1592 - GOED ZO MENEER PENNINGS : U ZULT HET VLUG LEREN

***

Dinsdag 29 oktober 2013

Zaaimaand

Zon 7u29-17u23

H Ermelindis van Meldert

.

1592 - GOED ZO MENEER PENNINGS : U ZULT HET VLUG LEREN

.

Dit zijn NIET de benen van ons Moemoe

 

Maar de benen van de Anti Islam affiche….

.

I) INLEIDING

Ja, Meneer Pennings zal het vlug leren. En neen, de toon van zijn bijdrage neemt niet weg dat we ons vereerd voelen door die belangstelling uit het kille Noorden, waar er een traditie heerst van woord en wederwoord. Bij ons liggen de kaarten anders. Helemaal anders zelfs. Want als het een speler van het VB betreft, krijgt hij op TV nooit goede kaarten : hij mag al lij zijn dat hij mag meespelen, desnoods helemaal zonder kaarten.Het is een beetje alsof jullie Zwarte Piet en de Sint samen een kaartje zouden leggen : U ziet die domme knecht toh niet winnen van de Goedheil’g Man? Samen gezien worden en samen dezelfde lucht inademen : dat alleen al is heiligschennis.

Voilà, Mr Pennings : ik hoop dat U na deze uitleg wat meer in de juiste stemming bent. Mogen we dan een stapje verder gaan?

Als iemand van achter de coulissen, ‘cordon sanitaire’ geoemd, vooraan op de Bûhne mag komen, dan is dat om spitsroeden te lopen. Dat is al meer dan 183 jaar zo, Meneer Pennings Jullie daar boven de Moerdijk hebben gemakkelijk praten, maar jullie bebben al in de problemen met alleen nog maar de naam van het adder-beest.

By the way, is het nu Martien Pennings, zoals Martine, of eerder iets op z’ Frans : Martiën Pennings?

II MIDDEN

Gerolf Annemans laat kansen liggen bij Ivan de Vadder

Posted on 28 oktober 2013     door E.J. Bron

*

Het zou kunnen dat Ivan de Vadder eigenlijk Ivan Devadder heet of zelfs Ivan DeVadder. Je weet het maar nooit met die Belgen. Maar in elk geval is hij een huichelaar, die net zo min iets van zijn vak begrijpt als de rest van de Vlaamse, sorry, de West-Europese, sorry, de westerse journalistiek. Sorry: de linkse westerse journalistiek. Nou ja, dat zijn ze dus zo’n beetje allemaal. Pensée unique, zoals het op zijn sappigste Vlaams heet.

Er staat een stuk op deze site van Sam van Rooy waarin olijk bolleke Tom Naegels figureert. Sam wijst erop hoe hilarisch en tegelijk tragisch tekenend voor de starnakelse domheid van “links” die opmerking van Naegels is dat er zo weinig “rechtse” journalisten te vinden zijn. “Ga eens kijken achter het cordon sanitaire, Tom!”, roept Sam hem toe.

Ik kom terug op dat stuk van Sam van Rooy. Eerst: De Vadder interviewt Gerolf Annemans, de nieuwe leider van het Vlaams Belang. Nou ja . . . . . interviewt? Het is meer een kruisverhoor. Let op de vanzelfsprekendheid waarmee De Vadder zich moreel superieur acht. Dat tóóntje dat het midden houdt tussen beschuldigend en bestraffend. De mainstream westerse journalistiek in optima forma: volksopvoedend in plaats van informerend.

“Die komen uit extreem-rechtse hoek”, roept De Vadder na nog géén minuut en Annemans verzuimt om voor open doel te scoren door te zeggen dat deze insinuatie ongepast is, want dat het Vlaams Belang zich niet “extreem rechts” acht. Annemans had het bovengenoemde stuk van Sam van Rooy duidelijk niet gelezen, een tekst toch waarin hem alle materiaal aangereikt wordt om hevig te scoren en dat in dubbel opzicht.

