*

ZATTERdAG 3 december 2022
*

878 - DE EINDSTRIJS IS INGEZET

*

I N H O U D

**

Er moeten, bij de vasstellingen van de resultaten van deze peiling (zie hoger), op dE Hoofdkwaetieren van zowel VTM alx HET LAATSTE NIEUWS veel gewween en tandengeknars zn geween weerklonken hebbrn. Die misschien, door de ether maar ook over de daken, wel hoorbar moeten zijn geweeest tot in Het Koninklijk Paleus in Broeksalabad.

‘Sire, slecht nieuiws uit hht Antwerps Hoerenkwartier…. Waar niet toevallig beiede hoofdzetels van deze als steinpilaren van het Regime geziene tiraniën zich bevinden. Allles één pot nat voor onder de toog van die oocabardouchskes. In of juist naast de toilet-emmer.

De Tijd verslindt dfe steden, geen onrecht-tronen blijfven bestaan.

De klok tikt dus kl  aar en duidelijk! En de Tand des Tijds knagt dus goed zichtbaar aan de fubderingen van dit ‘Apenland’ – om het met de woorden van een vrpegere Eerste Minister te zeggen-

Nog méér ‘trciheren’ zat er bij beide redacties niet meer in: zelfs binnen deze ‘patriarchale’ zelfmoordkandidaten & subsudie-verslinders is er personeel aan boord dat met Argus-ogen toekijkt.

Met daar boveop, bij minder goed nieuws, de in die middens heersendce DISLEXIE, die 52..3 % leest als 25.30%.....

Dergelikle eerder vetroiwelijke peilings-bevindingen doen mij telkens denken aan de grappige Loios de Funès, met zijn gezegde ‘WAIT AND SEE.

Maar dromen zijn en blijbe, nog altijd bedrog.

Het zou dus onverstandig zijn, het vel van de beer te verkopen vóòr die geschoten is.

En dat er vuurstoten uiit Wallonia komen, dat staat als een kapot geplste pilaar in dhet midden van ie werkschuwe Francophonie….

03/2-2022

DE TIJD VAN TOEN

*

We staan er niet meer bij stil om wat er allemaal verandert in onze samenleving. Het blijft maar veranderen en het gebeurt steeds sneller. Feitelijk is die opmars al begonnen op het einde der jaren 1950, meer bepaald sinds 1958, het jaar van de Wereldtentoonstelling in Brussel, met de bouw van het Atomium, straks 65 jaar geleden. Daarover is recentelijk een boek uitgekomen van Korneel De Rynck: ‘De Golden Sixties’*. De man (36) heeft het zelf niet meegemaakt, maar is het gaan uitzoeken en kwam tot enkele merkwaardige bevindingen, zelfs voor wie het wél heeft meegemaakt, ondertekende inbegrepen..

De nieuwigheden die toen nl ontstonden, lijken nu nostalgisch ver, maar waren in die tijd baanbrekend op hun manier: een wc binnen in huis, tanden poetsen, met mes en vork eten, de eerste supermarkt (van Delhaize), de eerste tankstations, de doorbraak van de telefoon en de Tv in de huiskamer, het begin van de ruimtevaart, Het buitenland ontdekte België, in de eerste plaats Vlaanderen, waar nog zoveel plaats was om eender wat te beginnen: de chemie in de haven van Antwerpen, de grote autofabrieken. Het rijke Vlaanderen was geboren.   We zijn nu op het punt gekomen dat we riskeren die rijkdom kwijt te spelen als we elk jaar 12 miljard euro van onze welvaart moeten blijven afgeven aan een Wallonië dat daar niets tegenover stelt, buiten een soort DDR-toestand, waar iedereen straks even arm zal zijn.

Met haar zeehavens, vliegvelden, centrale ligging en haar hardwerkende bevolking kan Vlaanderen het logistieke centrum worden van West- en Noord-Europa. Als we echter onze welvaart blijven weggeven, wordt het een deel van de Club-Med.

De golden sixties' is uitgegeven door Mante

WETEN OF NIET GOED OM WETEN. HET IS MAAR HOE U HET ZIET

Vlaams Belang is de grootste partij van Vlaanderen

 Beste Vrienden,

In de laatste peiling van HLN/VTM is het Vlaams Belang de grootste partij van Vlaanderen. We willen iedereen bedanken voor het vertrouwen! Enkel onze partij kan échte verandering verwezenlijken op gebied van immigratie, veiligheid, justitie, koopkracht, ... Samen werken we hard verder om onze mensen eindelijk op de eerste plaats te zetten

foto: ©Belga/AFP

Europees vrouwen quotum voor beursgenoteerde bedrijven

Raden van Bestuur moeten voor 40% uit vrouwen bestaan

Nieuws - 02/12/2022 Lukas de Vos

*

Op 23 november zetten Europees Parlementsvoorzitster Roberta Metsola en Commissievoorzitster Ursula von der Leyen hun handtekening onder een verregaande wet om een beter evenwicht te bereiken tussen mannen en vrouwen bij beursgenoteerde bedrijven. Tegen 30 juni 2026 moet 40% in hun Raden van Bestuur vrouw zijn.

Lange onderhandelingen

Het heeft ruim tien jaar geduurd vooraleer de lidstaten en het Parlement het eens raakten over de wetgeving. Landen als Hongarije, Cyprus of de Baltische staten toonden zich weinig scheutig om mee in te stappen. Ook Duitsland en Nederland hebben de regels lang tegengehouden.

Vanaf de jaarwisseling was er een quotum opgelegd van één derde vrouwen als ondernemingscommissarissen

Na lange onderhandelingen is midden dit jaar een vergelijk bereikt. Volledige geslachts-gelijkheid is nog niet aan de orde, daarvoor ‘is nog geen meerderheid te vinden in het Europees Parlement’, aldus verslaggeefster Lara Wolters (PvdA Nederland, EP-fractie S&D). Toch is zij erg tevreden met de nieuwe beschikkingen. Nederland was al overstag gegaan. Vanaf de jaarwisseling was er een quotum opgelegd van één derde vrouwen als ondernemingscommissarissen.

Verbeter punten

Dat stelsel kent België niet, maar het is ook een van de enige landen (met Frankrijk) die hun wet niet dienen aan te passen. Sinds 2011 moet elke Raad van Bestuur bij grote bedrijven 33% vrouwen tellen. Dat is zoveel als nu opgelegd aan landen met een dubbele structuur van commissarissen en bestuurders, zoals Nederland. België zit zelfs al aan 37%. Al is het minder rooskleurig dan de cijfers aangeven: in de directie comités zetelen niet meer dan 18,5% vrouwen, van wie amper 5,3% CEO zijn (cijfers van 2020). Voor verbetering vatbaar.

De huidige toestand in de Europese Unie oogt niet veel beter. De voorzitter van de beurs genoteerde bedrijven is in 92% van de gevallen een man. ‘Dat beantwoordt niet aan de maatschappelijke realiteit’, zegt Wolters. Enkele landen hebben géén enkele vrouw aan het hoofd van zo’n bedrijf: Hongarije, alweer, maar ook Italië, Letland én Luxemburg.

Het opgelegde quotum geldt wel in beide richtingen. Ook als mannen ondervertegenwoordigd zijn, wordt het quotum in hun voordeel opgelegd. Maar dat komt overigens uiterst zelden voor.

Verplichting met sancties

De lidstaten krijgen nu twee jaar de tijd om de wet uit te voeren. De tekst spreekt inderdaad van een ‘verplichting’. Dat betekent ook dat er bij niet-uitvoering straffen worden opgelegd. Die kunnen gaan van fikse boetes tot het blokkeren van benoemingen.

De wet maakt geen onderscheid tussen openbare en particuliere bedrijven, en geldt voor alle bestuurders samen: uitvoerende en niet-uitvoerende

De wet maakt geen onderscheid tussen openbare en particuliere bedrijven, en geldt voor alle bestuurders samen: uitvoerende en niet-uitvoerende. Wel is een parlementaire bepaling geschrapt die de mogelijkheid wou verbieden om ondernemingen vrij te stellen van de hoofdbepalingen als minder dan 10% van het personeel behoort tot het ondervertegenwoordigde geslacht. Anderzijds zal de EU streng toekijken of de lidstaten wel degelijk nagaan of aan de sociaal- en arbeidsrechtelijke verplichtingen voldaan is wanneer beursgenoteerde bedrijven een openbare aanbesteding uitvoeren.

Niet voor kmo’s en EU-instellingen

De Europese Commissie is gevraagd een evaluatie op te maken in 2030 om de doeltreffendheid van de richtlijn na te gaan. Mogelijk kan de verplichting dan ook opgelegd worden aan niet-beursgenoteerde bedrijven. Kmo’s vallen uitdrukkelijk niet onder de nieuwe wetgeving. En ook de EU-instellingen niet, al worden die wel aangemaand een voorbeeldfunctie op zich te nemen.

