Posts tonen met het label NV-A. Alle posts tonen
Posts tonen met het label NV-A. Alle posts tonen

zaterdag 1 augustus 2009

GRAMMENS VERSUS MADDENS


GRAMMENS VERSUS MADDENS



Mark Grammens gelooft niet in de 'Maddens-doctrine'

Degenen voor wie het streven naar het al sinds de Eerste Wereldoorlog tot algemeen-Vlaamse doelstelling verheven zelfbestuur een kwestie is van (partij)politieke strategie, en niet van evidente onverzettelijkheid (de deugd die, in tegenstelling tot de Vlamingen, in hoge mate alle volkeren bezaten die in de twintigste eeuw hun zelfstandigheid hebben verworven), proberen nu de gedachte ingang te doen vinden dat men geduldig dient te wachten tot de dag dat het Belgische Francofonië weer geld nodig heeft, om dan onze eisen kenbaar te maken en ze af te dwingen in ruil voor nieuwe (de zoveelste) Vlaamse giften. Het spijt me zeer - en ik ontgoochel niet graag hen die deze opvatting te goeder trouw aanhangen -, maar ik geloof daar niets van. ...
In verband met de Vlaamse natievorming gaat dit niet op, om de goede reden dat Francofonië geen geld nodig heeft. Het heeft óók een nieuwe strategie bedacht, en pakt de centen gewoon. Minister van Financiën Daerden heeft al gezegd dat noch de Waalse noch de Franstalige Gemeenschapsregering een sluitende begroting zullen indienen vóór het jaar 2015 op z'n vroegst, en Brussel (minister van Financiën Van Hengel) gaat nog een stap verder: het gewest blijft wetens en willens in de rode cijfers voor onbepaalde tijd. Dus, Francofonië vraagt geen geld meer, maar gaat onbeperkt leningen aan. Die zal het nooit kunnen terugbetalen, maar dat hoeft ook niet: ze verzwaren de algemene Belgische staatsschuld, en als België mocht uiteenvallen, zijn het de Vlamingen die voor zeventig procent van de schuld zullen opdraven, inclusief de schulden van Wallonië, de Franstalige Gemeenschap en Brussel...
Mark Grammens, Journaal nr. 554, 16.07.09. In een artikel met de titel 'Zo komt men er niet'
Bron Nieuw Pierke

Boeketje Digitalis

Och! Over Marc Grammens kan men zoveel goede dingen zeggen als men wil (scherpe blik en nog scherpere pen, vrij en vrank, open en rechtlijnig, standvastig en getrouw, enz) maar ik wil hem vooral onthouden als ‘hij die zijn Volk leerde zichzelf te zijn’….De ‘eye-opener’ van de man in de straat, om het met een hedendaags woord te zeggen. Hij, die van de tegenstrever niet één enkel wederwoord krijgt, omdat er tussen zijn argumenten en redeneringen geen speld is tussen te krijgen….Omdat zij op zijn teksten hun tanden breken, als ze deze al mochten verstaan….Want intellectueel zijn die Franscouillons niet in staat om twee zinnen na elkaar Nederlands te begrijpen. Dat zei ooit de Geitenboer, en hij kan het weten, want hij is er zelf ene van!

Maar waar Marc Grammens het meest pijn moet doen, is bij de partij die onverwacht van Maddens de strohalm aangereikt kreeg om zich daaraan en aan de nieuwe Vlaamse Regering aan vast te klampen…Neen! Brussel niet langer onder curatele plaatsen, geen assertief gedrag meer, enz, maar ‘attendist’ gaan spelen, tot de Wallo/Bruxelaars hun bedelnappen zouden openen, om daarop dan triomfalistisch ‘NON’ te zeggen. Precies alsof die tactiek niet al te doorzichtig zou zijn! .