 

Annemans had dus moeten beginnen met heftig verontwaardigd te worden over die insinuatie van De Vadder over dat extreem-rechtse karakter van het VB. Vervolgens had hij er aan vast moeten houden om de gelegenheid te krijgen die aantijging te weerleggen. Hij had op dat punt niet moeten toegeven: “Eerst krijg ik de gelegenheid voor een ruime weerlegging en dan kunt u verder vragen, mijn heer DeVadder!” Zoiets.

En die weerlegging had er, als hij goed gebruik had gemaakt van de bovengelinkte tekst van Sam van Rooy, er aldus kunnen uitzien:

 

“Geert Van Istendael heeft er al op gewezen dat de link-rechts tegenstelling is ontploft. Het VB heeft ook linkse opvattingen. Het VB wil de verzorgings-staat behouden en daartoe moet de immigratie beperkt worden. Het VB wijst de islam af en wil de westerse vrijheidswaarden behouden en daartoe moet de immigratie beperkt worden. Het VB is vóór Europese samenwerking en wijst dus de anti-demokratische moloch in Brussel af.”

Is dat niet mooi kort? En Annemans had dat vast zelf nog wel kunnen optuigen met een paar mooie vrijzinnige standpunten op cultureel gebied.

Die insinuatie van De Vadder kwam vrij vroeg in het kruisverhoor en als Annemans die kans voor open doel had gescoord, dan zou hij waarschijnlijk de rest van het interview niet zo in het defensief hebben gezeten.

Door:

Martien Pennings

*

III SLOT

Er zijn, Meneer Pennings, al meerdere VB-ers op het scherm gekomen die niet meer wilden voortdurend onderbroken of door de ondervrager afgesnauwd worden. We zagen ze nadien nooit meer terug.

Annemans had het addertje inderdaad op zijn plaats kunnen zetten, zelfs met de vingers in  de neusgaten. Maar dat zou dan ook de laatste keer geweest zijn dat hij of het VB op het scherm kwam.  Annemans heeft het anders gespeeld, fijnmaziger. Het addertje was dermate op zijn adem getrapt dat hij alleen nog maar kronkelen om vast te stellen, dat hun meningen grondig verschuilden….wat gelijk staat met onmacht bekennen. Annemans was inderdaad niet tegen de mat te krijgen, ja zelfs niet (wat verhoopt werd) belachelijk te maken.

Een welgemikte uppercut was bijvoorbeeld de reactie van Annemans op het aangebrachte onderwerp van de pré-historische stemplicht die bij ons nog altijd bestaat. Wist het addertje dan echt niet, dat het VB 30 jaar geleden dat al bepleit had? Wat ’n kemel van een journalistieke vergissende domheid! Als U het mij  vraagt, een van de opvallendste kenmerken van het addertje, die domheid. Ze staat op heel zijn wezen geschreven! Ha Ja, want 30 jaar geleden werd het, net als met al de andere wezenlijke standpuntenvan het VB, grandioos weg gelachten. Maar zie, op de lange duur zingt nu iedereen datzelfde liedje : weg met de stemplicht. Maar Vaddertje zat muurvast in zijn eigen valstrik : de 2 staatsdragende ‘socio-democratische’ partien, de meansteam dus, waaronder de werkgeven van het addertje, is er tegen….

Later op de 7^de Dag werd nog over dat onderwerp geleuterd in een soort ‘debat’, maar de stelling van Annemans bleeff er onbesproken. Ongekend zelfs. Want over het Vlaams Belang wordt alleen negatief gesproken.

Buiten Griekenland en Luxemburg (zo schrijft Guvaal op SeniorenNet) zijn wij in Europa de enigen met stemplicht ipv stemrecht. Maar we doen ook dàt op z’n Belgisch : wie niet gaat, wordt daarop nergens en door niemand aangesproken. Integendeel zelf : de Minister BiZa geeft voordien een communiqué uit waarin staat dat het wel verplicht is, maar eigenlijk ook weer niet.