Lukas de Vos

LICHT IRONNISCH BESLUIT ZONDER OVERHEIDES- INMENGING OF APEN POKKEN

Tijdens mijn mooie lange loopbaan (heb gewerkt als ’n paard!) nogal dikwijls in de Oost-Vlaamse toen meestal Frtanstalige textiel-milieu’s (Gent bvb) – die vandaag de dag grotendeels verdwenen ziijn, of in puin liggen. Maar met meestal even verder als Vlaamse succes- ondernemingen,hoge toppen scheren om de vroegeree welvaart weer in huis te halen.

Daar in de Leiestreek ‘regeerde’ er een Zultse Dame van Hoge Stand, meteen een graag geziene gezelschapsdame in de hoogste Brusselse Franstalige ondernemerswereld, meestal in de dichtste omgeving van hert Hoofdbestuur van…. de Kredietbank.

Deze persoon, die zelfs ongevraagd de Directeerur- Generaal van de RMZ op een mooie voormiddag ging storen om en bepaalde gunstmaatregel voor haar bedrijf te bepleiten – en zelfs daarin slaagde – hield zich persoonlijk bezig met het Bestuur van de Vereniging ‘Femmes Chef d’ Entreproses’

Geen wonder dus dat het artikel hierboven over de verplichte minimale vrouwelijke inbreng bij het Bestuur van wereldfirma‘s.

Het is zelfs goed op te merken, dat de mannelijke pretentie hieroor op scherp gesteld wordt.

Eva, onze srammoeder die was toch van in den Beginne, de volle helft der mensheid!!!!!!?????

*Digithalys

*

 

     

Woensdag 30 november 2022

 

877 - CHINA; NA CORONA, IN REP EN ROER. ONS KROTTE-CROOTJE HOEFT MAAR TE VOLGEN OM ER OP LOS TE GAAN.

  *

I N H O U D

*

Met Charles Michel en Zuster Barbara Frankenstein, de EU-Top, niet otevallig op Staatsbezoek in China, maken we vandaag Geschiedenis. De lonen van onze persmuskieten schieten de hoogte in, want ze vallen over elkaar om verhalen te verzinnen waarmee ze dan de dagbladen vullen….

  In Peking hoeft XiJinping

maar PANG PANG te doen met tienduizende, spleetogen-doden tot gevplg. En in het Land van de Rijzende Zon herstelt de Rode nachtelijke zons-ondrgang weer als vanzelf.

In ons minuscile veel kleinere Coburgia liggen de zaken veel ingewikkelder. Hier zijn er, oneer deze soort welbespraakte politieke zakkenvullers, noch mossel noch vis, veel meer slappelingen .Niet Rood, of Gestreept Rood & Blauw, maar een Bevolking die murw gegeseld is door Leiders die zelf al lalng niet meeer weten waarin of waaruit. Magniete MAG NIETS en BOUCHEZ!!!! Stopt alles af met ’n kurk.

Sedert meer dan 70 jaar is het strrijdount al lang nieet meer EIGEN VOLK EERST, maar eingen portemonnee eerst.

En tot voor kort liet de Massa maar begaan. Zij, de zelfverklaarde Grote Leiders konden het, vòór de partij Het Vlaams Belang -       gewoon uit zelfverdediging, vorm en gestalte kreeg, ook zo mooi uitleggen. Maar verpatsten

ondertussen aan de kapitalistiche buitenwreld alles waarop onze voorspoed op steude. Voornamelijk de kernergie die ze nadien tegen woekerprijen terug inhuurden.

Ondertussen werden de landsgrrnzen zoveel mogelijk open gegoooied om allerrlei werkloos geboefte binnrn te halen. Het waen stuk voor dtuk ‘anders gelovige’ kiezers die in het stemhokje waar voor hun geld kozen. Sommige Tirken brachten hete zelfs tot Birgervader van Brussel. Of ze werden; als ‘anders-gelovige’ geputht tot Partij Voorzitter van de ooit o zo Christelijke Volks Partij. Sinds de ARCO-OPLLICHTERIJiniet meer geleid door het A.C.W.,maar door bewegoig.net, is het net alsof gangsters van overjas veranderen om niet herkend te worden…..

Is het dan te verwonderen dat rondom ons deze Planeet zicjzelf om zeep helpt? Dat wordt dan herdacht met van 1 Decembe WERELD AIDS DAG te maken. Wat moet aanzettrn om zelfs geen onderbrek mer te dragen. Liever dagelijkse dure onbetaalbare medicatie tegen HIV dan zich behoorlijk e geddragen.

Vandaar de afgeleide van KONT ofte KLOTE CONFEDDRATIE.

Hendrik Consciende scjreef DE lEEIW VAN VLAANDDREN. Bart De Wever werkt, als we die niet stoppen, aan DE GEEUW VAN VLAANDEREN….

30-11-2022

Confoederatio Belgica (2)

*

I.v.m. met confederalisme en de discussie erover, is het misschien interessant eens over de grens te kijken, bv naar de Zwitserse ‘Confoederatio Helvetica, (CH op de autokentekens). Zwitserland is vergelijkbaar, omdat het vier taalgroepen heeft, één meer dan België en heel wat verscheidenheid. De regering bestaat uit slechts zeven ministers en een door het parlement gekozen primus inter pares als staatshoofd. Deze worden direct gekozen door en uit de gemeenschappelijke federale volksvertegenwoordiging voor een periode van vier jaar.

De Zwitserse volksvertegenwoordiging bestaat uit 200 leden en komt tot stand op basis van directe verkiezingen door kiesgerechtigde burgers. Ieder kanton vaardigt twee leden af, behalve zes kantons, de zogenaamde halve (semi) kantons, die één lid afvaardigen. De regering is derhalve niet alleen zeer klein, maar ieder lid wordt individueel voor en door de gemeenschappelijke federale volksvertegenwoordiging gekozen. Niet zoals onze federale regering waarin de helft van de ministers en staatssecretarissen niet eens verkozen zijn. Zoals onze Vlaamse deelregering kan de Zwitserse regering niet tussentijds worden ontbonden, maar zit er grondwettelijk voor vier jaar. Het parlement én het bestuur worden gekozen op basis van directe verkiezingen. De laagste politieke eenheid is de commune of gemeente, waarvan er nog ongeveer 2 200 zijn.

De Zwitserse federale regering is de kleinste ter wereld. Het uitgangspunt van het Zwitserse model zijn de directe democratie, consensus en het voorkomen van een clientèle systeem. Niet zoals nu bij ons, waar iedereen bevoegd is maar niemand verantwoordelijk als het er op aan komt.

Daar Vlaanderen moet gaan voor zelfstandigheid is confederalisme voor ons maar een tussenstap, maar wel een die moet genomen worden om niet in een nog ergere chaos terecht te komen…..

   Column

*

Dossier uit zorg-sector legt pijnlijk corona-falen bloot

30 november 2022 De Redactie

*

Een betrokken lezer bij ‘tScheldt stuurde ons een dossier door uit de zorgsector. U kent de sector ondertussen. Het is die sector die kreunde onder het gewicht van Maggie De Block toen ze mondmaskers liet verbranden. Het is ook die sector die Wouter Beke eigenhandig de nek omwrong door meer bejaarden te doden dan Chiang Kai-shek dissidenten deed verdwijnen. Het is eveneens die sector waarin eerst zorgverstrekkers als helden op applaus werden onthaald, om vervolgens als paria’s bij het groothuisvuil geplaatst te worden indien men niet gevaccineerd was. Het is godbetert die sector waar op een bepaald ogenblik 8 ministers van Volksgezondheid tegelijkertijd voor verantwoordelijk waren. Testje? We gaan er losweg van uit dat niemand in België in staat is deze 8 zonderlingen zonder meer op te noemen. (We helpen U even: Alain Maron, Valerie Glatigny, Elke Van den Brandt, Wouter Beke, Frank Vandenbroucke, Christie Morreale, Antonios Antoniadis en Bénédicte Linard)

**

Beste redactie,

Vanuit onze praktijkervaring rond palliatieve zorg en de opleidingen die we daarin geven aan professionals in de zorg, zijn we al meer dat twee jaar heel erg bezorgd over hoe het er in de palliatieve zorg aan toe gaat. Bij uitbreiding geldt onze bezorgdheid ook voor de gehele zorgsector.

De reden dat we dit bericht naar jullie sturen is de studie (casus) in bijlage. Het legt op pijnlijk heldere maar toch nog diplomatieke wijze de onmenselijkheid bloot waarmee ziekenhuizen hun patiënten behandelden. We weten inmiddels allemaal dat de instructies van de verantwoordelijke ministers geen solide wetenschappelijke grond hadden (hebben) en dat er bij de ziekenhuizen eveneens een grote financiële “wortel” was om dit soort gedrag te vertonen. Kortom: grote schande!