Vrienden van de Orde van de Vette Vis : wie het schoentje past, trekke het aan….En daar vliegt, met een Schrammense wervelwind, hun schaamlapje en staan ze met de billen bloot. En met de mond vol tanden…..Waarom hebben die sakkerse Wallo/Bruxelaars weer niet gedaan wat die goeie Vlaamse bestuurders hebben gewild!

Bovenstaand citaat in ‘Nieuw Pierke’ (*) geeft dan nog op een zeer afstandelijke manier alleen de inleiding van het standpunt van Marc Grammens weer. In de rest van het artikel zijnde de woorden stelen pakken, roven aan elkaar geregen synoniemen van elkaar, als evenveel knallende zweepslagen om de ‘attendisten’ op hun blote billen te geven.

Maar wat batten kaars en bril, als die uil niet zien en wil

(*) Nieuw Pierke: zie (contact@nieuwpierke.be) ….is een electronische nieuwsbrief die in geen enkel huisgezin mag ontbreken. Het zoekt, vindt en sloopt veel heilige huisjes en zal daarom vroeg of laat op de brandstapel eindigen. In afwachting biedt het U lectuur aan die U elders niet vindt

GRAMMENS VERSUS MADDENS


GRAMMENS VERSUS MADDENS



Mark Grammens gelooft niet in de 'Maddens-doctrine'

Degenen voor wie het streven naar het al sinds de Eerste Wereldoorlog tot algemeen-Vlaamse doelstelling verheven zelfbestuur een kwestie is van (partij)politieke strategie, en niet van evidente onverzettelijkheid (de deugd die, in tegenstelling tot de Vlamingen, in hoge mate alle volkeren bezaten die in de twintigste eeuw hun zelfstandigheid hebben verworven), proberen nu de gedachte ingang te doen vinden dat men geduldig dient te wachten tot de dag dat het Belgische Francofonië weer geld nodig heeft, om dan onze eisen kenbaar te maken en ze af te dwingen in ruil voor nieuwe (de zoveelste) Vlaamse giften. Het spijt me zeer - en ik ontgoochel niet graag hen die deze opvatting te goeder trouw aanhangen -, maar ik geloof daar niets van. ...
In verband met de Vlaamse natievorming gaat dit niet op, om de goede reden dat Francofonië geen geld nodig heeft. Het heeft óók een nieuwe strategie bedacht, en pakt de centen gewoon. Minister van Financiën Daerden heeft al gezegd dat noch de Waalse noch de Franstalige Gemeenschapsregering een sluitende begroting zullen indienen vóór het jaar 2015 op z'n vroegst, en Brussel (minister van Financiën Van Hengel) gaat nog een stap verder: het gewest blijft wetens en willens in de rode cijfers voor onbepaalde tijd. Dus, Francofonië vraagt geen geld meer, maar gaat onbeperkt leningen aan. Die zal het nooit kunnen terugbetalen, maar dat hoeft ook niet: ze verzwaren de algemene Belgische staatsschuld, en als België mocht uiteenvallen, zijn het de Vlamingen die voor zeventig procent van de schuld zullen opdraven, inclusief de schulden van Wallonië, de Franstalige Gemeenschap en Brussel...
Mark Grammens, Journaal nr. 554, 16.07.09. In een artikel met de titel 'Zo komt men er niet'
Bron Nieuw Pierke

Boeketje Digitalis

Och! Over Marc Grammens kan men zoveel goede dingen zeggen als men wil (scherpe blik en nog scherpere pen, vrij en vrank, open en rechtlijnig, standvastig en getrouw, enz) maar ik wil hem vooral onthouden als ‘hij die zijn Volk leerde zichzelf te zijn’….De ‘eye-opener’ van de man in de straat, om het met een hedendaags woord te zeggen. Hij, die van de tegenstrever niet één enkel wederwoord krijgt, omdat er tussen zijn argumenten en redeneringen geen speld is tussen te krijgen….Omdat zij op zijn teksten hun tanden breken, als ze deze al mochten verstaan….Want intellectueel zijn die Franscouillons niet in staat om twee zinnen na elkaar Nederlands te begrijpen. Dat zei ooit de Geitenboer, en hij kan het weten, want hij is er zelf ene van!

