Eric De Bruyn, 50 jaar jong, Spa-ër Rood vlaggendrager, universitair en milieuambtenaar bij ’t Stad Antwerpen, is, quasi gelijktijdig met Filip Dewinter, onlangs bevallen van een boek. Hij van een ideologische “ROODDRUK VOOR EEN NIEUW SOCIALISME” (Was het maar waar!) en El Cid van een realistische waarschuwing tegen Muselmannen-adoratie “INCH’ALLAH”
Alleen al door zijn tegenspraak ooit tegen Wijfje Carolina waar hij 35% +/- van de stemme, haalde als tegenkandidaat-voorzitter van de SPA, had die jongen een beetje mijn sympathie verworven. Eindelijk iemand bij de Sossen die recht-aan recht-door-zee kon klappen…Dezelfde eigenschap als bij de mensen van het Vlaams Belang: zat daar misschien een mooie romance in?
Zelfs na het avontuur van den Bleiter als nieuwbakken SPA-drinker, zag ik het zitten. Het kan niet veel gescheeld hebben, of daar zouden deuren toegeslagen geweest zijn…De zoveelste paleisrevolutie bij de kaviaar-sossen, wie weet…En wie weet, nu LDD aan het désintegreren geslagen is, kon Valkeniers een bruggetje slaan…Al was het maar om de niet-sos maar sociaal progressief alternist Janssens een loer te draaien,…Daar zou Bruyntje wel oren naar gehad hebben, denk ik…en gans West Europa zou geglunderd hebben! .
Maar nu ik vandaag via de lieve jongens en meisjes van het AFF een soort boekbespreking anex levensbeschrijving vind over Eric De Bruyne’s gewrocht (waarvan uittreksel hierna) dan denk ik mijn sympathie een beetje te vroeg te hebben uitgebazuind. Oordeel zelf: is dat het werk van iemand die ‘change’ zal brengen?
In mijn ogen is Eric Debruyn niet beter dan de andere Grote Nullen-verstanden: het zijn dokters die vaststellen dat de patiënt koorts heeft, maar dan hun biezen pakken, wetend dat zij als kwakzalvers in geen enkel geval kunnen bijdragen tot de genezing.
Ik vergis mij niet graag! Zal dus die Rood-Bruyne bazuinblazer een beetje beter volgen….
We zijn nog altijd maar bij de sterk doorleefde inleiding van Erik De Bruyns boek, maar even later begint De Bruyn aan zijn 'rooddruk'. Hoe de angst ombuigen in meer democratie. Hoe de angst ombuigen in beter samenleven. Hoe de angst ombuigen naar een economie ten dienste van de mensen en niet van de kapitaalbezitters. En hoe de angst ombuigen in een ecologisch verantwoord project. De Bruyn beschrijft wel meer de angst dan het alternatief, maar doet dat met zoveel verve – waar relevant met voorbeelden puttend uit zijn persoonlijk en beroepsleven, andere keren met verbluffende cijfers en feiten, en nog elders met knappe redeneringen en welgemikte oneliners. In tegenstelling tot Dirk Geldof in Onzekerheid. Over leven in de risicomaatschappij bezondigt Erik De Bruyn zich niet aan academische referenties, en nog minder aan het hooghartig academisch taalgebruik van zijn districtsgenoot Wim Van Rooy.
Posts tonen met het label SPA. Alle posts tonen
Posts tonen met het label SPA. Alle posts tonen
dinsdag 3 maart 2009
vrijdag 13 februari 2009
HOE VER KAN NAIEVITEIT GAAN
HOE VER KAN NAIEVITEIT GAAN
Hoe legt men in vijandelijk en te veroveren gebied in vredestijd best een netwerk aan van koeriers, werkzaam voor de Dag van Allah?