Wetende dat slechts een kleine fractie van dit soort gevallen naar buiten komt, lijkt het ons terecht dat jullie dit (openbaar gemaakte dus publiekelijk beschikbare) document via jullie kanaal aan de leden (of gehele bevolking, dat is jullie keuze) ter beschikking stellen.

was getekend,

…. (naam en adres gekend)

    Over DBNL

   

   Contact

     Nieuwsbrief

   

1 december 2022

Nieuws van DBNL - december 2022

 

DBNL-dag 2022, een terugblik

 *

Foto van woordkunstenaar Anke Verschueren op de DBNL-dag.Op een regenachtige vrijdagmiddag in november vond de DBNL-dag 2022 plaats in Antwerpen. Zo’n veertig vrienden van DBNL kwamen in de knusse kelder van boekhandel De Groene Waterman bijeen voor een informatief en vermakelijk programma.

 

Het Vlaams-Nederlandse duo Sarah Fierens en Ryanne Keltjens verwelkomde de gasten met een korte opfriscursus van de basiskennis over DBNL. Sarah is projectleider DBNL bij de Vlaamse Erfgoedbibliotheken en Ryanne is coördinator DBNL bij de KB. Karin Eggink, DBNL-bureau-redacteur, gaf een kijkje achter de schermen bij DBNL en legde uit hoe een gedrukt boek in een digitale versie wordt omgezet. Woordkunstenaar Anke Verschueren bewerkte gedichten van Alice Nahon en Paul van Ostaijen tot gezongen beats, en toverde een boekrecensie om tot stiftgedicht. DBNL-collega’s beantwoordden prangende vragen uit het publiek. In zijn lezing voorzag Pieter Verstraeten het moderne plezier van ‘flapper girls’ en snelheidsmaniakken in de ‘roaring twenties’ van meer duiding aan de hand van de literatuur. In de romans Venetiaansch avontuur (1931) van Johan Fabricius en De laatste ronde (1929) van A. den Doolaard bleek het plezier altijd zijn duistere randjes te kennen. We sloten af met een receptie, waarop hartstochtelijk werd nagepraat en nieuwe contacten werden gelegd.

Al met al was het een geslaagde DBNL-dag.

Nieuwe titels van december

Omslag van het boek ‘Namens Tamar’ van Renate Rubinstein. Deze maand wordt met Namens Tamar (1964) een bundel columns van Renate Rubinstein uit Vrij Nederland toegevoegd. Ook voegen we een didactisch werk toe van de Jezuïtische rector Jan David: het Occasio arrepta. Neglecta. Illius commoda, huius incommoda (1605). Dit werd gedrukt door Jan I Moretus in Antwerpen. Het werk is bovendien geïllustreerd met twaalf gravures van de Antwerpse graveur Theodore Galle.

Jade, jaspis en de jitterbug. Wijsheid en schoonheid uit het leven van baron Van Stralen op rijm van Ton Ven is een curieuze dichtbundel uit 1964. Achter de dichter Ton Ven schuilt niemand anders dan de schrijver van Bint en Karakter: Ferdinand Bordewijk. In 1916 debuteerde hij onder dat pseudoniem als dichter met de humoristische bundel Paddestoelen. Lange tijd was het onbekend dat achter deze obscure dichter de befaamde jurist en auteur Bordewijk school. Bijna vijftig jaar later, niet ver voor zijn dood in 1965, hernam Bordewijk de mystificatie met een nieuwe bundel onder de auteursnaam Ton Ven. Aan zijn uitgever Nijgh & Van Ditmar schreef hij: ‘In dit rijm is gestreefd naar humor, ironie en karikatuur.’ Maar toen was de geheime identiteit van de schertsende dichter Ton Ven al bij een aantal insiders bekend.

Studiën in volksstructuur uit 1951 is één van de latere verhalenbundels van F. Bordewijk, minder bekend dan bijvoorbeeld Blokken, Knorrende beesten, Bint, maar even bizar en verrassend. In 1953 kreeg Bordewijk voor deze bundel en zijn roman De doopvont (1952) de P.C. Hooftprijs.

Van de populaire Brabantse schrijver Antoon Coolen komen er drie toneelstukken en een sprookjesboek bij. Genoveva van Brabant is een toneelstuk in vier bedrijven uit 1954 over de legendarische middeleeuwse volksfiguur. Mars en Venus is een komedie uit 1958. Sawitri is een toneelstuk in drie bedrijven uit hetzelfde jaar, ‘Een oosters spel van de liefde en de dood’. Nieuwe sprookjes uit alle landen (1953) is een door Coolen samengestelde bundel sprookjes voor kinderen met illustraties van Rie Reinderhoff.

Er worden nieuwe jaargangen toegevoegd van drie uiteenlopende Vlaamse tijdschriften. De Belgische Illustratie is een geïllustreerd tijdschrift uit de negentiende eeuw dat zichzelf omschreef als ‘zondags-lectuur voor alle standen’. Het tijdschrift kenmerkt zich door een grote variatie aan onderwerpen, waarbij elk artikel rijkelijk geïllustreerd wordt met gravures. De Groene Linde (1905-1906) is een Leuvens tijdschrift dat slechts een kort bestaan kende, maar toch een nieuwe wind liet waaien in de katholieke letterkundige wereld. Tot slot wordt Golfslag (1946-1950) toegevoegd, een Vlaamsgezind en katholiek maandblad, dat geldt als één van de eerste initiatieven van niet-gecompromitteerde flaminganten na de oorlog.

Bekijk de nieuwe titels

Parels uit DBNL: 'Eva' van Carry van Bruggen

 

Omslag van het boek ‘Eva’ van Carry van Bruggen.Eva uit 1927 is Carry van Bruggens laatste roman en volgens heel veel mensen haar mooiste en belangrijkste. In dit boek wordt de jonge vrouw Eva gevolgd, die opgroeit in een joods milieu en zich schoolt tot onderwijzeres. Aan het begin is ze nog maar amper 18 jaar en staat ze aan de vooravond van haar volwassen leven. Tegelijk is het ook het begin van ‘de nieuwe eeuw’. Ook wordt verteld over haar broer David, die dichter is en waarin op afstand Van Bruggens broer Jacob Israël de Haan te herkennen is. Niet direct, want veel is bij Van Bruggen geënt op haar eigen leven, maar echt direct autobiografisch is het nooit.

Eva ontwikkelt zich, ze huwt en krijgt kinderen, maar raakt nooit werkelijk vertrouwd met haar man Ben en scheidt van hem. Een groot thema in Eva is de tegenstelling tussen lichaam en geest, tussen seksueel verlangen en het geestelijke. Eva verlangt naar zinnelijkheid en lichamelijke eenwording, het ‘lijfsverlangen’, maar wordt ook afgeschrikt door het ‘lage’ ervan en zoekt ook de ‘hoge’ geestelijke eenwording. Langzamerhand ontdoet Eva zich echter van de theorieën van Frederik van Eedens boek Johannes Viator, dat in Eva herhaaldelijk wordt aangehaald, waarin seksualiteit vooral iets laags is wat men zou moeten overstijgen. Eva neemt daar uiteindelijk afstand van en draait de stelling van Van Eeden om: ‘Niet de liefde maakt het lijfsverlangen goed. Het lijfsverlangen maakt de liefde goed.’ De openheid die Van Bruggen over vrouwelijke seksualiteit gaf in Eva, was nieuw en belangrijk in haar tijd. Nelleke Noordervliet schreef in een beschouwing over Eva: ‘In die omkering, in de emancipatie van de (vrouwelijke) sexualiteit, schuilt het vernieuwende van Eva. ’

Maar Eva gaat ook over de beweging tussen het willen opgaan in een groep en de eigen individualiteit willen koesteren. Veel van haar onderwijscollega’s zijn de socialistische zaak toegedaan, maar Eva is te terughoudend om in zo’n beweging op te gaan. Alles in Eva gaat over de slingerbewegingen tussen grote tegenstellingen, het hoge en het lage, het kwade en het goede, leven en dood, verstand en gevoel, de groep en het ik. Eva wil die dualiteiten overstijgen, maar bereikt de synthese niet, alleen soms kortstondig even, zoals met de man Marius die ze na haar scheiding ontmoet.

‘Ik weet het... het neemt mij op... de eenige, eeuwige slingerslag... het eeuwig gebrokene, eeuwig zich herstellende, nooit zich herstellende evenwicht.’