Maar waar Marc Grammens het meest pijn moet doen, is bij de partij die onverwacht van Maddens de strohalm aangereikt kreeg om zich daaraan en aan de nieuwe Vlaamse Regering aan vast te klampen…Neen! Brussel niet langer onder curatele plaatsen, geen assertief gedrag meer, enz, maar ‘attendist’ gaan spelen, tot de Wallo/Bruxelaars hun bedelnappen zouden openen, om daarop dan triomfalistisch ‘NON’ te zeggen. Precies alsof die tactiek niet al te doorzichtig zou zijn! .

Vrienden van de Orde van de Vette Vis : wie het schoentje past, trekke het aan….En daar vliegt, met een Schrammense wervelwind, hun schaamlapje en staan ze met de billen bloot. En met de mond vol tanden…..Waarom hebben die sakkerse Wallo/Bruxelaars weer niet gedaan wat die goeie Vlaamse bestuurders hebben gewild!

Bovenstaand citaat in ‘Nieuw Pierke’ (*) geeft dan nog op een zeer afstandelijke manier alleen de inleiding van het standpunt van Marc Grammens weer. In de rest van het artikel zijnde de woorden stelen pakken, roven aan elkaar geregen synoniemen van elkaar, als evenveel knallende zweepslagen om de ‘attendisten’ op hun blote billen te geven.

Maar wat batten kaars en bril, als die uil niet zien en wil

(*) Nieuw Pierke: zie (contact@nieuwpierke.be) ….is een electronische nieuwsbrief die in geen enkel huisgezin mag ontbreken. Het zoekt, vindt en sloopt veel heilige huisjes en zal daarom vroeg of laat op de brandstapel eindigen. In afwachting biedt het U lectuur aan die U elders niet vindt

maandag 19 januari 2009

VIER WEVERKES ZOUDEN TER BOTERMARKT GAAN

VIER WEVERKES ZOUDEN TER BOTERMARKT GAAN
Collega Hupoart http://blog.seniorennet.be/hupoar1/ trok er mijn aandacht op…Het rond-robuuste Weverke dat, aan de hand van reusachtige reclame-panelen, op missioneringtocht in het Zuiden des lands getrokken was….Ik wist (en weet nog niet) wat te denken….Strategisch goed gezien voor een voorman van achterwaartse vooruitgang, langzaam maar zeker? Gevlei of mistgordijn voor regeringsverantwoordelijkheid? Op zoek naar goedkoop succes en/of applaus in Laeken? Wie weet…een dikke vis in de pan? O Mocht ik mij maar vergissen! En ware dat toch maar een eerste stap naar de algemene verzoening en de het herstel van de Vlaamse Eendracht-met-Hoofdletter…..
Kijk, al is de bedoeling goed (toe te juichen? want begot, de man meent het! ) mij ontgaat toch waarom de massa van de Waalse mens moet bewerkt worden. Meelopers volgen misschien wel, en dat is dan een te kostelijke inspanning. De gewone mens (spreek uit ervaring) gaat diep in zijn binnenste akkoord met Bart. Daar ligt het bels probleem niet. Het ligt bij de Happarts, de Onkelinxen, de 1000quets, de di Rupa’s en anderen. En daar moet Bart geen 20 m²-affichen tegen gooien, maar een paar goed gemikte kasseistenen. Desnoods als het moet, geen symbolische, maar echte vierkante blokken die recht uit hun eigen steengroeven komen. En derhalve voor het rapen liggen, en daarenboven geen cent kosten.
Losse gedachte. Gisteren zag ik toevallig, op een gevorderd uur, die reisreportage van 3 motards-bon vivants (mij onbekend) op excursie tussen Engeland en Schotland. Volgende zondag (VTM) rijden ze verder. In een prachtig ruraal landschap dat vroeger een mijngebied bleek te zijn geweest. Weg mijnen, weg kompels, en zelfs tot hun grote verwondering, weg terrils. Die moeten inderdaad het landschap vele honderden jaren lang grondig geschonden hebben. Zoals in ‘de Borinage’ bij ons….Bart jongen: zorg Uw collega-volksmenners aldaar het vuur aan de schenen te leggen om ook daar de terrils weg te krijgen….Het moet slechts om een fractie gaan van wat daarin Engeland verwijderd werd….
Ja, die weverkes die ter botermarkt zouden gaan….: de boter die was er te dieren, ze kochten een pond sa vieren…Uit solidariteit wellicht, want geld voor elk een pond boter was er niet…..Daarom geef ik de tekst van de ‘home page’ integraal & oorspronkelijk. Ik ben gaan kijken op de aangemelde site http://www.prejuges.be/ . Knap werkstuk – maar die Rode Haan mocht wat kleiner uitgevallen zijn….Op die manier is het geen symbool meer van een ‘deelgewest’, maar de rode haan die kraait op een uitslaande brand.
Noteer dat er geen Vlaamse tekst beschikbaar is. Het is dus bij Bart nog altijd ‘Pour les Flmands la même chose’….
Bienvenue