Men richte, open en bloot, een Pan-Europese Vereniging op, liefst VZW, liefst gesubsidieerd, liefst met veel tam-tam als oogverblinding, met tentakels van Noord naar Zuid, en van Oost naar West. Men houde voor ogen, dat er een substantiële en betrouwbare basis zo vlug mogelijk moet functioneren. Zodat ze ondergronds kan gaan, zodra de ordewoorden gegeven worden. Geniaal en simpel tegelijk! Leven en groeien als een parasiet diep geworteld in het te vernietigen> lichaam; zoals parasieten altijd doen….
Is deze visionaire indruk te kort door de bocht? Ik help het jullie verhopen. Maar eerlijk! Wat is nu ineens het nut van dergelijk initiatief? Klinkt de gegeven uitleg niet ietwat àl te doorzichtig? Wie zijn die Nuttige Idioten die hieraan meewerken? En dat terwijl de Nullen dit idee met geestdrift propageren, zodanig dat ze het overal helpen verspreiden in hun nieuwsmelding….Uiteraard doen ze dat met de nodige mist er over heen…Vier Vlaamse deelnemers….Hun namen worden liefst geheim gehouden voor het grote publiek. Wedden dat deze meermaals voorkomen op de verplichte Marokkaanse namenlijst van nieuwgeboren bi-patronalen????
Bericht voor de Staatsvuiligheid: Deze Saïd liefst zo goed mogelijk in de mot houden….Want onder dekking van de Heilige Koe Europa kan men geen betere organisatie uit de grond stampen: Kijk, om te beginnen,n maar goed jullie eigen betaalrol na. Misschien zitten er bij jullie reeds van hun mannetjes….Want bij lange niet iedereen spreekt en schrijft Arabisch. Dat zijn zeldzame vogeltjes, die goed verloond moeten worden….….
Vraag: Wie zal dat betalen, wie heeft zoveel ping-ping, wie heeft zoveel geld…..
U leest er alles over op http://www.courierchallenge.eu/ en over de te bejubelen initiatiefnemer op http://www.websaid.be/node/411
Courier Challenge is een succes
10/02/2009 - Courier Challenge, het avontuurlijke project van Saïd El Khadraoui rond stedelijke mobiliteit in Europa, heeft heel wat stof voor een concreet actieplan opgeleverd.
Op 2 februari vertrokken vier Vlaamse duo’s naar Stockholm, Barcelona, Londen en Tallinn. Een duo uit Estland kwam dan weer naar Brussel. Hun doel was als koerier de mobiliteit in de vijf steden te onderzoeken. Vijf dagen lang kregen zij daartoe opdrachten, gaande van ‘Hoe snel raak je met het openbaar vervoer van de luchthaven op de Grote Markt?’ tot ‘Voer een mobiliteitsenquête uit onder de inwoners van de stad’. Tegelijk onderhield elk duo een blog op de website van Courier Challenge. Op die site konden bezoekers de deelnemers ook zelf opdrachten geven en aanmoedigen.
“Uit het Courier Challenge-project blijkt vooral dat elke Europese stad zijn eigen mobiliteitsproblemen heeft”, zegt Saïd El Khadraoui. “De Europese Unie kan een positieve bijdrage leveren aan het verhelpen van deze problemen, zonder de autonomie van de lokale besturen in het gedrang te brengen. Concreet kan Europa investeren in nieuwe technologieën, betere technologische standaarden vastleggen en nieuwe ideeën verspreiden. Daarnaast kan het de uitwerking van mobiliteitsplannen stimuleren en nieuwe financieringsmechanismen lanceren.”
Om dit in goede banen te leiden zal Saïd El Khadraoui in de toekomst pleiten voor een Europees actieplan ‘stedelijke mobiliteit’ en voor de oprichting van een Observatorium voor stedelijke mobiliteit, dat het beleid ter zake kan coördineren. De resultaten hiervan zullen op Saïds website te volgen zijn.
Bron SP-a mailings
donderdag 5 februari 2009
ARROGANTIE IN PERSOON IS TEGEN ARROGANTIE
ARROGANTIE IN PERSOON IS TEGEN ARROGANTIE
Vergeten wie die Paul Goossens is?
