donderdag 6 augustus 2009

VERENIGDE NEDERLANDEN STAAN VERDER DAN U DENKT


VERENIGDE NEDERLANDEN STAAN VERDER DAN U DENKT

Vereniging met Vlaanderen kansrijk
Verschenen in het Reformatorisch Dagblad
Een confederatie van Nederland en België biedt veel kansen. Nauwe samenwerking maakt beide landen sterker, stelt de Baarle werkgroep in reactie op de politieke problemen in België.
Sinds enkele maanden doet zich in België een unieke situatie voor. De onderhandelingen die moeten leiden tot een federale regering van Vlamingen en Walen lopen vast ten gevolge van grote meningsverschillen over een verdere staatshervorming.
De huidige problemen bieden ruimte voor nieuwe vormen van samenwerking, gegrond op onderlinge wil en vertrouwen en met eerbiediging van ieders zelfstandigheid. Een samenwerking die landen samenbrengt die bij elkaar passen. Laat dat de uitkomst van de diverse impasses zijn: herenig de Nederlanden, te beginnen met een confederatie.
Als men de verrassende peilingen van de afgelopen maanden moet geloven, is een groot deel van de bevolking van Vlaanderen en Nederland te vinden voor een bestuurlijke samenvoeging van Nederland en Vlaanderen.
In het verleden is al enige ervaring opgedaan in de Benelux, opgericht in 1944 als douane-unie en daarmee een voorloper van de Europese samenwerking. De Benelux heeft al met al veel bereikt, maar de houdbaarheidsdatum is ver overschreden. Het aflopen van het Beneluxverdrag in 2009 biedt mogelijkheden voor nieuwe vormen van samenwerking. Daarin zouden Vlaanderen en Nederland een voortrekkersrol kunnen vervullen.
Behalve een verrijking van de veelzijdigheid die Nederland en Vlaanderen nu al voortbrengt, biedt samenwerking tussen de twee landen nog een groot aantal voordelen, vooral in internationaal verband.
Op economisch gebied behoren de Nederlanden tot de top 10 van rijkste en welvarendste landen in de wereld. Dit is niet in de laatste plaats te danken aan de mainportfunctie. De twee grootste havens van Europa, Rotterdam en Antwerpen, vormen samen met enkele kleinere dé poort tot Europa. In de internationale politiek zouden 23,5 miljoen Vlamingen en Nederlanders samen een van de grote landen van Europa worden en daardoor een grotere vinger in de EU-pap krijgen.
ONTVOOGDINGSSTRIJD
Met de huidige crisis binnen de Belgische staat komt de Vlaamse ontvoogdingsstrijd tot een climax. Vlaanderen heeft zich op eigen kracht ontwikkeld tot een zelfbewuste, florerende natie die genoeg heeft van het ondemocratische karakter van België. De ingewikkelde staatsstructuur met vele deelstaten en minderheidsprivileges belemmert een doelmatig beleid. Dat is extra wrang omdat de financiering van die structuur hoofdzakelijk wordt opgebracht door de Vlamingen.
In de voorbije decennia zijn Vlamingen en Walen door federalisering steeds verder uiteengegroeid. Niet alleen oriëntatie, identiteitsvorming en publieke opinie zijn volstrekt verschillend, zelfs politici zijn vreemden voor elkaar geworden. De regeringsonderhandelingen lijken dan ook eerder op onderhandelingen tussen twee onafhankelijke staten.
Zelfs als men ditmaal nog tot een regering komt, is duidelijk dat op termijn de Belgische eenheid niet te handhaven is. Bij een eventuele splitsing zal men wel problemen krijgen om een oplossing te vinden voor Brussel. De Vlaamse hoofdstad ligt midden in Vlaanderen en is van oorsprong Nederlands, maar de meeste autochtone inwoners zijn verfranst.
CONFEDERATIE
Hoewel de voordelen van samenwerking overduidelijk zijn en er in beide landen draagvlak lijkt te bestaan, is enige nuchterheid wel geboden. Er zijn zeker ook verschillen tussen Vlaanderen en Nederland gegroeid, al was het maar in de overheidsstructuren. Denken dat beide landen meteen en volledig kunnen worden samengevoegd, is te gemakkelijk.
Een confederatie lijkt op dit moment de meest wenselijke samenwerkingsvorm. Dit is een bestuurlijk samenwerkingsverband waarin de afzonderlijke staten hun zelfstandigheid behouden en per onderwerp bepalen op welke gebieden ze samenwerken. De Nederlandse Taalunie is een goed voorbeeld van zo’n samenwerking. Deze zou uitgebreid kunnen worden tot een politieke unie, waarin op veel meer onderwerpen samenwerking kan worden aangegaan. Dit moet dan wel te allen tijde gebeuren op basis van vrijwilligheid. Bij een samenwerking met meerdere partijen houdt elke partij de vrijheid desgewenst buiten de samenwerking te blijven.
Wij zien Vlaanderen met Brussel en Nederland als vanzelfsprekende voortrekkers binnen dit samenwerkingsverband. Toch is ook een samenwerking met andere partijen niet uit te sluiten. Wallonië en Luxemburg kunnen zich eventueel bij het verband aansluiten, als zij bereid zijn het vrijblijvende en Nederlandstalige karakter van de samenwerking te aanvaarden.
De auteur is lid van de Baarle Werkgroep, een initiatief van Nederlandse, Vlaamse en Brusselse burgers uit alle politieke richtingen die naar een bestuurlijke samenwerking tussen de Nederlanden streven.