In Pelgië namelijk, Meneer Pennings, zijn de wetten, anders dan bij jullie, alleen voor dommerikken.  Wij hopen ten stelligste dat daar na 25 Mei 2014, Verkiezingsdag, verandering in komt.

Zeer tussen haakjes : hebben jullie nu al de Dutch Defense Legue, de DDL. Nog niets over gelezen. Deze keer zijn wij dus vlkugger geweest, want de FDL (De Flanders Defense Legue) is er al. En wat had U gedacht! Ze is zelfs al bijna buiten de Wet gesteld….

Tot nog eens, Meneer Pennings? Alvast bedankt voor de belangstelling. Wij verhopen hier met velen, dat velen van Uw landgenoten al eens meer met ons lot zouden begaan zijn. Onbekend is onbemind, en daar moet dringend iets aan gedaan worden, voor we weer samen in harmonie in één land zullen leven.

*

PsSSST

Geen mening Meneer Pennings? Ik bedoel over het affichen-tumult met de mooie vrouwenbenen, waar het addertje ook niet over te spraken was? Die wist niet eens dat de Vlamingen als één man achter die benen stonden!

Heeft U trouwens reeds gelet op de Jonge Garde die over de schouder van de Gerolf komt piepen? Voor dat soort waarheden draait het addertje het koppeke zedig de andere kant op : wat hij niet ziet, bestaat niet.

Let op mij woorden, Meneer Pennigs : binnenkort wordt er door hen Geschiedenis geschreven!

Geschreven door AABEE via Digitalia

…

 

…

 

1592 - DE JAPPEN SLIMMER? ZOU KUNNEN MAAR ZE HEBBEN WEL SLIMMERE POLITIEKERS

.

1592 - DE JAPPEN SLIMMER? ZOU KUNNEN MAAR ZE HEBBEN WEL SLIMMERE POLITIEKERS

.

 

.

I) INLEIDING

Het is er wel vandaag het weer niet voor, daar bij jullie, anders zou ik gezegd hebben :’Kom, jongens, de Jos trakteert op een zonnig terrasje ergens in de Koekestad. Laat het ons smaken!’….

Hier, ietwat dichter bij de Evenaar, is het beter weer : windstil, blauwe lucht, heerlijk zonnetje : 25° in de schaduw. 32° in de zon.. Enig nadeel : de vrienden zijn er niet om samen te genieten van het werkstuk van de Jos, hieronder in extenso overgenomen. Omdat het voor het nageslacht moet bewaard worden Niet alleen wegens de klare kijk, maar vooral voor de historische waarde.

*

Terwijl we straks met onze gedachten in Het Land van de Rijzende Zon vertoeven, nog vlug een andere exotische ervaring, waar stadsmensen alleen maar kunnen van dromen. Nee, niet over Marina Berlusconi, die niet als Marine Le Pen, de verbeterde versie wenst te zijn van haar vader. Geen politiek aan mijn lijf, schruwelt ze. En met zo’n heerlijk lichaam heeft ze natuurlijk gelijk. Van de natuur moet men kunnen genieten!

Mij  anekdote gaat ook over de natuur, maar dan over de wilde en onvervalste pracht ervan. Na het aangename, nu het nuttige. Het sleutelwoord is (in Italiano) Fungi Porcini. Oesterzwammen die overal in het wilde groeien, en in deze periode van het jaar voor het grijpen zijn?  Laatst dat nu juist bij Wet verboden zijn, net als het stropen van een kernijntje of een fazantje. Wat iedereen dus wel doet, want waar is den boerenbuiten anders voor?! Die paddestoelen, letterlijk vertaald ‘voor de wilde zwijnen’ (porcini) zijn vuistgroot, prefect gevormd zoals sprookjes-padedenstoelen er hoeven uit te zien. Het zijn qua smaak nog net geen truffels, al kosten ze, zò uit het bos,  in de winkel wel 10 à 15 € de kilo. Precies omdat het verboden is ze te plukken, gaat iedere Italiaanse Mamma of Italiaanse ‘Nono’ (=grootvader) van ‘ morgens vroeg gaan ‘wandelen’ in de bosrijke heuvels. Och, de Guardia Forestale kan niet overal tegelijk zijn en ze kunnen ook niet ieder rieten mandje buitenste binnen keren. Natuurparken verhuren nogal wat mandjes aan georganiseerde wandeltochten. In de toegangsprijs van 3€ zijn 3 Kgr Fungi Porcini, zelf te plukken inbegrepen. Wat niet belet dat de meeste jagers met 30Kgr en meer huiswaarts keren, omdat hun auto, dicht bij de afsluiting aan de buitenant, niet gecontroleerd wordt. JaJa, de Italianen zijn echt een  gedisciplineerd volkje!