Dat is de wonderboy van Mei ’68, de flamboyante hoofdredacteur die Vooruit naar de dieperik joeg en de doodgraver van Notaris X, die in feite geen Notaris X bleek te zijn, maar een boemerang in het gezicht van dit schrijversgenie….
De Paus van de Linkse Kerk werd onlangs gevierd zoals het de Verworpenen der aarde past: met champieter, kreeft en kaviaar in de Brusselse ‘Comme Chez Soi’….Waarlijk een reputatie om fier over te zijn….
De taaie vooroordelen over Allah in het Avondland
Paul Goossens, Europajournalist en voormalig hoofdredacteur van deze krant, vindt het opinieonderzoek over de islam in Vlaanderen nogal arrogant.
Bijna de helft van de Vlaamse kiezers heeft een uitermate negatieve opvatting over de islam en de moslims. Maar liefst 46 procent is van mening dat de islam geen bijdrage kan leveren aan de Europese cultuur. Amper 18 procent denkt dat dat wel het geval is. Nog meer kiezers (48 procent) vinden dat de islamitische waarden een bedreiging zijn voor Europa. Dat bleek deze week uit een onderzoek van het Instituut voor Sociaal en Politiek Opinieonderzoek van de KU Leuven. Paul Goossens richt zijn pijlen op het onderzoek zelf: 'Het is niet omdat je opiniepeilingen simpel moet houden dat je om het even wat op papier moet zetten.'
Ooit werd de Vlaamse kiezer verweten dat hij over weinig een mening had. Brave volgzaamheid, zo werd verteld, was zijn grootste deugd en ultieme wijsheid. Die tijd is al lang voorbij. In navolging van zoveel bekende Vlamingen grossiert de assertieve kiezer nu ook in uitgesproken meningen en rake standpunten. Hoe ingewikkeld ook, de onbekende Vlaming draait er zijn hand niet voor om en ventileert een opinie. Europese cultuur? Islamitische waarden? U zegt het maar. Het Instituut voor Sociaal en Politiek Opinieonderzoek (Ispo) van de KU Leuven confronteerde meer dan duizend Vlaamse kiezers met enkele stereotiepe clichés over de islam. Het resultaat mag er zijn. Zo meent maar liefst 46 procent dat de islam geen bijdrage aan de Europese cultuur kan leveren en bijna 50 procent kwam tot het inzicht dat de islamitische waarden een bedreiging voor Europa zijn. Vlaanderen op zijn smalst?
Schokkend? Vele politici vinden van wel. Mieke Vogels dringt alvast op een breed debat over normen en waarden aan, terwijl Caroline Gennez het betreurenswaardige, maar begrijpelijke cijfers noemt. Voor bevoegd minister Marino Keulen zijn het intrigerende resultaten en hij wil er graag meer over weten. Ondertussen wil hij wel kwijt dat vooral de negatieve beeldvorming in de media de achterdocht tegen de islam voedt. Opmerkelijk en bevreemdend is dat niemand de clichés zelf op de korrel neemt. Daar is nochtans reden toe. Het is niet omdat je opiniepeilingen simpel moet houden dat je om het even wat op papier moet zetten. De stelling "de islam kan iets bijdragen aan de Europese cultuur" klinkt misschien neutraal, redelijk en goed bedoeld, maar ze is wel een gedrocht van een standpunt. Onjuist, dom en nogal arrogant.
Hoe ongaarne sommigen het ook horen, de islam leverde al een bijdrage aan de Europese cultuur. Wie de behoefte voelt om naar de wortels van de Europese cultuur te graven, komt niet alleen bij hellenisme, jodendom, christendom en verlichting terecht, maar ook bij de islam. In het Andalusië van de donkerste middeleeuwen bouwden de erven van de profeet niet alleen een wondermooie moskee, ze koesterden en conserveerden ook Aristoteles en andere klassieke auteurs. Zo werd de islamitisch-Arabische beschaving het belangrijkste doorgeefluik voor de kennis van de klassieken.