Digitaliaanse Diverse Divergentia
Dit heerlijk stukje proza werd gevonden bij http://www.baarlewerkgroep.org/index.html en U zult, nadar deze link bovenaan Uw beste van de allerbeste ‘links’ is gezet, samen met mij merken dat deze mensen van alle gezindten, Uw wildste Heel-Nederlandse verwachtingen overtreffen.
Ik ben een paar uren zoet geweest met het doorbladeren van hun site, en ben benieuwd naar hun eerste ‘nieuwsbrief’ die ze verzekeren maar al te graag te willen bezorgen. Meisjes en jongens, wat is het Internet fijn! Het goede nieuws sijpelt door langs kieren en spleten, daar waar de Oude Media het onderwerp zoveel als in hun macht ligt, onder de mat blijven vegen…..Een mens zou er euforisch door worden!
Ik blijf wel met een vraagje zitten. Waarom wordt er niet gesproken van de Zuidelijke Nederlanden, de Nederland in Frankrijk? Hun kaartje gaat slechts tot…de Panne, daar waar het oude Rijks Vlaanderen tot Duinkerken gaat.Men spreekt ook van ‘Groot Nederland’ in plaats van ‘Heel Nederland’ – maar in de volgende dagen wordt dat wel opgehelderd. De ramp van 1830 hersteld zijnde, zien we wel….
Ook een vraagje naar ’t Pallieterke : moest dat berichtje naar deze link werkelijk in zo’n klein hoekje weggestopt worden? Links onder Blz 7(23/7)! Ik had liever letters zo groot als de kerk gezien, alhoewel de site inderdaad niet meer van gisteren dateert en waarschijnlijk al ruime belangstelling geniet.
In ieder geval, ik heb weer mijn kleine plicht van Vlaams soldaat plichtsbewust uitgevoerd. Al zou het maar een kiezelsteentje zijn in de fundamenten van de Heel-Nederlandse toekomst, het is er een weggenomen uit de fundamenten van de belse verdrukkings-staat.

woensdag 5 augustus 2009

DIALOOG CHAMBERLAIN - RASMUSSNE


DIALOOG CHAMBERLAIN - RASMUSSEN

Dialoog

De nieuwe chef van de NAVO, de Deen Anders Rasmussen, wil de banden met islamitische landen aanhalen. Zo wil hij de ambassadeurs van een aantal islamitische landen uitnodigen voor een gesprek. De nieuwe secretaris-generaal wil de banden met Turkije en islamitische landen aanhalen, omdat dit volgens hem ten goede komt aan de mondiale veiligheid. Een logische redenering, maar tot voor kort niet zo'n populaire.

Het is ook een aanpak die je niet direct verwacht van een man wiens aanstelling tot NAVO-baas net werd bemoeilijkt door Turkije, vanwege zijn rol ten tijde van de Mohamedcartoons in Denemarken. Rasmussen bleef consequent de vrijheid van meningsuiting verdedigen tegenover de meer dan virulente kritiek uit de islamwereld.

Maar die standvastigheid heeft bij de Deen niet geleid tot een anti-islamdenken, of tot een groteske veralgemening als zouden enkele tienduizenden fundamentalisten representatief zijn voor de honderden miljoenen moslims op deze planeet.

Rasmussen toont dat een consequente verdediging van de burgerlijke rechten en vrijheden van de westerse samenleving nog niet hoeft te betekenen dat je daarom iedere dialoog met de moslimwereld afwijst, en al evenmin dat er alleen nog een militaire aanpak van deze relatie als mogelijkheid zou overblijven. En dat het aanvatten van zo"n dialoog niet noodzakelijk betekent dat je op je buik gaat liggen, zoals nogal wat islamcritici menen.

Eerder zette president Obama al een gelijkaardige visie uiteen tijdens zijn historische toespraak in Caïro. Ook dat was een poging om af te stappen van de grote morele superioriteit die beide kanten claimen, het erkennen van wederzijdse fouten. Want net zo ferm als de moslimfundamentalisten het toen moesten ontgelden, gaf Obama toe dat de VS na 9/11 zelf enkele waarden in de koelkast hadden gestopt.

Uit die houding blijkt een besef dat de werkelijkheid in de moslimlanden veel complexer is dan uit het Bush-wereldbeeld altijd sprak, en een bereidwilligheid om maximaal aanknopingspunten te vinden bij de gematigde stemmen die ook daar te vinden zijn.
Na de polarisatie dus nu misschien de dialoog. Met het besef dat samenwerking, wederzijds respect en toenadering productiever kunnen zijn dan het permanent opstoken van verschillen en conflicten. De wereld kan er alleen maar een betere plek door worden.
Bron Smetje in ’t Gazetje (DM)

Digitaliaanse Diverse Divergentia

Dialoog of wie loog?