Hoe die dingen smaken? In een stoofpotje van wild zwijn ‘cingale’, op Grootmoeders Wijze bereid met worteltjes en champignons, zijn het net oesters. Wij worden bevoorraad door onze buurvrouw; dezelfde die op de gestelde tijden, instaat voor de verse vijgen, die eveneens als onkruid overal in de omliggende bossen en in de velden staat. Ze zijn van niemand. Een beetje oneerbiedig gezegd : zowel fungi als vijgen komen ons (en iedereen in de omgeving) dan de strot uit…..

En nu Hop! Naar Japan.

.

II MIDDEN

EEN INZENDER ...

vraagt zich af of de Japanezen slimmer zijn dan wij .  Eerlijk gezegd , ik denk het wel.

Waarom er geen moslims zijn in Japan...

Verstandig volk die Japanners.

*

Kunnen wij nog veel van leren met onze idiote en gevaarlijke opstelling van de gezelligheid van een multiculturele samenleving.

 

Doorsturen naar alle politici en andere onverantwoordelijke idioten die overtuigd zijn van hun gelijk.

 

Spijtig genoeg kan je idioten en dommeriken niets aan het verstand brengen want, daar is verstand voor nodig.!

De japanners en hun politiek t.o.v. de moslims :

 

Heeft U al ooit in de krant gelezen dat een politieke leider of eerste minister van een Islamitische staat een staatsbezoek bracht aan Japan?

 

Heeft U al ooit er bij stil gestaan dat er een berichtgeving kwam met een officieel staatsbezoek van Iran of Saoedi Arabië aan Japan?

 

Japan is een land dat de islam achter gesloten gordijnen houdt en zeer strikte beperkingen heeft opgelegd aan de islam en alle moslims.

 

 De  redenen zijn de volgende:

 

a) Japan is het enige land dat geen burgerschap (nationaliteit) geeft aan moslims;

 

b) In Japan kunnen moslims geen permanente verblijfsvergunning krijgen;

 

c) Zijn er zeer strikte verbodsregels inzake het verspreiden van de Islam in Japan;

 

d) Op de universiteiten van Japan, worden er geen Arabische of andere islamitische talen onderwezen;

 

e) Het is verboden om de gedrukte Koran in te voeren ook deze gedrukt in het Arabisch;

 

f) In overeenstemming met de verschenen richtlijnen van de Japanse regering, zijn er enkel voor 2 moslim Lakhs een visum verstrekt voor tijdelijk verblijf en zij moesten conform de Japanse wet verplicht Japans spreken en moesten verplicht hun godsdienstige rituelen uitvoeren in hun wettelijke verblijfplaats.