Eva is geen recht-toe-recht-aan verteld verhaal. Je volgt al Eva’s ervaringen en haar gedachtestroom van binnenuit, je ervaart haar vanuit haar hoofd en niet op afstand door een abstracte verteller. Er wordt ook wisselend vertelperspectief gebruikt: in de eerste hoofdstukken ervaar je Eva in de tweede of derde persoon, maar later wordt het steeds meer eerste en tweede persoon, wat ook de afstand tussen lezer en hoofdpersonage kleiner maakt, in een beweging die meedeint met Eva’s gedachten. Hierom wordt Eva een bewustzijnsroman of stream of consciousness-roman genoemd, met een sterke verdichting van het verhaal. Deze vertelwijze wordt als kenmerk gezien van het Europese Modernisme. Toch bestaat Eva niet uit een ongecontroleerde reeks gedachten. Er is in de roman een onderliggend chronologisch patroon aanwezig, dat de lezer het ouder worden en het veranderen van Eva goed doet beseffen.

Eén van de bijzondere aspecten van Van Bruggens werk is, dat je bij haar de ontwikkeling van realistische vertelwijze naar de gecondenseerde modernistische wijze kunt volgen door haar vroege werk te lezen en daarna de romans over de ontwikkeling van een jonge vrouw: van Heleen uit 1913 en Een coquette vrouw uit 1915 tot en met Eva uit 1927. Van Bruggen zei in 1915 zelf in een interview: ‘In Heleen heb ik voor de eerste maal werkelijk mijn stem gehoord... dáar is 't meditatieve, het intellectualistische van mijn natuur boven gekomen.’ Ze ontwikkelde haar modernistische stijl vrijwel zelfstandig, niet naar buitenlandse voorbeelden, om dat wat ze wilde vertellen zo goed mogelijk te vertellen.

Je kunt ook Eva lezen in de verzamel-editie Verhalend proza, samengesteld door de Van Bruggen-kenner Jacques Sicking. Daarin zijn ook de boeken gebaseerd op Van Bruggens jeugd in een orthodox-joodse wereld opgenomen: Een verlatene en Een huisje aan de sloot.

Arno Kuipers is collectiespecialist Nederlandse taal- en letterkunde bij de KB.

Carry van Bruggen, Eva. Em. Querido's Uitgevers-mij, Amsterdam 1927

Ook in: Carry van Bruggen, Verhalend proza (ed. J.M.J. Sicking). Van Oorschot, Amsterdam 2007

Voor meer informatie over dit boek kun je terecht bij Literatuurgeschiedenis.

Vrijheid of de dood! De A4-revolutie in China

Studenten van de universiteit van Tsinghua, de alma mater van Xi. Op de witte vellen staat de Friedmann vergelijking.

foto: ©Zechem Show

*

De Chinese bevolking is de staats terreur van ‘nul Covid’ meer dan zat en leek even in opstand te komen. Maar het regime sloeg snel en hard terug. Is het gevaar alweer geweken voor president Xi?

Analyse 1/12/2022 Alexander van der Meer

*

Al wordt het zo genoemd, wat er afgelopen weekend in China gebeurde, was geen revolutie. Maar wel revolutionair. Voor het eerst sinds lang kwamen mensen in opstand tegen het regime. De technocratische terreur van president en partijleider Xi Jinping met zijn zero-covid beleid werd het volk teveel.

 

Omdat het aantal besmettingen blijft stijgen, legt Xi het land al maanden draconische maatregelen op. Eind november verkeerde naar schatting één derde van de Chinese bevolking in lockdown. En dat zijn geen lockdowns zoals hier, met een window om boodschappen te doen of de hond uit te laten. Integendeel, niemand mag zijn huis uit, nooit. Ordediensten in witte hazmats (gaspakken) zijn alom aanwezig in China. Ze nemen gedwongen testen af en meten de lichaamstemperatuur van iedereen die ergens binnen wil. En ze barricaderen de toegang tot hele woonblokken…

 

Daardoor vielen er op 24 november tien doden bij een brand in een flatgebouw in Ürümqi, de hoofdstad van Xinjiang, de Oeigoeren-regio in noordwest China. Volgens geruchten waren er veel meer doden. Er circuleert een video van iemand in een maanpak die daar met ijzerdraad deurklinken vastmaakt. Dat kan ergens anders gefilmd zijn, maar het is bekend dat ordediensten meedogenloos te werk gaan bij het opsluiten van mensen. In hun eigen huis.

 

Wat de mensen ook kwaad maakte, was dat een lokale bestuurder tegen de pers verklaarde dat de flat vol zat met mensen ‘die te stom waren om zichzelf in veiligheid te brengen’. Bovendien was dit niet het eerste ongeluk door covid-maatregelen. Eerder kwamen 27 mensen om in Guizhou, toen een bus onderweg naar een quarantainecentrum verongelukte.

Partijgcongres

 

Er is geen enkele dialoog over de zero covid: Xi doet wat hij wil. Het partijcongres in oktober, waar hij door duizenden ‘parlementsleden’ uit heel China werd herkozen als grote leider, was louter theater.

 

Soms lijkt het thuis opsluiten van honderden miljoenen Chinezen een experiment van Xi om te kijken hoever hij hiermee kan gaan

 

De president gaf vele miljarden uit om China te veranderen in een digitale dystopie, vooral om ieder spoortje van kritiek op hemzelf en de Communistische Partij op te sporen en te onderdrukken. Iedere Chinees wordt dag en nacht in de gaten gehouden. Niet alleen kijkt de overheid over zijn schouder mee op zijn computer, maar buiten de deur wordt hij overal geregistreerd door gelaatsherkennende camera’s. Soms lijkt het thuis opsluiten van honderden miljoenen Chinezen een experiment van Xi om te kijken hoever hij hiermee kan gaan.

 

Niet al te ver misschien: de protesten door het hele land dit weekend na de brand in Ürümqi lijken de ordediensten totaal te hebben overrompeld. Al deden ze wat ze konden: overal werden demonstranten door agenten in burger met geweld van straat geplukt. BBC-journalist Ed Lawrence en zijn cameraman die dit filmde werden mishandeld door agenten en gearresteerd, volgens de politie om hen ‘te beschermen tegen covid uit de menigte’. Volgens het ministerie van Buitenlandse Zaken was Lawrence ‘helemaal geen echte journalist’.

 

Inwoners van Shanghai kwamen samen om te demonsteren in de daar bestaande Ürümqistraat, waarop de politie snel alle straatnaambordjes verwijderde en blauwe schermen voor de huizen plaatste, in de hoop de straat onvindbaar te maken.

Tiananmen

Sinds de massamoord op demonstrerende studenten op het Tiananmenplein 33 jaar geleden, zijn protesten een ongekend fenomeen in China. Men weet dat deelname aan demonstraties jarenlang strafkamp kan opleveren. Maar nu lijkt de nood extreem hoog. Eerder dit jaar werden na een plaatselijke uitbraak van het virus alle 26 miljoen inwoners van Shanghai thuis opgesloten. Eerst voor een paar dagen, toen voor een paar weken. Er werden soms wat plastic zakjes met groenten voor de deur gezet, mensen leden honger. 

 

Kinderen werden voortdurend getest en zodra er eentje positief was, werd hij bij de ouders weggehaald. Ook volwassenen die positief testten werden meteen afgevoerd naar quarantainekampen. Als ze huisdieren hadden, werden die afgemaakt. Er zijn nachtelijke beelden van een complex van opvallend luxueuze, torenhoge flatgebouwen in Shanghai, waarop je bewoners wanhopig hoort schreeuwen van hun balkon.

 

De studenten riepen om vrijheid en hielden witte blaadjes papier omhoog, uit protest tegen de verstikkende censuur in China. Sindsdien wordt de opstand de ‘A4-revolutie’ genoemd

 

Opvallend is dat er afgelopen weekend ook op een vijftigtal universiteiten werd gedemonstreerd. De studenten riepen om vrijheid en hielden witte blaadjes papier omhoog, uit protest tegen de verstikkende censuur in China. Sindsdien wordt de opstand de ‘A4-revolutie’ genoemd.

 

Ook de Alma Mater van Xi Jinping deed mee: de prestigieuze universiteit van Tsinghua in Beijing. Studenten hielden daar ook witte velletjes omhoog, maar dan met een wiskundige vergelijking erop. Voor kenners thuis te brengen als één van de Friedmann-vergelijkingen, die modellen geven voor de dynamiek van het heelal. Genoemd naar de Russische fysicus Alexander Friedmann.

 

Waarom deze vergelijking? ‘Friedmann’, uitgesproken door een Chinees, klinkt als ‘free man’, vrij mens…

Stormtroopers

 

Direct na het weekend verscheen de politie in overweldigende aantallen op straat, ook al in hazmats. De Stormtroopers van keizer Xi. Inmiddels zijn alle beelden van demonstranten met witte vellen papier van internet verwijderd, net als iedere poging tot discussie op sociale media, laat staan nieuws over demonstraties. Een doeltreffende tactiek van de overheid is het bombarderen van zoekmachines met advertenties. Wie bijvoorbeeld op een bepaalde stad zoekt om te zien of daar iets gebeurt, moet zich door eindeloos veel pagina’s met onzinnige advertenties werken om bij de informatie te raken. Ook worden sociale media overspoeld met duidelijk herkenbare nepberichten van ‘patriottische’ Chinezen, die hun vertrouwen in Xi Jinping en zijn beleid van de daken roepen.