“Peace for Our Time”! Woorden van de Engelse Prime Minister Nevil Chamberlain, bij zijn terugkeer in Londen,na de Conferentie van München (September 1938) waar hij triomfantelijk kon zwaaien met de handtekening van Hitler en Mussolini: ‘Peace for Our Time’….Hij had, mits enorme toegevingen, van Hitler de verzekering gekregen dat Nazi-Duitsland geen verdere ambities meer koesterde….
De toekomstige Britse Eerste Minister, Winston Churchill zal over die akkoorden van Munchen zeggen: ”Engeland had de keuze tussen schande en oorlog. Het koos voor de schande, het zal oorlog krijgen”
De arme man moest, na 10 Mei 1940 aftreden en stierf enige tijd later, met Duitse ‘Stuka’s’ in de lucht boven hem.
Een zestig jaar later beleven we dezelfde prélude maar deze keer met een andere ‘vriend’ in het vizier…De opportunist Rasmussen, die zich sterk weet met de steun van Jousein Obama. Net als in 1938 Preisent Wilson, kijkt de huidige President van Amerika van langs de zijlijn toe, klaar om bij te springen aan de zijde van de nog af te wachten sterkste in het conflict, om dan als 3de hond na het gevecht weg te lopen met het been waarvoor de 2 anderen voor vochten…
‘L’Histoire se répète’…Zie WO I en WO II. Als de oorlogvoerenden lam gestreden zijn, komt Uncle Sam op de scène…De wereldmacht Duitsland hangt in de touwen, en het trotse Albion is kwijt van zijn wereldrijk.
En dan komt, in onze dagen, een rauwe realist als het Liegebeest met een gedrocht als ‚De Verenigde Staten van Europa‘….Daar waar het overduidelijk moest zijn ‘ De Verenigde Volkeren van Europa’, elk verenigd in een eigen Staat.
Chamberlain koos voor de schande, en hij kreeg oorlog….Rasmussen voert dezelfde dialoog. Jongens, wat moeten die ‘vrienden’ waarmee ze vrede bespreken, zich achter hun rug verkeukelen! Heeft Rasmussen dan nooit Karl May gelezen, of de verhalen over Laurence of Arabia? Het volstaat zelfs de Bijbel (of nog oudere geschriften) te raadplegen. Die staan, als leidraad voor de oorlogsvoering, vol met listen en lagen….
Wie uit is op wereldheerschappij laat niet in zijn kaarten kijken! Zie ‘München 1938”

dinsdag 4 augustus 2009

DWEILEN MET DE KRAAN OPEN



DWEILEN MET DE KRAAN OPEN
Wat mensenkibnderen elkaar aandoen (*)
Rennen, snel rennen. Op dit korte, beslissende moment de snelste zijn. Alleen daar komt het op aan. Abdullah kan rennen. Hij rende al voor zijn leven voor de Taliban. Daarna werd er door Afghaanse politieagenten in Kaboel op hem gejaagd. Tenslotte werd hij door soldaten achterna gezeten in de bossen ten zuiden van Kusadasi aan de Turkse Egeïsche kust. Abdullah was ze allemaal te snel af.

Nu staat hij met zijn vrienden aan de kant van een invalsweg die naar de West-Griekse havenstad Patras leidt. Zo meteen zal hij weer rennen.

Het is een groep van ongeveer 30 jonge mannen – vluchtelingen. Afghanen, Tadzjieken, Oezbeken. Ze komen allemaal uit Afghanistan. De jongste is 15 jaar oud. Ze willen allemaal naar Italië, Duitsland of Engeland. Ergens heen waar men ze opneemt. Als het Griekenland maar niet is. Hier wordt nog niet eens 1% van de asielzoekers als zodanig erkend. Voor de meesten van hen is Patras slechts een tussenstation op hun maandenlange vlucht.

”We gaan”, fluistert Abdullah, ”de voorste vrachtwagen rijdt naar de haven.” De mannen, die tot dan toe doodstil in de schaduw onder een palmboom zaten, springen overeind. Een vrachtwagen met een Nederlands kenteken komt dichterbij. De chauffeur moet op deze plaats wat langzamer rijden, omdat de weg is opgebroken.

Als de vrachtwagen de mannen passeert, begint de jacht. De Afghanen sprinten vooruit en rennen zo snel ze kunnen. Abdullah heeft een breekijzer in zijn hand die hij vasthoudt als een estafettestokje. Dan bereikt de groep de laaddeuren. De vrachtwagen is langzamer gaan rijden. Bliksemsnel zet Abdullah het breekijzer achter het slot. Een korte ruk en de deur springt open. De mannen kruipen de laadruimte in. Vier van hen lukt het. Abdullah is er niet bij. ”De deur”, schreeuwt eentje, ”doe de deur dicht!”. Abdullah gaat aan de achterklep hangen, doet de deur dicht en springt bij een snelheid van 30 km per uur van de vrachtwagen af.

”Velen zitten in de wielkassen, een paar liggen op de as”

”We hebben geen andere mogelijkheid”, vertelt Abdullah. ”Onze situatie wordt steeds erger. Er heerst oorlog bij ons. De Taliban vermoordt ons. We zijn gevlucht via Iran. Iedere dag proberen we ons in een vrachtwagen te verstoppen om op de veerboten naar Italië terecht te komen.”

Sinds drie maanden is Abdullah op de vlucht. Hij is net 20 jaar geworden en hij had, net als veel van zijn leeftijdgenoten uit Afghanistan, alleen de keuze: vechten of verdwijnen. ”Of je sluit je aan bij de Taliban, of je gaat in het leger of je wordt politieagent. Een andere mogelijkheid is er niet”, zegt hij.

Het haventerrein van Patras wordt bewaakt als een extra beveiligde afdeling van een gevangenis. Op het drie meter hoge stalen hek is vlijmscherp prikkeldraad aangebracht. Er wordt gepatrouilleerd door de havenpolitie en door militairen. ”Ik wil ervoor zorgen dat er geen enkele vluchteling meer op het haventerrein komt. Dat is mijn werk”, zegt Athanassios Athanassopoulos, sinds november 2008 commandant van de havenpolitie van Patras.

Chaotische scènes zoal vorig jaar mogen niet meer gebeuren. Destijds probeerden soms honderden vluchtelingen tegelijk het haventerrein te bestormen om op een van de veerboten te komen. ”Wij controleren iedere vrachtwagen voor de inscheping”, verzekert de commandant. ”En we pakken altijd vluchtelingen die zich verstopt hebben. Er zitten er veel in de wielkassen, een paar liggen op de as, weer anderen verstoppen zich onder de watermeloenen.”