 

g) Japan is het enige land in de wereld welke een zeer beperkt aantal onbelangrijke ambassades hebben van de islam staten;

 

h) De Japanners zijn totaal niet aangetrokken door de Islam;

 

i) De in Japan verblijvende moslims zijn enkel werknemers van buitenlandse bedrijven;

 

j) Zelfs vandaag, worden er geen visa toegestaan aan moslim geneesheren, ingenieurs of beheerders welke door buitenlandse bedrijven worden gezonden;

 

k) Het grootste deel van desbetreffende bedrijven voorzien in hun onderrichtingen dat enkel niet moslims zich mogen kandidaat stellen voor een job;

 

l) De Japanse overheid is van mening dat de moslims fundamentalisten zijn en dat zij zelfs in het tijdperk van de globalisatie, niet bereid zijn om hun moslim wetten te wijzigen;

 

m) De moslims moeten er niet aan denken om een gehuurd appartement te krijgen in Japan;

 

n) Indien iemand te weten komt dat zijn buurman een moslim is, dan slaat de ganse buurt alarm;

 

o) Niemand mag een islam cel of een Arabische kring in Japan oprichten.

 

p) Er is geen wet (sharia) in Japan;

 

q) Indien een Japanse vrouw huwt met een moslim, dan wordt zij beschouwd als een paria voor altijd;

 

r) In overeenstemming met dhr Komico Yagi (Departementshoofd van de Universiteit van Tokio) is er een mentaliteit in Japan waarbij de moslim godsdienst een zeer intolerante religie is en men deze ten stelligste moet mijden; ( en er ver van wegblijven)

 Vraag : Zijn ze aan het dwalen of zijn ze slimmer dan wij…?

 

III SLOT

Al aan gedacht dat Japan in de laatste wereldoorlog  aan ‘de verkeerde’ want verliezende kant stond? Hadden die toen misschien ook al het gelijk aan hun kant? Komt dat tegen!

Trouwens, ook met Duitsland zit er iets verkeerd in ons gezamenlijk geheugen. Die gasten verliezen met klank de oorlog, worde door de Glorieuze Overwinnaars gepluimd als overjaarse kiekens : Unce Sam rooft al de nieuwste technieken weg van de tekentafels, en Vadertje Stalin ontmantelt zelfs de bestaande industrie tot de laatste vijs. En nu, amper 60 jaar later, zijn de Overwinnaars van toen ofwel verdwenen, ofwel totaal machteloos, en moet de Vrije Wereld weer de Duitse Grootmacht erkennen.

*

Juist, Jos : onze politiekers zullen het nooit leren. Omdat ze inderdaad niets hebben, waar die wijsheid zou kunnen in opgeslagen worden. Als ze er zelf maar goed bij varen! Verder gaat hun ambitie niet.

Als er bij ons een Flanders Defense Ledau opduikt, is dat de volgende dag reeds de zaak van de Staatsvuiligheid. Is gewoon, de Dictatuur der Domheid.

Geschreven door AABEE via Digitalia

…

 

…

 

1591 - OVER TOLERATIE GESPROKEN

.

1591 - OVER TOLERATIE GESPROKEN

.

Tolerantie is lijk socialist zijn.

 

Ge moet het zijn of ze slaan op joen muile…..

.

I) INLEIDING

Dat Europa richtlijnen uitvaardigt om ons denken in goede d.i. de juiste banen te leiden : zou dat al aan iemand opgevallen zijn? Voor wie dat nog niet had ondervonden : ziehier een handleiding, waaruit blijkt dat we respect moeten opbrengen voor een systeem dat ons minacht.

.

II MIDDEN

Brussels tolerantie snoert ons de mond

27-10-2013 - Sebastien Valkenberg – Trouw

Bron : Iskander

*

Het moet verdraagzamer, vindt de EU. Maar haar tolerantieoffensief werkt averechts. Het kind van de rekening is de vrijheid van meningsuiting.

Waar was het schrijversprotest? Welke kunstenaars stonden er op de barricade? Heb ik een open brief gemist waarin intellectuelen hun verontrusting uitspraken over de EU-notitie

'A European Framework National Statute For The Promotion of Tolerance'

Het werkstuk verscheen in dezelfde week dat Geert Mak de Abel Herzberglezing 2013 hield over Europa. Een mooie gelegenheid voor een kritisch geluid. In plaats daarvan sloeg hij aan het mijmeren over 'een Europese Renaissance'.