 

Voor een revolutie in een politiestaat als China is heel wat meer nodig dan wat samenscholingen

 

Voor een revolutie in een politiestaat als China is heel wat meer nodig dan wat samenscholingen. Toch lijkt het internet op een stuk zeep dat president Xi telkens weer uit de handen glibbert, door de vindingrijkheid van Chinese surfers. Er wordt steeds nieuwe geheimtaal bedacht om onvrede met de grote leider lucht te geven. Nu is het bijvoorbeeld: ‘bananenschil’, dat in het Chinees dezelfde initialen heeft als Xi Jinping. En ‘garnalen mos!’, dat klinkt als: ‘Treed af!’.

 

Chinezen zijn ook meesters in sarcasme. Zo wordt er door protesterende menigtes geroepen: ‘Ik wil een covidtest doen!’ en ‘Ik wil mijn gezondheidscode scannen!’. President Xi wordt op de hak genomen door het scanderen van één van zijn bekende teksten: ‘Het Chinese volk is georganiseerd en vastbesloten’.

 

En demonstranten zingen de Internationale of het Chinese volkslied. Niet uit patriottisme maar omdat de autoriteiten standaard beweren dat de protesten vanuit het buitenland worden georganiseerd en niet vaderlandslievend zijn. ‘Hoe moeten we instructies uit het buitenland ontvangen?’ reageren studenten smalend.  ‘Alle internet van buiten China is afgesloten.’

Klokkenluider

Ht lijkt of Xi met zijn meedogenloze ‘nul covid’ nog altijd revanche probeert te nemen voor zijn wanbeleid na het uitbreken van de epidemie in 2019. De inmiddels tot cult-status verheven klokkenluider dokter Li Wenliang gaf in december van dat jaar als eerste ruchtbaarheid aan de covid-uitbraak, toen al een paar maanden aan de gang. Deze oogarts in het ziekenhuis van Wuhan werd door de autoriteiten meteen van ‘subversieve fantasie’ beticht en van het internet gewist. Na zijn snelle en verdachte dood zou het nog weken duren voordat president Xi in actie kwam.

 

Drie jaar lockdowns later lijkt de Chinese samenleving in haar voegen te kraken

 

Drie jaar lockdowns later lijkt de Chinese samenleving in haar voegen te kraken. Voor de vaak zijn versoepelingen aangekondigd, maar Xi verandert niets aan zijn beleid. De spreekbuis van de overheid, staatskrant Peoples Daily, eist ‘nultolerantie’ en correctie van ‘verkeerde houdingen als onderschatting van het probleem, onverschilligheid en arrogantie’.

 

Het blad schrijft: ‘we moeten laksheid, bekrompenheid en valse hoop overwinnen’. En ook: ‘onze preventie- en controletechnieken zullen de tand des tijds glansrijk doorstaan. We moeten vertrouwen hebben.’

 

Dat vertrouwen lijkt zoek. Bijvoorbeeld bij de stakende werknemers van Foxconn, ’s werelds grootste fabriek voor iPhones. Maar ook bij investeerders: de Chinese beursindex daalt en de Yuan staat op een dieptepunt.

 

En er blijven toch beelden naar buiten komen van burgers die voor hun huizen vechten met de hazmat-troepen van de overheid. Ze proberen door versperringen te breken die hen binnen moeten houden, soms met succes. Er zijn door de ordediensten nog geen wapens getrokken, maar hoelang duurt dat npg?

 

BESLUIT ZONDER OVERHEIDES- INMENGING OF APEN POKKEN

Na de opwinding over wat er in onze dagen gebeurt, de Volkse onmondigheid, even verpozen en afsluiten bij de Literatuur. Literatuur met Hoofdletter. Het werkt bevrijdend en toont bovendien aan dat er niets nieuws is op deze wereld.

Het is voor mij persoonlijk als een duik in het verleden. Waar alles bij het oude gebleven is.

*

Digithalys

 

*

Maandag 28 november 2022

*

 

^{876 - EEN UIGEBUIT VOLK NAAR HET CONFEFERASLISME? HDT KONT- OF KLOTENFEDERASLISME?}

*

I N H O U D

BDW, de Gtote Leifer van de zo goed als uitgeteelde 2^de VlaamsNatopnalistiche Partij NV-A, DE NIEUWWE VLAAMSE ARROGANTIE, bakt nu al zoete btooges die hij op de markt wil bfdngen in het voorjaar van2024. Die dingetjes, net als geparfumeerde drols, morten dienen om het Kiesvee mee te lokken in het moeras der Kalplukkerij.

Deze Babanareoubliek onder nog rneer uitzuigrij, moet om betersswil stand houden, ter wille van de Monarchide als Souvrnir van de Afrikaanse moordpartijen van bijna 200 jaar geledeen – die kunnen dan in 2030 herdacht worden samen met het Eeuwfeest der Eeuwen.

Maar dit artificieel gedrocht, een soort aanhangsel van de Parijse Moulin Roige, hoogmoed, herbrgt de gratis granshuur voot hdt wrrkschuwe Zuiden die ten allen koste moet gevrijward blijven van zweet & werklust.

Het is dus niet nmoeijlijk om raden, waaar het belang van de Vlaamse Bevolking ligt.

BIj hdt Vlaams Belang, natuurlijk. Het is naùemijk zo, dat deze Partij 45 jaar geleden niet uit het niets, en al zeker niet uit postjes-zuigerij, maar uit bittere noodeaak werd opgericht door Karel Dillen, een eenz  me voorpost-vechter di colp in de vuurlinie stond.

28-11-2022

Waals buitenbeentje

*

België heeft voor de derde keer een aspirant-astronaut en voor de eerste keer is dat een echte Waal, ene Raphael Liégeois uit de buurt van Namen. De man past helemaal niet in het beeld dat de doorsnee Vlaming heeft van een doorsnee Waal.

Liégeois studeerde geneeskunde en haalde zijn doctoraat aan de universiteit van Luik. Hij is 34 en verblijft momenteel in Zwitserland, waar hij verbonden is aan de universiteiten van Genéve en Lausanne. Volgend jaar begint hij zijn training bij de ESA in Keulen, waar o.m. zijn Belgische voorganger Frank De Winne decaan is. Nog opmerkelijk, hij is gediplomeerd ballonvaarder en lid van de Belgian Balloonclub. Hij spreekt vijf talen, waaronder behoorlijk Nederlands, zo eens iets anders dan de meeste Waalse topsporters die zich daar te goed voor vinden. De man heeft een vrouw en twee kinderen.

 

Liégeois gooit trouwens niet alleen hoge ogen als academicus. In zijn vrije tijd speelt hij ook muziek, vooral piano, orgel en gitaar, en houdt hij zich bezig met circuskunst. Hij is naar verluidt ook een begenadigd loper, zwemmer en, zoals gezegd, luchtballonpiloot. In 2017 fietste hij samen met zijn vriendin van Singapore, waar hij dan net 2 jaar had gewerkt, naar hun thuisstad Namen. De kans is nu groot dat dat niet zijn verste reis zal zijn geweest.

Kortom, Liégeois is het wit Waals konijn dat hopelijk een voorbeeld zal zijn voor vele Waalse jongeren om de handen uit de mouwen te steken i.pl.v. achter de holle slogans van PS en PTB aan te lopen.

---  

En dan nog dit: MR-voorzitter Bouchez is op de Zevende Dag komen zeggen dat er op federaal niveau ook na 2024 geen meerderheid voor een confederalisme zal zijn. Dat kan, maar dat hoeft niet meteen, als we die op gewestelijk vlak maar halen. Een reden temeer om in Vlaanderen de rangen te sluiten.

Vragen van alleman

Karel De Gucht in De Afspraak.

foto: ©VRT

Column

*

Er is (te) vaak nauwelijks verschil tussen de duidings programma’s van de Vlaamse openbare omroep en absurd amateur theater. In wezen gaat dat over het verschil tussen doen alsof en bezig zijn met wat ertoe doet, het onderscheid tussen spel en knikkers. Dat verschil is zelden zo pijnlijk in beeld gebracht als in De Afspraak van vorige vrijdag. De kijkers zijn daar met een kluitje in het riet gestuurd. Als er ooit een Award voor Gemiste Vragen komt, dan weet ik het heel zeker: deze aflevering is minstens een nominatie waard. Alle sérieux is daar immers netjes neergelegd.

1. Wat hieronder staat is een beknopte maar – denk ik – correcte en tamelijk letterlijke weergave. Met cursief die gemiste (en dus ongehoorde) vragen. Simpele vragen waarvoor je noch moet studeren noch dagenlang moet nadenken. Vragen van alleman.