Illusie
Daarbovenop kwam nog een flinke scheut Indiase, Joodse en Chinese kennis. Heel Europa werd er beter en slimmer van. De wijsgeer Averroes was eeuwen vooruit op zijn tijd. Al in de twaalfde eeuw schreef hij dat er geen conflict tussen godsdienst en filosofie was. In tegenstelling tot wat het Ipso suggereert, is de islam geen vreemd lichaam. Het leverde mee de bouwstenen van de Europese cultuur. Het is niet omdat de behoeders van het Avondland het daar oneens mee zijn dat dit historische feit onder het tapijt moet verdwijnen.
Door de islam volledig buiten de Europese cultuur te plaatsen, wordt de illusie van een homogeen Europa versterkt. Die illusie is niet alleen grondig fout, ze staat ook haaks op het hele Europese project. Het Europese mirakel om van vijanden vrienden te maken werd maar mogelijk door de erkenning van en het respect voor het tegendeel van homogeniteit. Diversiteit dus. Of een homogeen Europa ooit bestond, kan worden betwijfeld. Zeker is dat het nooit zal bestaan, tenzij als Europa zichzelf nog eens vernietigt. Hoe verder Europa uitdijt, hoe groter de diversiteit zal zijn, want de nieuwe talen, culturen, religies en naties moeten een zitje rond de Europese tafel krijgen. Ook de islam dus. Niet alleen omwille van het gestolde verleden en de toekomstige lidstaten Turkije, Kosovo en Albanië, maar ook omdat de islam zich definitief in de Europese lidstaten heeft gesetteld.
In Frankrijk is het de op een na grootste godsdienst, goed voor om en bij 5 miljoen moslims. In Duitsland zijn het er meer dan 3 miljoen, vooral van Turkse origine. Samen zijn alle Europese moslims goed voor een middelgrote EU-lidstaat. Op hun beurt geven de moslims de Europese cultuur mee vorm en behoren ze tot de constituerende delen van die cultuur. Overigens zijn die miljoenen Europese moslims niet langer migranten, ze zijn nu volwaardige Europese medeburgers.
Ze behoren bijgevolg tot het Europese, maar evengoed het Vlaamse wij. Maar toch, ondanks hun goede kennis van de lokale taal, worden ze zelden als volwaardige Vlaming, Belg of Europeaan aanzien. Ze blijven de 'anderen', want in eerste instantie moslims. Alsof hun identiteit volledig door de religie wordt gedetermineerd en alsof ze allemaal met een fundamentalistische interpretatie van de islam sympathiseren. Hoe uitzichtloos en destructief zo'n vernauwing op basis van identiteit is, deed Amin Maalouf in zijn onvolprezen essay Moorddadige identiteiten (1989) haarfijn uit de doeken.
"Als het erop aankomt", zo luidt een andere stelling van het Leuvens onderzoeksinstituut, "keren islamitische landen zich tegen Europa." Die stelling wordt door 62 procent van de Vlaamse kiezers onderschreven. Echt verwonderlijk is dat niet. Het is een taai vooroordeel dat de Europese islam systematisch door Arabische machtscentra wordt gemanipuleerd en nauwelijks autonomie heeft. Ook dat is fout. De vraag dringt zich dan ook op of het verstandig is om zo'n betwistbaar geopolitiek standpunt in een enquête over waarden en culturen binnen te loodsen.
Soms heb je de indruk dat de discussie over de joods-christelijke cultuur en identiteit van Europa er vooral op gericht is om de tegenstellingen met de Europese islam op scherp te stellen. Alsof de identiteit van het Avondland alleen nog gered en gedefinieerd kan worden door een botsing van de beschavingen. Is het misschien daarom dat de Europese diplomatie in Gaza en omstreken Israël nooit durft terug te fluiten of te sanctioneren?
31/01/09 08u03
Bron DM
Vergeten wie die Paul Goossens is?