De opdracht van Athanassopoulos is onbegonnen werk: in het hoogseizoen vertrekken er dagelijks ongeveer 12 veerboten naar Italië en moeten er meer dan 1200 vrachtwagens worden gecontroleerd.
Alleen al in Patras, zo vermoeden de instanties, zouden zich soms meer dan 4000 vluchtelingen ophouden: Irakezen, Afghanen, Somaliërs of Palestijnen. Enkele van hen huisden in een provisorisch kamp aan de rand van de stad in hutten gemaakt van plastic, karton en hout. Enkele weken geleden maakten de bulldozers het kamp, waarin uitsluitend Afghanen woonden, met de grond gelijk. De politie arresteerde 44 minderjarigen, het grootste deel van de 800 bewoners kon vóór de ontruiming naar Italië ontsnappen.

In het centrum van internationale mensensmokkelaars

Of het nu Afghanen, Irakezen of Somaliërs zijn, bijna allemaal komen ze op een gegeven moment op hun vlucht in het Turkse Izmir terecht. De havenstad aan de oostelijke Middellandse Zeekust geldt al lange tijd als het strategische centrum van internationale mensensmokkelaars. Het eerste aanloopadres van de vluchtelingen ligt in het stadsdeel Basmane. De wijk is oud en vervallen. Handelaren prijzen er schreeuwend hun waren aan. Oude mannen zitten op plastic stoeltjes te kaarten. Het is heet en lawaaierig en de jonge mannen, die in kleine groepjes tegen de muren van de huizen aanleunen, vallen niet op. Ze wachten op hun mensensmokkelaars die hen naar Griekenland moeten brengen. Ze wachten dagenlang, vaak zelfs weken. Een telefoontje, een geheime ontmoetingsplek en dan gaan ze een boot op.

Ahmed wacht al drie maanden. Hij zegt dat hij Palestijn zou zijn. De meeste vluchtelingen uit Noord-Afrika beweren dat. ”De Marokkanen of Algerijnen denken dat ze zo een betere kans op asiel hebben”, zegt Ahmed, die, net als zijn kameraden, geen paspoort meer heeft. Ahmed zegt dat hij vanuit de Gazastrook via Egypte naar Izmir gevlucht zou zijn. ”Ik heb 7000 dollar betaald. We werden op een vissersboot gebracht die ons naar Griekenland zou brengen. In plaats daarvan hebben ze ons op de Turkse kust gezet. Toen heeft de politie ons gepakt.” De gearresteerden moesten hun persoonlijke gegevens opgeven en werden weer vrijgelaten: uitgerust met een verblijfsvergunning voor twee maanden en de verplichting Turkije te verlaten.

Veel van de vluchtelingen hebben 5000 dollar betaald, veel ook 10.000. Hoe ze aan het geld komen, zeggen ze niet. Ahmed wil nog één ding over de mensensmokkelaars zeggen: ”Ze verdienen miljoenen. Als het moet, vermoorden ze ook mensen. Ze zijn gevaarlijk. Tijdens de vlucht gaat het om leven of dood!”

Ahmed slaapt in een goedkoop en smoezelig pension vlakbij het marktplein van Basmane. Samen met 19 landgenoten deelt hij een kamer van 30 m². Voor € 2,50 per persoon per nacht. De mannen zitten op hun bedden. Ze bezitten alleen datgene wat ze aan hebben. De vlucht naar een van de nabijgelegen Griekse eilanden kost 1500 dollar. Maar geld heeft in deze kamer bijna niemand meer. Ze praten zachtjes over hun vlucht, over mogelijkheden om naar Europa te komen. Daarbij vallen steeds opnieuw twee woorden: ”The Point” ligt in een natuurreservaat ten zuiden van Kusadasi. Het terrein is bergachtig, dichte bossen strekken zich uit tot aan de kust. Deze regio is nauwelijks te controleren door veiligheidsmensen. ”Als je het tot daar hebt gehaald, zijn het nog maar enkele honderden meters naar Griekenland”, vertelt Ismael. ”Ik was daar een keer en toen hebben militairen ons gesnapt.”

De instanties schatten dat er op dit moment meer dan honderdduizend illegale immigranten aan de Turkse kust op een overtocht naar Europa wachten. Doel van de meesten: het Griekse eiland Samos, dat op gezichtsafstand van Turkije ligt en op de smalste plek maar 1200 meter verwijderd ligt. Veel vluchtelingen proberen de zee-engte zwemmend over te steken. Anderen worden door mensensmokkelaars onder bescherming van de nacht in kleine rubberbootjes gezet en aan hun lot overgelaten. Velen overleven het niet. In 2008 werden voor de Turkse kust meer dan 200 drenkelingen geborgen.

”Als de vluchtelingen ons zien, slaan ze gaten in hun boten”

Meer dan tienduizend Somaliërs, Afghanen, Irakezen en Palestijnen is het vorig jaar gelukt om op Samos te komen – en daarmee in de EU. Maar op het kleine eiland is men niet ingesteld op de stormloop. Er patrouilleren dag en nacht boten van de kustwacht die proberen de buitengrenzen van de EU te beveiligen. Zo goed als ze kunnen. ”Het lukt ons nauwelijks meer”, zegt een politieman die anoniem wil blijven. ”Als de vluchtelingen ons zien, maken ze gaten in hun boten. Wij moeten ze dan redden en aan boord nemen. Dat is ons probleem. Het is dan een reddingsactie en we kunnen ze niet terugsturen naar Turkije.”