Of dat veel voorkomt, zo’n ruzie tussen liberalen, tussen VLD en MR?

   Karel De Gucht (hierna KDG): Het is begrijpelijk dat er tussen mijn partij en de MR spanningen zijn over de manier waarop Georges-Louis Bouchez (hierna GLB) in de pers komt. Die laat zich weinig gelegen aan wat men in Vlaanderen denkt.

   Verwart u niet wat Vlaanderen denkt met wat de Open Vld denkt? Gaat het niet eerder over wat hij zegt dan over de manier waarop hij dat zegt? Het is misschien zelfs omgekeerd: GLB is in Vlaanderen populair omdat hij vaak zegt wat veel mensen in Vlaanderen denken?

Alain Gerlache van de RTBf merkt op dat het niet gaat om spanningen tussen twee partijen, wel over fundamentele onenigheid. Hij noemt de verzoeningstekst van MR en Open Vld boerenbedrog. (Een forse uitspraak, waarmee je iets moet doen. Niet dus.)

Ook Meryem Almaci heeft gezegd dat er met GLB niet samen te werken valt. Ligt het echt aan hem?

KDG: Hij heeft onvoldoende begrip voor zijn zusterpartij die bovendien die regering moet leiden, een moeilijke regering met maar liefst zeven partijen.

Is dat een voldoende argument om het liberale verhaal dan maar in te slikken? Wie heeft trouwens ooit gezegd dat de Open Vld de regering moést leiden, tenzij de Open Vld zelf? Men wist toch waaraan men begon…

GLB ontwapent ook niet. Hij gaat door.

KDG: Hij zal ook niet ontwapenen. Hij heeft een discours met punten die uitgesproken liberaal zijn. Maar in een regering met zeven kan je niet altijd alle liberale standpunten doordrukken.

U zegt het nu zelf: het conflict MR-VLD draait om het verschil tussen het liberale verhaal en het Vivaldi-verhaal? Is dat Vivaldi-verhaal voor u liberaal genoeg?

De Vld moet dat ondergaan. Wat kan je anders doen?

KDG: Daar is niets aan te doen. Het is misschien makkelijker te zeggen: ok, laat hem maar.

Maar dan blijft dat probleem wel hangen. Geraakt uw partij dus nooit van dat probleem af?

Econoom Stijn Baert merkt op dat GLB een aanbod politicus is. Zoals Guy Verhofstadt dat ooit is geweest. Maar het gedoe tussen Lachaert en GLB, zegt hij, dat doet het vertrouwen in de Vlaamse liberalen constant afkalven.

Gerlache zegt dat de Vlaamse pers geobsedeerd is door GLB. Hij gebruikt zijn partij als instrument voor zijn persoonlijke ambitie.

Zo lang de MR het goed doet in de peilingen zal zijn partij hem dat toch niet kwalijk nemen? Op bijeenkomsten van de MR blijkt GLB op handen te worden gedragen…

Gerlache legt uit dat GLB met de MR de grootste Franstalige partij wil worden, en dat dat ook kan lukken. En dat hij dan zelf premier wil worden. Al moet hij er dan wel voor zorgen dat de Open Vld niet langer de premier kan leveren.

Wat zegt u nu? Een afkalvende Vld dient dus GLB?

Hoe moet de premier daarmee omgaan? Dat tast toch zijn positie aan?

KDG: Een premier moet daar boven staan. En Alexander De Croo doet dat ook.

Gelukkig is er Baert om het debat toch nog een beetje te sturen. De regering geeft op die manier de indruk een soort strafkamp te zijn van partijen die erin zitten omdat ze er niet uitkunnen, en waar bovendien de echte problemen – begroting, pensioenen, arbeidsmarkt – niet worden aangepakt.

KDG: Er zijn partijen die wél willen hervormen, maar er zijn er ook andere, met de PS op kop, die dat niet willen. En consensus heb je nodig. En deze regering was die van de laatste oplossing. Andere oplossingen waren er niet.

Wat zegt u nu? Wil dat zeggen dat we ons gewoonweg moeten neerleggen bij die blokkering?

Baert legt de vinger in de wonde. Het probleem zat er in van bij het begin. Als je wel afspraken maakt over het geld dat je gaat uitgeven, maar niet over waar dat geld vandaan moet komen, dan krijg je dit. De socialisten zitten in een zetel.

KDG: Daarover is geen akkoord gesloten omdat er geen akkoord te sluiten was. Maar er moest wel een regering zijn.

Wat zegt u nu? Er was wél een regering maar geen akkoord??

KDG: Anders was er een regering met PS en N-VA, en dat zou in de praktijk nóg slechter zijn geweest, met flink wat geld van Vlaanderen voor Wallonië.

Komt wat we nu meemaken niet op hetzelfde neer?

Heeft u geen spijt?   KDG: Wat anders?

Mijn god!

Volgt dan een heel stuk over de begrotings saga. Voor de zoveelste keer blijkt dat Eva De Bleeker eigenlijk gelijk had. Maar, zegt alweer Baert, je kan als staatssecretaris de premier niet tegenspreken. Maar de premier had ook kunnen luisteren naar de staatssecretaris, en voorzichtig zijn. De indruk is nu ontstaan dat de regering de begroting niet ernstig neemt.

KDG: Het politiek akkoord was dat de verlaging van de btw niet zou worden verdergezet zonder akkoord over de accijnzen. De staatssecretaris moet dat respecteren.

Er zijn minstens vier partijen die zeggen dat de btw-verlaging hoe dan ook zal worden verdergezet.

KDG: Je kan ook geen twee begrotingen maken. Eén voor de Kamer en één voor Europa. Doe je dat wel, dan moet de premier reageren. En dus is het ontslag van de staatssecretaris logisch. Al wil ik daarmee niets zeggen over de bedoelingen van De Bleeker. Ik geef haar ook geen kritiek.  

Maar heeft ze dan wel een fout gemaakt?

Baert speelt wel zijn rol. Het probleem is ook hier hetzelfde: wel beslissen over de uitgave, niet over de compensatie ervan. Normaal doe je de twee tegelijk.

KDG: Dat kan nu niet.

En dat is het dan? Jammer, maar helaas, zoiets?

Over de rol van Europa is De Gucht wel helder. Komen we voor 2024 weer met zo’n begroting af, dan is er een serieus probleem. Hoewel…

KDG: De Belgische begroting is wel niet simpel. Europa wil bijvoorbeeld een pensioenhervorming die minder geld kost. Alexander De Croo en de Open Vld zijn daar voor. Maar de PS is daar vierkant tegen. Zegt u me dan eens hoe je dat oplost?

Dat betekent dus dat de PS gewoon baas is? En daar legt u zich dan maar bij neer?  

Melissa Depraetere van Vooruit zegt dat haar generatie dat zal moeten betalen. Bij de PS hoor je dat niet. Gerlache legt uit dat dat inderdaad het verschil is. PS en Vooruit zijn wezenlijk andere partijen. In die zin, zegt hij, is het begrip politieke familie een pure fictie.

Klopt dat, meneer De Gucht? En bewijst dat niet dat je binnen het Belgische kader de problemen niet meer opgelost krijgt?

Heeft Depraetere gelijk? Of kunnen we die gaten in de begroting wel aan?

Was een interessante vraag geweest voor De Gucht…

Maar Baert antwoordt. We geven geld uit dat er niet is, jaar na jaar. We hebben nu het grootste tekort van de unie. Andere landen hebben ook een tekort, maar ze maken dat kleiner. Bij ons gaan het tekort en de schuld toenemen.

KDG: Je moet kijken naar de tijdelijke uitgaven. En daarop besparen. Je kan geen eindeloze steun voor energie-uitgaven blijven geven.

Hoe lang wel?

KDG: Door de inflatie zal de schuld ook afnemen.

Weer Baert. De ontsporing heeft niet alleen te maken met de tijdelijke uitgaven. Er is ook een structureel probleem. En ja, de inflatie vermindert de schuld. Maar de inflatie verhoogt ook de rente op de staatsschuld. En daardoor gaat de schuld weer stijgen.

1. 
   

Ik kan me voorstellen dat De Gucht niet ontevreden naar huis is gegaan. Met een pluim voor de VRT: dat zijn mensen met wie je een Afspraak kan maken. Op Twitter merkten verschillende mensen op dat hij een heel mooi jasje aan had.

Siegfried Bracke

*

Zonder twijfel eentje met grote zakken ook. Waar de hele VRT-redactie in kan.

LICHT IRONNISCH BESLUIT ZONDER OVERHEIDES- INMENGING OF APEN POKKEN

*

Gewoon, in het vooruitzicht van de komende Verkiezingen – liever volgende week dan binnen 18 maanden – even 1302 in herinnering brengen.