Dat is de wonderboy van Mei ’68, de flamboyante hoofdredacteur die Vooruit naar de dieperik joeg en de doodgraver van Notaris X, die in feite geen Notaris X bleek te zijn, maar een boemerang in het gezicht van dit schrijversgenie….
De Paus van de Linkse Kerk werd onlangs gevierd zoals het de Verworpenen der aarde past: met champieter, kreeft en kaviaar in de Brusselse ‘Comme Chez Soi’….Waarlijk een reputatie om fier over te zijn….
De taaie vooroordelen over Allah in het Avondland
Paul Goossens, Europajournalist en voormalig hoofdredacteur van deze krant, vindt het opinieonderzoek over de islam in Vlaanderen nogal arrogant.
Bijna de helft van de Vlaamse kiezers heeft een uitermate negatieve opvatting over de islam en de moslims. Maar liefst 46 procent is van mening dat de islam geen bijdrage kan leveren aan de Europese cultuur. Amper 18 procent denkt dat dat wel het geval is. Nog meer kiezers (48 procent) vinden dat de islamitische waarden een bedreiging zijn voor Europa. Dat bleek deze week uit een onderzoek van het Instituut voor Sociaal en Politiek Opinieonderzoek van de KU Leuven. Paul Goossens richt zijn pijlen op het onderzoek zelf: 'Het is niet omdat je opiniepeilingen simpel moet houden dat je om het even wat op papier moet zetten.'
Ooit werd de Vlaamse kiezer verweten dat hij over weinig een mening had. Brave volgzaamheid, zo werd verteld, was zijn grootste deugd en ultieme wijsheid. Die tijd is al lang voorbij. In navolging van zoveel bekende Vlamingen grossiert de assertieve kiezer nu ook in uitgesproken meningen en rake standpunten. Hoe ingewikkeld ook, de onbekende Vlaming draait er zijn hand niet voor om en ventileert een opinie. Europese cultuur? Islamitische waarden? U zegt het maar. Het Instituut voor Sociaal en Politiek Opinieonderzoek (Ispo) van de KU Leuven confronteerde meer dan duizend Vlaamse kiezers met enkele stereotiepe clichés over de islam. Het resultaat mag er zijn. Zo meent maar liefst 46 procent dat de islam geen bijdrage aan de Europese cultuur kan leveren en bijna 50 procent kwam tot het inzicht dat de islamitische waarden een bedreiging voor Europa zijn. Vlaanderen op zijn smalst?
Schokkend? Vele politici vinden van wel. Mieke Vogels dringt alvast op een breed debat over normen en waarden aan, terwijl Caroline Gennez het betreurenswaardige, maar begrijpelijke cijfers noemt. Voor bevoegd minister Marino Keulen zijn het intrigerende resultaten en hij wil er graag meer over weten. Ondertussen wil hij wel kwijt dat vooral de negatieve beeldvorming in de media de achterdocht tegen de islam voedt. Opmerkelijk en bevreemdend is dat niemand de clichés zelf op de korrel neemt. Daar is nochtans reden toe. Het is niet omdat je opiniepeilingen simpel moet houden dat je om het even wat op papier moet zetten. De stelling "de islam kan iets bijdragen aan de Europese cultuur" klinkt misschien neutraal, redelijk en goed bedoeld, maar ze is wel een gedrocht van een standpunt. Onjuist, dom en nogal arrogant.
Hoe ongaarne sommigen het ook horen, de islam leverde al een bijdrage aan de Europese cultuur. Wie de behoefte voelt om naar de wortels van de Europese cultuur te graven, komt niet alleen bij hellenisme, jodendom, christendom en verlichting terecht, maar ook bij de islam. In het Andalusië van de donkerste middeleeuwen bouwden de erven van de profeet niet alleen een wondermooie moskee, ze koesterden en conserveerden ook Aristoteles en andere klassieke auteurs. Zo werd de islamitisch-Arabische beschaving het belangrijkste doorgeefluik voor de kennis van de klassieken.