De regering heeft eind 2007 ten noorden van Samos-Stad een primitief kamp opgericht, waar meer dan 300 mensen, vooral Afrikanen en Arabieren, in barakken leven. Vier meter hoge hekken met prikkeldraad moeten verhinderen dat de vluchtelingen uitbreken. De mensen staan te dringen bij het traliehek. Enkelen houden hun kinderen in de lucht en roepen: ”Guantánamo”en ”Haal ons hier uit!”.

Uitgezet worden kunnen ze niet – waar naartoe? Turkije neemt ze zeker niet terug en slechts een paar bezitten geldige papieren. ”Wij willen naar Duitsland”, roept er eentje. ”Jullie hebben mensenrechten en we willen er in vrede leven.” Een opzichter dringt de gevangenen terug naar het midden van het kamp. Beelden zoals deze zijn niet gewenst.

In de haven van Samos, kort voordat de veerboot naar Piraeus uitvaart, stoppen twee bussen. Aan boord: 50 vluchtelingen, de meesten uit Somalië. Twee agenten in burger zetten de mensen in een rij. Dan gaat alles heel snel. Iedereen krijgt een ticket ter waarde van € 60,- voor de overtocht naar het Griekse vasteland, inclusief een tijdelijke verblijfsvergunning van een maand. Tien minuten later zijn ze allemaal aan boord.

Op deze manier lukte het de afgelopen jaren meer dan honderdduizend mensen naar Athene en Patras te komen. Van daaruit trekt de menselijke karavaan verder richting Italië, Engeland of Duitsland. Met de vrachtwagen, per boot of te voet.

Naar hun geboorteland wil niemand echter terug.

Bron: http://www.spiegel.de/panorama/0,1518,638303,00.html

Vertaald uit het Duits door:E.J.Bron in Het Vrije Volk

(*) Ondertitel door Digitalia
Boeketje Digitalia
Wat de mens van de wilde dieren onderscheidt? Moeilijke vraag om antwoorden, met de lectuur van bovenstaand artikel fris in Uw geheugen! Zien we immers op National Geography niet de trek van horden wilde dieren, die hun voedsel volgen, over duizenden kilometers!? Aalleen de oudere en de zwakken blijven over, om te sterven.
Wij, simpele mensen in het Aards Paradijs van de hoogst gevorderde beschaving ooit : we weten het ook niet meer. Moeten wij die stroom buiten drijven? Liefdevol ontvangen gaat immers niet meer : ze zijn met te velen…Zij denken hun voedsel bij ons te vinden, en zijn niet meer in te tomen, louter uit lijfsbelang….
Hallo, Darwin, ben je daar nog? Uitleg AUB! Moet toch een kleinigheidje zijn voor U! Je hebt wel het Scheppingsverhaal willen herinterpreteren. Het is je wel niet helemaal gelukt, maar door je stuntelige benadering heb je wel voor een betere belichting gezorgd. Probeer ons dit uit te leggen AUB. Wij zijn er te simpel voor.
In feite komt onze vraag neer op het volgende: de uittocht uit alle ’s Heren landen, naar het Aards Paradijs van de Beschaving…verdient dat niet de kwalificatie van MISDAAD? Waaruit de tweede vraag komt, deze keer niet meer aan de overleden Darwin, maar aan de levende wereldleiders : wie profiteert !? We weten wie de uitvoerders zijn: de maffia-mensenhandelaars en de corrupte plaatselijke chefs. Maar wie profiteert van deze misdaad tegen de menselijkheid, het recht op een menswaardig leven?! De vraag stellen is ze beantwoorden…..
Overal richt men G8 – G 20, enz in, over de opwarming van de aarde, de economie, het milieu, de CO²-uitstoot, maar nergens over de aanpak van deze volksverhuizingen, die het einde van onze beschaving inluiden. Er is nochtans veel werk aan de winkel voor nog een paar duizenden Al Gore’s. Want dit onderwerp is werkelijk een ‘Inconvenient Truth’…

Digitaliaanse Diverse Divergentia
Praktische aanpak: iedere politiek mandataris; volksvertegenwoordiger, minister in elk land van de partijen met boter op hun hoofd en bloed aan hun handen, nemen bij hen thuis een grote familie van die gelukzoekers op, geven hen onderdak, bescherming en een menswaardig bestaan, ditmaal niet op kosten van ‘t Gemeen, maar op hun eigen kosten en hun eigen verantwoordelijkheid. In de Bisschoppelijke Paleizen is er plaats voor verschillende tientallen ongelukkigen, en in de Koninklijke verblijven voor meerdere honderden. Voor de welzijnswerkers en de ‘rondlopers’-straatschuimers die in het verleden ijverden (op kosten van ’t Gemeen) voor de onbeperkte opvang van zo’n sukkelaars, wordt voorzien dat ze het dubbele zouden opnemen van wat geldt voor Ministers. In geval ze niet bij machte zijn, deze kosten zelf te dragen, want nog nooit gewerkt, zullen ze voor het tiendubbele verplicht zijn het nodige met eigen handen te verdienen.
Wedden dat er binnen de kortste keren paal en perk gesteld wordt aan de onmenselijke invasies!? Dat er eindelijk ter plaatse van hier uit initiatieven zullen genomen worden, en fluks uitgebreid, om een beetje ‘Aards Paradijs’ naar daar te exporteren!
Praktische aanpak van die praktische aanpak. Zou er kunnen in bestaan, een volksraadpleging (referendum) te organiseren, liefst gelijktijdig in al onze ‘rijke landen’, spontaan opgezet door ‘de mensen’….Een enkele vraag zou volstaan: Ja/Neen Organiseren we ter plaatse welstand in de thuislanden’ Met misschien, in kleine lettertjes, een PS, waarin staat dat, wie de organisatie aanpakt en uitvoert, persoonlijk verantwoordelijk moet zijn, want dat er een ‘negatieve welstandsbelasting, d.i. teruggave’ hiervoor in het leven zal worden geroepen, wan,t dat alle andere vorm van binnenlandse hulp, OCMW, leefloon, enz, aan die gelukzoekers wordt opgeschort, wat een enorm batig saldo zou meebrengen….De voorkeur-kandidaten voor die welstandsorganisatie ter plaatse zou bijvoorbeeld kunnen zijn de vroegere missionerings-orden, omdat zij geacht worden voldoende kennis (en onthechting) in huis te hebben. NGO’s (Niet Gouvernementele Organisatrices) worden onder curatele geplaatst, en onderworpen aan de misssionerings-orden….Gedaan dus met amateurisme…
Wij hebben de kennis in huis, en die ervaringsdeskundigen, die ooit ‘de besten onzer broeders en zusters’ werden genoemd in katholieke middens, zij hebben de ervaring. Het zou een viervoudige-win-win situatie kunnen worden: de thuislanden worden er beter van, onze economie en de tewerkstelling bloeien weer op, ‘de godsdienst van de vrede’ wordt vervangen of teruggedrongen door een Nieuwe Christenheid, en wie weet, wordt meteen niet de aids-plaag ingedijkt en overwonnen….
Een nieuw soort revolutie zegt U? Ja, en waarschijnlijk een die zal beginnen en eindigen in Dromenland…Een Utopia! Maar beter een Uopia dan een Eurabia…