 

De enige die alarm sloeg - ere wie ere toekomt - was A. Nanninga. Maar ja, die is van GeenStijl en wie daarvoor schrijft, hoeven we niet serieus te nemen, nietwaar? Terwijl 'A European Framework', een product van het Europees Parlement, genoeg reden tot argwaan geeft. In één zin: de vrijheid van meningsuiting loopt gevaar. Dat gaat iedereen aan, maar schrijvers, kunstenaars en intellectuelen een beetje extra. Meer dan wie ook moeten zij het hebben van het vrije woord.

Wat maakt de bewuste notitie zo zorgwekkend? Dat ze een wolf in schaapskleren is. Op het eerste gezicht is 'A European Framework' een stuk waar niemand zich een buil aan kan vallen. Het wil de tolerantie in de lidstaten bevorderen én doet aanbevelingen om deze ambitie te vertalen in wetgeving. De steun voor deze doelstelling zal groot zijn. Uit een steekproef, die marktonderzoekbureau Team Vier vorig jaar verrichtte onder 571 mensen, blijkt dat twee op de drie Nederlanders tolerantie als de belangrijkste kernwaarde van ons land beschouwt.

Daarbij zou een scheut tolerantie heilzaam werk kunnen verrichten. Zeker aangezien we nog steeds leven in 'doorgeladen tijden', zoals Joost Zwagerman het een paar jaar terug formuleerde in 'Hollands welvaren' (2008). Vooral als het om religieuze kwesties gaat, blijkt hoe gemakkelijk de vlam in de pan slaat.

 

De gevolgen van die lichte ontvlambaarheid ondervond columniste Ebru Umar deze zomer. Een kritische column over het islamitische ochtendgebed en de profeet Mohammed - 'die dooie gast' - kwam haar op meerdere (doods)bedreigingen te staan. "Vuile kk hoer achter je telefoon durf je wel kom hier zo praten dan voor mij sla ik al je tanden eruit", was een van de mildere dreigtweets. Meer tolerantie is dus welkom, lijkt het.

 

Totdat je gaat lezen in het EU-werkstuk. Dan blijkt dat het verdraagzaamheidoffensief wel eens averechts zou kunnen uitpakken. In plaats van de vrijheid van meningsuiting te beschermen, komt deze ernstig in het gedrang. Grote boosdoener is de definitie die de EU hanteert. Ze associeert tolerantie met een 'open geest naar onbekende ideeën en levenswijzen' en 'respect voor de onderscheidende kenmerken van verschillende groepen'. De beoogde houding is die van een antropoloog die nogal onder de indruk is van vreemde culturen.

 

Vorig jaar deed Sire iets vergelijkbaars in haar campagne 'Tolerantie, daar knapt heel Nederland van op'. Een duidelijke definitie bleef uit. Maar in het reclamespotje zagen we hoe het hoorde. De hoofdpersoon at couscous met een Marokkaanse familie, feestte mee op een Joodse bruiloft en deed mee aan een potje (Turks?) worstelen.

 

Kennelijk is dit tolerantie anno 2013: verdiep je in andermans achtergrond, dan groeit het begrip, en wie weet zelfs de waardering. Deze benadering valt prima te begrijpen als we die afzetten tegen de ongerustheid van Sire- directeur Pim Slierings. In een interview in Trouw lichtte hij zijn campagne toe. "Er heerst een gevoel dat het hier vol is en er is angst voor het onbekende."

 

Voor een instantie als Sire is het van belang dat zij haar begrippenapparaat op orde heeft. Tegelijk maakt zij 'slechts' reclame. De kwestie wordt urgenter als het Europees Parlement met tolerantie aan de slag gaat. De parlementariërs maken wetten op basis waarvan uitingen van intolerantie bestraft kunnen worden. Zorg dus voor een definitie die doortimmerd en weloverwogen is.

Tolerantie als een vorm van ruimdenkendheid en respect. Bij die populaire opvatting plaatst de Leidse rechtsfilosoof Paul Cliteur grote vraagtekens. In zijn essaybundel 'Moderne Papoea's' (2003) zegt hij het zo: "Waarom zou ik moeten respecteren wat ik wezenlijk verkeerd acht?"