Chers amis wallons,
Tout d’abord nous vous souhaitons une année heureuse, saine et productive et nous espérons trouver une réponse aux défis importants auxquels nous serons confrontés cette année.
Si l’on peut croire le journaliste de la RTBF Christian Deborsu, 2008 était une année fructueuse pour la Wallonie. De nouveaux investissements de la part de Microsoft et Google, un club de football qui a remporté le titre national et sur le plan culturel, l’industrie cinématographique qui continue à obtenir des succès.
Début 2009 a été caractérisé par la désignation d’un nouveau premier ministre: Herman Van Rompuy. C’est avec plaisir qu’on accepte son frère flamingant Eric Van Rompuy. Le dialogue avec les Flamands a disparu de la circulation, car il est quasiment éteint.
Malgré les changements l’incertitude ronge et nous restons sceptique à l’égard du futur de ce pays.
Est-ce le résultat d’un manque d’assurance? Ou est-ce par peur du nord du pays, une peur nourrie depuis des années par les guides de l’opinion. Tout le monde se rappelle Dorothée Klein du Vif/L’Express qui s’écriait en septembre 2008 que "les francophones peuvent avoir peur". Evidemment nous nous demandons pourquoi faire appel à quelqu’un de la génération précédente afin de préserver l’unité de ce pays. Que faire quand il prendra sa retraite?
Sans aucun doute les effets de la crise économique se feront sentir en 2009. L’Union Wallonne des Entreprises (UWE) prévoit que cette année sera synonyme de régression économique. Pour l’économie fragile wallonne une mauvaise nouvelle. Les Flamands n’échapperont pas non plus à la récession qui annoncera le début d’un processus d’appauvrissement collectif. Est-ce qu’on va se jeter dans les bras des partis extrémistes? Nous l’ignorons.
Peut-être vaut-il mieux mener le débat avec les Flamands de manière directe. A visage découvert et non pas gêné par des préjugés. A l’apogée de la crise communautaire –lors de l’été 2008- Dorothée Klein avait pris des risques en disant : "La Belgique est morte. Vive les Régions".
Il faudra laisser tomber ces préjugés tenaces et s’associer de nouveau à la conscience économique de certains politiciens wallons éminents.
Préjugé 1 : Plus d’autonomie, moins de solidarité
Préjugé 2 : Plus d’autonomie moins d’emploi
Préjugé 3 : Plus d’autonomie, moins de sécurité

Ce site vous invite en tout cas à y réfléchir. Donnez votre avis sur le forum.