Pssst ‘Als ik ooit eens 5 minuten tijd had’….Mijn geweten wringt een beetje…Ik zou best zo’n prachtgezinnetje in huis willen nemen, om ze in leven te kunnen houden zou de helft van wat nu besteed wordt aan mijn (geweldige) herdershonden volstaan..Wij zouden graag het weinige dat we hebben, willen delen met hen. Tot ze, hier, maar liever in hun thuisland, op eigen benen kunnen staan. Maar tussen droom en werkelijkheid staan wetten in de weg, en vooral die praktische bezwaren. Want de hypocriete wereld rondom zou ons verwijten slavendrijvers te zijn, goedkope werkkrachten in huis te halen…. Hallo, zwerversfamilie ergens te velde…Kom gerust over. Wij geven je de nodige ‘papieren’, namelijk de geschreven verzekering dat wij U in huis genomen hebben, onder het motto ‘wat ge aan de minsten van de Mijnen hebt gedaan’….Wisten we dat daarmee de wereldnood gelenigd ware…

MO HAM MET of MO MET HAM

maandag 3 augustus 2009

MARC GROET 's MORGENS DE DINGEN


MARC GROET ’s MORGENS DE DINGEN


MARC GROET 'S MORGENS DE DINGEN


Dag ventje met de fiets op de vaas met de bloem
ploem ploem
dag stoel naast de tafel
dag brood op de tafel
dag visserke-vis met de pijp
en
dag visserke-vis met de pet
pet en pijp
van het visserke-vis
goeiendag





Marokko wil geen asielzoekers.

Marc Grammens in ‘Journaal’ 16 Juli 2009

De kortste weg naar Europa loopt voor vele Afrikanen over Marokko, maar daar dreigt nu een einde aan te komen. De Marokkanen behandelen de Afrikaanse "asielzoekers" (vluchtelingen) zo slecht dat ze er wegblijven. Marokko doet niets om hen zelfs maar voor korte tijd het leven mogelijk te maken. En dat gebeurt met opzet. Een verblijfsvergunning krijgen ze in geen geval, en regelmatig worden er groepen vluchtelingen afgezet aan
de grens met Algerije, vanwaar ze het zelf moeten uitzoeken.

Toegang tot onderwijs of gezondheidszorgen wordt hun niet gegund. Door de UNO wordt Marokko regelmatig aangemaand om het Vluchtelingenverdrag van Genève te respekteren, maar dat haalt niets uit. In de afgelopen jaren daalde het aantal asielaanvragen in Marokko van 200 naar minder dan vijftig per maand.

Het aantal aanvragers die nog in Marokko rondlopen, wordt op maximum 750 geschat. (Marokko telt 30 miljoen inwoners.)

Digitaliaanse Diverse Divergentia

Dit stukje is een hommage. Ik weet alleen niet voor wie het meest : voor Paul Van Ostayen, of voor Marc Grammens. Stoef op de al lang overleden dichter is eenvoudig : hij kan niks meer terugdoen. Stoef op een genale penneridder echter ‘kan de gezondheid schaden’ Niet door acties van zijnentwege, daarvoor is de man te koekegoed en te boterzacht…

Maar de machthebbers, de Marokkanen-vriendjes, die op hun teken denken te getrapt moeten zijn door wat volgt….Die kunnen dan het Spionnecentruml van het CGKR inschakelen om lastig te doen….In Nazi-Duitsland gebeurde dat steeds door 2 heren in zwartlederen jas, met deukhoed, ’s morgens om 5 uur….Als een roze aanklachtbrief gekend en berucht in heel het land, bovenkwam, wist iedereen hoe laat het was. Want daar stonden in de rechter bovenhoek twee letters, overgenomen van het vonnis terzake: N.N. ; Nacht ud Nebel. Betrokkene verdween dan meteen van de aardbodem en steeg even later ten hemel in een zwarte wolk uit het crematorium. Voor die van het CGKR, afhangend van de Eerste Minister, moet dit muziek in de oren zijn…Zijn tijd komt nog wel! .