Toen, na de Brugse Metten, de Leider der Franse bloedzuigernde Bezetters –denk aan Magniette of Bouchez als tegenvoeters van Jan Breydel en Pieter De Coninck - en zekere de Ch$atilon, er het loodje had bij neergelegd, werd er door de opstandelingen niet veel tijd meer verloren door te parlesdanten. Ze verzamelden met duizenden in elke stad en in elk dorp, hielden bijeenkomsten tussen pot en pint, zorgden in aller rhaast voor de nodige ‘Goeendags’ voor een vriendelijke verwelkoming van de Achtbare Bezoekers die al onderweg waren ommet bezems en stokken die sale Flamins voor eens e voor altijd het zwijgen op te leggen.

De rest is Geschiedenis, die enkele uren later in Rome de Paus in bezwimling deed vallen bij het vernemen van deze compleet uit de lucht gevallen nederlaag van Koning Flilps.

Reeds na een paar tientallen jaren – de Fransen haddeen hun lesje geleerd, zegevierde het Gezond Verstand. En vooral de Liefde tussen M  chteld; de dochter van de Vlaamse Graaf en de jonge Hertog van Boirhgondië .Zo vomrden de Vlamingen, samen met de Bourgondiërs, een economische Unie die in de 14^de en de 15^de Eeuw gedurende 200 jaar van hun Verenigde Gouwen de rijkste landen ter wereld maakten. Tot de Habsburgers, onder Keizer Karel V, in Gent geboren, Keizer werd van Het Heilig Roomse Rijk, in wiens Rij de zon nooit meer onderging…

Ja Ja, wie zijn verleden niet kent, kent ook zijn Toekomst niet.

De laatste der Capetingers, Louis Capet, de rij-afsluiter van het Geslacht van Phikips de Schone uit 1302, verloor zojn kop in 1792 onder de giillotine. Robespiere was er toen al gepasseerd. Echt geen mooie voorutzichten voor Magniette en Bouchez….

*

Digithalys

 

       

Zondag 27 november 2022

*

 

875 - NA FRANSE REVOLUTIE (1789) NU DE MAROCHAANSE REVOLTE? OF IS ER NOG ’N KLEIN EVEN DE KAT UIT DE BOOMKIJKEN?

*

I N H O U D

*

Voetbal is een feest. Wordt gezegd. Maar de feiten heden ten dage, dank zij de Islammerij, bewijnzen wel het tegendeel. Dat haast ongrijpbare lederen ding is als een kwaadaardige virus die de gemeenste rassenhaat over de lele aardbol verspreidt, erger dan dat ‘Chinees Gripeke’ dat heden ten dage mdt instemming van de Ovdrheid, zijn eigen Volk aan het uutmoordrrn is.

Na de nederlaag met 2-0 van de Rode Divels, waarna dus de Zwarte Duivels uit het Afrikaanse Atalas Gebergte overal in het Land de wapens onamen tegen de Politie, is de minste vonk voldoende om het Land in vuur en vkam te zetten.

Immigratie, murw gelagen politie die nu al op de terrn liep sedert de laffe mmord op een van hen: meer moeet er niet zijnom DE VIER VIVALDI SEIZOENEN in bloed en asse te doen overgaan.

Hier is geen Bastille die eerst moet ingenomern worden door het Plebs, want het Land staat gruizeldik met gevangenissen of, bij uitbreiding, met Detentie Huuzen die stikken onder exotische drugs crimininelen, slechts van ons gescheiden door dun zeer breekbaar metselwerk datin entreprise werd neer gekwakt..

Voor de Lands Leiding en dus voor het Regeringshoofd dus werk an de winkel. Ware het niet dat die momenteel in Kiev werk zit te maken van zijn persoonlijke Brakelse Groot Europese dcromen.

Of de Gulden Sporenweide in de Krtrijkse Beemden nog altijd beschikbaar is voor een Nieuwe Veldslag tegen vreemde Overheersers?

Mens, God-toh, dan zou diene Quickie toch eerst over de kling moeten gejaagd wirden! En dat dan nog wel door zijn eigrn Politie….

O land van hoop & glorie.

O zaligheid op noten!

Nog 18 maand, de tiijd van twee verwachtingsvolle voldragen zwangerschappen, en Vlaandern staat op eigen poten.

De weeffouten zijn hersteld, de beiaarden zijn getoonzet in ééénklank. Ze staan klaar, om ten laatste in mei 2024, de wereld kond te doen wat het kleinste kind nu al weet. Dat op alle transen, de leeuwen zullen dansen!!!!!!!

*

      

27-11-2022

lMop van het jaar

*

De uitspraak van Magnette: ‘Vivaldi is ontworpen om tien jaar mee te gaan’, wordt stilaan dé mop van het jaar. Met alle heisa en gekrakeel binnen de federale paarsgroen+ regering zal het al een half mirakel zijn als deze zevenkoppige draak zijn huidige legislatuurtermijn uitdoet.

Ondertussen is ook Bart De Wever begonnen zijn bocht te nemen (wat ik al eens voorspeld had) en heeft hij o.m. verklaard dat zijn N-VA niet in een volgende federale regering zal stappen, als er geen vaste plannen zijn voor een confederale omvorming van België. Alsof ze op hem zitten te wachten, nadat ze hem al een paar keer aan het lijntje hebben gehouden om hem daarna te dumpen.

Dit verandert niets aan mijn stelling – ondertussen ook verschenen in de brievenrubriek van ’t Pallieterke - dat wie het goed voor heeft met Vlaanderen, ook mocht Bart zijn bocht voortzetten, bij de volgende gewestelijke verkiezing best voor het VB kan stemmen. Als nl blijkt dat na de verkiezingen in 2024 een linkse Waalse meerderheid en een centrumrechtse Vlaamse meerderheid een andere visie hebben over de toekomst en niet dezelfde offers willen brengen, ze tot de conclusie moeten komen dat dit België inderdaad niet meer werkt en er dringend een confederaal model moet worden uitgewerkt. Fiscale autonomie is de enige weg naar de toekomst, waarbij elk zijn keuze bepaalt (én betaalt). Vlaanderen kan dan maar best stevig uit de hoek komen, iets waarvan men niet verzekerd is door de traditionele partijen erbij te betrekken. Eén ‘Lachaertje’ is genoeg geweest.

---

En dan nog dit: na negen maanden oorlog is Crootje toch in Kiev geraakt. Nu zijn haring hier niet meer braadt, heeft hij ontdekt dat hij nog eens iets moest doen aan zijn verhoopte internationale carrière na Vivaldi...

OPENT BART DE WEVER (EINDELIJK) ZIJN DIEPVRIEZER?

En wat voor eetbaars komt daar nog uit...

Acta Sanctorum - 28/11/2022

*

 ‘Ik wil met de PS nog maar over één ding spreken: confederalisme. Status quo is het ergste wat Vlaanderen kan overkomen. De kiezer moet kiezen: ofwel stemt u voor de huidige regeringspartijen en dan kiest u voor uw eigen ondergang. Ofwel stemt u voor N-VA en dan neemt u misschien een risico, want wij willen een totale omslag realiseren.’

Met deze gespierde uitspraak – waarin concurrent Vlaams Belang, volgens de peilingen de grootste Vlaamse partij, niét wordt vermeld – trapte de NV-A-voorzitter eigenlijk de Vlaamse en federale verkiezingen van 2024 op gang. Het interview op Radio 1 ging uiteraard niet onopgemerkt voorbij: zal de N-VA eindelijk de diepvries openen waarin ze het communautair verhaal stak?

‘Uitrook-strategie’

Bart De Wever in zijn overwinningstoespraak, 2014

 

De geschiedenis van die diepvries metafoor is gekend: om in 2014 de Franstalige liberalen mee in de regering krijgen, met Charles Michel aan het hoofd, moest de N-VA haar communautaire eisen opbergen die ze met veel bombarie in de verkiezingen had onderstreept. Het heette dat dit vooral een centrumrechtse regering van de economische relance zou worden. Voor Vlaanderen gold ook de boodschap dat een rechtse federale regering zonder Waalse socialisten het Franstalig landsgedeelte zodanig op de zenuwen zou werken, dat links er zelf zou aansturen op een boedelscheiding.

De PS bleef na 2014 in haar rustige zelve oppositie voeren onder het sarcastische motto ‘On n’est demandeur de rien’

De Vlaamsgezinde kiezers van de N-VA slikten dat diepvriesverhaal maar met grote moeite. Het werd een running gag waarbij de partij de grootste moeite had om de bocht uitgelegd te krijgen na de klinkende overwinning. De ‘uitrook strategie’ werkte ook niet, dat moet De Wever toch op voorhand beseft hebben. De PS bleef na 2014 in haar rustige zelve oppositie voeren onder het sarcastische motto ‘On n’est demandeur de rien’, en bekommerde zich vooral om de strijd tegen haar extreemlinkse concurrent PTB.