Laten we de proef op de som nemen. De Sire-voorbeelden komen uit de hoek van de gezellige volksfolklore en zijn mediageniek. Die zullen voor niemand echt een steen des aanstoots zijn. Dat verandert als het om de duistere kanten van een cultuur gaat, zoals de gelijkstelling van homo's aan varkens binnen de islam en de ongelijkheid van man en vrouw. Om het met Cliteur te zeggen: waarom zou je er respect voor moeten opbrengen?

 

De laatste tijd gingen veel debatten over de vraag of de EU niet een sluipenderwijs verandert van een economische in een politieke unie. Ter voorkoming daarvan verzamelde het Burgerforum EU bijna 60.000 handtekeningen van burgers die dit proces een halt willen toeroepen.

 

De bezorgdheid zou nog groter moeten zijn over een ontwikkeling die zich nog geruislozer voltrekt. De Brusselse rekenmeesters worden gevreesd, maar onderschat ook de zedenmeesters niet. Het heeft er alle schijn van dat de EU een fatsoensunie aan het optuigen is.

 

In toenemende mate beschouwt Europa zich als scherprechter die beslist wat je wel mag vinden en wat niet. Wat goede meningen zijn en wat foute. De eerste groep zou duiden op de aanwezigheid van tolerantie, de tweede van intolerantie.

 

Wat betekent dit concreet? Je goedkeuring uitspreken over een totalitaire ideologie mag niet, staat er in sectie zeven van 'A European Framework', net zoals xenofobische standpunten verboden zijn. Het zijn het maar twee voorbeelden; de lijst met illegale uitingen - genocidenontkenning, de belediging van groepen - is veel langer. Het venijn zit hem in de rekbaarheid van de criteria. Neem xenofobie. Het is een containerbegrip waaronder je vele uitspraken kunt laten vallen.

 

Denk niet dat we te maken hebben met de zoveelste papieren tijger die uiteindelijk in een diepe bureaulade belandt. Dat 'klimaat van tolerantie ten aanzien van de kwaliteiten en culturen van anderen' komt er niet zomaar.

 

Daarom pleiten de auteurs voor aangepast lesmateriaal op school en cursussen op de werkvloer (alleen de door filosoof Ad Verbrugge opgerichte vereniging Beter Onderwijs Nederland reageerde kritisch op deze vanuit Brussel opgelegde tolerantielessen). Boeken, tijdschriften, televisieprogramma's kunnen op subsidie rekenen als ze de juiste boodschap uitdragen.

 

Dat de juiste mening belangrijker is dan de vrije mening, bleek al eerder. Begin dit jaar presenteerde de High Level Group on Media Freedom and Pluralism een rapport over 'mediavrijheid en diversiteit'. De denktank wil een orgaan instellen voor 'opgelegde zelfregulering', een soort Raad voor de Journalistiek. Dit moet de bevoegdheid krijgen om journalisten boetes op te leggen, te dwingen tot publieke excuses en zelfs uit hun beroep te zetten. Leidraad bij de beoordeling van het journalistengilde is een set 'Europese waarden'. Onduidelijk is wat die waarden precies inhouden, wie ze vaststelt en wat de gevolgen zijn als iemands mening ermee in strijd is.

 

'A European Framework' is dus geen op zichzelf staand document, maar past in een breder opvoedingsprogramma dat Europeanen tot nette opvattingen brengt. Daarmee slaat de EU de plank niet zomaar mis. Het oorspronkelijke ideaal slaat om in zijn tegendeel. Als er één ding is wat tolerantie nu juist niet beoogt, is dat het afdwingen van politieke correctheid. Wat zou de Franse filosoof Voltaire zo'n 250 jaar geleden ook alweer gezegd hebben? "Ik verafschuw alles wat u schrijft, maar ik zou mijn leven ervoor geven dat u het kunt blijven schrijven."