Wel, Heer Grammens, Uw stukje bracht mij op het idee, dat het Muzelmans, of moet ik zeggen : Moors Landsbestuur in Marokko slimmer is dan de Grote BGeesten in Brussel
Een situatie om jaloers op te worden! Op 30 miljoen Marokkanen zijn er maximum 750 vreemdelingen….een te verwaarlozen aantal. Naar belse normen, zouden er daar 3.000.000 moet zijn, zijnde 10 % van de totale bevolking…..

Hallo, Heren Grote BGeesten, hef op Uwe luie kont, en ga daar eens bestuderen hoe ze dat doen! Zouden ze misschien onmenselijk durven zijn?è Neen, toch, Islammers zijn menslievende mensen…Zouden ze misschien racistisch durven zijn? Zelfs tegen geloofsgenoten!? Of zouden ze misschien ‘Eigen Volk Eerst’ belijden, waarvoor we dan alle 30 miljoen in een ‘cordon sanitaire’ zouden moeten plaatsen!? Weigeren ze de ‘solidarité’ lijk wij hier door de syndicaten en de bisschoppen opgelegd worden. Gedwongen ‘solidarite’ is hetzelfde als diefstal, Mijne Heren, – en daar staan strenge straffen op….

Marc Grammens, een soort wraakroepende Engel Gods in de woestijn?

Bijna, want buiten de vele lezers van zijn JOURNAAL, dat hopelijk in vele handen doorgegeven wordt, zijn er alleen de Nieuwe Journalisten, die van de virtuele maar met de dag reëler wordende blogwereld…

Och! Ik had, in plaats van ‘Marc grot ’s morgens de Dingen’ een ander vers gebruikt. Dat van ‘en de boer, hij ploegde voort’…

RELEGIEUS GEWELD TEGEN CHRISTENEN



RELIGIEUS GWELD TEGEN CHRISTENEN

Christenen levend verbrand bij religieus geweld in Pakistan

In de Pakistaanse provincie Punjab zijn gisteren zes christenen levend verbrand tijdens botsingen met moslims in de stad Gojra. Het gaat volgens de autoriteiten om vier vrouwen, een kind en een man.

Koran ontheiligd
De spanningen waren hoog opgelopen na geruchten dat christenen een koran hadden ontheiligd. Al enkele dagen geleden waren in een dorp in de buurt 75 huizen van christenen in vlammen opgegaan. Uit een eerste onderzoek blijkt echter dat er geen koran is ontwijd. Het was slechts een gerucht, aldus de regionale minister van Justitie Rana Sanaullah.

Rellen
Gisteren braken in Gojra rellen uit. Volgens minister Shahbaz Bhatti van Minderhedenzaken viel een menigte "misleid door religieuze extremisten" de christelijke buurt aan en stak veertig huizen in brand. Ook twee kerken gingen in vlammen op, en meer dan honderd gebouwen werden geplunderd.

Kalmte
Sanaullah riep beide geloofsgemeenschappen op tot kalmte. Hij beloofde de relschoppers aan te pakken en ook de politie, die het geweld niet heeft gestopt. Christenen vormen ongeveer 2 procent van de 160 miljoen Pakistanen. Moslims en christenen leven hier over het algemeen overwegend rustig samen. (anp/sam)
02/08/09 12u10 In DM


Boeketje Digitalis

Noteer: Op dit boeketje felle, mooie maar gevaarlijke Digitalis (Vingerhoedskruid) werd een extra snuifje gevaar gestrooid. Met de bedoeling dat een afschrift ervan, zoals een enveloppe met ‘wit poeder’ binnen geraakt bij Zijne Hooveerdigheid in Mechelen-Brussel.

‘Religieus geweld’ schrijft De Morgen, daarmee in het midden latend wat oorzaak is, en wat gevolg…Beter ware geweest:’Moslim geweld’, maar over misleidende titels weten ze daar in dat Huis alles over!

Aan de strijd tussen ‘Muzelmannen’ (Moslims) en Christenen werd altijd ten onzent door de ongelovigen met een meewarige blik van onbehagen, maar met een afstandelijk schouderophalen voorbij gegaan. Zij wisten immers beter! ‘Carpe Diem’ en ‘Après nous le déluge’ …Als we dood zijn groeit er gras op onze buik’….Men ging er immers altijd van uit, dat Christenen altijd en overal even onverdraaglijk waren als Moslims, als het om hun ‘geloof’ ging. Waren daar inderdaad niet de Kruistochten, waar het helemaal niet ging om verovering van vreemd grondgebied (waarvoor zij in werkelijkheid werden opgetrommeld), noch om herovering van Christelijke symbolen (het Heilig Land, Jeruzalem) omdat de Muzelmannen de godsvrede aldaar te vuur en te zwaard hadden verbroken, maar om het vermoorden op HUN heilge plaatsen van arme Moslims, hun vrouwen en hun kinderen.

Sedertdien, sedert de invasie van onze landen door Moslims, weten we beter. Bij gebrek aan voldoende gemotiveerde Christenen, vallen Moslims de ganse gevestigde orde aan. Want het is hun bedoeling zich op die plaatsen te nestelen. En waar een vreemd koekoeksjong binnen dringt in het nest, vallen de eigen jongen er uit! Daarvoor moet op zoveel mogelijk gebieden de gevestigde orde verstoord worden. Het volstaat een paar dagbladen, op een willekeurige datum, open te slaan, om hun wandaden vast te stellen, zelfs na alle bewimpeling, achterhouding en verdraaiing der feiten. Moslims doen, overal ter wereld, altijd hetzelfde. Zich relatief stil houden tot ze voldoende in aantal zijn, dan zich stilaan beginnen opdringen (huidig stadium in Vlaanderen) en daar waar de weerstand het zwakst is, zich meester maken van de situatie (Rotterdam)…

Voilà! Dat is een poging om met de woorden van elke dag, een ingewikkelde situatie weer te geven. Maar zeg mij, wat is er verkeerd aan?