Illusie
Daarbovenop kwam nog een flinke scheut Indiase, Joodse en Chinese kennis. Heel Europa werd er beter en slimmer van. De wijsgeer Averroes was eeuwen vooruit op zijn tijd. Al in de twaalfde eeuw schreef hij dat er geen conflict tussen godsdienst en filosofie was. In tegenstelling tot wat het Ipso suggereert, is de islam geen vreemd lichaam. Het leverde mee de bouwstenen van de Europese cultuur. Het is niet omdat de behoeders van het Avondland het daar oneens mee zijn dat dit historische feit onder het tapijt moet verdwijnen.
Door de islam volledig buiten de Europese cultuur te plaatsen, wordt de illusie van een homogeen Europa versterkt. Die illusie is niet alleen grondig fout, ze staat ook haaks op het hele Europese project. Het Europese mirakel om van vijanden vrienden te maken werd maar mogelijk door de erkenning van en het respect voor het tegendeel van homogeniteit. Diversiteit dus. Of een homogeen Europa ooit bestond, kan worden betwijfeld. Zeker is dat het nooit zal bestaan, tenzij als Europa zichzelf nog eens vernietigt. Hoe verder Europa uitdijt, hoe groter de diversiteit zal zijn, want de nieuwe talen, culturen, religies en naties moeten een zitje rond de Europese tafel krijgen. Ook de islam dus. Niet alleen omwille van het gestolde verleden en de toekomstige lidstaten Turkije, Kosovo en Albanië, maar ook omdat de islam zich definitief in de Europese lidstaten heeft gesetteld.
In Frankrijk is het de op een na grootste godsdienst, goed voor om en bij 5 miljoen moslims. In Duitsland zijn het er meer dan 3 miljoen, vooral van Turkse origine. Samen zijn alle Europese moslims goed voor een middelgrote EU-lidstaat. Op hun beurt geven de moslims de Europese cultuur mee vorm en behoren ze tot de constituerende delen van die cultuur. Overigens zijn die miljoenen Europese moslims niet langer migranten, ze zijn nu volwaardige Europese medeburgers.
Ze behoren bijgevolg tot het Europese, maar evengoed het Vlaamse wij. Maar toch, ondanks hun goede kennis van de lokale taal, worden ze zelden als volwaardige Vlaming, Belg of Europeaan aanzien. Ze blijven de 'anderen', want in eerste instantie moslims. Alsof hun identiteit volledig door de religie wordt gedetermineerd en alsof ze allemaal met een fundamentalistische interpretatie van de islam sympathiseren. Hoe uitzichtloos en destructief zo'n vernauwing op basis van identiteit is, deed Amin Maalouf in zijn onvolprezen essay Moorddadige identiteiten (1989) haarfijn uit de doeken.
"Als het erop aankomt", zo luidt een andere stelling van het Leuvens onderzoeksinstituut, "keren islamitische landen zich tegen Europa." Die stelling wordt door 62 procent van de Vlaamse kiezers onderschreven. Echt verwonderlijk is dat niet. Het is een taai vooroordeel dat de Europese islam systematisch door Arabische machtscentra wordt gemanipuleerd en nauwelijks autonomie heeft. Ook dat is fout. De vraag dringt zich dan ook op of het verstandig is om zo'n betwistbaar geopolitiek standpunt in een enquête over waarden en culturen binnen te loodsen.
Soms heb je de indruk dat de discussie over de joods-christelijke cultuur en identiteit van Europa er vooral op gericht is om de tegenstellingen met de Europese islam op scherp te stellen. Alsof de identiteit van het Avondland alleen nog gered en gedefinieerd kan worden door een botsing van de beschavingen. Is het misschien daarom dat de Europese diplomatie in Gaza en omstreken Israël nooit durft terug te fluiten of te sanctioneren?
31/01/09 08u03
Bron DM
Abonneren op:
Posts (Atom)