 

Toegegeven, het blijft onduidelijk of deze uitspraak werkelijk van Voltaire is. Maar dat is hier van ondergeschikt belang, de gedachtengang is in elk geval in lijn met de rest van zijn oeuvre.

 

Deze oerdefinitie laat zien dat de EU er niet verder naast had kunnen zitten met haar pleidooi. Tolerantie heeft niets te maken met respect en het afdwingen van meningen die de toets der beschaving kunnen doorstaan. Het is precies omgekeerd. Er valt pas iets te tolereren in het geval van uitingen die we verwerpelijk vinden. Of zoals Voltaire het zei: "Ik verafschuw alles wat u schrijft ..." Inderdaad: afschuw in plaats van respect.

 

Vandaar dat tolerantie ook wel wordt getypeerd als de deugd van het tandenknarsen. Jawel, een deugd. Dat wil zeggen dat er moeite voor nodig is om die onder de knie te krijgen. Het liefst zou je iets verbieden, maar dat doe je niet.

 

Tolerantie nieuwe stijl heeft het omgekeerde effect. Ze is funest voor de vrijheid van meningsuiting. Het accent verschuift van degene die een onwelgevallige mening aanhoort naar degene die er een uit. Het is niet langer aan de eerste om tot tien te leren tellen, maar aan de tweede om op zijn taalgebruik te letten. Weg aansporing om het incasseringsvermogen te trainen.

 

Om de pervertering van het tolerantiebegrip inzichtelijk te maken: dacht Ebru Umar op tolerantie te mogen rekenen ten aanzien van haar column, blijkt dat ze moet vrezen voor het verwijt dat ze zelf intolerant is. In een overijverige bui zouden de Europese zedenmeesters 'die dooie gast' zomaar kunnen uitleggen als een geval van respectloosheid of van islamofobie.

 

Wat is het resultaat als critici voortdurend rekening moeten houden met groepen die zich niet 'gerespecteerd' voelen? Het risico bestaat dat ze bij voorbaat al een toontje lager gaan zingen. De harde polemiek, de bijtende satire en de bijtende spot dreigen zieltogende genres worden.

 

Een hypothetisch scenario? Zeker niet. Ebru Umar stelt zich strijdlustig op. Maar Paul Cliteur hield zich uit angst voor opgewonden moslims een tijdlang gedeisd en korter geleden hebben cabaretiers als Youp van 't Hek en Tijl Beckand erkend dat ze niet alles durfden zeggen op het toneel. De laatste in dat rijtje is Hans Teeuwen. Een paar maanden geleden vertelde hij in 'Zomergasten' dat hij zelfcensuur toepast uit angst voor geweld uit islamitische hoek. Hij zal zich niet gesterkt voelen door het Brusselse proza. Integendeel.

 

Dat maakt de fatsoensunie die Brussel voor ogen staat geen aanlokkelijk perspectief. Laat die mijmeringen over een Renaissance dus maar zitten. Het is eerder oppassen geblazen dat we niet teruggaan naar de donkere Middeleeuwen.

 

Sebastien Valkenberg (1978) is filosoof en essayist. Hij publiceert in Trouw en Filosofie Magazine. In 2010 verscheen 'Geluksvogels. Of waarom we het nog nooit zo goed hadden'.

*

III SLOT

Tot hier deze lezing, bested voor Ongelovige Honden en Varkens. Voor ons dus. Betrokkene zal voor zijn tekst volgens mij zekerlijk geen subsidie ontvangen….. Maar net zoals één zandkorreltje een sputterende motor kan doen stilvallen, zal deze bijdrage, die ik liever een ‘Ode aan de Vrijheid’ zou noemen, bijdragen aan de vernietiging van het monster.

De volgende stap in het dwingen van de vrije gedachte, is het opleggen door middel van bajonetten. Of hadden wij beter het scherp van de snede van het kromzwaard in het oog gehouden?

Geschreven door AABEE via Digitalia

…

 

…