Verhelderend is weer http://nl.wikipedia.org/wiki/Geschiedenis_van_Pakistan < waar we leren dat de Islam daar de Indische Godsdiensten rond de jaren 1400 verdreven heeft (daar ook al), en waar in de jaren 1700 zelfs een moslim-belasting op de ongelovigen werd ingevoerd. Overal waar Islam een voet tussen de deur krijgt, wil hij het hele huis…

Ooit al dergelijke zaken gehoord van de Christenen? Zwermen die ook uit als sprinkhanen om alleen achter zich nog kaalgevreten velden achter te laten? .

Nu terug naar het artikel. Er waren geruchten dat de Korân zou ‘ontheilgid’ zijn, wat niet waar bleek te zijn….Maar er was toch lekker aanleiding voor moord, brandstichting en plundering op het beetje Christenen dat er nog overgebleven is (2%)

Kijk, de De Morgen brengt, kortstondig en op een onbewaakt moment : de zondagnamiddag, het bericht (elders niet gevonden!) maar gaat vervolgens over tot de orde van de dag….Het zijn maar een handvol Christenen, en Pakistan is een ver van mijn bed show….Akkoord, het is nu niet bepaald de taak van de DM om hierbij lang te blijven stilstaan. Maar waar blijft de ‘toelichting’? Waar de ‘duiding’? Waarom kom ter geen vlammend protest, zodat de burger verwittigd wordt wat hem, op termlijn, boven het hoofd hangt? Of, wordt er precies dààrom gezwegen? En krijgt de on-nadenkende reporter, die het bericht on-line geplaatst heeft, een ferme uitbrander? Het bericht was kort nadien verdwenen…Misschien na een telefoontje van Smetje van ’t Gazetje, of misschien wel van Steve him-self?

Vandaag maandag? Nergens iets daarover te vinden. Vanzelfsprekend ook niet bij de BRT : die hebben andere katjes te geselen…Is wel nieuws een spijtig auto-ongeval met 4 doden, jonge mensen….

Ja, de gazetten zijn verworden tot één grote rubriek van ‘gebroken armen en benen’en wat leuterwerk….Zonde van het papier! …

zondag 2 augustus 2009

HOLLANDSE BELGENMOP


HOLLANDSE BELGENMOP

Mannelijke agent mag vrouw in boerka niet meer controleren

Mannelijke agenten mogen niet langer de identiteit van een vrouw in een boerka controleren. Voortaan is die taak alleen weggelegd voor de weinige vrouwen bij de politie.

Dat staat te lezen in een nieuwe nota die de federale politie naar de korpsen stuurde, schrijven de Corelio-kranten vandaag. Senator Dirk Claes (CD&V) meent dat de richtlijn ertoe zal leiden dat boerkadraagsters zo goed als niet meer gecontroleerd zullen worden en vraagt om richtlijn ongedaan te maken. (belga/mvdb)

Bron http://thewestistheverybest.punt.nl/



Boetje Digitalis

Mijn ingezonden reactie was de volgende :

Juist, beste Noorderbuur! Het IS een mop, maar zo houdt men bij ons de killers weg! Bij ons lopen de 1 miljoen mensen van het Vlaams Blok/Belang al meer dan 30 jaar vrij (alla, bijna vrij, want ze zitten in een ’cordon sanitaire’, een soort schutskring tegen varkenspest) maar geen één is er tot hiertoe vermoord, zoals bij jullie den Theo en de Pim…..
Prachtige cartoon overigens die jullie zou moeten inspireren om de geestesgenoten van Geert Wilders uit te beelden achter tralies….Neem daarvoor de prachtige figuur van Filip DeWinter. Maar pas op: het is mijn vriend!
http://blog.seniorennet.be/digitalia/

Ik kan mis zijn, maar de cartoon hoe hilarisch ook, is bittere ernst! Alles, maar dan ook alles heeft men er voor over, zelfs het zichzelf onsterfelijk belachelijk maken, om die lieve Muzelmannetjes toch maar niet voor het hoofd te stoten! Het zijn per slot van rekening hun toekomstige meerderen! Het zou mij niet verwonderen, dat, inspelend op de heisa, er in de eerste dagen geen bankovervallen, carjackings en diergelijke gebeurden, onder de bescherming van ‘mama’s jasje….En de politie? Die stond erbij en keek er naar!..Volgende keer kan men zelfs een politie-heli gebruiken om de gevangenen te bevrijden! ..

Vandaar dat de volgende Belgenmop ‘ein Schiessbefehl’ zou moeten zijn: zo gauw als, boerka’s of ander carnavalskledij zou te zien zijn. Is er gewoon voor de politie ‘Freies Manoeuver’. Want dat was het codewoord voor de U-Boote van de Kriegsmarine, om ongehinderd door voorschriften wetten of geplogendheiden, de vijand te lijf te gaan tot het bittere einde, of zelf ten onder te gaan…Op 8 Mei 1945, bij de capitulatie, stond dit beval gelijk aan de overgave, ja zelfs tot de vrijwillige overgave van de boot, of ten aanzien van de vijand;deze tot zinken brengen.

‘Freies Manoeuver’, Heren van de politie-top! Consequent zijn, tot in de uiterste consecuenties, hé! Want jullie vechten toch tegen de overmacht! ‘Nicht raisonnieren Kamerad!’ Vecht en eindig als een soldaat!