In 2018 constateerde de N-VA dat de peilingen er niet rooskleurig uitzagen, en dat ze op de rechterflank aanhang verloor. Het Vlaams Belang speelde de diepvriess moes handig uit en bleef de stiefzusterpartij confronteren met haar rol van gegijzelde door de Franstalige liberalen, die evenmin een einde van België voor ogen hadden (en hebben). Dus zag De Wever zich genoodzaakt om de stekker uit de federale regering te trekken naar aanleiding van het zogenaamde Marrakesh-migratiepact, waarna Michel-II aantrad die het maar tien dagen vol hield en dan in lopende zaken overging.

 

De N-VA rekende zich al rijk bij de verkiezingen van 2019, maar ook de Marrakesh-truc werkte niet, het diepvries trauma bleef hangen: de Vlaamsgezinde en rechtse kiezer verkaste massaal naar het Vlaams Belang. N-VA verloor acht zetels, CD&V en MR verloren elk zes zetels en Open Vld verloor er twee. Het Vlaams Belang won maar liefst 15 zetels. Bart De Wever verkocht dit als een ‘overwinning van rechts’, maar het was duidelijk dat zijn partij een geloofwaardigheids probleem had.

De olifant in de kamer

Tom Van Grieken (VB): steeds groter, naarmate de N-VA het cordon volhardt

Meteen zag in Vlaanderen een ‘Zweedse’ regering het levenslicht, met N-VA, CD&V en Open-VLD als partners. Het Vlaams Belang, de grote overwinnaar van de verkiezingen, was geen optie. Dixit De Wever: ‘Vandaag niet, maar ook morgen of volgende week of volgende maand. Het is mijn overtuiging dat dat onveranderlijk is’. Vervolgens schoot de Jambon-regering uit de startblokken om na luttele meters al vooruit te strompelen: waarnemers van allerlei slag beschouwen deze als de zwakste Vlaamse regering ooit.

Sindsdien is de N-VA een verscheurde partij, waarin de pragmatici (aangevoerd door Bart De Wever) en de radicalen (vooral rond Theo Francken) onder de waterlijn strategische discussies voeren. Vijf jaar bleek niet genoeg om de Franstaligen vragende partij te maken voor een staatshervorming. Elio Di Rupo (PS) liet wel langs zijn neus weg verstaan dat hij het afnemende solidariteitsmechanisme in de financieringswet wil heroverwegen, maar werd snel teruggeroepen door Paul Magnette en andere Franstalige partijen. De N-VA beseft dat men ten zuiden van de taalgrens nog steeds meer te verliezen dan te winnen heeft bij een verdere uitkleding van België.

Zowel inzake migratie als inzake Vlaamse autonomie lijkt het Vlaams Belang een veel rechtlijnigere partij. En rechtlijnigheid is wat de ontgoochelde, zich van ‘de politiek’ afkerende burger zoekt

Voor de grote olifant in de kamer, de Vlaams Belang-kiezer, is het geduld eigenlijk op, en wordt de N-VA gepercipieerd als een machts- en systeempartij die vooral veel te verliezen heeft bij radicale veranderingen, en zich verliest in tactische spelletjes. Het idee om de rechts-economische kaart uit te spelen en het communautaire kluwen zo uit het zicht te houden, lijkt niet meer te werken. Met het motto van ‘inclusief nationalisme’ lijkt de partij anderzijds al evenzeer de kool en de geit te willen sparen. Zowel inzake migratie als inzake Vlaamse autonomie lijkt het Vlaams Belang een veel rechtlijnigere partij. En rechtlijnigheid is wat de ontgoochelde, zich van ‘de politiek’ afkerende burger zoekt. Bovendien, naarmate de N-VA het cordon volhardt, neemt de aanhang van het VB toe. Een kei van een dilemma.

Achter de schermen

Sander Loones

Sander Loones: de N-VA-spreekbuis bij uitstek

 

Figuren als Sander Loones moeten deze kloof tussen pragmatici en radicalen dichtrijden, of tenminste camoufleren: nu luidt het dat een paradigmashift – een draak van een term – het land uit de impasse kan verlossen. Er moet gepraat worden met de PS, hoe dan ook, en Wallonië moet overtuigd worden dat het eveneens gebaat is bij een confederale hervorming, een soort tweestatenbond met een speciaal hoofdstedelijk statuut voor Brussel. Er zouden een federale regering en parlement blijven die de gezamenlijke bevoegdheden beheren, en ook de monarchie mag behouden blijven.

Van belang is dat deze constructie er, hoe dan ook, enkel kan komen met een twee derde meerderheid in de federale kamer, dus met akkoord van de Franstaligen, in casu de PS: die partij houdt de sleutels in handen. Bovendien moet elk artikel van de grondwet voor herzienbaar verklaard worden door de kamer alvorens die zich ontbindt. Akkoord van Franstalig België onmisbaar dus. De huidige Vivaldi-regering werkt van geen kanten meer, maar de oppositie aan Vlaamse kant, vooral dus de N-VA, is er een van pappen en nathouden. En de telefoon in de gaten houden tot Paul Magnette eens belt.

Het is interessant wat Loones zegt, hij wordt beschouwd als de spreekbuis van de partijtop, vooral van voorzitter De Wever himself. In de lokale pers ventileert hij enkele van de strategische basislijnen waaraan ‘achter de schermen’ gewerkt wordt. Daarin blijkt de as N-VA-PS springlevend (‘De PS is pas de derde grootste partij, maar wel incontournable. Kijk: wij mikken inderdaad op een historisch akkoord met de PS. Dat is geen geheim meer. Dat is de reden waarom Bart De Wever al maanden achter de schermen aan het werken is.’)

Zoete broodjes

Paul Magnette - Wikipedia

 

Paul Magnette (PS): als het confederalisme er komt, zal het op zijn condities zijn

Van een voluntaristische autonomie-eis vanuit het Vlaamse parlement is geen sprake, want dan komt het verfoeilijke Vlaams Belang in beeld. Dus weerom geleidelijkheid en negociatie, waarin de PS de dans leidt (‘Wij zijn geen revolutionaire partij. Wij zijn bereid om te onderhandelen.’). Het confederaal model kan enkel afgekocht worden mits een aantal transfers gegarandeerd blijven (‘Het confederalisme bevat zelfs een stevig luik solidariteit. We moeten de Franstaligen daarvan overtuigen.’)

Dat zijn allemaal geluiden die, als men ze naast het recente radio-interview met Bart de Wever legt, toch duidelijk maken dat 1) Bart De Wever aan een nieuw rondje begonnen is van de ‘nuttige stem’ (niet voor het VB dus), 2) het cordon elk V-front op Vlaams niveau uitsluit, en 3) men zijn lot in de handen legt van de PS.

Dat is een oude strategische doctrine die weer wordt afgestoft. Paul Magnette is uitgekookt genoeg om te beseffen dat de N-VA zich hiermee veroordeelt tot weer lange onderhandelingen, met het Hof als discreet toekijkende derde, en dat de confederale constructie, als die er komt, nooit de transfers zal doen verdwijnen. Overigens heeft Georges-Louis Bouchez (MR) in De Zevende Dag nog eens bevestigd dat De Wever wat hem betreft geen schijn van kans maakt met zijn confederalistische ballon. Een centrumrechtse Belgische regering met de N-VA kan voor hem wel. Dan zijn we terug in 2014. De processie van Echternach noemt men dat, maar dan achterwaarts.

Opgelet: nu donderdag 1 december om 20h stelt Johan Sanctorum zijn boek voor ‘Kakistocratie – Pleidooi voor méér antipolitiek’. Niet te missen!

LICHT IRONNISCH BESLUIT ZONDER OVERHEIDES- INMENGING OF APEN POKKEN

Het wordt dus een extreem lange bevallinstijd: 18 Maaden om om daarna een dood geboren kind op de wereld te zetten.

Een bananenepubliek aou het niet beter doen….

De simpele waarheid is, dat de Franstaligen, die er een broertje aan dood hebben om de handen uit de mouwen te steken, van honger en vooral van dorst zullen moten omkomen, van zodra de transfers van Nord naar Zuid stoppen.

Die jaarlijkse miljonen Euro’s zijn de werkeliklke reden voor zowel het bestaan van dit unitaire Belgie als voor het bestaan van deze koninklijke dynastie van nutteloze eters..

Die transfers zijn even tegennatuurlijk als hemelwater dat opwaaqrts stroomt. Omdat Franstalige politieke leeghoofden het verhaal van de Schepping liever naar hun eigen hand zetten. Water dat naar zee stroomt?!!! Da kannie, is de stelling van de PS.

En BDW is de wip diie ze daarbij als springplanknodig hebben.

1. 
   

Niet e PS of de MR laten beslisen, maa       r             Het Vlaams Belang.

Is in één wip te regelen; desnoods met figuren als Francken Theo aan de stuurknuppel…..

*

Digithalys