dat schon Vlaams over een samengaan der twee grootste Vlaamse Partijn:het is niets meer geweest dan een Schone Schijn voorstelling vol DEMIR-Hyacinthen, een Fictie Story, waar Richad er nog mar eens al even bekakt als gewoonlijk, er mar magertjes uitkomrn.

Ach, het is nog waar ook: met geld koopt men de boter, zoals den Habchard het o zo mooi kon uiitleggen….

DIGITALIA

*